Cadeautje…..

.....waar blijft de tijd.....

…..waar blijft de tijd…..

‘k Ben pas in november jarig, maar weet nu al wat ik voor m’n verjaardag wil. Een ingelijste foto van deze jongetjes. Liefst in ongeveer dezelfde opstelling, maar dan zoals ze nu zijn. Op een bankje. Hoeft niet in een pretpark, zoals toen. Moet kunnen, toch? Je hebt nog maanden de tijd om ze bij elkaar te krijgen. Als ze even niet aan de studie zijn, op stage zijn of zo, met de band op tournee (!) of met een computerklus bezig zijn. Dat regelen jullie maar even voor je oma…..


Niet alle blondjes zijn slim…..

Doorgaans worden de zogenaamd ‘zakelijke aanbiedingen’ die telefonisch worden gedaan aan het bedrijf van onze zoon, wegens tijdgebrek om het hele verhaal aan te horen, snel afgekapt. Het meisje van Ziggo, dat als binnenkomer aan hem vroeg of zijn business al internet gebruikte, kreeg als antwoord: “Mevrouw, dit is een IT-bedrijf en onze snelheid kunnen júllie niet leveren. Goedemiddag.”

Weet zo’n meisje wel wie ze belt…..?

logo


Weerpraatje…..

Hè ja, laten we het nog es over het weer hebben! Ik kreeg een mailtje van mijn Australische zus en die vertelde, dat het daar winter is. Maar ook daar is ‘het weer’ een onderwerp, dat elke dag als nieuws op de televisie is. Het was op het moment dat ze het mailtje schreef 26 graden en de lucht was strakblauw. Dat komt daar natuurlijk wel vaak voor, ook in de winter, maar er is, net als hier al tijden geen regen gevallen. En dan al héél lang niet. In West-Australia al 5 jaar niet. En ook in de andere staten is droog, droog, droog. Oogsten mislukken, vee gaat dood en de boeren zien het qua levensverwachting soms niet meer zitten en gaan ook. Mijn zus spreekt over rampen. Bovendien leren de kinderen eindelijk dat hun voedsel niet in de supermarket groeit. Australië wordt wakker, zegt zus.

Het andere eind van de wereld. Wij kunnen ons er hier misschien iéts bij voorstellen met ons huidige weertype, maar ik vind het wel een beetje eng worden. We hebben ook ijstijden gehad, dat weet ik wel, maar de aarde schokt zo hier en daar ook nogal en wat er allemaal voor vuur binnenin zit…..Hier in het kleine Nederland is het misschien nog wel een beetje te behappen. Vanmiddag loeiden de sirenes weer, die werken tenminste. Dan weet je op tijd dat er wat staat te gebeuren en dat is toch mooi geregeld. Kun je niks van zeggen. En verder is het afwachten wat het universum voor ons in petto heeft. Ik heb het weer warm hier boven op zolder dus ik zak maar weer wat etages naar beneden. Lijkt me wel verstandig. Al die gedachten vol van rampspoed zijn niet gezond en niet erg zinvol. Alles doet het nog hier in huis en het is rustig in de buurt. Mijn telefoon meldt: “Er is weinig verkeer in je omgeving.” Dat zie ik zelf ook wel, hoor!

De vogels komen even badderen en drinken en verder zien we ze niet en de mensen blijven binnen. Tegen de avond snel even een paar boodschappen en dan weer naar huis. Alle huizen potdicht. Nu kun je eens een keer niet zien wie er op vakantie is en wie niet. Ik heb een wasje gestart en heb zo het idee dat ik nog wat doe. Dat is pure misleiding…..!

.....geen commentaar.....

…..geen commentaar…..


Vakantiewerk…..

.....zou dus ook voor kinderen moeten eigenlijk.....

…..zou dus ook voor kinderen moeten eigenlijk…..

Een paar dagen geleden las ik in onze krant een artikel waarin ouders werd aangeraden hun kinderen in de vakantie “bij te spijkeren”. Nou, ik wilde wel eens weten wat daarmee werd bedoeld. Het bleek, dat het bedoeling was dat voorkomen werd, dat ze na de vakantie te veel achterop geraakt zouden zijn met de lesstof. Dat zou teveel bijspijker-werk opleveren voor de meesters en juffen. Het zou wel zes weken kunnen duren voordat de kinderen weer op het niveau terug waren van vóór de vakantie.

Raar, hè? Bij ons was vakantie vroeger gewoon vakantie. Maar wij hadden ook genoeg ruimte in ons hoofd om vast te houden wat we eenmaal geleerd hadden. Ik denk, dat de kinderen van nu zoveel aan en in hun hoofd hebben, dat alles dat je niet direct nodig hebt op een laag pitje komt. Games, films, You Tube en vlogs vullen de hersenpannetjes. Ik kan het helemaal verkeerd hebben, hoor, maar dat denk ik maar zo.

Ik herinner me nog wel, dat onze oudste dochter, liggend op haar buik in de tent, sommetjes aan het maken was. Ze was rekenkundig wat achterop en had wat tentwerk meegekregen van school. Ze vond dat geen bezwaar en wij ook niet. Maar na een half uurtje klapten we het schrift dicht, stopten het in de opbergzak van de tent en dat was het wel. Hoe het na de vakantie met het niveau stond kan ik me totaal niet herinneren Misschien dat zij het nog weet, maar het is helemaal goed gekomen! Haar opleiding is prima verlopen en ze weet precies wat er op haar rekening staat en hoe ze d’r aan komt, ha, ha…..!