![]() |
|
donderdag, april 24 2003
Het kind van de rekening.....
De tweede reclame was er een van kinderen, die een proefrit wilden maken in een auto. Het merk weet ik niet meer, dus wat mij betreft was de reclame niet eens effectief. Kinderen in een volwassenensituatie, sprekend in "grote-mensen-taal", ik vind het een vorm van kinderarbeid, die niet zou moeten mogen. Ik vind "Effe checken!" walgelijk taalgebruik voor een kind van drie. Nou ging het in die autoreclame nog niet eens zozeer over het motorisch- of ander vermogen van de desbetreffende auto, maar over de mogelijkheid van videootjes en dvd'tjes achterin en daar hebben die kinderen natuurlijk wel weer belang bij op de lange, door pa en ma uitgezochte, vakantieroute naar Frankrijk, Italië of Spanje. Maar toch, ik vind reclamemakers, die via kinderen hun doel proberen te bereiken, misschien wel effectief maar niet echt netjes bezig. In de supermarkt zie je ook moeders nogal eens in wanhoop, omdat kinderen iets willen, dat ze op de televisie hebben gezien en dat op kinderhoogte in de schappen ligt. Je moet van goeden opvoedkundige huize komen dan. Ik weet trouwens nog hoe kwáád ik was, toen "één-twee-drie-vier, hoedje van papier" veranderde in "Popla wel duizend vel, fijn toiletpapier". "'k Zag twee beren broodjes smeren, Pasta Choca beregoed!" was er ook zo één. De kinderen kenden de oorspronkelijke tekst van de liedjes niet eens meer! Gewoon gejat zo'n kinderliedje, daar hoef je geen Bumarechten over te betalen en de kinderen dienen als gratis reclameverspreiders! SARS-praktijken.......
Commentaar achterlaten
|