![]() |
|
maandag, juni 30 2003
Verborgen gebreken.... Ik gebruik nu de computer van mijn echtgenoot, die er een spraakprogramma op heeft zitten (en daar word je als niet-blinde helemaal gestoord van omdat ik het niet echt goed versta) en een brailleprogramma, waarmee hij alles leest. Hij heeft al de toeters en bellen die hem zo welkom zijn voor mij even uitgeschakeld. De monitor weet trouwens ook niet wat 'm overkomt, dat er weer eens iemand naar hem kijkt! Nou ja, ik ben blij, dat ik toch m'n ei kwijt kan al mis ik mijn eigen kamertje altijd, hoog op zolder, broeierig in de zomer en koud in de winter, maar toch mijn eigen plek. Ik zag vanmorgen een advertentie in de krant over een generatiehypotheek. Ouders kunnen hun kinderen helpen bij het vinden van een eigen plek, of beter gezegd: het betálen van een eigen plek. Er was een foto te zien van een dochter, die enthousiast een huis aan het bekijken was. Er stond, dat ze "de mond van d'r moeder "had en "de serre van d'r vader". Vader stond er glunderend bij op de foto. Ik moest meteen denken aan het liedje "op een mooie Pinksterdag", waarin gesteld wordt dat vader er "alleen maar voor de centen" is en "de rest is flauwekul". Het zou leuk zijn als de huizenprijzen zodanig waren, dat de kinders het zelf konden redden en we het behalve over de mond van hun moeder gewoon over de ogen van hun vader konden hebben in plaats van over zijn portemonnee.......
Ik heb de ogen van mijn moeder, de mond van mijn vader en ons huis is straks van de halve familie...
Commentaar achterlaten
|