Karren maar ......
Er dreigt een sociaal element te verdwijnen uit onze samenleving. Als je in het pre-€urotijdperk na de boodschappen je winkelwagentje terugbracht naar de verzamelplaats bij de supermarkt dan kwam je "onderweg" altijd wel iemand tegen, die zei: "Zal ik 'm van u overnemen?". Daar had je allebei plezier van. Jij hoefde niet helemaal terug en de overnemer hoefde niet te sjouwen met z'n lege flessen op weg naar de retourette. Er werden behalve de kar ook wat vriendelijke woorden gewisseld, sociale interactie op de vierkante centimeter.

Nou, dat kan niet meer zo makkelijk. In de oude situatie zat er een gulden in die kar. Punt uit. Nu kan er een gulden inzitten van iemand met gevoel voor nostalgie, of een 50-centstuk, of een euromunt, terwijl er ook heel veel mensen zijn, die een speciaal winkelwagenmuntje hebben. Gekregen van de makelaar, de bank of van de kaasboer, 'n reclameding.

Je kunt er bij het willen wisselen van winkelwagen niet zonder meer van uitgaan, dát je kunt ruilen! Je moet allebei hetzelfde muntstuk gebruiken. Dat geeft een hoop gedoe en teleurstelling als het niet lukt om elkaar even leuk van dienst te zijn. Veel mensen denken dus op voorhand: laat maar en sjouwen door. Toch jammer, hè.....?

Reacties

Pas was er een jongetje dat op me afkwam en vroeg: "Zal ik hem terugbrengen?" Vond ik goed, tot ik er achter kwam dat hij me geen muntje wou geven. Het was een bedeltruc. Omdat hij het wagentje wegbracht vond hij dat hij recht had op die 50 eurocent. Ik was het daar niet mee eens.

Commentaar achterlaten