![]() |
|
maandag, augustus 25 2003
Wie wat bewaart....... Ik zelf heb 't met lapjes, knoopjes, haakjes, ringetjes, kraaltjes en lintjes. Op de afdeling textiele werkvormen in mijn laatste werkkring wisten de mensen, die nou net dat éne knoopje of die speciale kleur garen zochten, dat ik zo bewaarderig was en ik kon ze vrijwel altijd aan het gewenste helpen. Toen ik met pensioen ging heb ik zo goed als ik kon schoon schip gemaakt. Ik kon mijn opvolgster moeilijk opzadelen met mijn vergaardrift. Toen ik later nog eens bij haar ging kijken was het mijn afdeling niet meer, logisch, maar het leek er ook niet meer op. Zij heeft namelijk helemaal geen last van vergaardrift. Er ligt nergens iets teveel. Dat werkt efficiënter en ziet er netter uit, maar ik vond het altijd wel gezellig met al die frutsels in bakjes, mandjes, doosjes en potjes. In mijn tijd zetten we ook nog zelf de koffie en de thee. Nu staat er een supersonische replicator met vele knoppen voor vele soorten vocht. Keurige hotelporseleinen kopjes met het logo van de instelling in plaats van een allegaartje van mokken. Klantvriendelijk, zonder meer, maar niet gezellig. Tuurlijk, ze moeten meegaan met de tijd, dat wéét ik ook wel......
In mijn laatste baan (al weer bijna twintig jaar geleden) hadden we eerst een aardige koffiejuffrouw met een sterk Rotterdams accent, die langs kwam met een karretje met koffie, thee, koeken en zo. Ik kom effe bij je in de kast snuffelen :-)
Commentaar achterlaten
|