![]() |
|
woensdag, september 10 2003
Taalgevoelig....... Er wordt op het ogenblik veel aandacht besteed aan het analfabetisme, zelfs op prinsesselijk niveau, want ook Laurentien houdt zich er mee bezig, las ik. De meeste mensen zijn overigens niet echt analfabeet, maar lezen en schrijven zo weinig, dat ervaring ontbreekt en het er door de bekende vicieuze cirkel niet van komt om dat patroon te doorbreken. Ik heb eens, toen ik bij een thuiszorginstelling werkte, kennis gemaakt met een mevrouw, altijd boerin geweest, die, om het zacht uit te drukken, ook niet zoveel met taal had. Meer praktisch ingesteld, want je hoefde haar niks te vertellen over de moestuin, de koeien en wat die beesten moesten eten, maar een boodschappenlijstje kon ze niet schrijven. Ze deed dat wél en wat daarop stond moest ik halen. Ik heb heel wat zitten puzzelen in de auto wat nou de bedoeling was als er bijvoorbeeld "sips" en "menane" op 't lijstje stonden. Bij navraag: chips en bananen, inderdaad. Ze schreef het in een groot hanenpoterig handschrift zo'n beetje fonetisch op en ook nog eens in een mij nou niet zo bekend dialect. Maar we kwamen er altijd wel uit en ik had weer wat geleerd. Te beleren was zij trouwens niet wat dat betreft, want het interesseerde haar verder geen fluit, als de spullen er maar kwamen en eigenlijk was ík de sufferd door het niet te begrijpen en zo voelde 't ook! Ze kon trouwens prachtig vertellen. Over vroeger, over de boerderij, het dorp, haar leven en o ja, ook over de buurt en de buren en dat allemaal zonder ooit een krant te lezen......
Die mensen weten het in de supermarkt vaak goed te verbergen doordat er op veel producten foto's of plaatjes staan waardoor zij weten wat er in een blik of pot zit. was dat ook de mevrouw van : deur klempt? Nee, dat stond op de deur van de groenteman bij oma op 't Singel!
Commentaar achterlaten
|