![]() |
|
woensdag, februari 18 2004
Straattoneel...... Aan het begin van de singel, waar mijn huis was, stond een verkeersbord, zoals te doen gebruikelijk, midden op het smalle trottoir. De vriend miste het dunne paaltje met zijn stok en knalde frontaal met z'n kop tegen het bord. Op het "boing!"geluid, dat nog even bleef nagalmen, reageerde mijn man met een schaterlach, terwijl zijn vriend zijn pijnlijke voorhoofd wreef en het woordenboek voorlas. Toen kwam ineens, ze zagen d'r niet aankomen, van de overkant van de straat een mevrouw aangelopen, die mijn man een volle mep in zijn gezicht gaf. "Kún je wel!, sprak ze, "zo'n blinde jongen tegen een bord aan laten lopen!". Ze was zeer verontwaardigd. Nadat mijn man vertelde, dat ie net zo blind was als zijn metgezel, pruttelde ze nog wat na, maakte haar excuses en dat ze weg kwam. Haar reactie was een normen-en waardenreactie. Die had je toen nog. Lik op stuk. Het was al die jaren een leuk verhaal en er is niks veranderd. Nog steeds lopen blinden en slechtzienden tegen van alles op. Want ze zetten de verkeers-en andere borden nog steeds bij voorkeur midden op de stoep. Ja, samen met de fietsen, de kledingrekken, de grabbelbakken en andere uitingen van reclame....Boinggggg....!
Mooi verhaal. Ik heb nu al (terwijl ik met lenzen in prima zie) moeite met struikelen of botsen voorkomen... dus alle respekt voor diegenen die niet zien! Leuk log trouwens! Mijn vader is zo'n koning op dat soort instituten. Zeg maar gerust keizer. Lijkt me een rare gewaarwording. In het dagelijks leven "maatschappelijk blind" en in pakweg Ermelo opeens "een ziende." Toch eens vragen hoe dat is. ...... laat ik nu na aanleiding van Merel's foto ook een postje gemaakt hebben.... grappig om zo door elkaar geïnspireerd te worden. "...en het woordenboek voorlas." Moest toch wel even lachen om die mevrouw van de overkant...leuk geschreven trouwens.
Commentaar achterlaten
|