![]() |
|
vrijdag, juli 30 2004
Hou je in...... Bij concerten is hij na afloop soms zo enthousiast over de uitvoering, dat hij zijn applaus het liefst zou begeleiden met een krachtig "bravo!" of zoiets. Dat hoor je via de radio nog wel eens als ze iets uitzenden vanuit zuidelijke regio's, omdat het daar heel gewoon is. Vooral bij opera's! Hij weet van mij, dat ik dat niet zo leuk vind dus heeft hij zijn reactie al wat teruggedraaid, maar eigenlijk is dat zot. Van mij dan. Dat ik hem daartoe aanzet, omdat ik het te opvallend vind. We waren in de jaren zeventig eens bij een optreden van Miel Cools. In die tijd een populaire luisterliedjeszanger. Hij is nog ouder dan wij dus het is "ouwe hap", hoor! Wie kent hem nog? Spontane opwellingen zijn leuk. Niet altijd en zeker niet bij iedereen, want ze pakken wel eens verkeerd uit. Maar meisje Webkim moet vooral onder die spetterende fontein doorlopen, net als haar buurkinderen. Tuttige vrouwen, die niet willen huppelen, dat zijn de enigen die dat niet doen........
Oogcontact met een blinde... inderdaad heel bijzonder! Nou, de Carmina Burana werd bij mijn weten door Carl Orff in 1937 op noten gezet en Miels Cools werd in '35 geboren, dus in zoverre is hij wel uit die tijd. Maar het was een leuke Belg, die het hier in Nederland in de jaren zeventig goed deed. Een soort Boudewijn de Groot eigenlijk.... ...en je bent ook gewoon te jong om 'm te kennen!:-) Ja, Miel Cools ken ik nog wel - en tóch huppel ik nog wel eens. :-) Spontaan zijn is op íedere leeftijd leuk! 'k Las net je stukje over "leeftijd", Hansje! En ik ben het helemaal met je eens. Leeftijd heeft niks met leeftijd te maken. mijn vrouw zingt opera en ik doe haar ook nu nog geen groter plezier dan brava/bravo als ze na de voorstelling uit de coulissen komt om haar applaus te halen. gelukkig is het altijd een brava waard, want dan hoef ik mezelf geen geweld aan te doen. dat roepen is ook in nederland nog steeds gangbaar Hallo,
Commentaar achterlaten
|