![]() |
|
maandag, december 27 2004
Een gespikkelde kerst..... Toen we overgingen op het hoofdgerecht, ging zijn vader naar boven en kwam z'n moeder naar beneden voor haar voorgerecht. Nadat dat op was loste zij pa weer af en zo wisselden ze zo'n beetje per gang. Ouderschap is meesterschap en je hebt 't er maar druk mee. Na het dessert en natafelen met koffie met cognac (nee, niet voor mij, hoor, ik ga liever gewoon dood!) was deze overigens geslaagde kerstmaaltijd met hindernissen weer voorbij. Toen ik er vanmorgen even over belde was het een onrustig nachtje geweest aldaar en wel een beetje een ziekenboeg! Vandaag waren we bij onze andere dochter en schoonzoon te gast om te fonduen. Dat was heel gezellig, maar ook hier was een klein jongetje, dat niet kon slapen vanwege hoesten en verkouden zijn. Waterpokken in aantocht? Ik ben d'r bang voor. Nou ja, dan hebben ze het maar allemaal gehad. Kinderziektes zijn vervelend, omdat je er als ouders niet even iets van kan overnemen. Ze moeten het helemaal zelf doormaken. De ouders ook helaas, samen met de kinderen. We leven met ze mee. Maar opa en oma gaan naar huis. Ze weten er wel nog álles van! Van zo'n dertig, vijfendertig jaar geleden: gebroken nachten, ongerust zijn over koorts en niet kunnen helpen. Soms alle vier de kinderen tegelijk of nóg leuker: achter elkaar aan........
nee, hier zijn geen waterpokken in aantocht, hij was zelfs de eerste van de jongens die het had. jullie hadden met mij trouwens niks te klagen, qua waterpokken, ik kreeg ze pas toen ik 12 was. We zijn je nog steeds dankbaar! Zondagnacht doorgeslapen, maandag al een stuk beter en dinsdag naar het circus. Je kleinzoon is weer up and running.
Commentaar achterlaten
|