|
 |
|
 donderdag, maart 10 2005
Hospitalisering......... Er zijn medewerkers speciaal opgeleid voor deze vertroeteldienst. Ze zijn afkomstig uit de facilitaire dienst. Kwamen ze eerst alleen je nachtkastje afstoffen, nu kun je maaltijden, 'n glaasje (water of wie weet wat anders!) en zelfs snacks bij ze bestellen. Ze zorgen voor lectuur en ze zorgen voor je bloemen. Ook kun je aangeven of je wilt uitslapen en wat later aan het ontbijt wilt beginnen. Een hemelse toestand, want, hoewel ik niet zo erg vaak in een ziekenhuis heb gelegen, vond ik dat echt erg: dat ze zo vroeg begonnen. De nachtdienst wilde alvast de dagploeg wat werk uit handen nemen, aardig, daar niet van, maar als je net een slapeloze nacht achter de rug hebt vanwege een snurkende buurvrouw, valt dat niet mee. Als je een "room" hebt ligt dat anders. Het ziekenhuis wil een soort hotelfunctie in het leven roepen om "in te spelen op de flexibele behoeften van patiënten". Hoever zouden ze daar in gaan, zeg? Na het al bekende kraamzorghotel nu ook luxe in het ziekenhuis. Het wordt, aldus een woordvoerder, aangenamer voor de patiënt om er te "verpozen". Volgens mijn woordenboek betekent het woord "verpozen"...."ontspannen". Ik wil overal verpozen, maar niet in een ziekenhuis. Als je daar ontspant heb je meestal aardig wat pillen achter de kiezen. In principe wil je maar één ding: naar huis. We hebben trouwens in ons werk meerdere malen meegemaakt, dat mensen het bij onze instelling zo gezellig vonden, dat ze niet meer naar huis wilden. Maar dat kwam waarschijnlijk door het teveel aan roomservice.......
Da's vast niet voor ziekenfondspatiënten... Ja, klopt. Maar je moet niet vergeten dat sommige wel erg eenzaam thuis zaten. En nu een hele groep mensen om hun heen hebben. Dus dat kan ik mij wel voorstellen. Twee nachten was ik in het ziekenhuis, die ik dan wat bewust heb mee gemaakt. Na twee ingrepen. Die nachterlijk controles? Ik was toch al wakker. Die morgen heb ik nog overgegeven. Flink ook, want ik moest vla eten. Nou als ik iets niet lust is het dat wel. Het was er zo weer uit. Maar de troostende hand van de zuster op mijn rug, zal ik niet vergeten. Daar kan geen roomservice tegen op. Nee, ik heb het totaal niet op ziekenhuizen. Terwijl de kans groot is, dat ik er toch kom te werken. gewoon de lucht brengt slechte herinneringen boven en dan word ik gewoon slap. terwijl ik weer geen probleem had met snijzaalprakticum. :{
Commentaar achterlaten
|
