Een goed gesprek......
In een écht grote stad kijken ze er niet van op natuurlijk, maar hier valt het nog wel op, iemand die zich wat vreemd gedraagt. Hij zag er niet uit als een mafkees, netjes in de kleren en zo, maar toch als iemand staat te roepen door de gleuf van een oudpapiercontainer en geen kind meer is, tja, dat loopt wel in de gaten. Hij stond echt te discussiëren met de inhoud van de bak. "Ja, bekijk het even, zeg! Zó doen wij dat hier niet! Nee, nee, nee, dat kun je nou wel vinden, maar daar ben ik het hélemáál niet mee eens!" En zo ging hij maar door. Hij was boos!

Het winkelend publiek liep met een boog om hem heen, keek elkaar met opgetrokken wenkbrauwen veelbetekend aan en wie papier had weg te gooien deed dat in de verst afgelegen bak. Niemand sprak hem aan om te vragen wat ie nou eigenlijk aan het doen was. Ik ook niet, hoor! Ik ben ook van het soort dat denkt: leven en laten leven, vrijheid van meningsuiting en zo.

Maar hoe komt iemand zo ver, dat hij zijn heil zoekt in het converseren met ouwe kranten? Aan zijn teksten te horen had hij weerwoord nodig. Was ie net ontslagen? Mocht hij zijn kinderen niet meer zien? Was hij net bij de belastingdienst geweest? Of wat voor ellende kan een mens tegenwoordig niet allemaal overkomen! Ik vond het wel triestig, terwijl het eigenlijk ook heel komisch was om te zien. Sketchje voor één heer en een papiercontainer.

Toen ik na het boodschappendoen mijn winkelwagentje weer terug had gebracht zag ik, dat hij zich van de papiercontainergleuf had verplaatst naar de gleuf van de lege flessen en daar doorheen stond te schreeuwen. Waarschijnlijk paste de geur van lege alcoholflessen beter bij zijn stemming dan die van drukinkt............

Reacties

Da's hier (Amsterdam) ook niet echt gewóón, hoor. Maar wel minder óngewoon, denk ik.
Het zijn vaak schizofrenen. Die worden in staat geacht zelfstandig te kunnen wonen, zolang ze hun medicijnen innemen. Wat ze soms tijdelijk achterwege laten - met dergelijke gevolgen. Best triest.

Commentaar achterlaten