![]() |
|
vrijdag, juli 29 2005
Familiebetrekkingen...... Een heel raar gegeven is, dat mijn man, zijn broer en twee zussen als voogdijkinderen hun ouders nooit hebben gekend. En dat de neef van zijn 5e tot zijn 22e jaar mijn mans biologische vader , die dus zijn oom was, als buurman heeft gehad. Hij heeft hem dus ook kunnen beschrijven. Inmiddels wel overleden, maar het schijnt een aardige, sociale en muzikale man geweest te zijn en dat wil je graag horen over je vader natuurlijk. Maar over zijn eerste huwelijk, waaruit mijn man en de anderen zijn voortgekomen, heeft hij nooit gepraat. Mysterieus verhaal dus. In augustus gaan we naar Friesland, waar onze familie woont, om eens wat verhalen, die nu boven water zijn gekomen, op een rijtje te zetten. Dat lijkt me wel bijzonder. Niet, dat er nu ineens zoveel verandert in je leven, maar het lijkt me voor de mensen, die het direct aangaat mooi dat er nu wat gaten en "waaroms" worden opgevuld wellicht. "Spoorloos" is er niks bij.......!
Ik krijg van Spoorloos altijd wat onderbuikgevoelens als je ze zo mag noemen, tenenkrommend, niettemin kan ik me voorstellen dat het een bepaalde rust geeft meer van je achtergrond te weten. Mijn programma is het ook niet, hoor! Ik weet niet of ik iemand, die ik nog nooit heb gezien zomaar hardwenend in de armen zou kunnen vallen, zoals ik mensen dan zie doen, maar je weet het niet..... Ha. Ik kan me al miet voorstellen dat ik hard wenend in de armen val van iemand die ik ken. Ik ween altijd heel geluidloos en heel bescheiden, eigenlijk. Zulk wenen is ook het mooiste, indrukwekkend in bescheidenheid.....
Commentaar achterlaten
|