![]() |
|
vrijdag, oktober 21 2005
Uit en aan...... Bij de man met wie ik volgend jaar 45 jaar lief, leed, huis en centrale verwarming deel, mijn laatste vriendje dus, was ik degene, die na een strubbeling de telefoon moest pakken om een en ander weer recht te breien. Nou was ik in die tijd telefoniste/receptioniste, dus het kon er gewoon even tussendoor en dat was ook geen uitmaken maar aanmaken. Als het van hem had moeten komen.....dan weet ik het nog zo net niet. Dan was mijn leven anders verlopen. Ik heb wel moeite voor 'm moeten doen! Die Friese volksaard, hč, die weerhield hem er van om toe te geven (dat ik gelijk had dus). Van het feit, dat hij dat uiteindelijk toch heeft gedaan, zégt hij geen spijt te hebben, de schat. SMS'en had trouwens weinig zin gehad. Afgezien van het feit, dat het er toen nog niet was, had ie een dumpbericht niet eens kunnen lezen. We hadden ouderwets een eind moeten maken aan onze relatie. Van mens tot mens, zoals het hoort. Gelukkig hebben we dat niet hoeven doen. Het bevalt nog steeds, zo van mens tot mens elke dag........
Er bestaat nog steeds geen braille-sms? Een soort van telefoon met ijzeren pinnetjes die omhoog komen? @Casa:Hij heeft nu wel een telefoon, die een spraakmodule heeft, die dus zégt met wat voor functie hij bezig is. En die dus ook sms-jes kan voorlezen. Heel geavanceerd, want daar houdt ie wel van. Maar gewoon even bellen met iemand door middel van het eigen stemgeluid is voor hem toch nog steeds het handigst.
Commentaar achterlaten
|