Enge man....
Iedereen weet, dat je goed moet opletten als je staat te pinnen. Dat doe ik ook wel, maar nou ook weer niet zo krampachtig voorzichtig. Maar gistermiddag stond ik mijn boodschappen af te rekenen bij de scanmachine van de supermarkt, toen er een man vlák achter me kwam staan. Het was wel druk, maar zo opdringerig was overdreven.

Gelukkig had ik mijn pincode al ingegeven dus die kon ie niet meer afkijken en de procedure was bijna afgerond. De kassabon was al bezig met afdrukken. Ik durfde me eigenlijk ook niet om te draaien, want ik had vanzelfsprekend gewoon tegen die man moeten zeggen: "Hé, zeg, ga es even 'n endje achteruit! ik heb ruimte nodig". Maar het voelde 'n beetje eng. Uit m'n ooghoek zag ik een zwarte jas en hij hijgde nog net niet in m'n nek, maar het was een nare gewaarwording dat ie zo akelig dicht achter me stond.

Toen ik me toch omdraaide om weg te lopen keek ik in de ogen van mijn bloedeigen jongste zoon die, toen hij op weg naar ons huis uit de bus stapte, bij het winkelcentrum onze auto had zien staan en concludeerde dat we wel boodschappen aan het doen zouden zijn. Wat eigenlijk heel slim van 'm was, maar zo is ie. Dat vond hij ook meteen een mooie gelegenheid om z'n moeder even kippenvel te bezorgen. Want dat had ik best wel 'n beetje. Van de tompoezen die ik had gekocht, omdat ik wist dat ie kwam, heeft hij er evengoed een gehad, want zo ben ík dan wel weer. Heel vergevensgezind.......

Reacties

Dat was dus z'n zwarte grápjas... ;-)

Commentaar achterlaten