![]() |
|
donderdag, december 13 2007
Alles is liefde..... Nou, wat denk je dan als onwetende getuige van een dergelijk gesprek? Haar kat is dood of zo. Of iets anders ergs. Onder het feestelijk inpakken van mijn flesje, om welke handeling ik dus had gevraagd, wilde ze haar verhaal wel even kwijt. Haar zoon was vandaag definitief uit het ouderlijk huis vertrokken. Gaan samenwonen met z'n vriendin en ze miste 'm nou al. Op mijn meelevende vraag of ie ver weg was gaan wonen zei ze dat dat wel meeviel: Deventer. Maar ja, toch, hij was weg. Ik vertelde hoeveel kinderen ik al had zien vertrekken uit ons huis en dat ik de eerste tijd na zo'n moment áltijd teveel aardappelen schilde, áltijd een toetje teveel maakte en het aantal borden, dat ik klaarzette ook niet klopte, maar dat 't snel went. Toen zei ze ineens pinnig: "Weet u waar ik eigenlijk nog het meest de pest over in heb, mevrouw? Ik moest altijd álles achter z'n gat opruimen en moet je nou eens zien hoe zijn vriendin het voor elkaar heeft! Ze hebben een kéurig huis en hij brengt élk vuil kopje naar de keuken voor d'r. Ik heb het al die jaren blijkbaar helemaal verkeerd gedaan!". Nou herken ik daar wel iets van dus we hebben elkaar maar het beste gewenst. Moederliefde moet op bepaalde gebieden gewoon wat slijten. Ondertussen had ik wel een extra mooie strik om m'n flesje wijn.......
Vreemde ogen dwingen zullen we maar zeggen over de moeder en de vriendin. Mooie voorlaatste zin trouwens, '... gewoon wat slijten' bij een mevrouw van de slijterij... :-) "alles is liefde" leuk verhaal, goed geschreven. John Zwart
Commentaar achterlaten
|