|
 |
|
 donderdag, september 25 2008
Zeven jaren uit en thuis...... Hoewel het me best vaak ontbreekt aan inspiratie, want lang niet alles, dat vandaag de dag de gemoederen in beweging houdt, vind ik interessant genoeg om er een mening over te hebben, laat staan die te ventileren. Dat doen anderen wel en beter dan ik. Bovendien zijn er té veel zaken te gek voor woorden. En waren mijn kleinkinderen vaak een leuke bron wat betreft "prietpraatjes" , ze worden groter en gaan steeds verstandiger praten, dus die grapjes worden ook schaars. Leuk hoor, dat ze niet op hun achterhoofd zijn gevallen met z'n allen, maar voor een oma met 'n weblog is er natuurlijk niks meer aan zo. Ze leren tegenwoordig als ze drie zijn op de televisie al Engels van Dora. Het is dat een van de jongste kleinzonen het over 'n "hokie tokie" heeft als ie 'n walkie-talkie bedoelt, maar dan heb je 't wel gehad met de prietpraat. Ik blijf toch nog maar even, denk ik. Het is te leuk om te doen, dit geschrijf. En ik hoef godzijdank geen boek te schrijven. Dat doen er al genoeg......
Knuf! Haha, maar Cockie leest nog overal mee! Ja, dit is toch wel even de moeite waard om bij stil te staan! Proost en van harte gefeliciteerd! Holy moly, zeven jaar alweer! Gefeliciteerd mam :) Ik ga ook nog even door, maar het boek begint te jeuken. Ik zit op 4,5 jaar, maar ik streef er naar ooit de oudste en langstschrijvende weblogger van Nederland te worden. Je hebt gelijk, er zijn er al zoveel met een mening, mijzelf voorop. Ik ben blij af en toe eens gewone huistuinenkeukendingen dingen te lezen. Hou vol! Voor je het weet hebben je nu verstandige kleinkinderen zelf weer kinderen. Als overgrootmoeder kun je putten uit een bron van inspiratie. Lang zal ze leven lang ze leven! ;-) En ja Cockie moet terug komen. Oops, excuses, de felicitaties ontbraken maar bij deze nog: van harte gefeliciteerd met je zevende verjaardag! Dat we nog maar heel lang van je schrijfsels mogen genieten! Een ieder hartelijk dank voor de support!
Commentaar achterlaten
|
