donderdag, 29 april 2004

Weg.....

Vastgelogd op 15:17

(2 reacties)

woensdag, 28 april 2004

Mills, tulips and wooden shoes....
"Die stomme Hollanders zitten ook óveral!", mopperde mijn Australische zus, toen ze met een vriendin van Hollandse makelij in de rij stond om af te rekenen bij de supermarkt. Die vriendin had namelijk net gezegd: "Moet je kijken, de schoenen van die vrouw! Daar wil je toch niet mee begráven worden?". Waarop de desbetreffende dame zich omdraaide en zei: "Vindt u?". Ze schaamden zich te pletter en dat mag dan ook wel. Ze hebben zich voorgenomen om zich voortaan iets minder luidruchtig te bedienen van de Nederlandse taal in openbare gelegenheden.

M'n zus vertelde, dat ze naar een jazzconcert was geweest met 'n vriend. Het was er enorm druk en ze vonden ieder apart een zitplaats, niet zo erg gezellig, maar 't was niet anders. Nu maakt mijn zus nogal makkelijk contact dus had er geen moeite mee om met de vrouw, die naast haar zat een heel verhaal te beginnen. Het was een indisch-uitziende mevrouw die, uiteraard in het Engels, begon te vertellen over haar kinderen en kleinkinderen, waar ze woonde en zo en tenslotte aan mijn zus vroeg waar ze vandaan kwam. "Oorspronkelijk uit Holland", antwoordde die ook in het Engels. "Adoe, dan kunnen wij toch Nederlands praten, ja?", zei de vrouw, ene Inez uit Den Haag.

"Het was ineens of ik Couperus zat te lezen!", vertelde m'n zus, die er dus een kennis bij heeft. Omdat ze in de buurt woont gaan ze volgende week samen lunchen. Die Hollanders zitten ook óveral......!

(2 reacties)

dinsdag, 27 april 2004

Noten-en huilebalk......
Vrijdag gaan we weer voor een weekje naar Zwitserland. Dat doen we bijna elk jaar om muziek te maken en te zingen met de gasten van een hotel, dat vrienden van ons hebben in Waltensburg, kanton Graubünden. Dat is erg leuk om te doen en ze lieten ons al weten, dat we "onze borst maar nat moesten maken", want het hotel zat vol. Dat is alleen maar gezellig, want met meer mensen kun je ook meer doen.

We bereiden altijd een programma voor waarmee we alle kanten op kunnen, want je weet van tevoren niet wat er in huis is aan talenten. Dat is het aardige er ook van. Klassiek ingestelde mensen, die zich ook eens aan wat lichtvoetigers wagen en andersom. Kortom een verrassingspakket!

Toen ik op zoek was naar wat teksten, die ik kwijt was, kwam ik op een pagina met oude liedjes de woorden tegen, waarmee mijn moeder mij als kind steevast hevig aan het janken kreeg. Ik vond het zó'n zielig liedje! Ik zal een jaar of vier geweest zijn, dat ze het altijd zong.

"Lammetje, loop je zo eenzaam te dwalen, over de hei, over de hei? Hoe kom je hier, zo van allen verlaten, bleef je niet liever daarginds op de wei? Lammetje, hier groeien bloemen noch gras. Hier is geen watertje dat je zou lusten, hier is geen schaduw om onder te rusten. En als je dan nog zo klein maar niet was, en als je dan nog zo klein maar niet was!".

En dan die laatste, meest zielige, regel dan ook twéé keer, hè! Wrijf het er maar in bij je kind. Ik kan nog steeds geen lamsvlees eten. Heeft niet eens schapenvlees mogen worden.....snif......

(3 reacties)

maandag, 26 april 2004

Etentje......
We hebben laatst, volgens ons heel slim, onze hypotheek "overgesloten". Dat bleek niet onvoordelig vanwege de lage rentestand. Ik moet daarbij aan "Grave beneden de Sluis" denken, maar dat terzijde. We kregen een vlot vrouwtje op bezoek, dat financieel adviseur was. Ze wist er inderdaad veel van en slaagde er ook nog eens in om ons e.e.a. duidelijk te maken en dat is op zich al een gave. Alles is prima verlopen en we hoefden er zelf alleen even voor langs de notaris en we zijn maandelijks inderdaad voordeliger uit.

Vanwege het in haar en haar kantoor gestelde vertrouwen kregen we van onze financieel adviseuze een Dinercheque van € 50,- toegestuurd. Dat kon er kennelijk ook nog vanaf. Die zijn we gisteren maar eens even gaan verbrassen met z'n tweeën. Vlak bij ons is een heel gezellig Indonesisch restaurant, waar veel grote families met kinderen komen. We waren er nog nooit geweest, wel vaak langs gereden, maar vanwege het feit, dat ze in het lijstje van Dinercheque-accepteerders stonden en het lekker dichtbij was, leek het ons wel wat.

Nou, dat klopte helemaal. We hebben heerlijk gegeten, zijn erg leuk bediend en juist doordat er kinderen waren was het er heel gezellig. Er was ook op kinderen gerekend, niet alleen op de kaart, maar ook door de aanwezigheid van kleurplaten en grote dozen kleurpotloden. Als ze de patat (!) en sateetjes op hadden, werd er niet rondgerend, zoals we elders wel eens hebben meegemaakt, maar bleven ze rustig aan tafel zitten om te kleuren en te tekenen. Zo bleef het voor de ouders ook heel ontspannen. We zullen er beslist vaker komen.

Ik ben ervan overtuigd, dat veel mensen baat hebben gehad bij het oversluiten van onze hypotheek: de adviseur en haar bedrijf, de diverse banken, de notaris, de taxateur niet te vergeten, maar wij dus ook. Of hebben we ons rijsttafeltje toch een beetje zelf betaald? Daar wil ik niet over nadenken verder.'t Was erg aardig, die cheque.........

(0 reacties)

zaterdag, 24 april 2004

De naakte waarheid......
D'r is weer eens wat te doen in Apeldoorn. Op 12 juni is een stel nudisten van plan een fietstocht te maken door de stad om zo aandacht te vragen voor de ongewenste wereldwijde afhankelijkheid van aardolie. Ik snap het verband niet tussen bloot en aardolie, maar dat ligt aan mij. Over de hele wereld gaan bloteriken die dag per rijwiel door diverse steden in het kader van de "world naked bike ride". Ze willen zo ook het unieke van het menselijk lichaam benadrukken. Laten ze dat dan meteen zeggen en niet die aardolie er bij slepen om er een ecologisch tintje aan te geven. In voorgaande jaren fietsten ze al bloot rond in Duitsland, Spanje, Canada en de Verenigde Staten.

Maar hallelujah! In Apeldoorn staat bij voorbaat de raadsfractie van de SGP op z'n achterste, keurig bedekte, benen. "Onzedelijk!", roepen ze, "en in strijd met de Bijbel! Verbieden, die tocht!". En dat kan helemaal niet, want ze hebben niks aangevraagd bij de gemeente voor die rit. Die weet officieel niets van plannen om Apeldoorn bloot te stellen aan dit oneerbare evenement. Wel heeft de wethouder al laten weten meer te voelen voor acties, die "meer om het lijf hebben". Geestige man, onze wethouder.

De politie zegt, dat ze naaktlópers kan oppakken als ze de openbare orde geweld aan doen door aanstoot te geven, maar hoe zit dat met naaktfietsers? Die komen vast niet voor in de gemeentewet. Nou ja, maar duimen voor mooi weer op 12 juni..............

(0 reacties)

donderdag, 22 april 2004

Fierljeppen.......
Met verbazing zie ik het zo nu en dan aan. Het zijn gewoon onze eigen kinderen, maar onze zoons zijn een soort nerds. Verder niks mis mee, want het zijn aardige jongens. Maar luister: dan zitten ze hier op de bank. Met, pak 'm beet, een afstand van anderhalve meter tussen de een en de ander. Ze hebben ieder een telefoon in de hand en dan....gaan ze mekaar béllen!

En zitten te gniffelen over wat er allemaal kan en wat het bij de één wel doet en bij de ander niet en zo zitten ze elkaar vliegen af te vangen en technisch te doen. Ze roepen van alles waar ik niks van snap. So wie so al hoe het mogelijk is, dat ze met hun telefóón op hun computer kunnen kijken, die heel ergens anders staat!

Ik krijg er zo erg de kriebels van, want ik voel me zó dom! Eigenlijk wil ik het ook helemaal niet weten, hoor! Wij vergéten vaak zelfs onze mobiele telefoon, waar je ook mee bellen kunt, als we weggaan. Zoiets zou voor hen lijken alsof ze op hun sokken de deur uitgaan.

Aan de andere kant zitten we op de voorste rij als er iets mis is met onze computers en dan zijn we toch zo blij met ze! We hink-stap-springen wel over de generatiekloof........!

(0 reacties)

woensdag, 21 april 2004

Met de muziek mee.....
In ons Oranjepark staat een muziektent. Die is met ingezameld geld opgeknapt en zou deze zomer weer gebruikt worden voor zondagmiddagconcerten. Er zouden 45 optredens zijn op 20 zondagmiddagen. Op 9 mei beginnen ze en tot ver in september gaan ze door.

Het Oranjepark is omringd door villa's, waarin niet de meest armlastige Apeldoorners wonen. Onder hen zijn handtekeningen verzameld om te protesteren tegen het muzikale zondagmiddagvertier in het, niet zo heel grote, park. Men wil rust op zondag. Zo nu en dan een concert, soit, maar niet elke zondag.

De organisatoren zijn boos en vinden de omwonenden egoïstisch. Cultuur moet doorgang kunnen vinden, zeggen ze, en ze hadden zo'n mooi "elck wat wils"-programma! Niet alleen maar harmonie en fanfare en zo nu en dan een koor, maar ook muziek met versterkers.Nou had de gemeente vorig jaar een limiet gesteld van 70dB aan geluid, maar daar scheen niet iedereen zich aan te houden. Lang niet alle bewoners zijn tegen, maar als ik lees, dat zo'n concert gemiddeld van 1 tot 5 duurt kan ik me toch wel iets voorstellen bij de bezwaren. Elke zondagmiddag en dat de hele zomer lang! Dan moet je erg veel gemeenschapszin en gevoel voor cultuur hebben.

Voor paleis 't Loo stond ook altijd een muziektent. Ik weet niet of dat nog zo is, ik rij er niet dagelijks langs, maar als ze die concerten nou eens eerlijk verdelen tussen de burger en het koninklijk huis? Lijkt me een goeie oplossing. Ze zijn er toch nooit en ze hebben de ruimte. Pieter en Margriet, die in het bos achter het paleis wonen, zijn gek op muziek dus dat moet geen bezwaar zijn. Misschien kan Pieter wel meedoen zo nu en dan.

Toen wij in Vaassen woonden was er tegenover ons huis een grasveld met mooie oude bomen. Op een mooie zomeravond kwam daar tot onze verrassing het plaatselijke muziekkorps spelen. Onvergetelijk sfeervol was dat. Mensen rondom zittend in het gras, de kinderen natuurlijk nog niet naar bed, want slapen met zo'n stel toeteraars voor je deur was toch niet mogelijk. En het was énig! Na zo'n anderhalf uur was het afgelopen, men pakte de stoeltjes en instrumenten weer in en de rust keerde weer. Kijk, tegen zóiets zal niemand bezwaar maken, maar voor een rockband heb je wellicht toch de Kroondomeinen nodig..........

Update 22.04.'04:

Na een gesprek met de gemeente gisteravond gaan de concerten toch door. Organisatie blij, de dames van de handtekeningen iets minder. Maar de gemeente gaat wel nauwkeurig decibellen meten deze zomer en wie daar overheen gaat mag het volgend jaar niet meer meedoen. Dat wordt zachtjes blazen voor de fanfare......

(4 reacties)

maandag, 19 april 2004

Geef me de vijf......
Televisieproducent Endemol zette een advertentie: "Rijke man zoekt rechterhand. Moet van aanpakken weten. Hoge beloning. Reacties.......". Er werd op gereageerd door een 52-jarige man, die tot zijn genoegen ook werd uitgenodigd voor een gesprek. Hij werd ontvangen door een sollicitatiecommissie van drie personen. Een medicus, een jurist en een secretaresse.

Toen bleek, dat ze echt létterlijk een rechterhand zochten! De vervangende prothese voor de man kwam op tafel en de dokter wou graag even de omtrek van de hand van meneer op papier omtrekken. Voor de maat. Hij moest namelijk passen aan de arm van die rijke man, die door een auto-ongeluk zijn rechterhand was kwijtgeraakt en nu, geld speelde geen rol, via de moderne operatietechniek een donorhand aangezet wilde hebben.

De man schrok zich echt een ongeluk. Het "sollicitatie"gesprek was echter opgenomen met een verborgen camera omdat men een nieuw "candid camera"- programma wilde uitproberen. Geintje dus. De sollicitant vond het niet geestig. Vijftien andere reageerders op de advertentie konden er de lol wél van inzien. Ik eigenlijk ook wel! "Moet van aanpakken weten", leuk toch? Ralph had 't ook mooi gevonden, denk ik..........

(1 reacties)

zondag, 18 april 2004

Spijkers op laag water....
Bij Kopspijkers zat gisteravond een 81-jarige mevrouw, die er trouwens nog prima uitzag voor d'r leeftijd, die bezwaar maakte tegen het gebruik van het woord "bejaard" in de mediaberichtgeving. Vond ze discriminerend. In mijn Prisma woordenboek staat bij het woord bejaard: "tamelijk oud". Nou, dat is een prima omschrijving, met de nadruk op tamelijk. Mevrouw heeft helemaal niet te klagen, vind ik. Er is geen bejaardenhuis meer, dat zich zo noemt. Het zijn allemaal "zorgcentra voor ouderen". Niemand wordt er jonger van, maar het klinkt moderner.

Zo worden in de Nieuwsbrief die wij regelmatig in de bus krijgen van onze ex-werkgever "blinden en slechtzienden" omschreven met de term "mensen met een visuele beperking". Ze gaan er niet beter van zien, maar het klinkt minder erg. Het gaat mee in de trend van dingen, mensen en omstandigheden opwaarderen door ze mooi te benoemen. Een interieurverzorgster moet nog steeds dezelfde wc schoonmaken als de werkster. En de gevolgen van het bejaard of visueel beperkt zijn worden er niet anders van.

Ter opwekking zagen we gisteravond laat een film over een Alzheimer-moeder, die het leven van haar dochter en kleinkinderen behoorlijk in de war schopte. Vanavond heeft de VPRO een avondvullend programma over het thema: "Wat doen we met onze ouders?". Wij zijn ouders en ouder dus ik ben er benieuwd naar en tegelijkertijd vrees ik het ergste, want ik heb er voorstukjes van gezien, die niet vrolijk stemden. Kinderen, gezeten rond de tafel, die de taken zaten te verdelen. "Dan pas ik wel op pappa". "Zó zwáár!", zuchtte een dochter.En dat zal in sommige gevallen ook best, hoor!

Kom, ik ga maar eens wat leuks doen en o ja, ik heb gisteren samen met mijn blinde bejaarde man nog heel gezellig op de kleinkinderen gepast. Mooi weer erbij. Kon mijn dochter even ongestoord naar haar hairstylist.........!

(2 reacties)

zaterdag, 17 april 2004

'n Kopje kleiner maken.....
Eigenlijk zijn we hier in huis veel te vredelievend. Je hoort wel eens van mensen die, om conflicten op te lossen, lekker hun hele servies aan barrels gooien! Dat lijkt me wel wat, want dan kun je weer es wat nieuws aanschaffen! Ik zie, dat er allemaal van dat ontzettend leuke kleurige vaatwerk te koop is, maar ja, als je niks hebt om ruzie over te maken, best wel rustig van aard bent, alle koppen en schotels nog heel zijn en zelfs een blinde man in huis niet helpt om eens wat te laten sneuvelen, dan schiet het natuurlijk niet op. Ja, naar de Kringloop brengen zou een optie zijn, maar weet je, ik ben ouderwets, van voor de oorlog, dus dat is voor mij dan geen reden. Jammer, want ik koop woonbladen en watch trends, maar daar blijft het wel bij.

Voor dagelijks gebruik heb ik een wit porceleinen servies met bloemetjes van de Xenos. Het is nog Chinees ook en onverwoestbaar. Verder ben ik in het bezit van een behoorlijk grote verzameling boerenbont serviesgoed. Ik werd er laatst op attent gemaakt, dat er zelfs een website is over dit servies! Er zitten nog heel oude stukken bij, die uit het servies van mijn moeder komen. Modellen, die helemaal niet meer gemaakt worden. Een kaasstolp, een heel oude buikige melkkan en wel drie verschillende soorten eierdopjes uit diverse periodes. Daar gaan we dus maar niet mee gooien, daar ben ik zuinig op.

Het is bepaald geen zeldzaam servies en het motief is overbekend, maar het doet me denken aan vroeger thuis en dat is leuk. Het is trouwens behoorlijk prijzig geworden als je eens iets wilt aanvullen. Ze maken tegenwoordig ook allerlei spullen van plastic met datzelfde dessin, maar dat vind ik niks en zal ik nooit kopen. Bovendien gaat dat niet kapot als je eens een meningsverschil wilt uitvechten........

(0 reacties)

donderdag, 15 april 2004

Pret.....
'k Had niet gedacht, dat ik ooit nog eens in een prétpark zou komen. De naam alleen al bezorgt mij namelijk een beetje de kriebels. Ik heb nooit pret. Plezier ja, dat wel, maar nooit pret. Zeg het maar eens een paar keer, het is een raar woord: pret. Nou ja, ik was vanmiddag dan toch in een familiepretpark en dat was leuk. Onze jongste dochter heeft met haar gezin een abonnement voor de Koningin Juliana Toren hier in Apeldoorn, een attractiepark voor jonge kinderen. Daar is het ook op afgestemd en vervelende pubers zie je er dan ook niet. Wel veel buggy's. De attracties worden bemand door oudere mannen, vutters waarschijnlijk, die met het geduld van echte opa's de kindjes overal in en uit helpen en dat is leuk om te zien.

Op de gezinskaart van mijn dochter prijken, behalve de foto's van haar man, haarzelf en de jongens, ook de pasfoto's van de wederzijdse opa's en oma's. Die zitten in het voordeelpakket. Ik ben oma en heet ook zo, omdat ik de oudste ben en de andere oma is omi. Het grut moet ons een beetje uit elkaar kunnen houden en die zijn daar ook heel precies in. Ze zullen zich niet vergissen!

Deze oma mocht dus mee vanmiddag. Er zijn attracties waar de kindjes niet alleen in kunnen en als mijn dochter even mee ging draaien, schommelen of in de achtbaan (het kind in haar heeft zich helemaal uitgeleefd!) bleef ik even bij de jongste om te zwaaien als ze langskwamen. Want dat moet. Oma moet zien wat hij al durft! Van zijn moeder weet ik dat al jaren.

Ze hebben trouwens in dat park een carrousel uit 1887 met van die prachtig deinende paarden en een stoomfluit (waar je je een ongeluk van schrikt!) om het begin van de rit aan te kondigen. Prachtig. Elk jaar restaureren ze een deel ervan. Ik vind hem nu al mooi, om te zien zeker. Er zit zo'n echt dansorgel aan vast, heel leuk.

Nou ja, ik heb een leuke middag gehad en mijn kind en kindskinderen ook. Ik denk, dat we pret gehad hebben.......

(0 reacties)

dinsdag, 13 april 2004

'n Eitje.....
Onze oudste kleinzoon ging gisteren met zijn school paaseieren zoeken in het bos. Om te beginnen vind ik het geweldig, dat mensen op hun vrije Tweede Paasdag zoiets organiseren voor de kinderen van hun school. In hun dorp gebeurt zoiets. En in het ruimschoots aanwezige bos is dat spannend.

Onze kleinzoon is een heel slim ventje, maar om eieren te zoeken moet je ook andere eigenschappen hebben. Je moet aardig gehaaid zijn en dat is ie (nog) niet. Hij had dus maar één ei. Hij vond dat best genoeg, maar zijn moeder vond het zielig voor hem. Want er waren klasgenoten, die met een gevulde tas rondliepen. Een van hen kwam wel heel schattig aanbieden, dat Stijn er wel een van hem mocht hebben, maar die wilde dat niet, want hij had hem dan niet zelf gevonden. Had ik ook niet gedaan: eieren zoeken is eieren zoeken.

Onze familie is niet zo handig in die dingen. Zo zou ik ook nóóit drie minuten gratis winkelen in de supermarkt willen winnen. Daar zou ik me echt doodongelukkig bij voelen en mijn prijs gráág afstaan aan een behoeftige familie of zo. Je ziet wel eens in een reclame iemand door een winkel rennen en graaien, grijpen en grabbelen, zoveel mogelijk en zo duur mogelijk. Als ik maar nooit hoef. Ja, eitjes zijn we. Onze kleinzoon is tevreden met één ei, hoewel dat volgens het liedje nog maar een half ei is ook of nee, géén ei zelfs! Hij vond de Paashaas ook erg groot, zei hij.........

(1 reacties)

donderdag, 8 april 2004

Test......
'k Ga even Consumentenbondje spelen. We waren gisteren n.l. in een coffeeshop. Nee, niet om de zware wiet te testen, want we waren in de keurige koffie-en theewinkel van Simon Lévelt. Daar hebben we een permanent café-filter gekocht, dat geschikt is om te gebruiken in een Senseoapparaat. Geen padjes meer, maar een filter, waar je je eigen losse koffie in kunt doen. Of die van Simon Lévelt natuurlijk, dat zouden ze daar graag zien. Ze hadden "Paaskoffie"in de aanbieding, die verhipte lekker rook en daar hebben we maar een pak van meegenomen, maar niet om de naam, want die slaat nergens op. Tegen de kerst noemen ze diezelfde koffie waarschijnlijk "Kerstkoffie".

Maar nu even over dat filter. Ik las "ergens", en ik weet niet meer waar, over het bestaan daarvan en ook dat ze die bij Simon Lévelt verkochten. Omdat we de Senseo veel gebruiken en eigenlijk alleen nog maar koffie zetten in het koffiezetapparaat als er meer dan vier personen in het pand aanwezig zijn én omdat we altijd wel in zijn voor wat nieuws, zijn we er achteraan gegaan. Hoewel het ding niet bepaald goedkoop te noemen is, voor een redelijk eenvoudige constructie van kunststof met wat gaas, waren we benieuwd hoe onze eigen Van Nelle via de Senseo zou smaken. Senseobezitters willen we graag gratis en voor niks laten delen in onze eerste ervaringen .

Om te beginnen smaakte de koffie prima. Men zegt, dat je er een speciale fijnmaling voor zou moeten hebben en die hebben we geprobeerd. Maar ook onze eigen snelfiltermaling en wij denken, dat die ook prima geschikt is. Smaak dus oké, maar als je haast hebt 's morgens, omdat je de trein moet halen, hou je dan maar even bij de pads. 's Avonds, als je meer tijd hebt, kun je er een ritueel van maken en de heerlijkste dessertkoffie bereiden, die dan ook snel klaar is, maar 't is meer werk.

Het filter bestaat uit een soort doosje met dekseltje. Je vult het met koffie en daarna druk je het dekseltje er op. Het past dan in de 2-kopjes-houder van de Senseo, maar je zet toch 1 kopje tegelijk. In je eentje niet erg, maar als je er meerdere moet maken is het lastiger. Het filtertje moet uitgespoeld voor het volgende kopje, maar is natuurlijk nog loeiheet en er ligt ook nog wat niet-doorgelopen water op. Niet veel, maar toch. Een gootsteen in de buurt is wel handig. Ik had de eerste keer iets te veel koffie in het filtertje gedaan, dat teveel moest er weer uit, een heel geknoei, maar dat is een kwestie van "oefening baart kunst". Het handigste is het filtertje te vullen boven de koffiebus en pas daarna in de Senseohouder te zetten.

Op het doosje van het filter staat, dat je op basis van 4 koppen per dag 66% bespaart op je "koffiekosten" oftewel € 100,- per jaar. Nou heb ik me nooit zo beziggehouden met mijn jaarlijkse koffiekosten, maar bij die 66% hebben ze vast het arbeidsloon niet meegerekend! Het bekende schuimlaagje blijft overigens wel behouden. Er zijn dus voor- en ook nadelen. Vóór: Meer variatie door eigen melange, prijsvoordeel wellicht, eenvoudig schoon te houden, schuimlaagje blijft behouden én je ruikt de koffie! Tegen: Maar één kopje tegelijk, filter is heet als er meerdere kopjes achter elkaar gemaakt moeten worden, er blijft water achter op het filter, kans op geknoei met koffiemaalsel, duur in aanschaf.

Bij de website van Lévelt zit ook een forum, waarop iemand over dit filter eigenlijk wel iets zinnigs zei: "Over drie maanden ligt zo'n zelfde filter bij Blokker waarschijnlijk voor een derde van de prijs!" en weet je, ik denk dat ie gelijk heeft! Maar het hebben van een primeurtje heeft ook wel wat......!

(6 reacties)

woensdag, 7 april 2004

Oogafwijking......
Als je langdurig hebt gewerkt met en voor mensen met ernstige oogproblemen kun je je niet voorstellen, dat er mensen zijn die voor de mooiigheid gaan knoeien met hun ogen. Piercings vind ik al eng en de plaatsen, waar mensen ze laten aanbrengen, vind ik zo mogelijk nog enger. Maar ik kan niet begrijpen, dat iemand een simpel hartje, dat dan een jewel of the eye wordt genoemd, in zijn oogwit laat aanbrengen. En dat moet nog operatief ook, want het moet onder het slijmvlies van het oog worden geschoven.

Dat er oogartsen zijn, die het maken van een gaatje in een oog, just for fun, als een gaatje in de markt zien vind ik nóg onbegrijpelijker. Het kán gewoon niet goed zijn voor je ogen. Het gekke is ook, dat je zo ongeveer op de schoot van de draagster of drager moet gaan zitten om het te zien, maar dat kan natuurlijk de bedoeling zijn. Je ziet dan meteen de rode adertjes door iemands oogwit lopen en na bijvoorbeeld een nachtje doorzakken of gejank in een chagrijnige bui moet je dat toch niet willen.

De ogen zijn de spiegel van de ziel. Zielig, hoor.........

(3 reacties)

dinsdag, 6 april 2004

Lia op de Story-tour......
Engeland schijnt in rep en roer te zijn, want held David Beckham is vreemd gegaan. Zeggen ze. Met een Nederlandse nog wel. We hoorden vanmiddag een verslag van Lia van Beckhoven, die voor het radiojournaal vertelde hoe in de war ze daar waren van de scheve schaats van de voetballer. Ze vertelde, dat de tabloids vól stonden over "de tussenbeense activiteiten" van David. Ik vind dat een meesterlijk gevonden uitdrukking. Helemaal voor een voetballer.......

(1 reacties)

maandag, 5 april 2004

Burgerlijke stand.......
De gemeente Apeldoorn heeft een enquête gehouden onder burgers over wat zij vinden van de besteding van het gemeentelijk budget. Democratisch of niet? Je mag er in ieder geval iets van vinden. De uitslag stond zaterdag in de krant. Ik zal niet alles noemen, want er stond ook wel wat tussen, waarvan ik dacht, dat het algemeen belang ver te zoeken was en mensen persoonlijk wat grieven hadden.

Zo vond iemand, dat de stad te vies wordt. Daar mag wel wat geld tegenaan. Om schoonmakers in te huren of om mensen eens een beetje op te voeden, dat staat er niet bij! De gemeente mag haar eigen waterhoofd wel wat laten inkrimpen en gezond maken, want dat zou haar sieren, vond een ander. Ik vond dat wel een aardig beeld. Drainage of zo.

Wat ik ook wel mooi vond: iemand was van mening, dat de gemeente haar subsidie aan de Bond tegen het Vloeken wel kon afschaffen, want het hielp toch niet. Er werd niet minder gevloekt. Waarop de gemeente Apeldoorn liet weten 45 euro per jaar te subsidiëren. Voor zo'n bedrag ga je vanzelf knopen laten rollen natuurlijk, dat schiet niet op.

Verder had een burger het idee om gaten en scheuren in de weg maar eens een poosje te laten zitten, want alle moderne auto's hebben tegenwoordig comfortabele vering. Nou, die man had vast een van de reportages gezien, die de NOS maakt over de nieuwe lidstaten per 1 mei van de EU. Als je het nou over slecht onderhouden wegen hebt....

Trouwens, gisteren zagen we de Ronde van Vlaanderen. De Belgen doen het gewoon expres. Die enge kasseien laten liggen om zoveel mogelijk moeilijkheden te creëren voor de wielrenners, die dan ook regelmatig met z'n allen onderuit gaan op die dunne bandjes. Maar dat is mooi, dat is sport, zeggen ze. Ha, zo houden ze hun weg-onderhoud-budget wel op orde...........!

(2 reacties)

zaterdag, 3 april 2004

Ontrommelen.....
Mijn zus in Australië mailde me, dat ze haar buurvrouw had geholpen met het unclutteren van haar huis. Ik kende die uitdrukking niet, maar na enige beschrijving van wat ze hadden gedaan begrijp ik precies de bedoeling. Haar buurvrouw Tracey is Engels van oorsprong. Ze houdt van pluche, ouwe zooi en is erg bewaarderig. Ik ken dat. Schoteltjes waar geen kopjes meer bij zijn, vaasjes en meer van dat soort spul waar je niks aan hebt en dat alleen maar plaats staat in te nemen.

Mijn zus beschreef hun conversatie tijdens de bezigheden. "Hé, wat vind je: kan ik hier nog iets mee?". "Nee, gooi weg!". "O, kijk, een kerstkaart van aunty Celeste!". "Leeft ze nog?". "Nou, nee, maar ze was erg aardig...". "Dan kom je haar wel weer tegen in het hiernamaals. Gooi weg". Het was niet de enige kerstkaart.

De buurvrouw had ook veel "sieraden", allemaal kitsch. Eenzame oorbellen, die hun wederhelft kwijt waren, maar waarvan Tracey dacht er nog een kettinkje van te maken. "Ga je dat ook doen?". "Most probably not....". "Gooi wég dan!". Aan het eind van de dag hadden ze 5 vuilniszakken vol. Voor alle zekerheid hebben ze die meteen weggebracht. Ruimte in laden en kasten en ruimte in het hoofd. Ze zag er voor elke vuilniszak een jaar jonger uit, de buurvrouw, zei m'n zus. Ze hebben de uncluttering uitgebreid gevierd.

Ik zag trouwens dat het in Amerika een echt beroep is! Donna Smallin is zo'n unclutter-woman! Ze schreef er maar liefst drie boeken over. Hier in Nederland heten dergelijke mensen in goed Hollands "professional organizers". Ze hebben zelfs een beroepsvereniging.

Gisteravond bij Ivo Niehe zag ik die moeder en dochter van het programma "Hoe schoon is jouw huis?". Zij maken op de televisie de meest vervuilde en verslonsde huizen schoon en die komen nog wel wat anders tegen dan een paar uitpuilende kasten en laden! Zo erg is het bij mij gelukkig niet, maar zo'n figuur die helpt weggooien wat je te langdurig onnodig hebt bewaard....Eigenlijk heb ik die al in de persoon van mijn echtgenoot, maar die is me weer te rigoureus. Geen gevoel voor nostalgie, dat is het probleem......

(4 reacties)

vrijdag, 2 april 2004

Motormuisstil.....
Gisteren was onze schoonzoon jarig. Hij heeft een motor, wat zég ik, hij heeft er wel twéé! Een van die twee staat in de schuur en de andere staat buiten onder een afdak met een hoeslaken eroverheen. Dat bracht ons op het idee om hem een echte motorhoes cadeau te doen. Een soort motorpyjama. Op de doos waar de hoes inzat stond ook nog een in leer gestoken mooie dame, maar die zat er niet bij.

Het kopen van die hoes was voor ons een leuke belevenis, want we komen nooit in dergelijke winkels. Een enórme ruimte vol met motoren, veel glimmend chroom en klanten, die uiteraard op de motor waren gekomen en daar dus op gekleed waren en daar staken wij maar raar bij af! Erg aardig personeel daar en we werden prima geholpen. De jarige was d'r blij mee, vond het alleen jammer van die mooie pitspoes op de verpakking, maar ja.

Motorrijders worden nogal eens in verband gebracht met Hell's Angels-achtige types, maar daar klopt natuurlijk niks van. Helemaal als je weet, dat mijn schoonzoon en zijn buurman, ook motorrijder, op de fiets naar hun werk gaan, terwijl ze best op de motor zouden willen. Weet je waarom? Omdat ze de buurt niet wakker willen maken met hun startende motoren op zo'n vroeg uur. Ik vind dat érg aardig. Ja, als het regent pakken ze misschien de auto wel, dat is waar, maar dat start toch anders..........

(1 reacties)

donderdag, 1 april 2004

Hoort, zegt het voort....
We lazen, dat "Het bureau" van J.J.Voskuil als hoorspelfeuilleton uitgezonden gaat worden. Vanaf 5 april elke werkdag 's middags via Radio 747 AM en 's nachts herhaald op Radio 1. De afleveringen komen ook op internet. Dat zijn er 360, uitgesmeerd over 2 jaar. Ondanks de beeldcultuur van tegenwoordig hopen de bedenkers van het project dat ze de mensen aan de radio zullen kunnen kluisteren met een hoorspel. Ons wel, maar verder is het natuurlijk afwachten.

Er is ook een "Genootschap van de Twaalfde September" dat zich bezighoudt met het fenomeen hoorspelen . Afgezien van het feit, dat ik de naam een beetje red alert-achtig vind klinken, is het leuk, dat er mensen zijn, die zich sterk willen maken voor het behoud van hoorspelen. Ze komen aan die naam doordat 12 september, ja, sorry, het scheelt maar één dag, de verjaardag was van Francis Whittaker, de slechterik uit het in de jaren vijftig bijzonder populaire hoorspel "Sprong in het Heelal". Ik kan me de sfeer bij ons thuis rond dat hoorspel nog erg goed herinneren. Volgens mij werd het uitgezonden in de late zondagmiddag en er werd naar uitgekeken door mijn broer(tje). Het was erg spannend.

Verder hadden we toen natuurlijk Paul Vlaanderen met de indrukwekkende Sir Graham Forbes en Ina, de vrouw van Paul. Die moest altijd gered worden. "Pául, Pául!", riep ze altijd. "Ina, kindje, waar ben je?", antwoordde Paul dan. In plaats van dat het mens ging koken moest ze altijd mee en liep dan in de weg. Maar heel populair dat hoorspel, geschreven door Francis Durbridge. En wat ik nérgens ben tegengekomen op de diverse hoorspelsites, de intrigerende muziek was van Koos van de Griend. Waarom onthoud je die namen toch?

De makers van "Het bureau" zeggen dat dit de langstlopende hoorspelserie wordt, maar dat is niet helemaal waar. Dat is "Paulus de Boskabouter". Daar waren maar liefst 717 afleveringen van, weliswaar maar van tien minuten elk, maar toch. De maker van die serie, Jean Dulieu, heb ik altijd een heel bijzondere man gevonden. Die besloot, terwijl hij violist was in het Concertgebouworkest, 23 jaar oud, om te gaan tekenen en schrijven. Hij had jarenlang de Paulusstrip in Het Vrije Volk en voor de hoorspelversie sprak hij álle stemmen zelf in. Die van Paulus, Eucalypta, Gregorius de das, Oehoeboeroe de uil, Salomo de raaf, Krakras de kraai en Rein de vos en nu moet ik heel goed uitkijken, dat ik niet in de war raak met de Fabeltjeskrant! Ook beesten in een bos.....maar geen hóórspel!

(2 reacties)

( - - )