woensdag, 29 maart 2006

Bezemschoon.....
Het zal zeker meer mensen overkomen, maar die weten waarschijnlijk beter hoe je het kunt voorkomen en hoe je er kunt afkomen. Ik weet dat allemaal niet. Waar ik het over heb? Commentspam!!!!

Wat is dat ergerlijk, zeg! Ellenlange stomme teksten, afkomstig van de stomste adressen en dat dan door je hele archief! Omdat hij tijdenlang geen computer had( waarbij hij in de clinch lag met de fabrikant van nog wel zijn favoriete merk!) kon de zoon, die als een soort Big Son mijn weblogje op afstand altijd aan het watchen is via een strenge blacklist, niets voor zijn onderontwikkelde (qua computerkennis dan, hè) moeder doen.

En het liep weer de spuigaten uit dus, hallelujah, ik ben heel blij, dat hij weer de mogelijkheid heeft om eens met een bezem door het archief te snellen. Meer dan 1100 rotzooi-reacties zijn verwijderd. Deze vrouw is zeer dankbaar. Het is geen moederdag, maar het voelt wel zo......

***Nog even een mededeling van de technische dienst, die ik niet mocht vergeten te vertellen: blogspot.com is in de ban. Echte mensen met een dergelijk adres kunnen wel reageren, graag zelfs, vind ik leuk, maar kunnen niet linken naar hun eigen adres, want dan komen ze d'r niet door. En geef al die stomme robotblogpuntcommers daar maar de schuld van dan.

Vastgelogd op 00:59

(8 reacties)

zondag, 26 maart 2006

Weer-gave.....
Vanmorgen werd ik wakker met een knallende koppijn. Wat dan vrijwel altijd helpt zonder dat ik meteen pijnstillers hoef is: direct opstaan, ook al wil ik dat helemaal niet omdat elke beweging van mijn hoofd zo zeer doet, en onder de warme douche, iets heter dan normaal, de pijn laten wegtrekken.

Ik heb zo'n toestand altijd bij verandering van weer. Ik voel in principe elke depressie overtrekken. Ik overweeg dan ook ernstig om een meteobureautje te beginnen. Verwacht van mij geen computerberekeningen en ver vooruit voorspellen zit er ook niet in, mijn weerbericht is du moment.

Vroeger hoorde je nog wel eens van mensen, die met een stekend eksteroog het komende weertype aankondigden. En ze hadden het in die dagen in het radioprogramma van de Vara op zondagmorgen, voorloper van de "Vroege Vogels" van nu, nogal eens over "de molenaar in het midden des lands", die ook weersvoorspellingen deed. Vaak nog met een mooie weerspreuk erbij. Zoiets als: "Een vlo in maart is een daalder waard". Waarom dat zo zou zijn, geen idee. Er zijn er nog wel meer over de maand maart. "Maartse regen brengt geen zegen", maar ook "Maartse regen brengt zomerzegen". Ja, zo kan ik het ook, met alle winden mee! Deze is Brabants, denk ik: "Unne dreuge mert is goud wert". Altijd optimistisch, hè, die zuiderlingen.

Het regende gisteravond heel vriendelijk. Ritme van de regen op mijn dakraam, heel gezellig. Lang niet gehoord en het was best weer eens nodig. Het waait ook lekker en dan klinken er van die woei-woei-geluiden door het huis, maar ook de temperatuur buiten is lekker.

Nou, oké, voor de lente heb ik wel een beetje pijn in mijn knar over, maar nu dan ook wel dóórzetten, hè.....!

(4 reacties)

woensdag, 22 maart 2006

Zaken......
De kleinzoon van mijn zus komt uit een familie van ondernemers. Hij is pas 4, hoor, maar het zit er al helemaal in. Toen hij naar bed moest en van z'n oma nog wat moest opruimen, en ze zei:" Weet je wat jij zou moeten doen?" antwoordde het ventje: "Eerst even langs de Kamer van Koophandel......!".

(5 reacties)

Er wás geen betere......
Onze stofzuiger heeft het tijdens de verbouwing van onze badkamer zeer te verduren gehad. De verbouwers zogen er van alles mee op als ze 's avonds hun rommel opruimden en daar kon ie eigenlijk niet tegen. Hij kreeg een stofwisselingsprobleem. Achteraf logisch voor een eenvoudige huisstofopzuiger. Hij ging vreselijk eng doen, er kwam rook uit, hij ging stinken en er kwamen angstaanjagende geluiden uit. We verklaarden hem unaniem voor overleden.

Maar we konden in die stoffige omstandigheden absoluut niet zonder stofzuiger, hoewel het meest grove werk was gedaan, en we kochten een andere. Geen betere, want verbouwen kost geld. Onder het motto :"We zien wel hoe lang hij het uithoudt" zuigen we nu met een vlot uitziend modelletje in zilverkleur en dat voldoet tot nu toe. Zolang je niet gaat verbouwen.

Gistermiddag brachten we wat spullen naar het grofvuil en ook wat naar de Kringloop. Omdat je "alles waar een snoer aanzit" hier in Apeldoorn van gemeentewege ook naar de Kringloop moet brengen, kwam onze oude stofvreter daar ook terecht. Tegen de man, die onze goederen aannam en dus ook de stofzuiger, zei ik : "We hebben de slang, de stang en de borstels er ook maar bij gedaan, want misschien hebben jullie wel een slimmerik, die hem weer aan de gang krijgt!".

"Zeker wel!", zei de Kringloper met glimmende oogjes," een hele afdeling met slimmeriken!". Hij zag het wel zitten met het apparaat. Onze stofzuiger krijgt waarschijnlijk een hele mooie ouwe dag, daar ben ik eigenlijk wel zeker van. En orgaandonatie is ook mooi.......

Vastgelogd op 15:19

(0 reacties)

dinsdag, 21 maart 2006

In an English countrygarden.....
Sinds kort kunnen wij een Engels tuinprogramma ontvangen. Als je gewend bent aan Rob en Jurgen, van die snelle jongens met van die moderne ideeën en materialen, dan sluit de Engelse manier van tuinieren beter bij mij aan. Als ik zie hoe die Britten wroeten in hun paradijsjes, met tuinen waar je als eenvoudige stadstuinier alleen maar van kunt dromen, dan hoop ik dat ik er in ieder geval iets van opsteek.

Vanmiddag kreeg ik door het heerlijke weer alvast een béétje de geest. Heb zelfs al samen met de heer des tuins in een echte tuinstoel mét kussen een terrasje gepikt in onze eigen nog kale achtertuin. Ben ook fanatiek aan het opruimen geweest, ouwe planten weggehaald, gesnoeid, kortom het was lente in mijn hoofd. Ik heb ook al allemaal bakken klaargezet waar van alles in kan.

En juist vandaag kwamen ook de folders binnen van Intratuin en Groenrijk met al het moois waar ze mensen met de lente in hun hoofd dolgraag het hoofd mee op hol brengen. "Breng kleur in je tuin!", roepen ze. Zo gaat het elk jaar. Als ik niet uitkijk ga ik bákken vol violen halen en allerlei planten waar ze, eerlijk is eerlijk, in het tuincentrum, met niet al te grote bordjes, bijzetten dat ze vorstgevoelig zijn. Ik ben er al zo vaak ingevlogen. Heb daardoor te vroeg aangeschafte planten weer verloren of ze met veel moeite weer overeind gekregen.

Dit jaar ga ik verstandiger zijn. Niet hard naar de winkel hollen, omdat de zon schijnt. Ik ga afwachten of het écht lente wordt en dan niet alleen op de kalender. Komend weekend is het al zómertijd trouwens........!

(4 reacties)

zondag, 19 maart 2006

Afvallig......
Kan iemand mij vertellen wat straatafval eigenlijk is? Dát is namelijk het enige dat terecht mag komen in de op straten en in parken opgestelde afvalbakken. Want het is weer eens zover. Een "incident". Was het de vorige keer een mevrouw in Geldrop, die na het eendjes voeren, haar lege broodzakje niet mocht weggooien van een op de loer staande milieuambtenaar, nu deed het strafbare feit zich voor in Putten.

Een attente meneer, die vond dat een leeg boterkuipje niet op straat hoorde te liggen ( en wie weet was dat er terecht gekomen door een paar slordige vuilophalers!), het meenam en in een afvalbak deponeerde, kreeg van een plots opduikende controleur een boete van € 75,--. En zelfs de wethouder kon de bekeuring niet terugdraaien, want die was al door naar justitie. Zie je wel, als ze maar willen, dan kunnen de ambtenaren wel snelheid maken!

Deze week start de week "Nederland Schoon", met als apotheose op zaterdag 25 maart een "opschoondag". Gevaarlijke dag, lijkt me, die je een hoop geld kan gaan kosten! Laat maar liggen, de rotzooi, want mensen die het goed willen doen, worden beboet! Er mag alleen maar straatafval in de openbare afvalbakken, zoals blaadjes dus....en takjes....en modder....en zand....en bekeuringen.....

(5 reacties)

donderdag, 16 maart 2006

'n Centenkwestie.....
Je vraagt je wel eens af: waar is op heden de humor gebleven? Er stond een stukje in de krant vanmorgen, waarbij een meneer uit Heerde een uit 1997/98 stammende terugvordering op zijn deurmat kreeg van een uitkerende instantie. Er was hem destijds anderhalf jaar lang 1 cent teveel uitbetaald en die wilden ze terug.

Dat is toch om te lachen? Daar word je toch niet kwáád om en stelt zo'n dienst "aan de kaak"? Daar bel je de krant toch niet voor? Het blijkt om een digitaal vervaardigde brief te gaan. Ze gaan uitzoeken of er meer mensen zijn, die een dergelijk schrijven hebben gehad en bij wie het ook om zo'n luttel bedragje gaat. En dát is dan misschien het nut van de ophef die de man uit Heerde heeft gemaakt, maar dat had ook met een telefoontje gekund. Nu moest er een officiële woordvoerder aan te pas komen en wat kost zo'n iemand wel niet per uur. Meer dan 1 cent in ieder geval!

Als het om post aan overleden mensen gaat vind ik het een ander verhaal. Daar mag best personeel tegenaan om de bestanden schoon te houden, maar ook dat kost meer dan 1 cent en dat zal het probleem wel zijn. Maar als je nagaat hoeveel handelingen er gepleegd worden, ambtelijk gezien, dan valt het met wat er mis gaat nog wel mee, toch? Moet je de recente zorgverzekering even niet meerekenen natuurlijk. Maar die cent.... 't is wel lachen natuurlijk......humor eigenlijk!

(1 reacties)

woensdag, 15 maart 2006

Mary......
Vanmiddag waren twee van mijn kleinzonen hier omdat hun moeder naar de tandarts moest. Dat vond ze niet zo leuk, maar wat moet, dat moet. Tandartsen moeten ook leven.

De jongens hadden zelf hun entertainment meegebracht. De film "Mary Poppins" op dvd. En nou ben ik er in eerste instantie niet zo voor dat kinderen, als het niet regent, een hele film gaan kijken, maar ze waren allebei wat moeiig van van alles en nog wat en lekker bij oma op de bank met limonade en wat paaseitjes voor de gezelligheid, is dan zo gek nog niet. Oma is ook nog eens gek op "Mary Poppins" dus wat willen we nog meer.

Het is ook zo'n leuke film. Leuke liedjes, dingen die helemaal niet kunnen, veroorzaakt door een nanny, die iedere ouder zich zou wensen vandaag de dag. Zo heerlijk onschúldig ook allemaal! Een verademing, zoiets.

En nou weet ik wel, dat July Andrews en Dick van Dyke er allang niet meer zo uitzien, hoor, time flies, maar ik heb echt genoten vanmiddag. En de kinderen ook. Leuk, hoor........!

(1 reacties)

dinsdag, 14 maart 2006

Tom Poes......
Onze jongste kleinzoon is jarig vandaag. Hij wordt drie. Al weken heeft zijn moeder tegen 'm lopen roepen: "Als je jarig bent, hoeveel jaar word je dan? " en dan riep hij : "één!". Om te pesten, bleek vandaag, want toen hem vanmorgen dezelfde vraag werd gesteld, zei hij gewoon: "drie!". Hij steekt er wel één vinger bij op dus helemaal kloppen doet het nog niet.

Ter verhoging van de feestvreugde aten we tompoezen. En over tompoezen heb ik nog 'n verhaal. Het eten van die dingen was op het revalidatiecentrum voor blinden en slechtzienden, waar ik werkte, een onderdeel van het lesprogramma. Ze zitten namelijk best ingewikkeld in elkaar ( net als moorkoppen trouwens). Maar als je weet hoe je ze slopen moet kun je er toch veel plezier aan beleven. Mijn blinde echtgenoot weet dan ook precies hoe een en ander werkt. Eerst de bovenkant eraf en dan is het verder eigenlijk een fluitje van een cent.

Op een ochtend had de Hema een aanbieding: koffie met tompoes voor weinig. We waren met z'n tweeën de stad in geweest en we waren wel toe aan een versnapering. Mijn man sloopte de tompoes op de hem bekende wijze, terwijl ik dacht:"Kom, ik doe het eens netjes met een vorkje". 'n Tuttig idee, maar zo ben ik. Ik zette het vorkje op de tompoes om de bovenkant te klieven, deed dat iets te krachtig en de tompoes schoot vanaf het schoteltje zo de ruimte in. Twee tafels verder moest ik 'm ergens onder vandaan vissen.

Het was niet echt druk, maar ik schaamde me even zo goed te pletter, terwijl mijn geliefde in een deuk lag. lk, de ziende,zou wel eens even netjes een tompoes soldaat maken! Het werd het verhaal van de dag uiteraard en ik moet zeggen, dat ik het vele jaren heb gebruikt om aan mijn cliënten duidelijk te maken, dat je voor het eten van een tompoes zonder schaamte je tien geboden dient te gebruiken en voorál geen vorkje!

Onze kleinzoon had vanmorgen als systeem een combinatie van beide, nadat hij de drie minikaarsjes op zijn tompoes had uitgeblazen.........

(2 reacties)

maandag, 13 maart 2006

Moederschap op rolletjes......
Een wandelwagen is een wandelwagen. Dacht ik . Het woord zegt al wat je er doorgaans mee doet: wandelen. Maar vanmiddag flitste er door onze straat een moeder op skeelers. Achter de wandelwagen. Er zat een kind van een jaar of twee in met wapperende haartjes. Dat het wel spannend vond, zo te zien.

Er liep een ouder kind achteraan te hollen :"Mama! Mama!". Maar moeder had er de sokken in en baarde wel opzien eigenlijk. Misschien was dat wel de bedoeling, maar bij de hoek bleef ze wel lachend wachten op nummer twee. Nummer één eigenlijk.

Ze was te jong voor een midlifecrisis, maar ze wou duidelijk meer snelheid in haar leven. Haar huishouden zal vast ook op rolletjes lopen of op rolletjes vastlopen, dat kan ook.......

(0 reacties)

De meisjes van Verkade.....
Dat reclame ergernis oplevert is niks nieuws natuurlijk, maar meestal zie je het als iets dat er nou eenmaal tussendoor komt en waaraan weinig te doen is als je het programma wilt blijven volgen. Vervelend, maar ja. Maar soms is een spotje zo afschuwelijk, dat je met z'n allen naar de afstandsbediening grijpt om te "muten".

Zulke spotjes zijn er op het moment van Verkade. De "meisjes van Verkade", die er op aangenomen zijn om zo smerig mogelijk de koekjes van Verkade op te eten. Ze smakken, kraken, likken er de chocolade vanaf op een manier waar je kotsmisselijk van wordt. Daar ga je toch niet meer koekjes van verkopen, zeg? Wie verzint zoiets?

Napoleon-snoep heeft ook zoiets. Volwássen mensen zitten te likken en te smakken als een stel kleuters. Eén voordeel, dergelijke reclames zijn erg goed voor de lijn, want je koopt dat spul vanzelf nóóit.....!

Vastgelogd op 13:19

(2 reacties)

zaterdag, 11 maart 2006

Grijstinten......
Gisteren zag ik een interviewtje met een sombere Huub Stapel. Hij was somber over de politiek, de verstandhouding tussen mensen, we waren onaardig tegen mekaar, er was niks meer aan hier, nou ja, somberte alom. Hij zag d'r ook niet zo best uit, een beetje opgeblazen, maar dat kan ook door de sombere belichting gekomen zijn.

Kom op, Huub! Je hebt gewoon veel te veel reclamespotjes gemaakt over dat Zwitserlevengevoel. Daarna valt toch álles tegen.......?

(3 reacties)

vrijdag, 10 maart 2006

Landscape......
Een mens surft wel eens een beetje over het net, een soort zappen eigenlijk, en dan kom je wel eens iets aardigs tegen. Er waren in mijn familie een paar kunstschilders, onder wie de oudste broer van mijn moeder. Mijn oom Jan uit Drente. Ik heb wel eens over hem geschreven. Beroemd waren mijn familieleden niet echt, de grote doorbraak was er nooit bij.

Hoewel mijn oom in hun beider jonge jaren wel optrok met Anton Heyboer. Maar omdat hij het, (bij mijn weten dan, hè) bij één vrouw tegelijk hield, zal dat het verschil in beroemdheid wel geweest zijn. Je kunt niet alles hebben.

Maar op de website van kunsthandel "Larry Eiler Fine Art" in California kwam ik een schilderij tegen van oom Jan. Dutch artist: "Impressionistic style landscape with pond and ducks". Dat je maar weet wat het voorstelt. Helemaal in Amerika, dat schilderij. Die kunsthandel wil er 1200 dollar voor hebben. Dat moet oom Jan deugd doen op zijn wolk........

(7 reacties)

donderdag, 9 maart 2006

Ik verscheurde je foto....♪♪♪
'k Ben een beetje bezig met ouwe foto's opruimen. En dan niet digitaal, maar gewoon: tastbare afdrukken. Maar daarbij heb ik iets geks: ik durf namelijk geen foto's weg te gooien, en al helemaal niet te verscheuren, waar ménsen op staan. Ook al ken ik ze nauwelijks, heb ik niks meer met ze te maken en heb ik niks met de gebeurtenis of de locatie ter gelegenheid waarvan zo'n foto gemaakt is. Verkleurde landschapjes, ik heb er geen moeite mee, maar personen, nee.

Ik heb namelijk eens een héél eng verhaal gehoord van wat er met iemand gebeurd is nadat een foto van die persoon was verscheurd. Het ging om een ruzie, geloof ik, en het is heel erg slecht met de verscheurde afgelopen. Daar heeft degene, die verscheurde, heel lang last van gehad. Terwijl het waarschijnlijk gewoon toeval was. Maar je wéét 't niet.Er is meer tussen hemel en aarde.....

Sinds die tijd kan ik geen foto's van personen wegdoen, terwijl ze misschien al helemaal niet meer leven, zolang is het geleden. Lelijke foto's, vieze kleuren ook, er is niks moois aan om te bewaren. Kon ik ze maar wegflickren, maar misschien red ik wel een leven. Het schiet natuurlijk niet op met opruimen op deze manier. Wat is deleten toch makkelijk........

(4 reacties)

dinsdag, 7 maart 2006

Ladiesday........
Vanmorgen vroeg ik me ineens af, toen we het kleuterschooltje binnengingen, waar we altijd gaan stemmen, en ik de kindertjes gewoon in hun klaslokaal zag zitten, waarom we eigenlijk op dinsdag stemmen in plaats van op woensdag. Toch een veel handiger dag met minder overlast voor de school. Het bleek te zijn omdat het morgen Biddag voor het Gewas is. (Hanneke Groenteman had het op haar weblog over de Wasdag voor het Gebit!).

Uit welke eeuw stamt dat bidden voor het gewas eigenlijk en heeft dat nog zin? Als het een beetje veel regent in een groeiseizoen, zodat de piepers mislukken dan bidden de boeren de minister om compensatie en die zegt dan, dat het bedrijfsrisico is, dus waar bid je dan nog voor? Of nee, dat is natuurlijk laag-bij-de-gronds bidden. Ze bedoelen het meer hogerop, bij de Grote Baas. Maar dat zie ik toch niet veel mensen meer doen. Een handjevol agrariërs in een kerk misschien.

Wat ik veel meer zoden aan de dijk vind is, dat het morgen Internationale Vrouwendag is! Dat had toch prachtig samen kunnen vallen met onze kiesdag? Iedereen stemmen op een vrouw in de raad! Ze vinden toch, dat er te weinig vrouwen in de politiek zijn? Nou vind ik al, dat er steeds meer burgermoeders komen. Utrecht, Nijmegen, Amersfoort, Almere, Lelystad, ik noem maar wat, toch geen kleine dorpjes!

Ik las een boek over Aletta Jacobs, de allereerste vrouwelijke arts in ons land, die voor het vrouwenkiesrecht op de bres heeft gestaan, ook internationaal. En mede dank zij haar, mogen wij sinds 1917 toch maar mooi meestemmen. Maar toen ze zich kandidaat stelde voor de Tweede Kamer, voor de Vrijzinnig Democratische Bond (volgens het boek de voorloper van D66!) werd ze niet gekozen, omdat mannelijke kandidaten, lager op de kieslijst, haar voorbijgingen. Ze was namelijk een vrouw. Die tijd hebben we, dacht ik, wel gehad. Voor alle zekerheid heb ik toch vanmorgen mijn stem maar expliciet aan een vrouw gegeven. Je kunt niet weten.

Maar het is een mooie datum: 8 maart. Vrouwen zorgen nog steeds voor de aanwas, hoe zouden die mannen dat in hun eentje moeten doen, nietwaar? en voor de was vaak ook nog, dus een beetje voor ze bidden kan geen kwaad........

(5 reacties)

maandag, 6 maart 2006

Nou nou Mouskouri.....
Gisteravond zagen we in een nieuwsuitzending op België, dat Nana Mouskouri (inmiddels 71, waar ze, eerlijk is eerlijk, niet naar uitziet) een grote afscheidstournee gaat maken. Ik was nooit zo'n fan van haar. Vond het een beetje 'n tuttig tiepje, maar had wel waardering voor het feit, dat ze zich er niks van aantrok, dat ze een bril nodig had. Een BRIL dus.

Maar echt, ze kan niet meer zingen, hoorden we. Ze had vroeger een helder, mij iets te glad, geluid, maar er zit nu geen volume meer in en bovendien een zeer hinderlijke wiebel. Geen schim meer van wat het was. Artiesten zouden toch wat zelfkritiek moeten hebben of in ieder geval iemand, die tegen hen zegt: "Ik zou 't niét doen, als ik je was".

Ella Fitzgerald was in haar laatste jaren ook zo sneu bezig. En zo zijn er wel meer voorbeelden. Voortborduren op je naam, je grote naam vaak, en dan afgaan. Zó zielig. De nieuwslezer zei met een veelbetekenende blik, dat de tournee van Nana twéé jaar zal gaan duren. Morgenavond is ze in Orpheus, Apeldoorn........

(4 reacties)

vrijdag, 3 maart 2006

Avondrood......
Er stond nou toch wel zo'n mooi plannetje in de krant! Ze willen speciale steden voor senioren gaan bouwen in Nederland. Geen last van hangjongeren met brommers, die ook nog eens blowen, geen lawaaiige kinderen, geen ballen tegen de ramen, geen krijsende babies. Alleen maar rust op je ouwe dag. Er zou veel belangstelling bestaan voor dergelijke locaties met voorzieningen waar speciaal de oudere mens op zit te wachten. De projectontwikkelaars vinden het een gat in de markt. Ik vind het tegennatuurlijk. Iedereen bij zijn eigen soort, het lijkt Artis wel.

Maar dat komt doordat ik er niet aan moet dénken de hele dag alleen maar bejaarden te moeten zien en dat terwijl ik er zelf een ben. Ja, in een bejaardenhuis, als het niet anders kan en je niet zonder verzorging kunt, dan heb je geen keus. Maar zolang je die wel hebt en uit vrije wil in een seniorenstad gaat wonen, ik kan me er niks bij voorstellen. De overweging van de belangstellenden zou zijn, dat het veilig is en gezellig om zo te wonen. Ze zullen de jongere generatie evengoed wel nodig blijven hebben voor het draaiend houden van hun voorzieningen, die ouwe knarren.

In Amerika bestaan dergelijke steden al langer. Ik had al eens van "Sun City" in Arizona gehoord. Er stond in het PlusMagazine een verslag van een op voorhand sceptische journaliste die daar op bezoek is geweest en die was nogal enthousiast. Er schijnt ergens in België ook al zoiets te zijn, maar of het Amerikaanse concept zonder meer kan dienen voor een Nederlands bejaardendorp waag ik te betwijfelen. Met alleen AOW zul je je de moeite van aanmelden so wie so wel kunnen besparen.Golfkarren zijn trouwens flink aan de prijs, hoewel Lidl ze deze week in de aanbieding had. Met toebehoren.....!

(6 reacties)

woensdag, 1 maart 2006

Effe káppen nou....!
'k Hou van bomen. Ik vind ze stoer en indrukwekkend. Als ik de keus heb tussen een vakantie aan zee of in een bos dan kan ik een paar dagen aan zee wel waarderen vanwege het uitwaaien, maar zet mij verder maar tussen het gebladerte.

Nou zit ik hier in Apeldoorn dus echt niet verkeerd wat dat betreft. Binnen een paar minuten is e.e.a. geregeld. Maar in het voorjaar gaat de gemeente hakken en snoeien in het openbaar groen. Dat móet ook, dat weet ik wel. 'n Groene stad, oké, maar het moet geen zootje worden.

In de wijken, die al wat ouder zijn, kun je zien, dat mensen, toen hun huis nog een nieuwbouwhuis was, te dicht bij hun huis boompjes hebben geplant. 'n Stekkie uit het bos misschien wel, meegenomen op een zondagse wandeling. En dat het stekje nu een bóóm geworden is, die de riolering ontwricht, de bestrating omhoog werkt en het donker maakt in huis. Dan moet je afscheid nemen van zo'n boom en dat is vaak niet leuk. Maar je moet verstandig zijn.

Wij hadden ook zo het een en ander, dat weg moest, waaronder een schitterende vuurdoorn, die elk jaar prachtig bloeide en een weelde aan oranje bessen gaf, maar wel de riolering vernielde. Weg ermee dus en het was káál daarna!

De gemeente doet dezer dagen rondes door de wijken met een verfkwast. Zet stippen op bomen, die volgens de groendeskundigen weg moeten. Met die selectie zijn wijkbewoners het vaak niet eens. De boom, waarvan de één blij is, dat hij verdwijnt, heeft voor een ander emotionele waarde, omdat ie geplant is toen de kinderen nog kleuters waren.( Dat die kleuters nu hun eigen auto hebben, waardoor er extra parkeerruimte nodig is, is vaak de reden dat er bomen weg moeten!).

In de Maten, een wijk hier in Apeldoorn, hebben mensen de gemeentelijke stippen weggepoetst en er op ándere bomen juist weer stippen bijgezet. 'n Beetje onenigheid dus. Ze zouden eens even moeten bomen, die mensen........

(1 reacties)

( - - )