zaterdag, 30 december 2006

Dat hebben we dan gehad.......
* Toen ik vanmorgen hoorde, dat het gedaan was met Saddam en we er geen dagen meer tegen aan hoefden te hangen (!) wanneer de executie nou precies zou gebeuren, dacht ik ineens (weinig subtiel, ik geef het toe, maar zo gaat dat soms met gedachteassociaties) aan wat mijn echtgenoot altijd zei, wanneer hij thuiskwam, na rond Pasen drie avonden achter elkaar de Mattheus Passion te hebben meegezongen: "Zo, die hangt.....!"

Vastgelogd op 15:04

(0 reacties)

vrijdag, 29 december 2006

Plussers......
Vanwege de dreigende krapte op de arbeidsmarkt willen de werkgevers hun oudere werknemers graag behouden. Dat zeggen ze in een plannetje dat vandaag bekend werd. De oudere medewerkers hebben ervaring, kennis over te dragen en zijn heus wel gemotiveerd om te willen blijven. Niet altijd, maar dat ligt dan aan de plannen die ze hebben gemaakt voor de tijd na hun arbeidzame leven. Als je namelijk een boot hebt, wil je er dan mee varen. Als je nooit tijd hebt gehad om te reizen, wil je andere landen zien. Als je geld hebt wil je dat ook wel eens gaan uitgeven. Degenen die geen boot, geen geld, maar wel tijd hebben en zelfs opzien tegen de periode, dat ze daar te veel van hebben, zullen het prettig vinden als hun baas vraagt of ze er nog een paar jaar aan vast willen knopen. Streelt bovendien je ego als je nog nuttig wordt geacht. Maar dan moet je volgens dat werkgeversplan wel genoegen nemen met minder geld en een lagere functie.'Demoveren' noemen ze dat, het tegenovergestelde van 'promoveren'.

Vanmiddag in het programma 'Standpunt.nl' vroegen ze mensen te reageren op dat plan. Nou, en dat gebeurde! De meeste (oudere!) mensen reageerden woedend! Voelden zich aangetast in hun rechten. "Ja, maar er zit geen dwang achter", zei de mevrouw van de werkgeversorganisatie, "het gaat in overleg met het bedrijf en wie niet wil, hoeft niet". Ik snap niks van zulke slappe plannen. Ze leggen iets 'in de week' , maar of er ook gewassen gaat worden moet je maar afwachten. Je doet iets of je doet het niet.Of allemaal of niemand. Ik heb makkelijk praten, want mij gaat het niet meer aan.

Ik heb zelf gewerkt tot mijn 64e. Omdat ik een raar arbeidsverleden heb, zoals heel veel vrouwen van mijn leeftijd, heb ik een pensioen waarvan ik net naar de kapper kan. Gelukkig heb ik een echtgenoot, die dat beter heeft kunnen regelen en die knip ik trouwens zelf. Maar toen wij 55 werden kregen we wekelijks de vrijdag vrij. Zomaar. 'Ouwelullendagen' werden die genoemd. (Niet erg toepasselijk in mijn geval, maar die vrijdag werd er niet anders van). E.e.a. was vastgelegd in de cao. Je werd ontzien, omdat je een dagje ouder werd.

Nu kan ik me dat voorstellen bij iemand die de hele dag stenen loopt te sjouwen, maar eigenlijk had ik dat helemaal niet nodig. Dat heb ik uiteraard nooit hardop gezegd, ik ben niet gek, zeg, maar ik heb 't altijd een veel te chique regeling gevonden. En ik las in de krant dat ze daar nu ook van af willen en gelijk hebben ze. Begin daar maar es mee. Juridisch schijnt het zelfs een kwestie van leeftijdsdiscriminatie te zijn ten opzichte van de jongere werknemers! Bij onze instelling was er op 'n gegeven moment op vrijdag praktisch niet te werken, want de helft van het personeel was niet aanwezig. Te veel ouwe lullen in de tent. Als er een vergadering gepland moest worden kon dat in ieder geval niet op vrijdag. Onze generatie heeft ook de invoering van de computer meegemaakt. Daar was ook lang niet iedereen even vlot mee vertrouwd, daar weet ik alles van en voordat dat zover was, waren er dure jaren voorbij.

Niet alle ouderen staan op hun achterste benen, hoor, er waren ook voorstanders van het plan, dat trouwens geen invloed heeft op het later te ontvangen pensioen, want dat blijft gebaseerd op het 'oude' salaris. Maar met die benaming 'demoveren' moeten ze voorzichtig zijn. Het scheelt maar één lettergreep met demo-ti-veren. Dan wordt dat plan helemaal verkeerd begrepen en moeten ze weer een nieuwe kronkel verzinnen.........

(0 reacties)

woensdag, 27 december 2006

Galgje.....
Als we vroeger op school een uurtje over hadden speelden we galgje. Hele schriften tekenden we vol met opgehangen poppetjes aan de galg. Leuk spelletje. We dachten er niks bij. Maar vanmorgen hadden we het even over Saddam. Ja, die. Die gast heeft heel wat op z'n geweten en wordt daarvoor gestraft. Zwaar gestraft, want hij pleegde misdaden tegen de menselijkheid. Tegen de mensheid zelfs.

Er is verschil tussen die twee woorden, hoewel ik daar altijd even bij na moet denken. Want je kunt als mensheid ook best misdaden begaan tegen de menselijkheid. Als je een oorlog voert of het milieu verpest of mensen op de vlucht jaagt, geen respect hebt voor menselijk leven, zoals Saddam dus.

Zijn dagen zijn vanaf vandaag geteld. Hij moet dood. Ook in hoger beroep kwam hij daar niet onderuit. Maar ondanks dat ik weet dat het een verschrikkelijke man is vind ik die doodstraf een akelige gedachte. Elke doodstraf, maar deze in het bijzonder. Waarschijnlijk door die zo strikt door de wet voorgeschreven tijdslimiet van 30 dagen, waarvan het aftellen vandaag is begonnen. En dan 'door ophanging', dat klinkt ook zo afschuwelijk middeleeuws. Maar dat zal wel zo moeten vanwege de hang naar gerechtigheid..........

(3 reacties)

maandag, 25 december 2006

Ho,ho,ho...mérry christmas...!
We hadden vanmorgen, toen we aan het kerstontbijt zaten, al een buurman aan de deur, die kwam vertellen dat er aan één kant van de parkeerplaats een heel rijtje auto's was voorzien van diepe krassen in hun lak. Waaronder de nog zo nieuwe auto van onze zoon. De onze stond aan de overkant dus die heeft niks.Hij moest heel wat deuren langs, onze buurman en dat is een raar begin van je dag.

Mijn zoon belde de politie en wat waar is is waar: ze waren er binnen tien minuten. Met 'n busje met één agent en een auto met nóg 'n agent. Het was dus een grote zaak. Het leek Baantjer wel, maar dan zonder lijk. Aan de telefoon zeiden ze, dat ze sporenonderzoek wilden doen.

Maar de agenten hoorden het verhaal aan van de slachtoffers, wilden de tijd weten waarop het gebeurd was en die wist niemand natuurlijk, want deze buurt is 's nachts in rust, zoals het hoort. Behalve die krassenmaker dan. In ieder geval na half 12 gisteravond, want toen kwamen de buren thuis en toen was er nog niks aan de hand. Maar niks sporenonderzoek, hoor!

Uiteindelijk zeiden de dienders, volgens mijn zoon van die vlotte agentjes, dat iedereen maar aangifte moest doen via internet."Daar heb ik toch helemaal geen verstand van", zei onze buurvrouw. "Gewoon politie.nl intypen en dan zie je het vanzelf", zeiden de politiemannen en ze vertrokken weer. Ambachtelijk schrijven is er niet meer bij.

Nou ja, papierwerk komt er nog genoeg aan te pas vanwege de verzekering, waarvan eerst nog even nagekeken moet worden of vandalisme wel gedekt wordt! Mijn zoon had het er al over dat ie een webcam neer wilde zetten, die de parkeerplaats in de gaten houdt, maar dat schijnt hier niet te mogen omdat het 'openbare weg' is.

In Amerika mag je een geladen geweer in huis hebben om je bezit te beschermen ( ik moet er niet aan dénken, hoor, brrr!), maar hier niet eens een cameraatje. Big Brother wil alleen maar kijken wie er met z'n klauwen aan z'n auto zit! Wat een watjesland eigenlijk......O ja, zalig kerstfeest iedereen!

(4 reacties)

donderdag, 21 december 2006

Te hippe bril......
'k Had er 24. Fouten. Drie meer dan vorig jaar, maar ik vond het Groot Dictee der Nederlandse Taal dan ook doorspekt met woorden, waarvan ik niet eens wist dat ze tot de Nederlandse taal behoorden! Dat komt doordat ik niet van deze tijd ben kennelijk, de heer Bril, die het dictee schreef, heeft mij bij deze(n) een etiketje opgeplakt.

Want echt, ik wéét niet wat 'deathmetal' is (ik verstond zelfs de eerste keer 'deafmetal', waar ik me nog wel iets bij kan voorstellen), van 'beatjuggelen' heb ik nog nooit gehoord en van een 'caipiranha' zou ik gezegd hebben dat 't een gevaarlijke roofvis is, in plaats van een hip cocktaildrankje. Ik had dedaigneus ook verkeerd gespeld, maar wij praten ook nooit zo tegen elkaar. Verder had ik verbindingsstreepjes- en spatiefouten. En 'harrypotterbrilletje' moet je zonder hoofdletters aan elkaar schrijven, omdat het woord is 'ingeburgerd' in de nederlandse taal en een begrip is. Vond ik ook raar. Dat was alleen maar zo in combinatie met Balkenende, toch? En de muziek, die 'uitfadede', terwijl je fonetisch 'uitfeede' zegt. Bril heeft zijn moderne fratsen wel een beetje kunstmatig in mekaar geknutseld, hoor! Als hij het 't volgend jaar weer schrijft, dat Dictee, doe ik niet meer mee. Ik raak d'r gefrustreerd van!

Bovendien werd er met zo'n tempo gedicteerd, helemaal door die Belgische presentatrice, dat het moeilijk bij te houden was. Dat vonden meer mensen en iemand zei, dat hij vrijwel nooit meer zolang en zo snel achter elkaar met de hand schreef. De computer krijgt weer de schuld, maar er zit natuurlijk wel iets in, in die verklaring.

Ik vind het wel troostrijk, dat Word onder alle woorden, waar ik het net over had een rood golflijntje zet als zijnde verkeerd gespeld. Ben ik toch niet de enige die achter loopt.....of is het nou achterloopt....?

(3 reacties)

woensdag, 20 december 2006

Broodbeleg....
Na driekwart eeuw verdwijnt Flipje, het fruitbaasje van Tiel van de etiketten. De Betuwse jamfabriek in Tiel was al dicht. Men maakte de Betuwe-jam geheel 'misplaatst' bij Hero in Breda. Dat kon dus niet goed gaan. Flipje als standbeeld midden in Tiel en dan zijn jam in Breda.

Men heeft nu dan ook besloten om Flipje met pensioen te sturen. De burgemeester van Tiel deed heel dramatisch, een foto van Flipje op zijn bureau, "Maar", zei hij:" aan alles komt een eind, dus ook aan Flipje. We zullen hem missen, maar nooit vergeten". Ik ook niet, want ik heb goede herinneringen aan hem. We spaarden vroeger de boekjes met zijn avonturen, zoals we ook plaatjes spaarden voor in de Piggelmee-boeken.

De Betuwepot met Flipje op het etiket wordt een collectors item! Ik was 'm toch al ontrouw geworden,hoor, want áls we al eens jam kopen, nemen we het huismerk van de kruidenier. Rinse appelstroop en gestampte muisjes zijn ook zo passé. En wat zeg ik nou toch, zeg: kruidenier... een woord uit het Flipjestijdperk! En 'rinse' vond ik als kind al ' n gek woord ......

(4 reacties)

maandag, 18 december 2006

Naäpen.....
Vanmorgen stond in de krant dat Billy, een makaak uit de Apenheul, zaterdag j.l. verlost is van zijn staar door een oogarts, die door de week zijn soortgenoot, de mens, behandelt. Een kwartiertje werk en Billy was weer het aapje.

Dat is mooi. Billy is 17 jaar en leider van een groep, die voor het merendeel bestaat uit vrouwen. Hij kon ze door zijn slechte zicht letterlijk niet meer in de gaten houden en daar maakten die rotmeiden gebruik van. Ze maakten er een potje van met z'n allen. De dames pikten zelfs regelmatig Billy's voer, omdat hij dat toch niet zag. A-sociaal!

Als in de revalidatie-instelling voor blinden en slechtzienden,waar ik werkte, iets van gelijke strekking gebeurde, en dan vaak als onderling 'grapje' bedoeld, ( uiteraard niet door de medewerkers, laat dat duidelijk zijn!) dan heette dat gewoon 'blinden bedonderen' en dat was lachen. Werden ze hard van.

Maar eigenlijk is dat dus apengedrag.........hi, hi.....

(1 reacties)

zondag, 17 december 2006

Rivaal......
Gisteravond een verslag gezien van de voetbalwedstrijd ADO-Willem II. Dat ADO won kwam vast en zeker door de steun van de tribune. Er werd gezongen dat het een lieve lust was, geheel in stijl met deze donkere dagen voor Kerstmis:

"Jinglebells, jinglebells, jingle all the way, iedereen kan voetballen, behalve Willem II....!".

Welnee, dat is geen agressie ten opzichte van de tegenstander! Dat is de 'twaalfde man' met liefde en steun voor zijn club! Ik vond het leuk gevonden. Nieuwe tekstschrijver zeker.......!

(0 reacties)

zaterdag, 16 december 2006

Logica......
Behalve een acteur, zie hieronder, hebben we ook een clown in de familie. Die grappenmaker is onlangs vier geworden en sinds een week of zes zit hij dus verplicht op school. Dat vindt hij erg leuk en hij heeft 't er reuze naar zijn zin.

Toen z'n moeder hem ophaalde van school kreeg ze van een klasgenootje (natuurlijk een meisje, want die vertellen dat graag) te horen, dat Joost nogal veel op de 'nadenkkruk' zit. Dat is een knalrood krukje in de klas, waarop kinderen die iets hebben uitgehaald of ongewenst gedrag vertonen worden neergezet om over hun 'zonden' na te denken.En dan gelouterd van die kruk afkomen natuurlijk, dat is de bedoeling. Het is anders dan vroeger, toen je 'in de hoek moest staan', je mag er nu tenminste bij zitten.

De moeder van Joost wilde wel eens van de juffrouw weten op welke wijze haar zoon deze 'straf' zo frequent verdient en ging even informeren. "Hij lúistert niet!", zei z'n juf. "Doet ie thuis ook niet", zei z'n moeder. En inderdaad, ook bij ons kan hij je volkomen negeren als iets hem niet uitkomt. En dat is een rare gewaarwording, hoor! Je kunt tegen hem praten, proberen zijn aandacht te vangen, maar hij gaat door waar hij mee bezig is en neuriet er soms ook nog bij! Voor de goede orde: hij heeft geen autistische trekjes of zo, hoor, hij neemt je gewoon in de maling waar je bij zit.Om nou, zoals die moeder in de tv-reclame, over de grond te gaan ligggen gillen om hem te laten luisteren, gaat iedereen wat te ver. Hoewel hij dat schitterend zou vinden, want zo is ie wel.

Nou ja, in ieder geval heeft zijn moeder thuis, in samenwerking met zijn juf, ook een grenen speelgoedkist/bankje ingesteld als 'nadenkbankje'. Als ie dan weer eens net doet alsof ze niet bestaat, zet ze 'm daarop. Hij deelde haar mede, dat ze niet moet verwachten dat hij gaat nadenken als ie daar zit. En waarom niet? Het bankje is niet rood....Tja.......

(2 reacties)

donderdag, 14 december 2006

Casting.....
We krijgen een toneelspeler in de familie. Onze kleinzoon van vijf. Dat ie talent heeft weten we al jaren, want als hij bijvoorbeeld valt of hij stoot zich ergens aan of als zijn broer, die, hoewel jonger, wat steviger is uitgevallen dan hij, besluit zich op hem te storten voor een broederlijk treffen, dan kan hij zeer dramatisch het onrecht van dat ogenblik uitspelen. Aaitjes, kusjes en lieve woordjes van de omstanders moeten een en ander weer in perspectief brengen. Hij is er gewoon goed in om er dan met grote uithalen uit te halen wat er in zit.( Hij hoort overigens ook nogal eens: "Stel je niet aan, zeg!").

Maar nu is het uit met het kruimel-acteerwerk. Dit wordt een 'optreden'. Hij krijgt een rol in het kerstspel op school en, potjandorie, niet zómaar een! De tijd van 'nietszeggend' schaap, engeltje of de ezel is voorbij. Hij moet maar liefst drie maal vier dichtregels uit z'n hoofd leren, die hij in samenspel met zijn maagd Maria, onbevlekt ontvangen, maar daar weet hij natuurlijk het fijne nog niet van, moet opzeggen. Hij is de, eveneens onbevlekte, Jozef.

Zijn ouders zijn vanzelfsprekend trots op hem en opa en oma willen graag komen kijken, als het mag. Op de voorste rij hoeft niet......

(4 reacties)

woensdag, 13 december 2006

Babydol.......
Er zijn zwangerschapscursussen waarbij de moeders, en de vaders mogen zo nu en dan hand- en spandiensten verlenen, oefeningen leren om de bevalling zo soepeltjes mogelijk te laten verlopen. Dat is mooi. Vroeger had je dat nog niet zo. Ik kreeg van mijn huisarts wat ontspanningsoefeningetjes mee, die ik liggend op een matje moest doen thuis en dat was het dan.

Bij ons eerste kind woonden we op 'n paar kamers in een huis dat we deelden met anderen. Als ik dan in onze niet zo grote ruimte op de grond lag te steunen en te puffen vanwege die zwangerschapsgymnastiek, kreeg mijn man, die toch mede de aanstichter was van al dat gedoe, de slappe lach. Daar had ik helemaal niks aan. Ik ben er dus mee opgehouden, want om nou een bron van vermaak te zijn, terwijl ik zo mijn best lag te doen voor zijn kind, vond ik maar niks. Ik heb alle vier onze kinderen ongetraind gekregen en gezellig naar de bios is leuker, maar het viel, mede door het fantastische resultaat, reuzemee allemaal.

Ik heb genoten van de babyperiode van elk kind. Mede daarom vind ik, wat je vrijwel dagelijks leest in de krant, wat er gebeurt met zulke jonge kinderen, zo moeilijk. Misschien gebeurt het al wel, hoor, maar zeker niet op grote schaal, dat er naast de gezellige aandacht die er is voor het lichamelijk gebeuren rond het krijgen van een kind ook eens veel meer nadruk komt te liggen op wat er met de ouders gebeurt als het kind er eenmaal is.

Zijn die wel voldoende voorbereid op het nachtenlang gehuil als er wat met de darmpjes is, op al het onbekends dat op ze afkomt als kersverse ouders? Waar moet je je ongerust over maken en wat is normaal? Dat weet je toch allemaal niet? Al lees je nog zoveel boeken, wat bij de ouders die de krant halen meestal niet het geval is, je weet echt niet wat je te wachten staat.

Ik ben ervan overtuigd, dat veel fatale gebeurtenissen met baby's niet of veel minder vaak zouden plaats vinden als de ouders dat zouden weten. Via een cursus, via dvd's of wat dan ook. Je kunt echt wanhopig worden als je niet weet wat er met je kind is, je kunt er niet mee communiceren, je wilt alleen maar dat het ophoudt, dat gekrijs. Je moet de volgende dag weer naar je werk na een slapeloze nacht, of twee, of drie. Geen reden om je kind iets aan te doen, maar het gebeurt wel.

Laatst zag ik een, naar ik meen Engels, programma, waarin jonge mensen een cd mee naar huis kregen met babygehuil. Daar moesten ze dan de duur van die cd, zo'n 50, 60 minuten dus, naar luisteren en dan kijken hoe ze er zelf aan toe waren. Dat bleek geboortebeperkende effecten te hebben! Mooi, dat scheelt weer enge berichten in de krant en dramatische rechtszaken......

(2 reacties)

dinsdag, 12 december 2006

Licht.....
Onze kerstboom staat. Vroeg ja, ik weet het. Maar het was vandaag echt weer om een kerstboom op te zetten. Zó donker, zulk pestweer, het moést gewoon. En met een kunstboom kan dat. Als ik eerst met een schop naar het bos had gemoeten om er een uit te graven was het een ander verhaal geweest, maar nu kon ik gewoon toegeven aan het verlangen naar licht in de duisternis.

In onze boom zitten meer dan 300 lampjes, verdeeld over drie strengen met ieder een stekker er aan. Ieder jaar was het weer hetzelfde geworstel met die strengen. Je moet ze namelijk netjes uit de boom halen en net zo netjes oprollen en ze dan netjes opbergen en dat was allemaal niet mijn sterke punt. We hebben dan ook wel eens helemaal nieuwe lampjes moeten kopen omdat de oude met geen mogelijkheid uit de war te halen waren.

Maar dit jaar ging het vlekkeloos! Geen stress, ze gingen er alle driehonderdzoveel moeiteloos in. En zal ik eens vertellen hoe dat komt? Omdat de snoeren met lampjes na de kerst van vorig jaar uit de war zijn gehaald door onze hulp die, de puinhoop ziende, die wij er van gemaakt hadden, zei: "Ik mee naar huis nemen, ik weer goed maken!". Ons schoonmaakengeltje is Marokkaanse, alweer twee jaar bij ons en die doet mensen graag een plezier.

Samen met haar zus heeft ze heel onze (on)christelijke lampenzooi uit elkaar zitten plukken en netjes om karton gewikkeld. Haar Nederlandse man vertelde later, dat ze daar een hele avond mee bezig zijn geweest. Nou, en daarom kon ik onze kerstboom vandaag probleemloos van zijn lichtjes voorzien! Dank zij twee moslimvrouwtjes, die toch eigenlijk niks met een kerstboom hebben......schattig, hè?

(4 reacties)

zondag, 10 december 2006

Sportwielen......
Er worden hier veel autoprogramma's gekeken. Dat heb je met technische mannen in huis. Mij interesseert een auto alleen zolang hij vier wielen en een stuur heeft en me van A naar B brengt. Ik herken weinig merken en opgewonden raken van mooie sportwielen of een grill gebeurt me niet zo gauw. Onder onze auto zitten trouwens wel sportwielen, omdat onze zoon die bij verandering van voertuig over had en het wel geinig vond om z'n ouders een beetje hip te laten rondrijden.

Dus ik weet, doordat ik met een half oog meekijk, er wel iéts van, maar ik kijk meer naar de presentatoren dan naar de auto's. Om die reden vind ik het Engelse "Top Gear" leuk (hoewel één van de presentatoren laatst een niet zo leuk ongeluk kreeg, toen hij met een gangetje van 500 km per uur crashte. In zo'n geval ben je sowieso al niet helemaal in orde, dacht ik).

Bavo Galema, zo ongeveer de lelijkste man van Nederland, hoewel je iemand niet op z'n uiterlijk mag beoordelen natuurlijk, vind ik wat overdreven doen. En de gebroeders Coronel vind ik wandelende reclameblokken voor hun eigen business, maar daar doen ze het natuurlijk ook voor. Al was je het zelf. De helft van die TimTom-tweeling, Tim, reed van de week in een klein autootje door Utrecht. (Effe vragen wat voor merk het ook alweer was.....)

O, een Peugeot 107. Hij deed er badinerend over, want ha, ha, het was natuurlijk wel een kléin autootje. "Stadsautootje", zei hij dan ook. Leuk voor 't vrouwtje ( dat zeg ik, hoor!!). De Utrechtse politie had 'm bij die rit wel een paar keer kunnen bekeuren. Tijdens het rijden door het drukke stadsverkeer zat ie natuurlijk dat programma te presenteren, had beslist geen aandacht voor zijn medeweggebruikers, had meestentijds zijn handen niét aan het stuur, want Tim is een druk baasje en had heel wat aan te wijzen in de auto en te gesticuleren.

Ik heb nu niet zo gauw kunnen zien of hij zijn gordel om had, maar dat soort heren vergeet dat ook nog al eens. Hij parkeerde de auto op de hoek van een gracht, waar dat niet is toegestaan ( maar ja, televisie, hè, dan mag alles), maar the limit vond ik, dat hij op de Croeselaan zei: "De auto is zo klein: in noodgevallen plak je er een 45km-sticker op en pak je het fietspad!"en dat dééd ie ook! Toeterde naar een daar rijdende fietser en reed dus gewoon over het fietspad. En dat was láchen, joh!!

Dit zijn mannen met een voorbeeldfunctie in het verkeer! Dat je het maar weet. Wat ze op een racecircuit doen moeten ze zelf weten, maar ik had nu graag een vette prent willen zien! Net als een gewoon mens: dókken! Nou ja, programma's als "Wegmisbruikers" en "Blik op de weg" moeten ook bestaan, hoewel Leo de Haas ook 'n beetje een gladjanusje is, hoor, met een groot commercieel belang in van alles. Maar dat vind ik dan, een vrouw met sportwielen........

(0 reacties)

vrijdag, 8 december 2006

Nep.....
Druk weekje achter de rug! Erg gezellig gesinterklaasd, met kleine kinderen erbij altijd leuk, hoewel de stakkerdjes al aan het vijfde Sinterklaasfeest bezig waren, dinsdag. Mama's werk, papa's werk, de peuterspeelzaal, op school en o ja, dan ook nog gewoon thuis. Wij hebben het maar bij wat bonzen op de ramen gelaten, want wéér 'n Sinterklaas ( ze hebben het zelf trouwens al over "neppers") was teveel van het goede.

Maar we hebben het weer gehad en die van de televisie is toch de echte ( dat Bram nog maar lang gezond mag blijven!). Ik heb zijn portret vorig jaar eens uit de Varagids geknipt en ingelijst en hij staat dan een paar weken op de schouw als de enige echte. De rest is nep en doet z'n best maar. Dan blijft het overzichtelijk en is er niet zoveel uit te leggen. Want dat de man niet in Rotterdam en Friesland tegelijk kan zijn, nou, dat snapt een kind.

En nu dan óp naar de kerst. Gezellig, hoor! Ik kan er niks aan doen, maar ik ben letterlijk verslingerd aan dat gefrutsel in de weken voor kerst. En wat vált het dit jaar mooi, hè? Kon toch niet beter? De temperaturen passen zich nog niet erg aan en op een witte kerst zou ik dan ook maar niet rekenen.Ik las in de krant dat een kunstenaarscollectief uit Tilburg zich het lot van eenzame kerstvierders heeft aangetrokken. Ze brengen een dvd in de handel waarop iemand anderhalf uur lang je "tafelgenoot" kan zijn als je in je eentje een kerstmaal naar binnen moet werken. Je zult je tafel dan even voor de televisie moeten schuiven, maar dat is te overzien. Vanaf het tv-scherm eet en praat ie dan gezellig met je mee.

Je hebt ook nog keuze uit Geselecteerde Tafelgenoten: een luisterend oor ( hopelijk zit de rest van de persoon er nog wel aan vast!), iemand met een zwoele blik of iemand die een onderhoudend gesprek met je voert. Een beetje eenzijdig, lijkt me. Maar je krijgt geen ruzie dan en dat is ook goed voor een vredige kerst.

Mag ik dit een zielig initiatief vinden? Als je nou een "kunstenaarscollectief" bent, hè, dan heb je toch ook wel zoveel creativiteit in je gelederen dat je een knallend megadiner organiseert? Waarom moet het Leger des Heils dat nou steeds weer doen? En wellicht duikelt die "eenzame kerstvierder" daar nog een onderhoudend persoon met luisterende oren en een zwoele blik op, zeg! Dan laat je de deelnemers betalen voor hun eten in plaats van voor die dvd. Daar verdien je dan niks aan, een beetje waardering misschien, maar het is tenslotte een kerstgedachte..........

(1 reacties)

maandag, 4 december 2006

Incident.....
Na de afschuwelijke moord op jongetje Jesse, van welke gebeurtenis je hoofd en je hart op hol slaan van onbegrip, staan de kranten alweer vol met artikelen over de vraag wat er moet gebeuren om zoiets nooit meer te laten plaatsvinden. Logisch, iedereen is van slag en wil iets doen en dan liefst voordat het feit alweer is weggeëbd in de tijd, zoals die dingen gaan tegenwoordig. Iets dat voor de ouders nóóit zal gebeuren.

Men wil weer conciërges in de school en de deur moet sowieso op slot. Maar die conciërges zijn kortelings wegbezuindigd samen met de klassenassistenten, dus dat zal een hele toer zijn om die terug te krijgen. En een Poolse conciërge versta je zo moeilijk.

Maar dat de school tijdens de lesuren gewoon op slot zit, dat was in mijn lagereschooltijd heel normaal. Als er les was moest iemand, die er in wou, aanbellen. Dat was een indrukwekkend gehoor. Dan had vervolgens de bellenjongen of het bellenmeisje van dienst de taak om te gaan kijken wie d'r was. En dat waren nooit engerds. De post of de melkboer of een leerling, die naar de dokter was geweest.

Of je in déze tijd zomaar een kind de deur van een school kan laten opendoen is de vraag. Daar heb je eerder een conciërge voor nodig. Moet de school dan maar een vesting worden met een ophaalbrug? Je zou er haast voor pleiten.

" Een incident", zegt men over de moord op Jesse. 't Joch was op het verkeerde moment op de verkeerde plaats. Net als die voetballer zeker, die met diverse breuken in z'n schedel in het ziekenhuis ligt. Incidenten. Ik geloof er niet meer zo in, het wordt mij te structureel......

(1 reacties)

zondag, 3 december 2006

Moeders met veel pepernoten op hun zang......
Omdat ik als hulpsinterklaas nog één chocoladeletter miste in de benodigde collectie voor a.s.dinsdag, stond ik in de supermarkt te zoeken tussen de aanwezige letters. De boel was al behoorlijk door elkaar gegooid en stond sowieso niet op alfabet, wat mij wel een handige service had geleken voor de oude baas, maar ja, ik ben maar een nepsinterklaas.

Naast mij stond een jongen van 'n jaar of zestien te zuchten en te steunen, omdat ook hij niet de letter kon vinden die hij nodig had. We beklaagden ons bij elkaar, dat het zo'n zooitje was. "Welke letter moet jij hebben?", vroeg ik, behulpzaam tiepje als ik ben. "Een 'G' ", zei hij. En hij zocht voor mij naar mijn letter. Bood ie zelf aan, je hoort mij dus niet klagen over de jeugd van tegenwoordig.

Ik had ondertussen 'mijn ' letter gevonden en die van hem even later. Maar hij was niet blij, want het moest geen pure zijn, maar een melk-hazelnoot. En die zat er niet meer bij. "Voor m'n moeder", zei hij berustend, "dus ik zal tóch nog de stad in moeten!".

Die moeders toch, altijd wat bijzonders.......

(2 reacties)

( - - )