maandag, 30 april 2007

Kleurverschil.....
* Had ik gezellig oranje tompoezen bij de koffie vanmorgen, zegt mijn zoon bij de eerste hap: "Nou, gefeliciteerd, dat we maar snel een republiek mogen hebben!". Wat moet je nou met zo'n jongen? Als ze roze waren geweest had ie niks gezegd......

Vastgelogd op 17:24

(1 reacties)

Actie tomaat.....
Vorig jaar schreef ik over mijn tuinplannen. Hoe ik de tuin leeg zou halen, de planten die ik wilde houden op de voor hen ideale plaats zou zetten, alles zou snoeien op het juiste moment en niet, zoals tot dan toe, te hooi en te gras zoals het me uitkwam. Alles tuintechnisch helemaal verantwoord.

Nou, daar is niks van gekomen. Het bleef het best wel aardige, maar ongeregelde zooitje. Tot vandaag! Want nu is er een tuinman, die niet zoveel heeft met de koningin, bezig. Hij heeft niet alleen de boel leeg gemaakt, zoals ik van plan was, maar niet heb gedaan, maar is ook bezig het vloertje te leggen voor het door mij zo zeer gewenste tuinkasje, dat binnenkort wordt geleverd! Ik ben helemaal blij en onder de pannen. Nou ja, onder glas dan.

Ik surf me gek over het internet om informatie binnen te halen van mensen, die al jaren zo'n kas hebben en mij kunnen behoeden voor beginnersfouten. Ik heb in mijn werk vroeger wel te maken gehad met kassen, omdat ik, als de tuindocente met vakantie was, altijd water mocht geven daar in en ik heb ook wel eens geholpen als er plantjes moesten worden verspeend, maar ervaren ben ik dus helemaal niet.

Ik ben meer een theorietuinier. Heb veel boeken, weet best veel namen van planten, maar een droogzwemmer ben ik. Daar gaat dus verandering in komen. Om te beginnen heb ik afgelopen zaterdag weer zes bakken geraniums langs het huis gehangen. The Swiss Connection, zullen we maar zeggen. Maar geraniums zijn van gewapend beton dus daar hoef je niet zoveel tuinkunsten voor uit te halen. Mijn zelfgekweekte tomaten zullen echter niet te versmaden zijn! Wacht maar af......

Vastgelogd op 12:19

(0 reacties)

vrijdag, 27 april 2007

Zoekplaatje.....
Paleis Het Loo trekt hier jaarlijks heel wat bezoekers. Bússen vol. Zo was er dezer dagen een reisgezelschap dat op 'n gegeven moment een eigenwijze oudere deelneemster aan de rondleiding kwijt was. Ze was op eigen houtje gaan rondlopen, zulke mensen heb je er altijd bij, en toen kon ze haar groep niet meer terugvinden. Ook de bus niet waarmee ze gekomen was. Toen nam ze een taxi en reisde met de trein terug naar huis.

Ondertussen was de politie gewaarschuwd, beveiligingsmensen, de boswachter, er werd zelfs een helikopter ingezet, en ongeruste reisgenoten natuurlijk, ze zijn allemaal urenlang aan het zoeken geweest. Het hele paleis is uitgekamd of ze niet ergens lag. (Hemelbedden genoeg trouwens daar), maar de oplossing kwam pas toen ze 's avonds om 8 uur de reisorganisatie belde met de boodschap dat ze thuis zat!

Naar aanleiding van dit bericht vertelde mijn man een verhaal over een groep van het blindeninstituut, waar hij vroeger gewoond heeft, die in het openluchtzwembad van Naarden over de bodem van het bad heeft moeten zoeken naar een vermiste klasgenoot. Hoe vreselijk eng dat was! Het bad was inmiddels uitgestorven, het werd later en later en bovendien ging het onweren en regenen. Heel onheilspellend allemaal. Ze zwommen op een rij al voelend (blinden, hè) over de bodem en je hoopte vurig, dat jij niet degene zou zijn die hem zou vinden.

Dat gebeurde ook niemand, want die knul had geen zin meer gehad en was met z'n stokje teruggelopen naar het instituut zonder iets te zeggen. Omdat het een figuur was die last had van epilepsie was er extra paniek. Eigenwijs en onnadenkend was ie dus ook. En nog es blind bovendien. Wat je niet allemaal kunt mankeren. Maar hij heeft 't een poosje iets minder leuk gehad op school......

(0 reacties)

Daar doe je het allemaal voor.....
* Vanavond in het programma "Ik vertrek" legt een jongen van 21 duidelijk uit waarom hij en z'n vriendin in Griekenland een restaurantje willen beginnen en het hier niet meer zien zitten. "Als je hier naar het nieuws kijkt: allemaal ellende! Als je daar naar het nieuws kijkt versta je d'r niks van". Reden genoeg dus......

Vastgelogd op 01:43

(2 reacties)

Zuinig....
Dat iedereen het vandaag de dag steeds maar over het milieu heeft is op zich natuurlijk niet verkeerd, maar sommige mensen hebben toch wel vreemde ideeën over maatregelen die snel zoden aan de dijk zouden moeten zetten.

Zangeres Sheryl Crow haalt het nieuws met haar idee om bij elk toiletbezoek slechts één velletje wc-papier te gebruiken. Dat scheelt bomen, zegt ze, en dat is goed voor het milieu. Hoe verzin je het.

Wie heeft er nou voldoende aan één velletje toiletpapier? Ik niet, in ieder geval. Ik zal niet verder uitweiden.

Heel gek, deze uitspraak doet me denken aan de kampeerboerderij waar we vroeger met school heengingen. Daar stond aan de binnenkant van de deur van het zeer primitieve toiletgebouw in grote letters de volgende spreuk: "Gebruik in deez' benarde tijden het wc-papier aan beide zijden". Ook toen al verspillend bezig dééd je dat niet, maar toch. Sheryl moet niet denken, dat ze zo vreselijk origineel is......

Vastgelogd op 01:27

(2 reacties)

woensdag, 25 april 2007

Handel....
Als je veroudert word je helemaal vanzelf lid van een doelgroep. De groep die overstelpt wordt met adviezen aan wie of wat je het best je geld kunt nalaten, reclame voor uitvaarten natuurlijk, voor rollatoren en scootmobielen voor als je d'r nog eens even uit wilt, trapliften als je hogerop wilt en uiteraard de middelen, die je voor algehele lichamelijke instorting moeten behoeden voor zolang het duurt.

Gisteren werden we gebeld door een onderneming, die daartoe visolie wilde slijten aan mijn man, want dat is goed voor 'm. En nou kán dat een toevallige actie zijn, maar dat denk ik niet. Want de dame aan de telefoon wist exact naam en adres van mijn echtgenoot.

De kruisvereniging waar hij zich gisteren heeft laten onderzoeken doet zeer waarschijnlijk zaken met de firma. Na het onderzoek verkopen ze gewoon je naam! Dat vind ik toch geen fris idee. Ze hadden in ieder geval even kunnen vrágen of je daar bezwaar tegen hebt. Nogmaals: het kan toeval zijn, maar in dit geval denk ik dat toeval niet bestaat......

(5 reacties)

dinsdag, 24 april 2007

Goed voor je gezondheid.......
Een poosje terug kregen we een nieuwsbrief in de bus van de kruisvereniging, die in deze regio en misschien wel in andere regio's ook "ZorgSaam" heet. En dat vind ik een mooie vertrouwenwekkende naam. Er stond van alles in dat blaadje, want ze zijn commercieel bij de pinken, hebben heel veel diensten en zijn je dan ook graag van dienst.

Voor 15 euro bijvoorbeeld kun je een lichamelijke check-up krijgen. Dan wordt ter plekke je bloed onderzocht, gekeken of je geen suikerziekte hebt, je cholesterolwaarde niet te hoog is, hoe het met je bloeddruk staat, of je gewicht in overeenstemming is met je lengte en of je longinhoud naar behoren is.

Mijn echtvriend komt nooit bij de dokter, want hij hééft nooit wat, maar hij was toch wel eens benieuwd naar zijn lijfelijke status. Afspraakje gemaakt en gistermorgen was het zover. Hij begon met te vertellen, dat hij zich kiplekker voelt, veel fietst en zelf het idee heeft, dat ie wel wat te zwaar is, maar ach....Inderdaad was dat ook zo, maar daar is hij in ons pand niet de enige in.

Waar we allebei verbaasd over waren is, dat hij een behoorlijk hoge bloeddruk bleek te hebben. Dat ik dat had was bekend en is onder controle. "Nou niet morgen meteen naar de huisarts hollen," zei de onderzoekster "want zo erg is het niet, maar wel iets om in de gaten te houden. De dokter zal wel zeggen dat u wat af moet vallen". Verder zat hij prima in elkaar. We kregen folders en 'n boekje mee en hoewel ze zéi, dat ze er niet zat voor Becel, was het toch opmerkelijk dat die waren uitgegeven door die firma.

Nou, ondanks dat we tot nu toe echt niet zo vreselijk ongezond hebben gegeten, nou ja, behalve eergisteren dan, toen we na die heerlijke zonnige zondag frietjes hebben gehaald met de kleinkinderen, hebben we, want we doen zoiets natuurlijk wel samen, toch maar eens even een plan de c(h)ampagne opgesteld. Want 't moet natuurlijk nog wel een beetje leuk blijven hier.

Veel fruit (dat kon inderdaad beter), minder gezellige snackjes (dat kan inderdaad minder), rustig aan met de drankjes (valt tot nu toe best mee eigenlijk) en het lijstje met goeie en slechte vetten moet maar eens even goed bekeken worden. Het gekke is dat er dingen op staan, waarvan ik denk, dat ze hartstikke vet zijn en die zijn nou juist weer goed!

Nou ja, het wordt een hele studie en we zijn er qua leeftijd misschien niet al te vlot mee, maar kom, beter laat dan nooit! Zo'n hoge bloeddruk: je merkt er niks van, maar ondertussen. Laat maar es meten, hoor..........!

(0 reacties)

Watersnood....
Het is te droog hier. In Australië ook, hoorde ik van mijn zus, die er woont. Aan de Sunshinecoast nog wel en daar is water genoeg in the ocean, zou je zeggen, maar ze hebben er opdracht gekregen heel zuinig aan te doen met water. Alleen wassen en afwassen met een volle machine, ook zonder gebrek aan water lijkt me dat wel aardig, de tuin niet sproeien en de auto mag niet gewassen.

Ze hebben daar, ondanks dat het najaar is, net als wij, ondanks dat het pas voorjaar is, hoge temperaturen. Mijn zus noemde het een "Indian Summer". Maar het allerraarste bericht van m'n zus vond ik, dat er 12000 liter water was gestolen uit een tank bij een sportcentrum. Water is geld waard! De uitdrukking "hij verdient geld als water" krijgt zo wel een hele speciale betekenis.

Hopelijk gaat het hier tijdig regenen, zeg! Stel, dat wij ook van die toestanden krijgen. Je moet er toch niet aan denken, dat je je gietertje niet onbeheerd kunt laten staan......

Vastgelogd op 10:39

(0 reacties)

maandag, 23 april 2007

Middelpunt.....
Toen we vanmiddag met de kleinkinderen op de speelweide van ons park waren, bezeerde een joch van een jaar of zes z'n hand aan de leuning van een klimtoestel. Hij begon oorverdovend te schreeuwen: "Au,au,au!", hield zijn hand in de lucht en vanzelfsprekend kwam zijn familie aangesneld om de verwonding in ogenschouw te nemen. Aan hun reactie te zien viel het allemaal erg mee en stond het jong zich behoorlijk aan te stellen. "Ik wil een pleister! Au, au...!" bleef ie maar schreeuwen.

Nou heb je op een lenteachtige zondagmiddag als je even met je kinderen naar het park gaat van alles bij je, maar pleisters zijn daar vaak niet bij. Dus zijn moeder zei: "Als we thuis zijn krijg je een pleister". De jongen bleef maar brullen. "En nú ben je stil!", zei z'n moeder, die zich opwond over het opzien dat hij veroorzaakte. "Ja maar, als ik stil ben doet het niet meer zeer" sprak het slachtoffer. Logisch toch......?

(1 reacties)

vrijdag, 20 april 2007

Watermanagement......
Kleinzoon van vijf zit op zwemles. Gelukkig is dat geen straf voor 'm, hij vindt het leuk en doet zijn best. Gisteren was ie weer een stapje verder, want hij had een blauwe( o nee, groene!) dolfijn verdiend. Dat is een fase in het stappenplan van 't lesprogramma. Ook z'n ouders doen hun best, want die moeten er ook heel wat voor regelen. Twee keer per week voor een half uurtje les met hem naar het zwembad, soms op lastige tijden die door het zwembad worden vastgesteld. En met alles er omheen: uitkleden, douchen, aankleden, dat gaat op die leeftijd nog niet bepaald flitsend, ben je zomaar een uur verder. Bovendien behalve tijdrovend is het ook prijzig, maar: alles voor het goeie doel, de veiligheid van het kind. Daar kun je niet jong genoeg mee beginnen.

Vanmorgen stond er een foto in de krant van twee vriendjes, Yannick en Sander, respectievelijk zes en vijf jaar oud, waarvan de oudste de jongste van verdrinking heeft gered door hem, gelukkig met hulp van een langsrijdende mevrouw, tijdig uit het water van het Apeldoorns Kanaal te vissen. De knapen waren, ondanks het ouderlijk verbod, de weg overgestoken naar het kanaal waar Sander, die (nog) niet kan zwemmen van het talud is afgegleden, zó het water in. Yannick deed wat iemand van zes met diploma A, B en C moet doen. Vanzelfsprekend is ie de held van de school en als dank voor de redding heeft hij van Sander een 'vechtrobotje' gekregen van Lego. Vrienden voor het leven ook natuurlijk en met de armen om elkaars schouders stonden ze ook zo op de foto.

Onze kinderen hebben goedkoop, namelijk gratis, zwemmen geleerd tijdens het schoolzwemmen. Dat zat vroeger, zelfs in mijn tijd al, gewoon in het lesprogramma. In de derde klas kreeg je dat als je een jaar of 8 was. Wij hebben dus 3 jaar extra de tijd gehad om te verdrinken.

Maar omdat ik een onvervalste zwem-oma had die bijna al haar kleinkinderen, en dat waren er ruim twintig, zelf zwemmen leerde, had ik ook al twee diploma's toen ik zes was. Ik las de eisen, die nu gesteld worden, en ik geloof dat we vroeger toch minder moesten kunnen. Borst- en rugcrawl was er niet bij. Watertrappelen wel natuurlijk, maar door gaten zwemmen kan ik me ook niet herinneren. Wij moesten onder touwen door, geloof ik. Ik mocht tijdens de schoolzwemlessen in het instructiebad altijd naar het 'grote' bad om in m'n eentje te gaan zwemmen. Ik vond er geen moer aan tussen die volwassen 'baantjes-trekkers' en verveelde me te pletter, maar ja, ik kon wél zwemmen.

De ouders van tegenwoordig wachten niet tot hun kinderen ouder zijn. Op schoolzwemmen hoeven ze trouwens niet te rekenen, want dat zit niet meer in het pakket van hun school, hetgeen ik knap stom vind. Ze moeten, net als met die Johan Cruyff-voetbalveldjes, maar Inge de Bruijn-badjes aanleggen om de ouders te steunen die het geld niet hebben om hun kinderen tijdig zwemmen te laten leren. Wat qua beweging, plezier en veiligheid toch hartstikke belangrijk zou zijn. Er is tenslotte niet altijd 'n Yannick in de buurt........

(2 reacties)

woensdag, 18 april 2007

Daar gáán ze.....!
Volgens kleinzoon Niek was het goeie doel: arme kindertjes met honger in Armenië. En nou weet ik nog niet hoeveel rondjes hij gelopen heeft.....

(1 reacties)

Loopjongens.....
We waren vanmorgen voor ons doen al vroeg op pad. Twee van onze kleinzonen deden namelijk op hun school mee aan een sponsorloop 'voor het goede doel' en dat moest natuurlijk even gesupporterd worden. Nou ben ik even kwijt wat het goede doel precies was, daar waren ze ook niet erg duidelijk over, maar ik twijfel niet aan de kwaliteit van het streven. Als ik het goed begrepen heb was het mede ten bate van de kas van de school en van dat doel hebben de kleine mannen natuurlijk zelf ook plezier.

Dicht bij hun school staat een flat waar je uitstekend omheen kunt lopen. Wij zijn ter aanmoediging in een bocht van het circuit gaan staan om ze goed aan te zien komen. De oudste van de twee heeft vorig jaar ook meegedaan en toen liep ie 8 rondjes en dat was hij nu zeker ook van plan. Ik heb 'm niet meer gesproken en was op een bepaald moment ook de tel kwijt dat ie langs kwam, maar ik denk dat het wel gelukt is. We waren vorig jaar een flink bedrag aan 'm kwijt.

De jongste kleinzoon had een slim uitgekiend eigen loopsysteem. Als hij buiten beeld was deed hij het al wandelend rustig aan om, als hij binnen ons gezichtsveld kwam, het met een fanatiek koppie op een lopen te zetten! Zo kregen we wel waar voor ons sponsorgeld. Leuk, hoor, die kinders van een paar turven hoog met een echt dóel! Er waren ook de nodige val-en huilpartijen natuurlijk, want struikelen over je eigen benen is niet zo ongebruikelijk als je vier en vijf jaar bent.

Toen de hogere klassen van de basisschool zich klaarmaakten voor hun aandeel in de sponsorloop zijn wij weer vertrokken. En onze dochter en schoonzoon, die een paar uurtjes vrij hadden genomen om hun kroost te kunnen aanmoedigen, moesten ook weer naar hun werk. Zij hebben namelijk geen sponsors, er loopt niemand z'n benen uit zijn lijf voor hen, moeten ze helemaal zelf doen.......

Vastgelogd op 13:32

(1 reacties)

zondag, 15 april 2007

Nootzakelijk......
Het zal wel dom zijn, maar ik begrijp weer eens iets niet. In mijn wekelijkse blaadje stond deze week een interview met Phil Collins. Ik waardeer zijn muziek, niet alles, maar dat mag ook. Er stond, dat hij 314 miljoen cd's heeft verkocht en 214 miljoen (dollars? ponden?euro's?) op de bank heeft. Nou heeft ie drie vrouwen gehad en vijf kinderen dus daar ben je wat pegels aan kwijt en dat begrijp ik dus allemaal nog.

Maar dan lees ik, als een soort aanbeveling, dat hij geen noot kan lezen, laat staan schrijven. Hij heeft wel samengewerkt met grootheden als Sting, Abba, Mike Oldfield, Paul McCartney, Eric Clapton. Hoe werkt dat dan? Je hebt op dat niveau toch geschreven noten nodig om met elkaar te kunnen communiceren? Je kunt toch niet álles met uitsluitend je oren doen?

Ik vergeet natuurlijk de computer, waarop veel mogelijk is: inspelen op een keyboard en de printer laat wel zien wat je hebt gedaan, maar dan nóg! Er móeten mannetjes tussenin zitten, die er wél verstand van hebben en in hun studiootjes ambachtelijk arrangementen en partijen zitten uit te werken, hopelijk wel goed betaald, maar achter de coulissen van 'de ster' blijvend.

Phil Collins heeft de muziek 'geschreven' voor de musical (mijn hemel, alwéér een!) "Tarzan". Daar zullen veel geschreven noten aan te pas komen, neem ik aan. En Phil zegt 't zelf: Alleen met pen en papier en mijn muziekinstrumenten om mij heen kom ik tot rust". Hoe doet ie dat dan, met pen en papier? Dat zou ik wel eens willen weten. Schrijven zonder te schrijven.

Hij is supermuzikaal, dat snap ik wel, maar daar zal toch apparatuur aan te pas moeten komen, zodat ánderen met pen en papier aan de gang kunnen. Ik denk te ouderwets, vrees ik.

Ik las laatst een verhaal van violist Jaap van Zweden, die een cd'tje moest maken met het door mij zeer gewaardeerde Rosenberg Trio. Ook dat trio barst van de muzikaliteit, maar leest geen noot, waardoor Jaap het zeer zwaar had gehad. Als er een opname over moest, deden de Rosenbergs het nét weer even anders dan was afgesproken en door Jaap was opgeschreven.

Het is wel goedgekomen en het was muzikaal leuk, maar je zou er van gaan notenbalken.......

(5 reacties)

donderdag, 12 april 2007

Bankzitters......
Onze kleinzoon moest gisteravond om half zeven een inhaalwedstrijd spelen met zijn voetbalclub v.v.Beekbergen en wij gingen even kijken. Doorgaans spelen ze op zaterdagmorgen op een onchristelijk vroeg uur en dan is oma nog niet bij de pinken, hoor! Dat is voor de mama's en de papa's. Voor alles is een tijd. En dit was een goeie.

Ik had Stijn nog nooit in z'n voetbaloutfit gezien en wat is dat een leuk gezicht, zeg, allemaal van die knulletjes in zwarte broekjes met geel-zwart gestreepte shirtjes. Net een legertje coloradokevers. Toevallig hadden hun tegenstandertjes van Robur et Velocitas uit Apeldoorn ook gestreepte shirtjes, maar dan rood-wit, dus het was een streperige toestand.

De wedstrijd duurde twee maal twintig minuten. Er werd gespeeld op de helft van het "grote" veld en dan dwars met aangepaste maat doelen. Gerust werd er niet echt, even een slokje drinken uit mama's tas, wisselen van doel en dan gingen ze weer door. En wat ik wel eens gelezen heb, dat het publiek aan de kant zo fanatiek staat te blèren bij pupillenwedstrijden, nou dat is helemaal waar, hoor! Mijn eigen dochter, die we toch netjes hebben opgevoed, kan er ook wat van. "Naar voren nou! Niet allemaal op een kluitje! Lópen, jongens!" en dan als het eigen gebroed iets leuks gedaan heeft: "Goed zo! Mooi gedaan, jochie!".

De club van mijn kleinzoon verloor met 3-2. Eigenlijk een keurige uitslag, want ze deden het helemaal niet slecht. Mijn kleinzoon mist nog de kracht voor een pegel, maar dat komt nog. Maar het is leuk om te zien hoe ze het anticiperen nog missen, die jongens. Ze geven de bal een schop en staan dan stil om te kijken hoe hun actie uitpakt, er is maar een enkeling die ook doorloopt. Prachtig. Ik ben blij, dat ik 't een keer gezien heb.

Mijn kleinzoon is trouwens een meester in alle trucs die hij op de televisie ziet. Als hij valt blijft ie even liggen, kijkt moeilijk en schwalbes zijn geen probleem voor 'm. Als een tegenstander, al dan niet door zijn toedoen, naar de grond gaat, buigt hij zich over hem heen en vraagt schijnheilig "of het gaat". Die komt er wel.

Het keepertje van Beekbergen liep met gebogen hoofd van het veld, aangeslagen door het verlies, liefdevol getroost door, denk ik, zijn vader. We moesten gelijk denken aan dat liedje van Don Quishocking over "De School": "Je kreeg met 10-1 op je smoel, de kleine keeper in zijn doel, hij weende zeer"..........

(6 reacties)

woensdag, 11 april 2007

Excellentie.......
Europa is een gewéldig werelddeel, daar heb je geen idéé van! Wat daar allemaal mogelijk is! In Macedonië bijvoorbeeld rijdt de minister van Binnenlandse Zaken, Gordana Jankulovska (30), rond in de vorig jaar in Madrid gestolen auto van David Beckham. Daar doet ze helemaal niet verontschuldigend over of zo, welnee, ze zegt: "Ik ben een grote fan van David Beckham en ik hoop dat hij persoonlijk zijn auto komt claimen, zodat ik hem kan ontmoeten en hem persoonlijk de sleutels kan overhandigen". Want dat staat in de Macedonische wet: je moet als buitenlander persoonlijk je gestolen goederen komen terughalen! Dat is nog es wat anders dan kijken of je gestolen fiets misschien in de politiekelder staat.

De auto is vorig jaar van Spanje via Macedonië naar Griekenland vervoerd en vandaar weer terug naar Macedonië om officieel ingevoerd te worden. Spanje en Griekenland zíjn al lid van de EU en Macedonië wil d'r nog bij. 't Zal Beckham z'n enige auto niet geweest zijn, maar het zal ook niet de enige auto geweest zijn die deze weg is gegaan. Werk aan de winkel voor de EU, lijkt me. En Macedonië maar even op de wachtlijst met die minister erbij. Even Apeldoorn bellen, of Brussel, of Straatsburg.......

(0 reacties)

dinsdag, 10 april 2007

Wat 'n auto-baan......
Wat stonden er op de AutoRai dit jaar weer verschrikkelijk veel van die jonge meiden als 'versiering' bij al die auto's, zeg! Ik dacht dat we dat qua emancipatie nou wel zo'n beetje gehad hadden, maar nee. Zouden er nou echt minder mannen komen kijken naar die bolides als er géén mooie vrouwen over de motorkap gedrapeerd waren?

Er worden hier thuis altijd autoprogramma's gekeken en die gingen de laatste week állemaal over de AutoRai en soms kun je een auto niet eens goed bekijken doordat die meiden er voor staan. Ga wat nuttigs doen, denk ik dan. Dit wil je toch niet als vrouw? Het moet wel verhipte goed betalen, want het lijkt me zulk nutteloos en oervervelend 'werk'.

Misschien zien mannen dat wel heel anders, hoor, maar ik zou als man zeggen: "Hé, zus, ga es effe aan de kant!". En dan die eeuwige melige glimlachjes, dat moet toch zeer gaan doen in je kaken! Eigenlijk is het een vorm van vrouwenmishandeling en moeten de rechten van de mens er aan te pas komen voor die stakkerds. Maar ja, als ze niet gedwongen worden....

Ik heb als jong meisje van achttien als bijbaantje wel eens op de Rai gestaan in de stand van Fleurop, bij een bloemenevenement. Daar mocht ik mijn eigen kleren bij aan, waar uiteraard niets gewaagds aan was, want dat had niet eens gemogen van thuis en lachen mocht ik als daar reden voor was. De Rai was toen ook van een heel wat bescheidener afmeting. Het was leuk werken tussen de bloemetjes en het rook ook nog heel lekker.

Mannen vinden nieuwe auto's ook heel lekker ruiken, heb ik me wel eens laten vertellen. Eigenlijk zijn die geparfumeerde vrouwenstandbeelden dus helemaal niet nodig......

(0 reacties)

maandag, 9 april 2007

Lekker belangrijk.....
Onze vier kleinzonen, die gisteren allemaal even hier waren, kunnen goed met elkaar overweg en dat is een prettig gegeven. Maar aan de oudste van zeven kun je toch merken dat hij zich al wat onderscheidt van het 'grut' van vier en vijf. Hij kan al aardig goed hoofdrekenen en gaf daar gisteren enige staaltjes van ten beste en de vraag, die hij stelde aan zijn moeder: "Waarom heeft een land eigenlijk een hoofdstad?" getuigt van zakelijk inzicht. "Amsterdam is de hoofdstad, maar in Den Haag is de regering en dat is niet de grootste stad". Politiek inzicht dus ook nog.

Vervolgens noemde hij de hoofdsteden van bijna alle Europese landen. Behalve wat een beetje te ver richting de Balkan lag, maar sjonge, ik was onder de indruk, hoor! Alleen dichtbij, de hoofdstad van België wist ie niet. Ik dacht : "Kom, ik help 'm even op weg" en begon te souffleren: "Bru...Bru...?". Toen wist hij 't : "Brummen!".

Fout, fout! Maar nou ja, van Brummen hadden ze zaterdag net gewonnen met hun f-jes elftal. Met 2-0! Dat blijft in je hoofd zitten, hoor, en wat is nou belangrijker voor een jongetje van zeven: zijn voetbalclub of Brussel, de hoofdstad van België? Oftewel Bruxelles. Ze kunnen daar niet eens kiezen.......

(2 reacties)

zondag, 8 april 2007

De paasbeste wensen....
.....voor een paar fijne gezellige dagen met lekker weer!

(1 reacties)

donderdag, 5 april 2007

Rijdend materieel.....
* Gehoord in een interview op de Vlaamse televisie: "Tja, als mijn zuster een wiel had was ze een kruiwagen!"......

(6 reacties)

Vakkennis.....
Het was uiteraard uitstekend weer om naar een tuincentrum te gaan. Ik heb viooltjes gehaald en vergeet-me-nietjes. Die gingen per traytje van zes. Toen ik bij de kassa kwam bleek er op het hengseltje van de vergeet-me-nietjes geen prijsstickertje te zitten en de kassamevrouw moest een collega de winkel in sturen om te kijken wat ze kostten. Ik val als een blok voor vergeet-me-nietjes dus had niet eens gekéken naar de prijs. Niet erg bewust, ik weet het.

Het duurde erg lang voordat de collega terugkwam. Heel erg lang en dat werd de rij achter mij ook, want er was op dit redelijk vroege uur maar één kassa open. Je voelt je dan toch wat opgelaten, hoewel het oponthoud helemaal mijn schuld niet was.

De mevrouw ging bellen om te vragen of haar collega misschien verdwaald was of zo. "Wat moest ze dan doen?"werd er kennelijk aan de ander kant gevraagd. "Ze moest kijken hoe duur die blauwe bloemetjes zijn". "Wélke blauwe bloemetjes?" veronderstelde ik dat er werd gevraagd. Want ze hebben bij Intratuin héél véél blauwe bloemetjes. De caissière raakte nu toch wel een beetje in paniek. "Ja, weet ik veel hoe ze heten: van die kleine blauwe bloemetjes!". "Vergéét-me-nietjes!", zei de hele rij, die ook wel es naar huis wilde, in koor.

"O, zijn dát nou vergeet-me-nietjes!" zei de kassadame opgelucht, "nou, dát vergeet ik niet meer!". En toen kwam de collega terug met de boodschap dat ze qua prijs nog niet in de computer zaten. "Wat dóe ik dan nou?", vroeg de caissière. "Doe maar net of het viooltjes zijn", was het antwoord.

Dus nu heb ik vergeetviooltjes........

Vastgelogd op 12:21

(5 reacties)

woensdag, 4 april 2007

't Zal je kind maar wezen.....
Mijn zus is, net als ik, oma. Haar oudste zoon is een creatieve jongen die, in het vak waarin hij werkzaam is, leuke dingen moet verzinnen en daar nog geld voor krijgt ook. Hou het daar maar op, want anders wordt het te moeilijk om uit te leggen wat ie precies doet. Maar een datum als 1 april is zeer aan hem besteed.

Zijn twee zonen volgen in vaders voetspoor dus moest oma eens goed te grazen worden genomen. Van de twee jongens is de jongste nog 'in de luiers'. Dat moet je even weten, want het wordt een vies verhaal. De oudste had in de grap die met oma moest worden uitgehaald trouwens een cruciale rol.

Mijn neef vond op een gegeven moment dat zijn jongste nodig moest worden verschoond. Hij legde hem daartoe op de tafel, maar riep even later tegen z'n moeder:"Mam, kom eens even kijken, want de ontlasting van dat kind ziet er zó vreemd uit, dat kan toch niet goed zijn?". Toen mijn zus, op gepaste afstand, kwam kijken boog hij zich als verontruste vader voorover om te ruiken aan hetgeen uitgescheiden was en op dát moment duwde zijn oudste zoon, geheel volgens afspraak, zijn vader met diens gezicht in de luier.

Hij zat natuurlijk ónder! En oma stond als verstéénd te bedenken wat ze moest doen om haar zoon van al die smerigheid te verlossen! Waarop de jongste kleinzoon, liggend op de tafel met een brede grijns zei: "Ha, ha, oma, chocopasta!".

Kijk, het wás 1 april en ja, het is allemaal familie van mij, de humor zit er nogal in bij ons, daar kan ik ook niks aan doen. Maar het woord "poep" is in dit verhaal niet gevallen, dat moet je me nageven......!

(0 reacties)

maandag, 2 april 2007

Op zoek naar het zesde zintuig.....
"Er is echt wel meer tussen hemel en aarde, hoor!", zeggen mensen nog wel eens. Dat wil ik best geloven, maar het is toch wazige materie voor mij, hoor, al dat gepraat over aura's, vibraties, doorgekregen boodschappen en sferen en zo. Ik ben er niet geschikt voor. Terwijl ik wel weet dat er mensen zijn, die sensibelgewijs gewoon meer ontwikkeld zijn. Maar ik denk dan dat veel zaken, die onverklaarbaar lijken, door toeval, samenvallen van omstandigheden, deductie en het paraat hebben van enig gezond verstand te verklaren zijn. Maar ik geef toe: soms wéét je 't niet.

Om daar enig inzicht in te krijgen volgen we al een paar weken bij de KRO de 'zoektocht naar het zesde zintuig'. Een groep kandidaten wordt daarin getest in hoeverre hun zesde zintuig ze in staat stelt van alles op te lossen, tot moorden aan toe, gebeurtenissen uit het soms verre verleden te analyseren, te verklaren of mensen zwanger zijn, misdadig of in het bezit van een donorhart, kortom de meest vreemde zaken aan het licht te brengen.

Als ze erin slagen dat met succes te doen komen ze een ronde verder. Er valt er elke week een af, die er niks van gebakken heeft en ik vraag me af of ze dan meteen hun bloeiende praktijkje als medium kunnen opheffen, want het is toch geen reclame zoiets, maar ja, dat zie ik te nuchter, denk ik.

Vanavond werd bekend wie als laatste drie overgebleven kandidaten 'de finale' hadden gehaald. Die drie waren zeer verguld met hun succes. Er werd getoond hoe ze alledrie dolgelukkig naar huis belden om het thuisfront te vertellen, dat ze 'door' waren. Een van de dames belde naar haar oude moeder. "Mam, met mij. Ik heb 't gehááld! Ik zit in de finale!", waarop die zei: "Dat wist je toch zeker al? Je bent helderziend!". Ik bedoel maar, een mens naar mijn hart, die moeder.......

(5 reacties)

( - - )