donderdag, 31 mei 2007

Kunst......
Op de Loolaan, onze mooie entree als je van de Oude Amersfoortseweg Apeldoorn binnenkomt, is een kunstproject gerealiseerd. De Duitse landschapskunstenaars Wolfgang Buntrock en Frank Schulze hebben 2000 vogelhuisjes opgehangen aan de eerbiedwaardige Loolaanse bomen. In alle kleuren van de regenboog. Ze zeggen dat 95% van de voorbijgangers positief reageert op het project.

Ik kan er geen zinnig woord over zeggen, want ik ben nog niet in de buurt geweest, heb alleen maar foto's gezien en gelezen dat het een heel karwei was om ze op te hangen. Maar ja, je bent kunstenaar of je bent kunstenaar, je doet het jezelf aan.

De nestkastjes blijven de hele zomer hangen en in september worden ze verspreid over heel Apeldoorn. De kunstenaars zeggen: "Over vijf jaar komen we terug om te kijken of we ze terug kunnen vinden en zullen er duizenden vogeltjes geboren zijn in onze huisjes". En dat is een leuk idee natuurlijk.

Aan de Loolaan staan een paar grote serviceflats, waar overwegend senioren wonen dus die 95% positieve reacties vallen me hartstikke mee. Gevoel voor kunst, hoor! Behalve die ene meneer, die aan de ophangers van de vogelhuisjes vroeg, wat ze eigenlijk aan het doen waren. Die zeiden natuurlijk: "Dit is kúnst, meneer!". In het Duits dan, hè. Waarop de man antwoordde: "Rembrandt, dát is kunst" en hij vervolgde zijn wandeling langs de statige Loolaan.......

Vastgelogd op 12:46

(2 reacties)

dinsdag, 29 mei 2007

Overbodig......
*Waarom zou je lange verhalen houden? Ik kwam vandaag bij Luna langs en op het woordje "test" had ze, toen ik er langs kwam, al 17 reacties! Dat is het aantal bezoekers, dat ik gemiddeld heb op een heel verhaal! Ik lijk wel gek.......

(21 reacties)

zaterdag, 26 mei 2007

Geurig.....
Als ik lees, dat Jan Smit een eigen "geurlijn" krijgt, dan denk ik: "Douche dan eens wat vaker!". Of misschien zijn het je sokken. Je hoort tegenwoordig van die rare woorden, waar je associaties bij krijgt, zoals bij "geurlijn". Dan denk ik ook meer aan een hond die z'n poot optilt.

Creatief taalgebruik vind ik alleen maar leuk, hoor, daar niet van. Maar nou las ik gisteren weer het werkwoord "dopingbiechten". Ook een vondst, maar dat is natuurlijk geen blijvertje. Als alle (ex-)wielrenners uitgebiecht zijn dan kan zo'n woord weer van de mat. Of ze moeten álle sporten gaan doorlichten, want dan zijn ze nog wel even bezig. Zelfs schakers en dammers zullen wel eens een Red Bull achterover slaan om wakker te blijven en hoe ver moet je gaan?

Ik zat van de week bij een lunchafspraak trouwens naast een mecanicien van een wielerploeg van visueel beperkte tandemrijders. Aardige man, kon leuk vertellen, maar ja, die had het alleen maar over spaken, tandwielen, velgjes en bandjes en dronk karnemelk. Qua dopingbiechten niks aan te beleven eigenlijk......

(5 reacties)

woensdag, 23 mei 2007

Cakewalk......
*Eén van onze kleinzonen, die vanmiddag even bij ons was, wilde wel een stukje Indische cake van oma. Maar dan wilde hij wel "de billen" van de cake. Oftewel 't kontje.....

(0 reacties)

Blaasprobleem...
't Is al laat. Dat wordt het altijd als ik naar mijn zus in Ede ben geweest, want we hebben altijd veel te bespreken. Ik reed daarnet in m'n eentje door het nachtelijk duister naar huis en had tot drie keer toe bijna een hert onder mijn auto, want in de nacht is het bos van de dieren Gelukkig is "bijna" niet "helemaal", maar ik was blij dat ik de lichten van Apeldoorn zag.

Even later zag ik de lichten van een politieauto achter mij met een oplichtend bord "stop politie". Brave burger als ik ben zette ik bij de eerstvolgende geschikte plaats de auto in de berm, met de pest in ook, want ik had er eigenlijk 'n beetje te flink de sokken in. Niet veel, maar toch, het zou niet de eerste keer zijn, dat ik voor zes kilometer te hard bekeurd word. Maar nee, niets van dat alles! "Of ik medewerking wou verlenen aan een blaastest", vroegen de agenten beleefd. "Natuurlijk!", zei ik, want met alleen maar rooibosthee achter de knopen heb je weinig te vrezen. "Flink blazen!", zei de politieman, "doorgaan, doorgaan, doorgaan!". Maar ik haalde het einde van de test niet met mijn longinhoud! "Nog maar 'n keer", zei hij. Weer lukte het niet en ook een derde keer kwam ik adem te kort.

"Nou, mevrouw, ik geloof het wel, dat u geen alcohol hebt gedronken!", zei de agent. "Ja", zei ik "ik kan zoiets eigenlijk alleen maar als ik dronken ben!". Ze konden er om lachen, maar ik zal toch wel iets aan mijn conditie moeten doen, denk je niet......?

Vastgelogd op 02:18

(0 reacties)

maandag, 21 mei 2007

Boekensteun.....
Onze jongste dochter was vorige week op een boekenmarkt en omdat ze weet, dat ik met dat tuinkasje aan de gang ga, bracht ze een boekje voor me mee, dat heet: "Handleiding voor het gebruik van een eigen kas". Nu is het ook helemaal mijn eigendom, nou ja, in gemeenschap van goederen dan, dus dat komt helemaal goed.

Het boekje is geschreven door mevrouw A.F.Reinhold-Bouvy, die mijn bezigheden, waarschijnlijk hoofdschuddend, vanaf een wolk zal gadeslaan, want ze is in 1977 overleden. Hoe oud ze toen was weet ik niet, maar aan de foto achterop het boekje te zien, toen ze dus nog levend was, was ze zo ongeveer van mijn leeftijd toen die gemaakt werd. Een keurige dame met parelketting en een kassenhobby. Ze was specialiste op het gebied van bonsai en camelia's.

Mijn interesse heeft dat niet direct, maar in het boek, dat ik intussen met veel belangstelling gelezen heb, staan veel behartigenswaardige tips, waar een beginner iets aan heeft. Achter in het boek staan "nuttige adressen". Links op z'n ouderwets dus. Ik ben eens 'n beetje rond gaan klikken, maar driekwart van de firma's, die genoemd worden, bestaat niet meer en is dus niet meer nuttig. En van al de secretaresses en secretarissen van de begonia-, fuchsia-, orchideeën-, azalea-, cactus-, chrysanten- en bonsai-vereniging zullen er ook nog weinigen in functie zijn, want het boekje zelf is uit 1978.

Dan ga je je ook afvragen of de kassen van de Gemeenteplantsoenen op de Kwekerijweg te Den Haag nog stééds elke tweede zaterdag van de maand van 9 tot 12 te bezichtigen zijn. Tijden veranderen. Maar de inhoud van het boek is eigenlijk nog up to date, want de plantjes groeien nog steeds richting de hemel. Mevrouw Reinhold heeft het al wel over bestrijdingsmiddelen en biologische vijanden, die je kunt inzetten als je planten worden bedreigd. De sluipwesp bijvoorbeeld.

Maar ze heeft het ook over "de kas als plek, waar men zich het hele jaar door, ook als het stormt, vriest of regent, ver van de roerige wereld ongestoord kan wijden aan een fascinerende hobby". Kijk, daar doen we het voor. Ik ben benieuwd. Ons tuintje is....nou, wat zal 't wezen?....8 x 6, dus zo heel ver van de roerige wereld zal ik mij niet bevinden. Maar dróóg wel en dat is toch mooi......

(0 reacties)

zondag, 20 mei 2007

Boemerang.....
*Terwijl haar jongens al in de auto zitten, staat mijn dochter nog 'even' te praten met een vriendin. Waarop haar jongste van vier het raampje naar beneden draait en zegt: "Mama, ga je nou mee? Ik word hier wel zó moe van!". Van wie zou dat een gevleugelde uitdrukking zijn, denk je....?

(3 reacties)

vrijdag, 18 mei 2007

Sloopvergunning........
In de krant lazen we vanmorgen, dat er groepen jongeren zijn, die een nieuwe hobby hebben: een Center Parcs bungalow huren, je vol laten lopen met drank voor de nodige moed en kracht, die bungalow 'verbouwen' en de meubels opstoken in de open haard. Een en ander wordt creatief gefilmd en even zo creatief op internet gezet. Kicken!

Volgens de directie van Center Parcs worden er per jaar zo'n 10 bungalows ongeschikt gemaakt voor bewoning door dergelijke activiteiten. Een voordeel is, dat ze naam en adres hebben van degene die de bungalow geboekt heeft, zodat, als ze geluk hebben, de rekening voor het herstel van een en ander ook kan worden ingediend, maar ik vraag me af: waarom doen mensen zoiets? Slopen, vernielen, de beuk er in, de brand er in, ik begrijp 't niet! Dat zo'n club jongens na verblijf de afwas laten staan, het hoort niet en is niet volgens de Center Parcs regels, maar als je gezopen hebt kan dat voorkomen. Maar gewoon alles aan gort!?

Maar zie: het door ons zeer gewaardeerde en toch best wel 'opvoedkundige' "Klokhuis" heeft tegenwoordig een item "Slopen doe je zo". Of het zo heet weet ik niet precies, maar tenminste iets van gelijke strekking. Daarin wordt elke keer op een andere manier een auto naar de andere wereld geholpen. Met een wetenschappelijk tintje natuurlijk. Ze laten zien hoe je zoiets sloopt: met vuur, met waterkracht, door er 'n betonblok op te laten vallen, in de ijzerpers, met laser en nog wel andere manieren ook. "Don't try this at home" zal best een achterliggende gedachte zijn, maar ondertussen is het interessant voor terroristjes. De uitzinnige vreugde van de nog jonge presentator, als het wéér gelukt is om de auto aan barrels te krijgen, is hoogst opmerkelijk.

Opvoedkundig kan ik 't niet vinden: kinderen, die toch de doelgroep zijn van Het Klokhuis, enthousiast te maken hoe je iets naar de filistijnen kan helpen, daar krijg je verdorie toch Center Parcs huisjesslopers van........!

(0 reacties)

woensdag, 16 mei 2007

Leerstelling.....
* Minister Plasterk, vanavond bij K&vdB, waar ze het over het onderwijs hadden en over scholen, waar de leiding de leerlingen niet meer kent, omdat het er te veel zijn: "Een school moet zo groot zijn als het geheugen van de concierge".....

(2 reacties)

dinsdag, 15 mei 2007

Moeders mooiste....
Tsjonge, Apeldoorn zit 'n beetje in zak en as, hoor! Onze stadgenote Christa schijnt de wedstrijd 'Holland's Next Topmodel' te hebben verloren. Hoewel haar evengoed een glanzende carrière wordt voorspeld als fotomodel, zit ze er nu toch mooi naast. Vreselijk vind ik het. Tenslotte is het kind al twintig en hoe lang kan zo'n meisje dan nog mee voordat de rimpels toeslaan? Tenzij ze op haar elfde is begonnen met smeren van dure crêmes, dan scheelt 't misschien een paar jaar, maar 't is een hele zorg. Ook voor die ouders.

Bij Etos houden ze trouwens een verkiezing 'superbaby van het jaar'. Een meisje van 10 maanden uit Ermelo is al doorgedrongen tot de finale. Ze moet het alleen nog opnemen tegen 14 andere kandidaten. Dat wordt nog een hele klus, want je moet natuurlijk wel een beetje leuk overkomen. En op de finaledag niet toevallig een huildag hebben, of last van krampjes, snotterigheid, uitslag of andere sores, want dan pakt die hele uitslag verkeerd voor je uit. Dan mogen je ouders niét naar Mallorca. Dat zou toch vréselijk zijn! Dat wil je als kind toch niet op je geweten hebben, zeg! Dat wordt werk voor de toch al overbelaste Jeugdzorg......

(3 reacties)

zondag, 13 mei 2007

Moederliefde.....
We zagen, dat de marechaussee op Schiphol vandaag een 'open dag' had. Om inzicht te geven in wat ze daar allemaal doen natuurlijk, maar ook om nieuw personeel te werven. SBS6 interviewde een jongen van 17, die samen met z'n moeder een kijkje was komen nemen.

Hij zag het helemaal zitten. Bolletjesslikkers opsporen, valse paspoorthouders ontmaskeren, mooi man! Ook de interviewer zag 'm geüniformeerd al helemaal voor zich. Het juiste postuur.

Alleen z'n moeder keek erg zuinig. Ze noemde een paar kenmerken, die een wetshandhaver volgens haar toch wel moest hebben en die ze bij haar zoon kennelijk miste. "Maar ja", zei ze "misschien kunnen ze hier wel 'n man van 'm maken".

Nou, die kan die bloemen morgen wel vergeten......

(0 reacties)

vrijdag, 11 mei 2007

In de aap gelogeerd....
Omdat onze vader des huizes voor de zoveelste keer erge last van zijn rug heeft ( dat gaat na verloop van tijd gewoon weer over, maar ondertussen is het knap vervelend) hadden we het er over hoe het komt, dat zovéél mensen rugklachten hebben. We kwamen tot de conclusie, dat het een kwestie van evolutie moet zijn.

Wíj moesten zo nodig rechtop, nieuwsgierige apen die we zijn! We hadden gewoon op vier poten, ledematen zo u wilt, moeten blijven lopen. Dan was er niks aan de hand geweest. 'n Beetje slingeren van boom naar boom, óók goed voor je rug. Ik hang zelf wel eens in het trapgat ( zonder touw, hoor!) en dat voelt hartstikke lekker in je rug.

Nou ja, het is nu al te laat. We zijn te ver doorgeschoten. En de hele maatschappij aan te passen aan een nieuwe stand zou ook teveel heisa zijn. Op vier poten de bus of trein in: ik zie het de mensen niet doen. Kost ook te veel ruimte. De ligfiets zou al 'n begin kunnen zijn, maar ja, dat is weer ondersteboven. Nee, dan maar een paracetamolletje tegen de rugpijn en een plakje Peijnenburg bij een bakje troost. De evolutie is onomkeerbaar.......

(1 reacties)

woensdag, 9 mei 2007

Blub...blub....
'k Hoorde gisteren een grappig voorval. Meisje Emma had haar zwemdiploma gehaald en iedereen was blij voor haar. Eén leerlingetje was het niet gelukt om te slagen, jammer, maar dat kan gebeuren.

Op weg naar huis was Emma's kleine broer erg stil. Zo stil, dat z'n moeder maar eens vroeg wat er aan scheelde. Toen bleek, dat hij zich erg ongerust maakte over het meisje dat gezakt was. "Halen ze die nou wel weer naar boven?" vroeg hij bezorgd.......Lief, hè?

(4 reacties)

dinsdag, 8 mei 2007

Aanklacht....
Vanwege psychische schade, die ik heb opgelopen doordat we alwéér maar € 5,- hadden in de Koninginnedagloterij, (ja, ja, "beter wat dan niks", hoor ik jullie zeggen) ga ik de Staatsloterij aanklagen. Mijn zoon heeft 't ook heel moeilijk, omdat bij hem de vorige keer maar één cijfertje verkeerd stond, zodat hij € 50.000,- misliep. Dat kun je mensen niet aandoen.

Nu doen wij, in tegenstelling tot die Heusdense mevrouw met de Postcode Loterij, wél mee en nóg wordt het niks. Daar ga je mentaal behoorlijk van wieberen, hoor! Elke keer al die plannen laten varen die je maakt voor het geval dát, het is mensonterend.

Verbieden! Al die slopende loterijen. In naam van de volksgezondheid. Of zelf geen loten meer kopen, maar dan weet je weer niet wat er had kúnnen gebeuren. Zie je nou wel? Gék word je er van......

(4 reacties)

maandag, 7 mei 2007

Van toen een camping nog een kampeerterrein heette.....
Op een camping in Emst, hier vlakbij, was een show van De Waard-tenten. Dat merk bestaat al zestig jaar en is het neusje van de zalm als je een volbloed kampeerder bent en je zo'n tent kunt veroorloven. Toen ons gezin nog jeugdig was, zijn wij dat best geweest: volbloed kampeerders. Ook omdat het toen de goedkoopste manier van vakantiehouden was, hoor, maar ik vond het ook een ongecompliceerde manier van leven. We hebben door die kampeerjaren heen heel wat verschillende tenten gehad, van klein tot groot, en nieuw waren ze eigenlijk nooit en zeker geen van het merk De Waard. Als je dan buren trof, die er een hadden, mooi hoor.....! Hoewel, en dat was dan wél weer leuk, de onze was dan wel minder degelijk maar wel makkelijker op te zetten. Een De Waard tent was zwaar in alles en je was er langer mee bezig. Maar ja, elk voordeel had ook toen al z'n nadeel.

We hebben eens gestaan naast heel chique De Waard-mensen, met één kind, een keurig, met twee woorden heel zacht sprekend, meisje van wie de ouders de hele dag zaten te lezen. In van die laag-bij-de-grondse ergonomisch verantwoorde stoeltjes. Heel rustig was het. Ideale buren eigenlijk.

Tja, en wij hadden, behalve dan al een tweedehands tent, van die tuinstoeltjes, die je na één, hooguit twee zomers kon wegdoen, omdat er iemand doorheen was gegaan omdat de bekleding toch niet zo weerbestendig was als we dachten. Wij hadden ook een ander soort kroost en een hond, die net als de kinderen, best goed was opgevoed, maar zelden met twee woorden sprak en zeker niet zachtjes.

Ondanks die verschillen hadden we een aardig contact met onze tijdelijke buren. Dat gebeurde op een kampeerterrein vroeger, en op de camping nu waarschijnlijk ook nog wel, toch al gauw. Een keertje koffie bij elkaar was toch wel het minste. En verder elkaars privacy respecteren.

Ik heb 't altijd leuk gevonden, kamperen. Soms afzien vanwege het weer, maar we hebben het toch over het algemeen goed getroffen. Het was trouwens raar dat, als je thuis kwam, de mensen wel eens zeiden: "Wat hebben jullie een slecht weer gehad, hè?" en dat wij dan dachten; "Hè? Waar hébben ze 't over?". Als je kampeert heb je mooi weer als het droog is. Trui aan als het wat frisser is. Klaar.

Maar toen ik dat las van die De Waard-show kwam het weer even boven drijven, ons gekampeer. Hoe, als het 's avonds wat ging schemeren, de kinderen nog wat speelden voordat ze moe de slaapzak in kropen, de vleermuizen boven de tent rondvlogen, en wij met een kopje koffie onder de luifel zaten. Zeer genoeglijk. Versgezette koffie ruikt nergens zo lekker als bij een tent. En je ruikt de geur van gras en het nog warme tentdoek na een zonnige dag. Nostalgia de luxe.

Dat neemt niet weg, dat ik een vakantiebungalowtje met een open haardje tegenwoordig zeer kan waarderen. En mijn botten en spieren ook. Voor alles is een tijd. Comfortablia de luxe.........

(2 reacties)

zondag, 6 mei 2007

Skelet......
We zijn bezig een kassucces te bewerkstelligen. Er wordt hier namelijk een tuinkas gebouwd. Door ons. Nadat er eerst een professional is geweest om de tuin geschikt te maken voor de ontvangst van een dergelijk onderkomen, zijn mijn zoon, en ik om de bouten en moeren aan te geven, bezig om eveneens redelijk professioneel uiteraard, het bouwpakket in elkaar te zetten. Van mijn man hoeven we weinig te verwachten, want nu hij zo'n keurige bloeddruk heeft, moest ie zo nodig van te voren even door zijn rug gaan. Bouten en moeren aangeven zou een optie zijn, maar ja, dat doe ik al.

Inmiddels is het geraamte klaar en staat al op z'n plaats. Nu moet het glas er nog in en dat lijkt me nog een heel karwei. Maar we zullen zien, we laten ons natuurlijk niet kisten door een paar ruitjes. Er is een rol rubberen strips, die veel weg hebben van dropveters, ijzertjes die veel weg hebben van uitgebogen paperclips, klemmetjes en plastic afdekplaatjes, dat zal allemaal z'n plaats nog moeten vinden.

Kassenbouwer, het schijnt een beroep te zijn, want de meerprijs als we het hadden láten doen, was niet misselijk. Dat houdt ons op de been. De pallet, waarop de goedverpakte ruiten geleverd zijn, weegt maar liefst 150 kilo!

Grappig was, dat de kas vrijdag bezorgd werd door een stoer vrouwelijk vrachtwagenchauffeurtje, dat nog kleiner was dan ik. Ze was met een joekel van een vrachtwagen vol met spullen, maar die 150 kilo deed ze met een miniheftruck en een lift aan haar auto. Lang leve de Arbo-wet. Wat schept die toch een mogelijkheden, ook voor kleine vrouwtjes, die tuinkassen moeten rondbrengen.......

(3 reacties)

zaterdag, 5 mei 2007

Druk om niks.....
Naar aanleiding van de geconstateerde hoge bloeddruk van mijn echtgenoot door de medewerkster van de kruisvereniging, zijn we toch maar even naar de huisarts gegaan. Die las de uitkomsten van het onderzoek op het formulier, trok zijn wenkbrauwen op, zei "Nou, nou, dat moeten we maar eens even verifiëren!".

Bij dat onderzoek was de kruisvereniging tot twee keer toe tot een uitslag van 103/178 gekomen en zó aantrekkelijk was die onderzoekster nou ook weer niet, dat vader daarvan oververhit zou raken, hij mist bovendien elk visueel contact dus dat scheelt ook zo maar weer een paar punten. Onze medicijnman mat 75/145. Deed ie voor de zekerheid nóg 'n keer, met weer dezelfde uitslag. "Niks aan de hand dus!", zei de dokter "die digitale metingen zijn meestal niet zo betrouwbaar". Hij doet het zelf dan ook nog steeds pompend met een manchet om je bovenarm.

Omdat we, zo kort na het onderzoek bij ZorgSaam, werden gebeld door een firma die in artikelen deed met 'omega3'-spullen en visolie en zo, dachten we al dat ons adres was doorgegeven door de kruisvereniging. Maar nu denken we zelfs, dat er wel iets heel erg vreemds aan de hand moet zijn met die commercieel opgevoerde bloeddrukmeter, een apparaat om ongerustheid mee te verkopen! Maar dat is eigenlijk een heel valse gedachte van ons, afgezien van het feit of zoiets technisch kán.....

(2 reacties)

donderdag, 3 mei 2007

Isten hozott.....!
Dat had ik vanmiddag even moeten zeggen tegen die Hongaarse jongen, die zijn auto naast de mijne parkeerde op het winkelcentrum. Maar ja, toen wist ik nog niet wat 'welkom' in het Hongaars was. Daar moest ik thuis eerst even voor googelen. Maar met die sinds gisteren open grenzen moeten die jongens zich toch een beetje op hun gemak gaan voelen als ze je dakgoot repareren, een muurtje metselen, tomaten plukken of je auto onderhanden nemen.

Dat gaat allemaal gebeuren, want we zijn één grote Europese familie of je nou wilt of niet. Gezellig, hè? Ik hou wel van goulash........

(3 reacties)

( - - )