|
 |
|
 dinsdag, 31 juli 2007
Klinkt als...... "Ja, en "jullie", dat zijn wij", zei de jongste kleinzoon. De oudste zei: "En "mei", dat ben ik". Het ís beslist een doordenkertje, maar wij vonden het wel geestig bedacht van de jochies.......!
 (2 reacties)
Computerkind......
(0 reacties)
maandag, 30 juli 2007
"Ladies and gentlemen, we got him!".....
(2 reacties)
vrijdag, 27 juli 2007
Volle kapstok.... Meestal breng ik 'm even weg met de auto, maar deze donderdag werd hij opgehaald en hoefde ik niet mee. Ik was boven toen hij vertrok en riep hij : "Hallo! Ik ga, hoor! Doei!". Ik heb 'm dus niet zién vertrekken. Een paar uur later belde hij op: "Zeg, heb jij je jas al gemist?". Ik was wel even weg geweest, maar 't was mooi weer, dus nee. "Ja, zie je, ík had 'm aan! 'k Vond het al gek, dat ik mijn rits niet dicht kon krijgen. 't Is maar dat je niet gaat zoeken!". Gôh, 't zal hem beeldig hebben gestaan, mijn zomerjasje. Dat is wit en ach, dat kleurt altijd goed bij je ogen........
(1 reacties)
Klassiek...... Ze moest er even uit voor het nieuws. Daarin was o.a. een bericht over omgewaaide bomen in Nunspeet, waarbij mensen werden gewaarschuwd maar liever niet het bos in te gaan omdat het daar onveilig is. Bovendien was er in Friesland een boot 10 meter het land op gevaren, omdat de in slaap gevallen schipper de bocht had gemist. Hij ging rechtdoor en Friesland heeft nu een vakantiehuisje minder. Godzijdank geen slachtoffers, hoewel er een heel gezin in lag te slapen. Een relatief goed bericht dus. Maar wat zegt mevrouw Van Weegen als ze weer doorgaat met haar programma? "Nou, het lijkt hier wel een regionale zender! Gelukkig was er ook nog nieuws uit Engeland!". De trut. Ik ben niet gewend dergelijke benamingen rond te strooien, maar nu kan het even niet anders......
(1 reacties)
woensdag, 25 juli 2007
Service..... Maar nou had ik net mijn zus uit Australië aan de telefoon. Die "skype-t" tegenwoordig, waardoor ze ons goedkoop kan bellen en dat is érg leuk natuurlijk. We mailen uiteraard ook nog wel, maar dat geklets, waarbij het verdorie lijkt of ze náást je staat! is erg gezellig. Hoewel je d'r wel moet laten uitpraten, maar dat bevordert alleen maar de beleefdheid. Ze heeft wat medische problemen waarover zij zich wat zorgen maakte (en wij aan deze kant van de bol uiteraard ook) en nu blijkt e.e.a. gelukkig mee te vallen. Er moet operatief wel iets gebeuren, maar dat kan zelfs wachten tot iedereen tijd heeft. De arts, die haar onderzocht, zei ineens: "Are you Dutch?". "Originally, yes", zei m'n zus. "Nou, dat praat dan een stuk makkelijker!", zei de dokter. Ze was sinds twee jaar, samen met haar eveneens arts zijnde man, werkzaam in Australië. Zie je nou wel, dat het waar is, dat al die hoogopgeleide mensen gewoon de kuierlatten nemen uit Nederland? Dat schijnen er, als je de krant mag geloven, ondertussen heel wat te zijn. Nou ja, mijn zus vindt 't prima, hoor, 'n Hollandse dokter in Queensland. Waar vind je zo'n service in het buitenland als je niet in een Spaans seniorengetto woont? Nou, dáár dus......!
(4 reacties)
zaterdag, 21 juli 2007
Dienstverlening.... Ze hadden vanuit hun kamer uitzicht op de Erasmusbrug, op de Spidoboten en op "de trein". "De trám!", hoorde ik z'n moeder verbeteren. Kleine jongetjes in de grote stad, ze kijken hun ogen uit. "En we hoeven niet zelf ons bed op te maken! Dat doet een mevrouw voor ons", zei m'n kleinzoon. Dat vond ie, geloof ik, nog 't mooiste. Dat z'n moeder dat elke dag voor 'm doet, ach, dat is zó gewoon.......!
(4 reacties)
vrijdag, 20 juli 2007
Aragno..dinges.... Op 22 september van dat jaar schrijft onze jongste dochter, dat er die dag een SPIN zat in de klas bij het vak Recht. Het beest had dus alle recht om daar te zitten, dacht ik. Maar ze heeft 'm naast haar verhaal getekend op 'ware grootte', zoals ze beweert. De overige huisgenoten, behalve ik dus, hebben er als reactie bijgeschreven "Behhh! Eng!"en "Brrrr!". Mijn reactie van die dag was: "Wanneer worden jullie nou eens normaal? Een spin is een heel nuttig beest! Ruimt op: (wat ik van jullie niet kan zeggen!) vliegen en ander ongedierte en nu het buiten wat frisser wordt zoeken ze een beetje menselijke warmte binnen. Nou, die krijgen ze van jullie duidelijk niet. Jullie staan spinnen naar het leven en dat vind ik zielig. Ik ga een spinnenreddingsmaatschappij oprichten, kortweg SRM. Je kunt lid worden voor een tientje per jaar, te storten op gironummer.....ten name van de secretaresse der vereniging. Ik dus. Hartelijk aanbevolen!". Mijn dochter antwoordt daarop: "Nou já zeg! Dan richt ík de stichting RDMDBZVS op!" Bij navraag bleek dat de stichting Redt De Mensen Die Bang Zijn Voor Spinnen. Onnodig te vermelden, dat beide stichtingen het niet hebben 'gered'. Toch eens navragen hoe het er nu mee staat, na 21 jaar, met de aragnofobia.....!
(0 reacties)
Excuus....
(1 reacties)
donderdag, 19 juli 2007
Kleurloos bestaan.....? Maar in ons spraakgebruik omzeilen wij woorden als "zien" en "kijken" nooit, hoewel de praktische invulling van die begrippen voor mijn heer des huizes niet is weggelegd. Hij kijkt óók, maar anders. En hij ziet dingen, die mij niet opvallen. Zijn ruimtelijk inzicht is soms ook beter dan het mijne. In de tijd, dat wij intern de meubels nogal eens verhuisden ( die afwijking is gelukkig over) wist hij exact of een kast ergens tussen paste of dat we ons het gesjouw konden besparen. In de tijd, dat we beiden nog werkzaam waren in een revalidatiecentrum voor blinden en slechtzienden kon je bij nieuwe revalidanten én hun familieleden nogal eens vaststellen, dat woorden, die in praktische zin met het zien te maken hadden, krampachtig werden vermeden. Dat moesten we er zo snel mogelijk uit zien te krijgen, want dat converseert moeilijk, hoor! De eerste weken van zo'n revalidatie hoorde je de mensen reageren als ik zei: "Kijk eens, hier heb ik dit of dat voor je". "Ja, maar dat kan ik toch helemaal niet zien!". Ze werden boos zelfs over zoveel gebrek aan tact. En ze gingen het noemen van kleuren achterwege laten bijvoorbeeld. Natuurlijk is het pijnlijk om als je altijd kleuren hebt kunnen zien ze te verliezen. Zoals sowieso het verlies van je gezichtsvermogen niet minder dan een rouwproces is. Maar de herinnering aan kleuren heb je wel en die levendig houden is goed mogelijk. Door er over te praten en zo de voorstelling te bewaren. Ik werkte op de afdeling Textiele Werkvormen, een creatieve afdeling, waar mensen bijvoorbeeld wand- of vloerkleden knoopten. Dan moet je het toch over kleuren hebben. Anders werd het een domme bezigheidstherapie en niet meer dan dat. Je voorstellen, dat je met blauw bezig bent, met de kleurnuances erbij. Want je hebt spijkerbroekenblauw, hemelsblauw, ijsblauw, en daar was heel goed over te praten. "O ja, ik weet wat je bedoelt!" hoorde ik heel vaak. Voor geboortig blinden lag het uiteraard anders. Daar lette je nog meer op reliëf, de voelbaarheid van het materiaal, maar ik vertelde ook altijd over de kleur, zodat er met het thuisfront over gepraat en overlegd kon worden. Mijn echtgenoot kent kleuren alleen van horen zeggen, hij heeft ze nooit gezien, mist ze ook niet. Maar hij weet dat rood een warme kleur is, dat het gras groen is ( en het "blaadje", niet te vergeten!) en de hemel blauw, als het mooi weer is tenminste.Dat is aangeleerd, maar het zijn begrippen waar niemand in zijn spreektaal rekening mee hoeft te houden omdat het zo pijnlijk zou zijn om ze te noemen. Een hele rust. 't Zijn net gewone mensen eigenlijk, die blinden. Hoewel ik er eentje kén....wow!
(0 reacties)
Prijsvechters..... Mijn echtgenoot wel, die heeft er totaal geen moeite mee. Hij vindt 't zelfs leuk en probeert nogal eens wat. Dat heeft ook nog al eens geld opgeleverd en hij is daarna dan ook een tevreden mens. Het is een aangeboren handelsgeest, denk ik. We waren eens op vakantie in Duitsland. Geen pingelland, dacht ik. Tijdens die vakantie waren er Olympische Spelen. In welk jaar weet ik niet meer, maar het was in het jaar dat Regilio Tuur iets 'moois' deed in de bokssport, een Olympische titel winnen of zo. We zaten in een gehuurde caravan en daar was geen televisie. Die werd zeer gemist vanwege al dat gesport en mijn man had zijn zinnen gezet op een draagbaar radio-tv-toestelletje, briefkaartformaat beeld, dat hij had gezien toen we in een warenhuis waren in een naburige grote stad. Welke stad weet ik ook niet meer, kun je nagaan hoe ik dit voorval heb verdrongen. Nou ja, we gingen naar die winkel en toen was dat betreffende toestelletje eigenlijk uitverkocht, maar d'r stond er nog één. Maar daar was een batterijvakklepje van af aan de achterkant. Vervelend als je van plan was het ding op batterijen te gaan gebruiken, maar dat was in ons geval niet zo dus hij wou 'm evengoed wel hebben. Toen ging ie onderhandelen met de verkoper, want hij wou wat van de prijs afhebben. Wel logisch natuurlijk, want het apparaat was niet compleet. Maar de verkoper was niet zo scheutig. Ik volgde een en ander van een afstandje, want in dergelijke gevallen hoor ik er even niet bij. "Aber die Hinterklappe fehlt!" hoorde ik mijn echtvriend verontwaardigd roepen. Ja, hij kent z'n talen. De verkoper ging tenslotte overleggen met z'n chef en mijn man wachtte af. Het bedrag dat er uiteindelijk af ging was best aardig, dus de koop ging door. Hij kreeg 'm mee zonder doos, want ja, er zit dan wel een grens aan de service natuurlijk. Maar dat had hij er wel voor over. Dat triomfantelijke gezicht was goud waard en dat vergeet ik niet meer. We hebben die dag zonder Hinterklappe gekeken hoe Regilio zijn tegenstander tegen het canvas mepte. Met een Hinterklap. En ach, ik hóu helemaal niet van boksen, dat ook nog eens......
(2 reacties)
dinsdag, 17 juli 2007
Economisch feestvieren..... Dat zal gedurende het schooljaar een hoop kostbare tijd schelen. Hartstikke economisch dus en de inspectie zal inderdaad tevree zijn. En het is bovendien de laatste week voor de vakantie en die is bij voorbaat toch al rommelig. In mijn tijd waren trouwens alle juffen en meneren ( wij hadden geen meesters op onze Amsterdamse Montesssorischool) altijd, door diezelfde speling der natuur waarschijnlijk, op een woensdag jarig. Een half dagje feestvarken vonden ze kennelijk meer dan genoeg en dat lijkt me niet onredelijk. Maar het was vandaag vast erg gezellig, want dat is de school ook. Mooi weer erbij en eigenlijk is het best een leuk idee....
(3 reacties)
zondag, 15 juli 2007
Slaapmiddeltje..... Niet meer lezen of puzzelen hielp ook niet, want dan ging ik wel weer over wat anders liggen denken. Warme melk, daar word je op 'n gegeven moment ook wat melig van, dus vervelend, vervelend. Totdat ik de sudoku's ontdekte! Ik ben geen cijfermens en dat is prima. Doordat ik een paar sudoku's maak voor het slapen gaan heb ik geen verbinding meer met "woorden", is mijn hoofd leeg en ga ik, nadat ze opgelost zijn, want ik ben heel goed natuurlijk, heel tevreden slapen en ben zo vertrokken! Mooi geregeld, of niet soms? Ik vind het wel een vondst eigenlijk........
(2 reacties)
Afschuwelijk mooi...... Groen, daar hou ik ook van, maar niet van álle groene nuances. Mosgroen vind ik mooi, dennengroen ook. Nou ja, je hebt groen en je hebt groen. Van de week hoorde ik in de supermarkt een "buiten dienst" zijnd meisje tegen haar collega's zeggen: "Hoe vinden jullie mijn nieuwe tas?". Het ding was van een gifgroene kleur waar je ogen pijn van deden. De dames vonden 'm práchtig! De kersverse eigenaresse zei: "Ja, hij is zó lelijk, dat ik 'm mooi vind". Dat kan dus kennelijk. Iets is zo afschuwelijk lelijk, dat het daarom weer prachtig is. Niet dat ik het begrijp, maar zo schijnt 't ook met kitsch te werken. Ik ken mensen die super klassiek zijn ingesteld en toch André Hazes in hun verzameling hebben. Cult, wat dat dan ook moge zijn. Het zal psychisch wel te verklaren zijn en ik hoop ooit eens iemand tegen te komen die het me uitlegt........
(1 reacties)
woensdag, 11 juli 2007
Doen wie d'r 't eerste is...... Gistermiddag luisterden we naar het Radio Tour de France-programma, dat gepresenteerd werd door die hockey-dokter (zowel het een als het ander 'ex') Tom, de broer van Youp. Het is dat er ook ander nieuws tussendoor komt, want het verslag van de Tour was slaapverwekkend. Vond de verslaggever ter plekke ook trouwens. Eigenlijk heb je meer dan genoeg aan een reportage over het laatste half uur van zo'n etappe. Dat was, gistermiddag tenminste, het enige moment dat er iets te beleven viel. Dan vind ik een samenvatting (op tv voor mij) eigenlijk wel genoeg. Zo'n sliert kleurige renners is leuk om te zien, hoewel ik die valpartij laatst weer afschuwelijk vond en het gelukkig letterlijk meeviel. En 'n mooi sprintje, prachtig! Maar er gaat zoveel geld om in dat circus, dat er aardig wat 'opgeklopt' moet worden om het interessant te laten lijken. En weet je, Mart Smeets begint me ook zo de keel uit te hangen, maar dat is puur persoonlijk, hoor! Ik zag, dat ze de bejaarde wielergoeroe Jean Nelissen ook alleen nog maar vanaf grote afstand in beeld brengen. Maar ja, het hoort bij de zomer, hè, de Tour. Zomer.....? Hè ja, laten we 't nog es over het weer hebben.......
(0 reacties)
dinsdag, 10 juli 2007
Hè ja, laten we't eens over het weer hebben...... Echt natuurgeweld heb ik trouwens wel eens gezien, of liever gezegd, de gevolgen daarvan. Wij hadden vroeger op het plein waar we woonden een flink aantal hoge populieren. Indrukwekkende bomen waren het, tientallen meters hoog. Op een warme zomermiddag sloeg de bliksem in de boom, die het dichtst bij ons huis stond. Wij woonden toen achter het accountantskantoor van mijn vader, dat gevestigd was in een hoekwinkelpand. De medewerksters, die achter de grote ramen aan hun bureau zaten te werken, kregen de volle laag van de luchtdruk die de ramen naar binnen drukte. Wonder boven wonder was er niemand noemenswaardig gewond door het glas. Op het moment van de klap zat ik nog op school, had 'm wel gehoord, maar toen ik thuis kwam zag ik pas hoe álle ramen op ons plein er uit lagen en hoe de brandweer bezig was de zwartgeblakerde boom, die helemaal doormidden was gespleten, te zekeren omdat die een gevaar was voor de omgeving. Het verzagen was nog een heel karwei de dagen daarna. Maar ik herinner me de paniek en de bedrijvigheid om alles op te ruimen aan glas en het getimmer om de ramen dicht te spijkeren. En we waren zo netjes ongeschonden de oorlog doorgekomen. Mijn zwangere moeder, die mijn jongste zusje verwachtte, was tijdens haar middagrust uit bed getild door de klap en zat zich daar op een stoel hogelijk over te verbazen en het is nog jaren een sterk verhaal geweest. Voor mijn jongste zus heeft het geen merkbare gevolgen gehad, hoewel je dat nooit zeker kunt weten natuurlijk, ha, ha! Ik zag in de krant een foto van een totaal "geschild" boompje in Rotterdam, dat door de bliksem was ontdaan van zijn bast. Maar dat was niks vergeleken bij onze geblakerde, gespleten reuzenboom, hoor.......!
(2 reacties)
zondag, 8 juli 2007
Vierkant..... Een cameraatje, als ik goed begrepen heb wat er in het doosje zat dat we hem hebben overhandigd, samen met een soort "sportprogramma" waaraan veel beweging te pas komt. Nou, dat vind ik niet verkeerd. Die starende oogjes en strakke gezichtjes als ze een spelletje op de computer aan het doen zijn , ik vind het soms wel eens eng om te zien als ik eerlijk ben. Maar ze leren er veel van, heb ik me laten vertellen, en dat is mooi natuurlijk. Mijn jarige kleinzoon vertelde me wel dat, als je veel "playstationt"( als dat een werkwoord is tenminste, en als het dat niet is zal het dat zeker worden) of veel computert, je dan vierkante ogen krijgt. Dat heeft z'n moeder hem verteld. Hij gelooft er uiteraard geen barst van, maar de opvoedkundige boodschap is wel overgekomen, dacht ik. Het is net zoiets als de groene haren, die mijn moeder ons voorspelde als we koffie dronken op te jeugdige leeftijd. Het was een heel blij jongetje gisteren en dat is ook mooi. Vierkante ogen of niet, we moeten maar met de tijd mee........
(1 reacties)
zaterdag, 7 juli 2007
Knalfeest..... De muziekstijlen die er te horen zijn op maar liefst 11 podia: hardcore, hardstyle, oldscool en ....terror! Ik vind de naam van het festival dan ook treffend gekozen: "Ground Zero"......
(1 reacties)
vrijdag, 6 juli 2007
Re(cycling)vival...... En al die muziekgroepjes dan, die ze weer tot leven hebben gewekt om nog één keer hun kunstje te doen voordat ze definitief instorten. Eerst de Dolly Dots en nou de Spice Girls weer.Die zijn nog niet oud natuurlijk, maar toch al passé. Wat is dat toch? Geldgebrek? Van één Spice-meisje weet ik zeker dat dát 't niet kan wezen, maar de rest wil misschien nog es cashen. Of nog eens 'n keer in de aandacht, want die is zeer gemist? Is het sowieso een gebrek aan iets nieuws, dat iedereen weer doet terugverlangen naar vroeger? Was de kwaliteit vroeger beter? Dat kan ik me niet voorstellen eigenlijk. Ik vind het muzikale niveau van de toppers van toen soms toch wat simpel, 'n uitzondering daargelaten. Wat ik me altijd heb afgevraagd hoe het toch mogelijk was, dat een Anneke Grönloh, met haar vreemd-deftige spraakje, ik noem zomaar iemand, hoor, zo enorm populair was met haar brandende zand. Maar ja, ik kén het nog wel, dat liedje, dus het zal wel iets gehad hebben. Maar toch, ik begin steeds meer respect te krijgen voor Doe Maar en BZN. Gewoon ophouden. Geld genoeg en door met je leven. Oké, die laatste band na veertig jaar, maar die hebben we met z'n allen ouder zién worden.....
(6 reacties)
woensdag, 4 juli 2007
Klein, kleiner, kleinst...... Ik begrijp dat niet. Wat is er nou landelijker dan een tuinkabouter? Ik heb er zelf vier, zoals je kunt zien op de foto. Ze hebben de namen van onze vier kleinzonen en daarom staan ze ook zo gezellig dicht bij elkaar. Meer zullen het er ook niet worden of er moet nog iets heel opmerkelijks gebeuren binnen onze familie, maar dat zit er zo op het oog niet in. Nou, en staat dat landelijk of niet zo in een stadstuintje midden in Apeldoorn? Ik ben trouwens wel benieuwd hoe het uitpakt daar in Twente. Of ze uitgezet zullen worden, de kabouters. Het is, geloof ik, grensgebied daar dus je kunt niet weten. Maar er zijn ook al mensen die, hoewel ze niks met tuinkabouters hebben, er nu expres een in de voortuin zetten om adhesie te betuigen met de man die ze van de VVE moet weghalen. Maar die man denkt, dat dat meer is om de vereniging te jennen dan vanwege de kabouters. Waarin een klein land groot kan zijn, of andersom zo u wilt, het gaat tenslotte om kabouterformaat. Ik had al eens eerder 'n kabouterverhaal, maar dat had een veel leukere aanleiding eigenlijk........!
(1 reacties)
dinsdag, 3 juli 2007
Werkwijze...... "Strijken is nobel werk", schreef ze. "Je geeft dingen hun vorm terug, tovert uit kreukels een mens tevoorschijn. Strijk ik een blouse of overhemd dan zit ik bij een vreemde dicht op de huid en krijgt hij of zij van mij weer een stevige hals, brede schouders en een ruggengraat voor één dag. Ik strijk rust in de kleren en verplaats me in de hand die een hemd uit de kast haalt en het armsgat van een gesteven mouw verkent". Zij vond vooral plezier aan de dampende bout waarmee ze tikkend de knoopjes omzeilde. "Ik moet voelen dat ik het met liefde doe, al geloof ik niet dat iemand het ziet. Haastige mensen kijken slordig en kopen tijd om zich nog meer te kunnen haasten". Ik vind het een prachtige tekst over iemand die haar eenvoudige werk zelf bijzonder maakt. Uiteraard strijk ik niet voor vreemden. En stijfsel is meer iets voor wat chique mensen zoals de heer Van Dis. De mannen hier moeten hun armsgaten maar nemen zoals ze zijn. Tikkend knoopjes omzeilen doe ik ook niet, want ik strijk de knooplijst altijd aan de binnenkant, maar ik vind strijken fijn werk. Je kunt er heerlijk bij nadenken over van alles. Ik hoef er dan ook geen radio of televisie bij aan. Maar zo diepzinnig als in dit citaat is het nooit. Het gaat bij mij meer over de kinderen of de kleinkinderen of over wat we es zullen eten of zo. Maar ja, dat is natuurlijk het levensgrote verschil tussen mij en Adriaan van Dis. Al had ik maar 'n honderdste van zijn talent, zeg, maar wie weet kan ik wel beter strijken.........
(2 reacties)
maandag, 2 juli 2007
Braaf..... De resultaten waren er dan ook naar: 29 bekeuringen. Dat is het totaal van de controles in Wezep, 't Harde, Oosterwolde, Harderwijk, Nunspeet en Elburg. 24 keer werd de gordel niet gedragen, 3 keer vanwege niet handsfree bellen en 3 keer reed men door rood. En dan waren er nog "enkelen", die geen helm op hadden bij het berijden van motor- of bromfiets. Als ik goed kan tellen zijn er wel een paar vergrijpen door de vingers gezien ook. Ik vind de Veluwe best wel braaf eigenlijk. Mooi, dat dat ook eens uitgebreid in de krant komt. Zo zijn wij dus aan deze kant. En volgende week is er in het Apeldoorns Kanaal een badeendjesrace........
(0 reacties)
 -
-  )
|
