zaterdag, 29 december 2007

Vergankelijkheid.....
Gistermiddag waren we even bij IJzerwarenhandel Reerink aan de Sleutelbloemstraat te Apeldoorn. We komen daar niet zo vaak, want het is een zaak waar je je als eenvoudige doe-het-zelver wat minder zeker voelt. Er komen professionals, die onbewust alleen al door hun woordkeuze de wat minder ervaren klusser imponeren. Ze weten altijd precies wat ze hebben moeten en de verkopers begrijpen dat dan ook meteen. Ze gebruiken verkleinwoorden voor speciale maten schroeven en moeren, goochelen met inches en zo, nou ja, ik ben hevig impressed. Heb ik alleen in die winkel. In een bouwmarkt nooit.

Maar ze hebben natuurlijk wel alles, 'n speciaalzaak is het. Daarom bestelde mijn echtgenoot daar een paar weken geleden een paar nieuwe accu's voor zijn elektrische schroefboormachine. Dat is een Skil, een merk dat inmiddels niet meer bestaat, omdat 't Bosch is geworden. We kregen een telefoontje dat e.e.a. was aangekomen dus we gingen er heen en namen de boormachine mee.

In de winkel bleek, dat de accu niet paste en dat de machine ook wel erg bejaard was. Dat kan wel uitkomen, mijn man heeft 'm al een aardig poosje en je gebruikt zo'n ding niet drie keer in de week. "Nou, dan mag je 'm wel hebben voor het Reerink-museum!", zei mijn man royaal.

"Reerink-museum?", zei de man "loopt u maar es even mee!". We liepen met hem een trap op en werden binnen gelaten in een chique directiekamer. En daar stond langs de muur in glazen vitrines een prachtige verzameling antiek gereedschap. Blokschaven, hamers, tangen en van alles waarvan ik de naam en de werking niet weet. Er lag zelfs een tang uit het einde van de vijftiende eeuw.

"Eigenlijk mag hier niemand komen", zei de medewerker "maar omdat u het zo over een museum had, dit lijkt er wel op, toch? Hobby van de baas. Alleen is uw boormachientje er nog niet aan toe!." Toen we weer beneden waren zei hij: "Wilde u ook 'n nieuwe? En waar moet u 'm eigenlijk voor gebruiken?." We vertelden dat we er als zwaarste werk zelfbouwmeubelen mee in- en uit elkaar schroefden of een schroefje in de muur deden en dat we verbouwingen altijd aan anderen overlaten.

"Dan moet u er gewoon een bij de bouwmarkt halen, bent u twee tientjes kwijt" zei de verkoper. "Die van ons zijn duur." Kijk, dat is dus het verschil. We waren best in een ontvankelijke stemming door dat leuke museumbezoek dus hij had er ons zó een verkocht misschien. Maar hij adviseerde ons de concurrent omdat hij ook wel wist, dat diens vergankelijke assortiment, pijler van de hedendaagse economie, beter bij ons paste. Toch 'n mooie vijftiende-eeuwse tang, hoor, daar in de vitrine van de directeur......

Vastgelogd op 13:33

(5 reacties)

woensdag, 26 december 2007

Oudejaarsloterij, deze kant op graag......!
Wat kan een mens zich toch verkijken, zeg! Dat bedacht ik me, toen we gisteren de hele familie rond de kersttafel zouden hebben. Rond één tafel, had ik bedacht. Maar de laatste keer, dat we in ons huis met de complete club een kerstmaaltijd nuttigden was nogal wat jaren geleden en de tijd vliegt, dus ik had me grotelijks vergist in de beschikbare zitruimte.

De vorige keer was één kind nog niet eens geboren, hoewel al wel aanwezig, maar daar had alleen z'n moeder wat meer ruimte door nodig, en dan niet eens in de breedte maar naar voren. Verder was er 'n wipstoelgebonden kind nog niet aan de rollade toe en weer een ander kind had z'n eigen zitplaats in de kinderstoel.

Dat alles scheelde gisteren dus nogal wat zitplaatsen aan de tafel. We moesten de kamer 'n beetje verbouwen en de tuintafel naar binnen halen om er een gezellig restaurantje van te maken. Maar gezellig was het en iedereen heeft oma's dis eer aan gedaan en dat is leuk voor d'r. Maar het wordt wel tijd voor een landhuis óf een grotere tafel. Of allebei, mag ook.......

(2 reacties)

maandag, 24 december 2007

Goedgeefs....
Na het doen van de laatste boodschappen werden we aangesproken door een jongeman, studententype, met een sweatshirt aan van een goed doel in Brazilië. Of hij met ons mee mocht lopen naar de auto en dan ons geleegde winkelwagentje mee terug mocht nemen en het verlossende muntje mocht hebben voor zijn goede doel. Onder het meelopen vertelde hij over het project voor de sloppenwijkkinderen en met hoeveel jongeren ze dat deden. Zelf kwam hij uit Noord-Holland. "Waarom komen jullie dan naar Apeldoorn, in Amsterdam bijvoorbeeld haal je toch veel meer op?", vroeg mijn man. Ze deden het hier met een Apeldoornse vriendenclub en vandaar.

Terwijl wij de ineens wat overdreven hoeveelheid kerstboodschappen in de auto laadden spraken wij onze waardering uit voor hun inspanning. Want het doet je toch goed als je een leuk jong mens tegenkomt met zoveel enthousiasme voor 'n goede zaak. Vertrouwen in de mensheid hadden we heus wel, hoor, maar ja, zo nu en dan krijgt die wel es wat deukjes, dat heeft iedereen.

En we hoefden het karretje niet meer terug te brengen, dat was ook aardig. Met dat armzalige 50-centmuntje vonden we dat trouwens slecht betaald dus kreeg hij er ons terugontvangen statiegeld bij. Dat is toch wel het minste dat je kunt doen voor de sloppenwijken van Sao Paulo: je leeggedronken flessen doneren. Gelukkig zijn we dorstige types.......

(2 reacties)

zondag, 23 december 2007

Kerstmis-t.....
Donderdagavond was ik op een ijzig koud schoolplein getuige van de kerstviering op de dorpse basisschool van twee van onze kleinkinderen. De uit de kluiten gewassen kerstman, die naar goed agrarisch gebruik aankwam op een tot arrenslee omgebouwde boerenkar met paard, werd ontvangen door het hoofd der school of ie Sinterklaas zelf was.

Ze vroeg of hij een goeie reis had gehad en of 't niet koud was geweest. Nou, dat konden al die blauwbekkende kinderen met hun ouders zelf wel bedenken. Er was een plaatselijk bandje met een zangeres, die Amerikaanse kerstliedjes zong op Nederlandse tekst. Dus niks geen stille nacht of herdertjes bij nachte.

De kinderen mochten daarna de school in om een gesponsorde boerenkoolmaaltijd te nuttigen mét worst. De ouders moesten buiten blijven dus weet ik niet hoe de viering binnen verder verlopen is, maar toen ik de jongens later ophaalde (omdat hun moeder, lid van de ouderraad, moest helpen de rommel op te ruimen) vertelden ze dat het heel gezellig was geweest en dat ze lekker hadden gegeten. En dat ze nú vakantie hadden!

Maar nog even over die kerstman, hè....Er zijn veel ouders, die na Sinterklaas óók nog es cadeautjes onder de kerstboom leggen. Omdat kinderen in de televisiereclame, die nou eenmaal over de grenzen gaat, zien dat dat elders ook gebeurt. Door die kerstman dus.

Onze dochters doen het ook. En de kinderen weten wel, dat er hier geen kerstman aan te pas komt en dat hun ouders voor 'n verrassing zorgen. Onze oudste dochter heeft haar kinderen verteld, dat de kerstman alleen komt voor kinderen in landen waar ze Engels spreken. Of onze kleinzonen al Engels aan het oefenen zijn weet ik niet en ze zijn ook nog niet zo slim geweest om te vragen hoe dat dan in Duitsland zit.

Globalisering is mooi, hoor, maar knap verwarrend als je nog kind bent. Hoewel ( gek hè?) ik niet het idee heb, dat ze d'r erg mee zitten.....

(0 reacties)

vrijdag, 21 december 2007

Aanhalig.....
Nog even over het Groot Dictee der Nederlandse Taal, waarin ik, niet zo onaardig zoals bleek bij de uitslagen, 14 fouten had. Bij het voorlezen van de tekst werden de leestekens door Philip en Martine heel klantvriendelijk steeds genoemd, maar nou zit ik eigenlijk met een probleem. Ik heb altijd gedacht, dat een zin, die met aanhalingstekens begint, bij de afsluiting daarvan éérst de "aanhalingstekens sluiten" kreeg en daarná pas de punt. Ik vind het veel logischer dat je de zin "inpakt" tussen de aanhalingstekens en daarna pas afsluit met een punt.

Maar ze dicteerden: "punt, aanhalingstekens sluiten".(Deze laatste zin zou ik dus verkeerd afgesloten hebben, dat moet zijn ...."punt, aanhalingstekens sluiten."). Maar zo hangen die aanhalingstekens toch maar 'n beetje in de ruimte? En als je volgende zin met 'n apostrophe begint heb je d'r drie op 'n rijtje.

Het is een pietluttig probleem als je het vergelijkt met het gebrek aan drinkwater voor een groot deel van de wereldbevolking, ik geef het toe. Maar stel, dat ik het mijn hele leven al verkeerd doe? Dat is dan al láng, hoor! Wie redt mij? En als je toch bezig bent, denk dan even aan het glazen huis.......

(6 reacties)

donderdag, 20 december 2007

Energielabiel....
De Vereniging Eigen Huis heeft bezwaar tegen de invoering van het energielabel voor koopwoningen per 1 januari. Dat is veel te snel, zeggen ze, want de boel is nog niet betrouwbaar geregeld. Ze adviseren hun 700.000 leden dan ook om het certificaat in voorkomende gevallen gewoon nog niet aan te vragen, want het slaat nergens op. Het is "verplicht", maar je kunt als verkoper en koper het label volkomen negeren, als je daar zin in hebt, en daar doet niemand dan wat aan en er volgt geen enkele sanctie.

Waarom ook? Ik kan me namelijk heel goed voorstellen, dat het je absoluut niet kan schelen of een huis energiezuinig is. Je kunt als een blok vallen voor een huis. Voor een plek, voor de omgeving, je let op kindvriendelijkheid of juist op de afwezigheid van kinderen. En of het huis van je dromen dan een paar kieren heeft, volgens mij is dat vaak het laatste waar mensen op letten. Dat komt dan wel. Bij het kopen van een huis denk je sowieso financieel anders dan bij het doen van de wekelijkse boodschappen. Het zal niet bij iedereen zo werken, maar bij ons is dat zeker een paar keer zo gegaan. Zo'n label is dus hoogstens een kleine indicatie.

Trouwens, het feit dat maatschappijen als Nuon je zo heel graag willen helpen om het label te verkrijgen vind ik ook verdacht. Het is commercieel een leuke nieuwe dienstverlening. Ik las dat ze maar één gecertificeerde medewerker in dienst hoeven te hebben om een heel legertje uitzendkrachten, en dat dan ook letterlijk, op pad te kunnen sturen. Een goede uitvoering van die energiecontrole is dus nog helemaal niet gegarandeerd en een klachtenmogelijkheid als je het niet eens bent met de constatering dat je stulp niet meer dan een D verdient, terwijl je net alle ramen bent langsgeweest met de kitspuit en toch minstens een B had verwacht, is er niet.

Iedereen is vandaag de dag bezig. Met het water, met de uitstoot, met de manier waarop de energie moet worden verkregen, verdeeld en verbruikt. En dat moet ook als we nog een poosje wat aan Moeder Aarde willen hebben, maar een ménsenlabel, zou dat wat zijn? Dat je een A krijgt in je paspoort of op je identiteitskaart als je je glas netjes wegbrengt, je papier bewaart voor de voetbalclub, je afval scheidt, spaarlampen gebruikt, onbespoten voedsel eet, uitsluitend met het openbaar vervoer reist, en vooruit: lief bent voor mens en dier? Want de ménsen moeten het toch doen. Maar dan heb je natuurlijk weer een bigbrothersysteem nodig dat het controleert en het wordt wel érg ideaal ook. Onmenselijk eigenlijk, nou nee, doe maar niet dan.......

(1 reacties)

maandag, 17 december 2007

De grote wijzer.......
We hadden vanmiddag een blinde vriend op bezoek met z'n jolige geleidehond Rex, die hartstikke serieus is als hij dat moet zijn. We hadden het heel gezellig en na de gezamenlijk genuttigde maaltijd gaf onze bezoeker de wens te kennen, dat ie wel even naar het station gebracht wilde worden, omdat hij de trein van drie minuten voor half acht wou halen.

We brachten hem dus met de auto even weg, liepen voor het gemak en de gezelligheid nog even mee naar het perron, waar de trein, die hij had moeten hebben, zich op het moment dat wij boven aan de trap waren in beweging zette. Gemist dus.

"Hoe kán dat nou? We zijn hartstikke op tijd en nou is ie weg!", zei onze vriend en hij bevoelde z'n horloge. Het was op dat moment zeven minuten voor half acht.

We zochten een vertrektijdenbord en zagen, dat de héle dag alle treinen vertrekken om drie minuten voor half, behalve om half acht en half negen, dan gaan ze ineens om zeven minuten voor half. Daar kan je als gewoon mens toch niet bij? Zo'n zotte dienstregeling. Verder dus geen enkele trein om zeven, de hele verdere avond niet.

Voor onze visite en z'n hond betekende dat een half uur wachten in de kou, want zo geriefelijk is station Apeldoorn nou ook weer niet, terwijl in Amersfoort waar hij moet overstappen datzelfde nog eens. Hoezo, klantvriendelijk?Je moet dus als treinreiziger maar beter elke trein even nakijken, anders héb je 't nakijken. En als blinde dát niet eens.

We hebben onze vriend in onze warme auto maar naar huis gebracht. Hij moest naar Nijkerk en dat is vanuit Apeldoorn niet het einde van de wereld. Maar hij is een zeer zelfstandige man, die samen met z'n hond graag zélf z'n routes uitstippelt. Maar dan moet de NS niet zo wispelturig doen met die vertrektijden.....

(1 reacties)

zondag, 16 december 2007

Kopje koffie, krantje lezen....
M'n op zondag altijd kalm beginnende ochtend werd weer opgeluisterd door 'n paar leuke, rare, opmerkelijke en onbegrijpelijke berichtjes in de zondagse krant. Want moet je maar kijken:

* Een echte kerstboom in huis is ongezond. Vanwege de schimmels. Je dacht dat alleen Sinterklaas met een schimmel in verband gebracht kon worden, maar nee, een kerstboom ook. En als je nou het idee had dat een kunstboom dan beter was. Neen, ook die is ongezond, want het is een stofnest. Dat wordt dus je ballen afstoffen als je gezond wilt blijven. Dat we na al die jaren kerstmis nog léven, hè? Het is gewoon een kerstwonder.

*De spelcomputer Wii trekt kakkerlakken aan. Het stond er echt. Het ding produceert een geluid op een bepaalde frequentie en dat vinden die beesten leuk en aantrekkelijk. Als je dus iets voorbij ziet wandelen, weet je waar het van komt.

*Het Spaarne Ziekenhuis in Haarlem heeft een aan het beroep verwante Botoxbon van een kliniek voor plastische chirurgie in z'n kerstpakket gedaan. De zusters zijn not amused. Ze vinden zichzelf mooi genoeg en zijn van plan hun kerstpakket terug te sturen aan de Raad van Bestuur. Kan die zich laten verbouwen.

*Toeristen, die in Johannesburg uit 't vliegtuig stapten, werden op het elektronische welkomstbord verrast met de mededeling "Fuck you!". Ze zijn aan het uitzoeken wie van de medewerkers, die toegang hadden tot het systeem, die dag met z'n verkeerde been uit bed is gestapt.

*Het Openluchtmuseum gaat eigen bier brouwen in de historische (uiteraard Brabantse) brouwerij, die op het terrein staat. Nu maar hopen, dat 't Openluchtbier ook binnen gedronken mag worden!

*De kroon in de selectie maf nieuws spant wel het 'Open Nederlands Kampioenschap Kerstkribbeliggen' in Zevenaar, dat tot vanavond 10 uur duurt. Wie het minst uit z'n kribbe stapt, omdat het stro zo prikt of om iets sanitairs te gaan regelen of zo, die wint. Ik weet wel wie er met glans gaat winnen: Jezus natuurlijk.......

(1 reacties)

vrijdag, 14 december 2007

Puinhoop.....
Het fraaie gebouw van voormalig zenderpark Radio Kootwijk in het gelijknamige dorp, gemeente Apeldoorn, in de volksmond 'de kathedraal' genoemd, heeft nog steeds geen bestemming. Men had eerst van het rijk 5 jaar de tijd gekregen om daarnaar te zoeken, maar die tijd is inmiddels teruggebracht naar 2 jaar en daarvan is alweer 'n jaar verstreken. Tot 1 januari 2009 wil het rijk nog meebetalen aan het onderhoud van het gebouw. Maar Apeldoorn, van de betrokken partijen volgens eigen zeggen die met de kleinste portemonnee, vindt dat te kort.

In de gemeenteraad had de Christen Unie een goed idee. "Laat het vervallen tot een ruïne! In Zuid-Frankrijk trekken ruïnes hartstikke veel toeristen". De voorzitter van de Stichting Apeldoornse Monumenten werd daarop knap pissig. "Dat doen we toch ook niet met jullie kerken?", zei hij.

Vond ik wel een goeie, eigenlijk. Bovendien, hoe lang gaat dat wel niet duren, zeg, voordat je een beetje 'n winstgevende ruïne hebt? Met alles d'r op en d'r aan. Catering, infrastructuur, sanitaire voorzieningen....Die humoristische man van de Christen Unie heet trouwens Van de Woestijne. Dat verklaart misschien veel.....

(2 reacties)

donderdag, 13 december 2007

Alles is liefde.....
De mevrouw van de slijterij, waar ik gistermiddag even was om een flesje wijn te halen voor een met pensioen gaande ex-collega, was een beetje triestig. Zo zag ze er ook uit: rode oogjes, verhit gezicht en d'r haar zat alsof ze er met haar handen in had gezeten. Ze had genoeg om zich heen staan waarmee ze haar stemming wat had kunnen opvijzelen, maar ja, dat doe je niet in de baas z'n tijd en ook niet met diens spullen. Haar collega vroeg waar ik bij stond: "Meid, hoe gaat het nou?", waarop ze antwoordde: "Ik moet er maar niet teveel aan denken, anders ga ik zo weer janken".

Nou, wat denk je dan als onwetende getuige van een dergelijk gesprek? Haar kat is dood of zo. Of iets anders ergs. Onder het feestelijk inpakken van mijn flesje, om welke handeling ik dus had gevraagd, wilde ze haar verhaal wel even kwijt. Haar zoon was vandaag definitief uit het ouderlijk huis vertrokken. Gaan samenwonen met z'n vriendin en ze miste 'm nou al.

Op mijn meelevende vraag of ie ver weg was gaan wonen zei ze dat dat wel meeviel: Deventer. Maar ja, toch, hij was weg. Ik vertelde hoeveel kinderen ik al had zien vertrekken uit ons huis en dat ik de eerste tijd na zo'n moment áltijd teveel aardappelen schilde, áltijd een toetje teveel maakte en het aantal borden, dat ik klaarzette ook niet klopte, maar dat 't snel went.

Toen zei ze ineens pinnig: "Weet u waar ik eigenlijk nog het meest de pest over in heb, mevrouw? Ik moest altijd álles achter z'n gat opruimen en moet je nou eens zien hoe zijn vriendin het voor elkaar heeft! Ze hebben een kéurig huis en hij brengt élk vuil kopje naar de keuken voor d'r. Ik heb het al die jaren blijkbaar helemaal verkeerd gedaan!". Nou herken ik daar wel iets van dus we hebben elkaar maar het beste gewenst. Moederliefde moet op bepaalde gebieden gewoon wat slijten. Ondertussen had ik wel een extra mooie strik om m'n flesje wijn.......

(2 reacties)

dinsdag, 11 december 2007

Vreedzaam....
In onze voortuin staat, zo'n acht meter hoog, onze kerstboom van 1985. Destijds gekocht mét kluit en na bewezen diensten als dank daar geplant. De boom was ook dankbaar en groeide als kool. Ik vind 'm mooi geworden in die 22 jaar. We hebben op 'n bepaald moment wel een kunstboom gekocht. Je mist de dennengeur, maar ook het gezeul, de vallende naalden, het nat moeten houden en het geprik. Elk nadeel heeft z'n voordeel. En ach, we hebben de voortuinboom als herinnering.

Op 10 december de kerstboom al neerzetten is voor mij een record. Ik ben nog nooit zo vroeg geweest. Maar ik had er gisteren gewoon zin in. Het is 's middags alweer zo vroeg donker en ik denk, dat een koud iemand, die op de fiets langsrijdt, als ie onze boom ziet alvast een beetje warmer wordt. Nou, al doe je het alleen dáár maar voor.

Niks hoor! Het is gewoon omdat ik het zelf gezellig vind, laat ik me maar niet mooier voordoen dan ik ben, het is puur eigenbelang. Ik zit blij als een kind te kijken naar de lichtjes, die het, ere zij god, allemaal nog deden. Want anders heb je natuurlijk wel een probleem als kerstfreak. Je stemming kan dan maar zó omslaan van vrede naar onvrede. Ik weet daar alles van.

Maar dit jaar? Perfect gegaan allemaal. Nu het kerstdiner nog. Maar daar kan ik samen met Albert Heijn, de C1000, Dirk v.d.Broek, Super de Boer, de Dekamarkt, de Jumbo, de Coöp en de Plusmarkt nog wéken over nadenken........

(0 reacties)

zondag, 9 december 2007

Make it met make up.....
In de zondagskrant stond dat vrouwen, die make up gebruiken, betere kansen hebben op de arbeidsmarkt dan de 'natuurlijke' types die dat niet doen. Sowieso al een vorm van discriminatie, zou ik zeggen. Die laatsten zouden volgens het artikel de indruk wekken dat ze weinig aan persoonlijke verzorging doen. Wat klinkklare onzin is natuurlijk, want er zijn vrouwen die gewoon geen zin hebben in iets op hun gezicht, omdat ze dat niet lekker vinden voelen. Bovendien zou een baas blij met ze moeten zijn, want ze hoeven niet vijf keer per dag de boel bij te werken.

Nu heb je make up in gradaties. Ik kan me tenminste niet voorstellen dat de plamuurders onder de dames zo goed in de markt zouden liggen. Ligt ook aan de bedrijfstak vanzelfsprekend. Als je bijvoorbeeld actrice bent, dan moet je voor je vak wel 'kalken' natuurlijk, dat heet zelfs zo in de toneelwereld, maar als 'gewoon mens' val je wel op als kalker, maar wellicht is dat dan de bedoeling. Voor je huid lijkt het me niet goed. Die ouwe actrices zien er soms zeer gelouterd uit als ze zich tenminste niet hebben laten liften.

En ik weet 't niet, hoor, maar als je in die beautyreclames die moderne glitterlippenstift ziet, die dan ook nog eens vreselijk dik wordt aangezet, dan kan ik me niet voorstellen dat mannen daardoor zin hebben om met zo'n mens te gaan zoenen. Al kijkt ze er nog zo vamperig bij. Maar je weet 't niet, ik ben geen man.

Zelf zal ik niet de deur uitgaan zonder 'n beetje kleur zo hier en daar. Maar dat is meer omdat ik op mijn leeftijd niet alvast teveel op mijn toekomstig uiterlijk wil gaan lijk-en. En dat moet men waarderen al hoef ik geen baan. Ik heb altijd wel wat make up gebruikt, maar heb er geen banen aan te danken gehad, dat weet ik wel zeker. Ze hadden gewoon iemand nodig op een geschikt moment.

Met sinterklaas heb ik wel een nieuwe toilettas gevraagd en gekregen omdat mijn vorige te klein was geworden voor de spullen die ik tegenwoordig nodig heb om de zaak wat op peil te houden.

Weet je wat er ook stond? Dat mannen met baard en snor altijd iets te verbergen hebben en te lui zijn om zich te scheren. Nou, dan weten ze niet wat 'n wérk 't is om een baard te onderhouden en ik wil na zoveel jaar ook wel es weten van mijn eigen baardmans wat ie voor me verborgen houdt......

(0 reacties)

vrijdag, 7 december 2007

Crooner....
In DWDD zag ik dat Hans Teeuwen gedaan heeft wat ik hoopte dat ie zou doen: samen met z'n excellente begeleidingscombo een nieuwe dvd maken als zanger. En hij is van plan om er meer te maken en dan ook met eigen songs.

Zoals hij vertelde gaat hij ook in Engeland werken als comedian want ze mogen 'm daar en snappen zijn humor. Bovendien is z'n Engels uitstekend en kan hij daar dus al de programma's, die wij al kennen, kwijt. En dat is leuk geregeld natuurlijk. Niet zo uitputtend, de reden waarom hij hier is gestopt met cabaretoptredens en zo zie je maar weer: talenkennis loont de moeite.

Maar afgezien van dat alles moet ik binnenkort dus maar even langs de platenwinkel.......

(0 reacties)

donderdag, 6 december 2007

Sexy....
Het woord 'sexy' wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt, zeg! Alles en iedereen is sexy, nou ja, niet iedereen, maar vooral 'dingen' zijn sexy. Ik heb altijd gedacht dat het alleen maar te maken had met blitse knullen en mooie meiden, maar dat heb ik helemaal verkeerd. Ik heb 't voor de zekerheid even aan Van Dale gevraagd, maar die geeft als uitleg voor het woord: 'sexueel prikkelend'. Nou ja, voor ondergoed of nachtkleding kun je dan een uitzondering maken als je 't over 'dingen' hebt.

Maar nou is er in Doesburg een bedrijf dat voor het eerst in Europa een vrachtwagen heeft rijden die volledig op bio-ethanol loopt. Prachtig, moet nog meer gebeuren. Maar de woordvoerder van dat bedrijf zegt dat hij het bedrijf een 'sexy' uitstraling wil geven. En nou moet iemand mij maar eens uitleggen wat er in 's hemelsnaam sexy is aan een vrachtwagen......

(2 reacties)

Ho, ho, ho.......!
Onze correspondent in Australië, mijn zus dus, mailde me een berichtje, dat daar een rel is rond een kerstman. De man was, al járen, in dienst van warenhuis Myers, dat te vergelijken is met V & D hier. Hij is 78, toch een mooie leeftijd voor een volbloed kerstman en hij ziet er uit zoals een kerstman er hoort uit te zien sinds we coca cola drinken: blozend, joviaal, bolle buik, bel in z'n hand en "ho, ho, ho! mérry christmas !" roepend.

En om dat "ho, ho, ho!" is ie ontslagen door Myers. Dat is een vrouwonvriendelijke kreet, zeggen ze. In Amerika, zeggen ze, is "ho" een ander woord voor vrouw van lichte zeden oftewel een hoer. In Australië is er tot nu toe geen mens geweest, zegt mijn zus, die daar ooit op een dergelijke manier gedachten bij heeft gehad, maar toch: Myers heeft 'm ontslagen.

De gedumpte kerstman is gewoon zijn plicht blijven doen. Alleen loopt ie nu op straat tussen het winkelend publiek : "Ho, ho, ho! Mérry Christmas!" te roepen en verdient per dag meer dan toen ie nog bij het warenhuis op de loonlijst stond. Want iedereen vindt het beláchelijk, dat ontslag. Het lijkt dan ook meer op een gevalletje leeftijdsdiscriminatie, want ze hebben er geeneens 'n SGP.......ho, ho, ho.....!

Vastgelogd op 13:10

(3 reacties)

woensdag, 5 december 2007

Sinterklaas Goedheiligman.......
Even een Sinterklaasverhaal uit den ouden doos op deze 5e december. Mijn vader begon vlak na de oorlog een accountantskantoor. Hij deed dat omdat toen van overheidswege ineens alle middenstanders: bakkers, melkboeren, groentemannen en verdere neringdoenden voorzien moesten zijn van een te controleren boekhouding en bovendien in het bezit moesten zijn van een middenstandsdiploma. Veel winkeliers hadden uiteraard wel het diploma dat bij hun vak behoorde, maar dat middenstandsdiploma was toen een nieuwe vereiste. Bovendien bestond de boekhouding bij veel mensen uit een schoenendoos met bonnetjes. Er was dus veel te doen.

Overdag runde mijn vader zijn kantoor met een paar medewerkers en 's avonds bereidde hij mensen voor op het behalen van hun middenstandsdiploma. Daar zat, behalve boekhouden en handelsrekenen ook het correct schrijven van de Nederlandse taal in. Hij gaf les in onze huiskamer, de groepjes bestonden meestal uit een man of zes en ik herinner me, dat het altijd erg gezellig was. Ik heb nog wel es meegedaan met een dictee. Het aantal fouten kwam bij mij zo ongeveer overeen met het aantal dat ik recent had bij het Groot Dictee der Nederlandse taal. Mijn vader heeft heel wat mensen opgeleid.

Bij die mensen zat op een gegeven moment ook een man, die van beroep 'sandwichman' was. Hij liep door Amsterdam met borden op buik en rug en maakte reclame voor van alles en nog wat. Die bezigheid was dus zijn bedrijf en hij had het druk. In de tijd rond Sinterklaas nam hij als extra activiteit klussen aan als Goedheiligman en kwam bij de mensen thuis. Hij ronselde een of ander neefje als Zwarte Piet en ook die business liep als een trein.

Er was één klein bezwaar aan de man: hij hield van een borrel. Eenmaal aangeboden sloeg hij die nimmer af. Dat feit was niet bekend bij mijn ouders, die het wel een aardig idee vonden om hem eens uit te nodigen ter opluistering van ons familiaire Sinterklaasfeest. Mijn broertje en zusjes, met wie ik nogal wat in leeftijd scheel, waren nog klein en het zou de avond extra leuk maken. Dachten ze.

We waren echter de vierde klant van die avond en Sint was behoorlijk aangeschoten toen ie binnenschreed. Mijn moeder fluisterde nog tegen m'n vader: "Wat doet ie dat góed, hè? Zo'n echte oude-mannenstem! Prachtig!". Mijn pa, die de man goed kende, had echter snel door hoe het écht zat en toen Sint met grote gebaren de zorgvuldig ingepakte cadeautjes wilde gaan uitdelen, hetgeen op dat moment beslist niet de bedoeling was, hebben ze hem met vereende krachten en zoveel mogelijk met inachtneming van zijn heilige status vanwege de tere kinderzieltjes, de deur uitgewerkt.

Waarbij hij vergat dat de trap één tree meer had dan hij dacht en Sint languit in de gang lag, gestruikeld over zijn tabberd. Mijn moeder was ontzet, mijn vader verklaarde dat de heilige naar z'n geld kon fluiten en ik heb alleen maar staan lachen, want het was zó zot allemaal. En ongelovig was ik toch al. De kleintjes hebben er eigenlijk niks van gemerkt.

"Sint" is later incognito z'n excuses komen aanbieden, dat wel. Twee dingen weet ik eigenlijk niet: of mijn vader 'm toch nog betaald heeft en of Sinterklaas zijn middenstandsdiploma nog gehaald heeft......

(1 reacties)

zondag, 2 december 2007

Verwantschap.....
* Onze kleinzoons waren vanmiddag hier, omdat hun ouders nog iets te verhapstukken hadden met Sinterklaas en daarom gebruik maakten van de koopzondag. Het was heel gezellig met ze, maar op een gegeven moment begonnen ze met elkaar te stoeien. Lawaai, gehannes, gehinnik, kortom: oma vond dat ze er mee moesten ophouden. "Blijf nou eens van elkaar af!", riep ik. "Straks wordt 't gehuil. Waarom doen jullie dat toch?".

" We vechten niet echt ", zei Niek "we zijn alleen maar aan elkaar geboren!". Nou, dat maakt een hoop duidelijk. Fraternité dus.....

(1 reacties)

Besturingssysteem.....
In de krant stond dat, volgens staatssecretaris Huizinga van Verkeer, in 2013 blinden kunnen worden begeleid door een satelliet in plaats van door een hond. En dat alles omdat de EU heeft besloten dat er dertig zeer precieze gps-satellieten gebouwd gaan worden. Volgens Huizinga zullen die satellieten uit Europa veel nauwkeuriger zijn dan de Amerikaanse. We wachten af.

Er zijn wel eens meer van dergelijke berichten geweest over de begeleiding van blinden. Japanse robothonden, die je kon programmeren om je naar de bakker te brengen of naar je schoonmoeder en apparaten die je op je hoofd moest zetten en die je dan door middel van piepen waarschuwden voor een opdoemende lantaarnpaal. Maar een vuilnisbak miste ie dan weer en eigenlijk liep je ook wel een beetje voor aap met zo'n geval op je knar. Mijn man is wel eens proefdier geweest en 't stond 'm niet echt.

Hij is er dan ook van overtuigd, zelfs na de aankondiging van mevrouw Huizinga, dat er niets gaat boven een levende vrouw (of man), liefst met auto of bij gebrek daaraan, een levende hond, die vuilnisbakken en opgebroken stoepjes ziet. Gezelliger ook vanwege de interactie.

Kijk, als ze nog eens uitvinden dat je je blinde op afstand kunt besturen, dan lijkt mij dat wel wat! Maar ja, dan zul je wel weer geduvel krijgen met een of andere mensenrechtenorganisatie of zo, want ze zijn zo akelig assertief tegenwoordig, die blinden.......

Vastgelogd op 12:24

(3 reacties)

zaterdag, 1 december 2007

Kunstzinnelijk.....
Jippie, we hébben d'r weer een: een rel! In het Apeldoornse Sprengenpark komt namelijk volgend voorjaar een kunstwerk. Het gaat om een in 'n boom gehangen net, gevuld met borsten, billen en penissen van roestvrij staal. Het materiaal is alvast koud en weinig opwindend.

De dame die het in elkaar geknutseld heeft, dat kunstwerk, is Maria Roosen uit Arnhem. Ze deed dat in opdracht van de gemeente Apeldoorn na het winnen van de kunstprijs 'de Wilhelminaring'.

De SGP en de Christenunie hier ter stede gaan er van uit, dat half Apeldoorn zich zal gaan storen aan het beeld en ze klimmen nu alvast in de hoogste boom voor een beter uitzicht. Roosen vindt de ophef onzin en misplaatst en ook burgemeester en wethouders vinden het net best netjes .

Hadden ze het afgelopen voorjaar een kunstwerk, waar ze de hele Loolaan voor nodig hadden om 2000 vogelhuisjes te kunnen ophangen aan de bomen, komend jaar moeten ze alwéér een boom om die verzameling roestvrijstalen lichaamsdelen aan op te hangen. Wat zou er van de kunstsector in Apeldoorn terecht komen als we toch es geen bómen hadden, zeg!

Ondertussen heeft niemand dat nieuwe kunstwerk nog gezien, behalve wat insiders, dus hóe aanstootgevend het precies is, weet eigenlijk niemand. Misschien valt het best mee en moet je sowieso verschrikkelijk goed kijken om te zien wat het voorstelt en brengen de SGP en de Christenunie mensen alleen maar op schunnige ideeën.

Nu al moord en brand roepen is wellicht wat voorbarig. En wij hebben bovendien geen aanstootgevende wethouder in de fietsenkelder, dat scheelt toch ook weer in de moraal......

(6 reacties)

( - - )