|
 |
|
 dinsdag, 26 februari 2008
Badcostuum...... Het zwembad heeft alleen regels waar het de hygiëne en de veiligheid van het kledingstuk betreft. Je moet niet aan de duikplank of het trapje kunnen blijven hangen en hoe ze het met de hygiëne doen, dat weet ik niet. Misschien snuffelt de badjuffrouw er even aan of zo. Ik weet nog dat in het revalidatiecentrum voor blinden en slechtzienden, waar ik werkte, de sportinstructeurs wel wat problemen hadden met de moslima's die de zwemkunst machtig wilden worden. Maar niet vanwege hun kleding. De vrouwen kwamen van top tot teen gehuld in een soort duikerspak naar de les en daar was niks mis mee. Maar als er instructie moest worden gegeven aan de blinde vrouwen dan moesten ze worden aangeraakt om de zwemslagen uit te leggen. Als ze bijvoorbeeld moesten leren "uitdrijven" om niet linea recta naar de bodem te zakken, moest de in het water staande sportleraar zijn arm wel eens op taillehoogte onder de leerling houden om de bedoeling van e.e.a. duidelijk te maken. En als het geven van een hand al een probleem is dan is zoiets natuurlijk helemaal out of the question. Bij blinde mensen gaat zoiets nou eenmaal anders dan wat instructies roepen vanaf de kant. En het was een moeilijkheid waar zo gauw geen oplossing voor was. De sportleraren waren nu eenmaal mánnen én ze hadden het geven van zwemlessen in hun arbeidscontract staan. Voor het aanstellen van een vrouw was geen geld natuurlijk. De moslimvrouwen hielden er dus meestal mee op, vaak op aandringen van hun familie. Die moslima in Zwolle heet Liselotte en ik durf te wedden, dat die als kind gewoon in haar badpakje zwemmen heeft geleerd voordat ze islamitisch werd. Er wordt nooit stampij gemaakt over mensen die er bij lopen met zowat niks aan hun lijf. Moeten ze ook zelf weten, hoor, maar kennelijk is de maatschappij daaraan gewend. O ja, die was versekst, dat is waar ook. Maar het lijkt me dan ook een fluitje van een cent om te wennen aan een burqini. Gewoon een kwestie van tijd en tolerantie........
 (2 reacties)
donderdag, 21 februari 2008
De dans ontspringen....... Maar hier in Apeldoorn zijn dus drie volksdansverenigingen, waarvan "Phoenix" er één is. De dansleidster vertelde in de krant wat ze tegenwoordig allemaal doen. De klompendansjes doen ze vooral in het buitenland, verder is er nogal wat Balkan-gerelateerd werk. Ze hebben trouwens hun naam Volksdansvereniging veranderd in Internationale Dans Vereniging, omdat ze toch wel wat meer landen aandoen dansgewijs. Ze waren bang dat het wat geitenwollensokkerig en oubollig overkwam allemaal en daar konden ze wel es gelijk in hebben. Ze hebben dan ook een ledenbestand met een groot gat erin. Ouderen, dan een hele tijd niks en dan de kindergroepen. "Maar wat een heleboel mensen niet weten is, dat je hier ook kunt salsadansen en dat we met de kinderen heel wat af jumpen!", zegt de dansmevrouw. Ze gaan dus wel met hun tijd mee, daar kun je niks van zeggen. Maar ja, als je je stad dan weer volksdansstad gaat noemen in de krant, doe je dat hele effect natuurlijk weer teniet. Dan moet ik toch burgemeester en wethouders eerst een Veluwse klompendans zien doen op het Raadhuisplein. Of line-dancing, dat is nog beter, want dan zitten ze tenminste nog allemaal op één lijn ook.....
(1 reacties)
Kinderzegen....
(1 reacties)
woensdag, 20 februari 2008
Besluiten...... Het gesprek dat ontstond ging over de bouwactiviteiten in de buurt. Eén van de dames wachtte op de flats, o nee, 'appartementen' heet zulks tegenwoordig, die in aanbouw zijn op de plek, waar eerst bejaardenwoningen stonden. Die zijn afgebroken en vervangen door twee appartementengebouwen, waar ze de bejaarden kunnen stapelen. Volgens die mevrouw worden de appartementen best mooi en is ze al aan het ruimen in haar oude huis, want ja, het wordt wel anders wonen natuurlijk. Ze vertelde dat haar man erg veel moeite heeft met het verlaten van zijn huis met tuin en hobbyschuur. Maar mevrouw wil hun aftakeling niet afwachten. "Straks kunnen we de trap niet meer op en dan zitten we", zei ze. Ze had haar man kennelijk kunnen overtuigen, want ook hij was al aan het ruimen in de schuur. Mevrouw zag er nog helemaal niet oud uit en bovendien word je niet meer opgeroepen voor zo'n borstkankeronderzoek als je écht oud bent, dus wanneer neem je nou zo'n besluit? Ik moet er niet aan dénken dat ik mijn huis uit zou moeten, omdat ik ga vermoeden, dat ik de trap straks niet meer op kan. Om bij mijn computer te komen moet ik er zelfs twéé op! We kennen meer mensen, die rationeel denken over hun toekomstige woonsituatie en zo verstandig zijn daar nu al maatregelen voor te treffen. We hébben 't er wel eens over, hoor, mijn baardmans en ik, maar ik denk dat we voorlopig nog maar even door struisvogelen.......
(1 reacties)
maandag, 18 februari 2008
Out of data....... Ik heb gisteren heerlijk in de zon gezeten. Lekker, hoor, daar niet van, maar altijd zo mijn vrije tijd doorbrengen, dat zou ik toch niet meer willen. Gek, hè? Want als er één is, die zich behoorlijk heeft verzet tegen het gebruik van een computer, nou, dan ben ik het wel! Hou toch op, zeg, dat was niks voor mij, ik snapte daar toch niks van en je kon toch uitstekend leven met alleen een agenda, een telefoon met telefoonlijst en een verjaarskalender? En moet je nou zien: oma kan en wil niet meer zonder computer. Nou ja, voor één zondagje dan. En de grap is dat ik even zo goed een agenda, een telefoon met telefoonklapper én een verjaarskalender heb. Maar ondertussen doet gelukkig alles het weer bij het bedrijf van mijn provider.....
(1 reacties)
donderdag, 14 februari 2008
Violent..... Mijn man werd ooit eens aangereden door een auto toen hij met z'n klarinet onderweg was naar het conservatorium in Hilversum. De koffer heeft 'm bij die gelegenheid beschermd en behoed voor ernstiger letsel dan alleen een gebroken sleutelbeen en er was geen klépje aan de toeter verbogen, hoor......!
(0 reacties)
Boze krijtstreep..... Als je in het programma iets wilt vertellen over je nering dan kost je dat een aardig bedragje, maar er zijn ook mensen die voor niks mogen omdat ze volgens Harry kijkers trekken. Rita Verdonk bijvoorbeeld. Verder heeft 't een hoog "gebakken lucht"-gehalte, hoewel er ook koks van dure restaurants op de achtergrond met zelfmeegebrachte spullen lekkere hapjes staan te brouwen voor Harry en z'n betalende gasten dus ándere luchten zullen er ook wel hangen. Maar wel es leuk om te kijken als je zelf geen kapitalen op de bank hebt om je zorgen over te maken, terwijl wie dat wel heeft in zak en as zit over z'n beleggingen. Leedvermaak mijnerzijds, ik heb die sores niet. Harry was laatst bij Van Nieuwkerk in De Wereld Draait Door. Hij was erg openhartig over zijn persoonlijk leven, Boulevard was d'r niks bij, en hij kwam leuk en geestig over. Rechtse bal, ja, maar dat mag best bij de Vara. Voor 'n keertje. Deze week staat er, het houdt maar niet op, een heel artikel over Harry en zijn Business Class in Vara TV Magazine. Het artikel van Ton van Dijk mocht Mens van tevoren lezen en de Vara was zo sportief om ook zijn commentaar te publiceren: "Linkse klootzak, het is een vals, gemeen, vies kutstuk, tekenend voor je mentaliteit. Ik wens je nog veel succes in je leven." Nou, nou, zou ie boos zijn of zo? Eerst Peter R. de Vries al en nou hij weer.........
(0 reacties)
woensdag, 13 februari 2008
Lekkere luchten..... Aan een tafeltje vlak achter ons kwamen twee dames zitten. Ze hadden allebei dikke winterjassen met bontkragen aan en die gingen natuurlijk uit, want poeh! wat hádden ze het warm! Niks mis mee natuurlijk, want het was ook lenteachtig buiten. Maar met de zware zweetlucht, die na het uitdoen van de jassen onze richting uitdreef was van alles mis. Of ze bouwvakkers waren na een zware klus. Nou kan dat gebeuren in deze dagen: winterjas eigenlijk te warm, maar iets luchtigers nog niet in de roulatie wegens toch nog te koud. Maar toen gingen de dames elkaar zitten vertellen wat ze tussen de middag gegeten hadden. "Zulke lekkere gebakken vis, meid! Zalig!". Dat verklaarde het extra luchtje, dat ik eerst niet thuis kon brengen, maar waarvan ik zeker wist, dat het geen Chanel nr.5 was. Maar onze koffie was gelukkig op dus we mochten weg. Op weg naar de frisse lentelucht......
(0 reacties)
dinsdag, 12 februari 2008
Boekhandel..... Gisteren bij DWDD zat ie zelf z'n tijd te verdoen door zo uitgebreid te vertellen in welke Amerikaanse talkshows hij allemaal geweest was. En dat zal hij ook zeker niet voor 'n paar consumptiebonnen gedaan hebben, neem ik aan. En vervolgens maakt ie me toch 'n stampij, zeg, dat er niet voldoende gepraat is over z'n nieuwe boek. Had hij contractueel vast laten leggen dus daar is op z'n Amerikaans over nagedacht. Hij leert snel. Nou gaat hij de Vara vast "suen" natuurlijk. Wat een vervelend ventje! Hij kreeg van Matthijs van Nieuwkerk nota bene nog een minuut de tijd om z'n boek te promoten, maar dat vertikte hij. Weet zo'n man eigenlijk wel wat een hele minuut reclamezendtijd kóst? Nu verknoeide hij die met z'n kinderachtige geneuzel. Deleten die man.....
(2 reacties)
zaterdag, 9 februari 2008
Fris..... Zo is er vandaag een tentoonstelling geopend in Paleis Het Loo, alhier, die tot en met 4 mei duurt onder het motto "Fris en Rein aan het hof". Oftewel: hoe heeft het vorstelijke volk zich door de eeuwen heen van onder tot boven of liever van boven tot onder, dat klinkt frisser, schoon gehouden? Lampetstellen voor het dagelijkse kattenwasje, kamergemakken in als zodanig niet te herkennen fauteuils, het bidet (waarvan heden ten dage veel Nederlanders op vakantie in Frankrijk het gebruik niet kennen, behalve dan voor het koelen van bier) van koningin Hortence, de vrouw van Lodewijk Napoleon, het is allemaal bewaard gebleven. De toilettafels, waaraan de diverse vorstinnen zich zaten op te tutten, waren vaak gehuld in tule, "toile" en het schijnt dat daar het woord toilet vandaan komt. En de badkuipen met houten betimmering er omheen, prachtig beschilderd. Ware kunstwerken, nou en dat baddert toch anders dan in een acryltje van de Gamma natuurlijk. Willem III liet voor het eerst een spoeltoilet inbouwen met een "moderne" pomp. Of zijne majesteit die zelf bediende of dat een bediende die bediende, tja, dat weten we natuurlijk niet. Dat is intieme informatie en dat zullen ze wel niet aan de grote klok hebben gehangen. Je zal als bediende toch de grote boodschap van je vorst moeten wegpompen. Nou ja, misschien vonden ze het wel een eer. Mijn moeder zei altijd als het over koninklijke of hooggeplaatste personen ging: "Die moeten ook gewoon naar de wc, hoor!". De keizer te voet, ja, zo is het maar net. Er zal niettemin wel weer heel wat volk afkomen op zo'n sanitaire tentoonstelling. Het ís natuurlijk ook een hele geruststelling voor een land om te weten, dat een hof zich altijd fris en rein heeft gehouden. Aan de buitenzijde in ieder geval.........
(3 reacties)
vrijdag, 8 februari 2008
De solo(af)zwemmer..... Zie postje 3 februari j.l.
(7 reacties)
donderdag, 7 februari 2008
Ouderwets gezellig...... Ik had vroeger een kunstschilderende oom, die in de zogeheten 'warme buurt' woonde. Zo noemde mijn moeder dat altijd. Hij woonde toen in een prachtig Hendrick de Keyser-huis, dat "d'Leuwenburgh" heette en waarin beneden het Goodwillcentrum van het Leger des Heils gevestigd was. Precies ja, dat van de Majoor. En als hij en z'n vrouw eens samen weg moesten, dan paste niet het Leger, maar een van de moederlijke dames van lichte zeden liefdevol op hun kind. Wat ik me als kind vooral van dat huis herinner is, dat je er niet kon knikkeren, want al je stuiters rolden naar de voorkant van het huis, zo scheef was het. En dat er een steeg in de buurt was, die de Spooksteeg heette en dat vond ik 'n beetje eng. Maar verder was het er erg gezellig, ook in de buurt rondom. Het schijnt dat Amsterdam zich aan het opschonen is. Dat de gemeente huizen heeft opgekocht en dat daar nu couturiers zitten. Qua presentatie is de buurt nu dus aan- in plaats van uitgekleed. Ik ben benieuwd of 't er nu nog zo gezellig is, hoe je ook over de sociaal werksters denkt, die er zaten. Het zal Mokum in ieder geval veel buitenlandse inkomsten schelen. En ze gingen ook iets met de terrassen in de binnenstad doen, hoorde ik en dan ook al geen paddo's meer. Nou, nou, daar gáát je naam als stad waar van alles kan. Als er bij de terrasuitbaters twijfels zijn of het die dag nou wel of niet mag: dat kunnen ze nakijken op de gemeentelijke website. Daar kunnen geen onduidelijkheden over ontstaan. Nou, dát zet toch zoden aan de dijk, waar of niet? Qua Oud-Hollandse gezelligheid.........
(0 reacties)
dinsdag, 5 februari 2008
Naam maken.... Wij hebben daar vroeger best goed over nagedacht. Dat was niet zomaar 1, 2, 3 gebeurd. Zo'n kind moet er toch z'n hele leven mee verder. Mijn ouders hebben destijds nogal problemen gehad met één van de oma's, omdat ik niet vernoemd bleek. Mijn moeder zei dus tegen ons, toen we ons eerste kind verwachtten: "Je gaat niet vernoemen, hoor! Verzin maar iets anders." Dat deden we. We gaven onze dochter een mooie Scandinavische naam, maar deden er als tweede naam Maria bij, de naam van mijn moeder. We vonden dat een mooie combinatie. En wie zat er vreselijk aangedaan te sniffen aan mijn kraambed? Precies: mijn moeder. Práchtig vond ze het. "Weer een Marietje in de familie!". zei ze. En we zijn maar op de noordelijke toer gebleven wat de namen van ons verdere kroost betreft. En iedereen is, dacht ik, tevreden. Ik heb trouwens even opgezocht wat de naam Joran betekent. "God is verheven", nog bijbels ook. Erg verheven kan ik déze Joran niet vinden, al waant hij zich een god. Hij zou wel eens baat kunnen hebben bij een advocaat van de duivel wellicht........
(3 reacties)
maandag, 4 februari 2008
Dilemmanisch..... Je kunt er behalve je statiegeldemballage ook papier, karton, blik, lege flessen in alle kleuren, plastic flessen en verpakkingen, schoenen, kleding, kleine huishoudelijke apparaten en geplastificeerde kartonnen pakken kwijt. En over die laatste pakken gaat mijn probleem. Ik heb namelijk nogal veel van dat soort pakken meestal. Van vla, yoghurt, melk en vruchtensap en zo. Die spoel ik altijd goed uit, want bij wat langer bewaren gaan die schimmelen en stinken. Daarbij gebruik ik dus water en soms zelfs warm water, want bij vla en yoghurt krijg je 't er anders niet uit. En nou dacht ik van de week ineens: "Hé, ik sta hier dus wel mooi water en energie te verspillen!". Dus wat is nou beter: wegmikken in de container of ze schoon wegbrengen? Dat laatste kost meer energie, de mijne ook. Kijk, daar denken al die milieujongens niet aan, hè, dat je voor dergelijke dilemma's kunt komen te staan.....
(3 reacties)
zondag, 3 februari 2008
U-Niek....... Wij spraken dus af in de hal van het zwembad om kwart voor één, want we wilden natuurlijk supporteren. Toen we daar aankwamen was het buiten het zwembad al heel druk met opa's, oma's, vaders en moeders én heel blije kindertjes mét diploma. We hadden toen eigenlijk nog niks in de gaten, maar eenmaal binnen bleek dat Niek dus hartstikke te laat was! Er kon aangetoond worden, dat de fout in het zwembad was gemaakt. Het personeel overlegde en toen mocht hij in z'n eentje in het verlaten zwembad alsnog de proef afleggen. Wij vonden het niet zo leuk voor hem, maar hijzelf had er totaal geen moeite mee. Helemaal niet zenuwachtig, hij vond de speciale aandacht prima en de leuke instructrice met examenbevoegdheid nam hem alle testen af en hij deed het fantastisch! Wij zaten ook 'eerste rang', op de nog natte bank van de examenkandidaatjes, die thuis dus allang aan een boterham met pindakaas zaten, te kijken hoe hij het allemaal deed: de schoolslag en de rugslag, eerst mét kleren en toen alleen in zwembroek, het watertrappelen, het uitdrijven op z'n buik, het uitdrijven op z'n rug, het onder water door een gat zwemmen, de borstcrawl, de rugcrawl, nou ja, véél meer onderdelen dan wij vroeger moesten kunnen, hoor! Wij zwommen die baantjes wel, met en zonder, en ook het watertrappelen, dat wij (vond ik altijd gek) met twee wijsvingertjes boven het water moesten doen, dat zat er ook bij. En als onderwateract moesten we onder een in het water gespannen touw doorzwemmen. That was it. Fluitje van 'n cent. Onze kleinzoon is, behalve door z'n trotse vader natuurlijk, ook nog door de zwembadfotograaf op de gevoelige plaat vastgelegd (die uitdrukking zal natuurlijk ook wel niet meer kloppen, hè?), want hij slaagde natuurlijk met vlag en wimpel! 'n Bijzonder kind en dat is ie, ons VIPje.......
(0 reacties)
vrijdag, 1 februari 2008
Blindgangers..... Je kunt je auto bij binnenkomst gratis kwijt in de enórme parkeergarage onder de school, waar je bij de 'paal' wordt gevraagd wat je komt doen en op welke naam je hebt gereserveerd. Als ze dat allemaal vertrouwen gaat de slagboom omhoog en mag je d'r in. We werden keurig ontvangen, onze jassen voor ons weggehangen, we werden naar onze tafel gebracht en de aperitiefjes werden genoteerd. Toen ons de menu's werden overhandigd hoefden wij er maar twee, hoewel we met z'n vieren waren, want we waren met twee blinde echtgenoten. Wij vrouwen lezen dan graag voor uit andermans werk. De jongen, die ons voor die avond toegewezen had gekregen, werd een beetje zenuwachtig toen bleek, dat ie twee blinden aan zijn tafel had. Dat bleek ook uit het feit, dat even later een docent aan onze tafel verscheen, die vroeg of hij even mocht aanschuiven, want hij had een paar vragen. Hij wilde weten hoe zijn leerling bij de bediening moest handelen. Of de mannen bijvoorbeeld hun voedsel voorgesneden wilden hebben, want dan kon dat geregeld worden in de keuken. We vonden dat best zorgvuldig, helemaal naar die leerling toe, hij kreeg tenslotte zomaar twee van die gasten voor z'n kiezen. We konden gelukkig kenbaar maken, dat er geen aanpassingen nodig waren omdat die mannen handige eters zijn, die al jaren hun mond uitstekend kunnen vinden. Dat het alleen aardig zou zijn om even te zéggen als iets links of rechts neergezet zou worden en de jongen heeft dat ook steeds keurig gedaan. Verder ging er wel eens wat fout, maar dat kan ook gewoon toeval geweest zijn. Hij leek ons een eerstejaars. We kregen alle vier een niet besteld gerecht, maar dat werd snel hersteld. Hij morste uitgebreid met de wijn, terwijl mijn persoonlijke blinde dat nooit doet, want dat vindt ie zonde. Maar naarmate de maaltijd vorderde werd het steeds meer ontspannen. Het zal zijn cijfer niet hebben beïnvloed, integendeel wellicht. We kregen, toen we vertrokken, alle vier een hand van 'm. Nou, en welke ober doet dat? Wij eten al zo'n vijftig jaar regelmatig buiten de deur. In arme tijden iets minder regelmatig, kan ik me herinneren, maar we hebben nooit gemeld bij de reservering dat er een blinde bij zat. Nooit aan gedacht ook. De obers reageren ook altijd heel gewoon, hoor. De één wat overdrevener dan de ander, maar dat heeft voor ons wel iets grappigs en vaak ook merken ze het niet eens. Ze zijn in ieder geval mijn echtgenoot nooit komen voeren.....
(1 reacties)
 -
-  )
|
