zaterdag, 29 maart 2008

Noodkreet.....
Is er misschien iemand, die een goede manier weet, een recept of zo, om overtollige paaseitjes te verwerken? Ik heb er nog zoveel over, dat ik vrees ze tot ver in de zomer in voorraad te hebben. En een páár eitjes per dag kan ik nog wel hebben, maar je kunt niet aan de gang blijven natuurlijk.

Ik zie het in meerdere huizen, hoor, waar ik kom. Daar staan ook nog schaaltjes, mandjes en bakjes met die dingen. Het komt natuurlijk omdat ze maar liefst per kilo worden verkocht. Voor de meeste huishoudens een veel te grote hoeveelheid. Als je een klein zakje koopt ben je een dief van je eigen portemonnee, want dat is veel onvoordeliger. En het moet wél gezellig zijn met Pasen: "Tast toe, jongens! Ze stáán d'r voor!".

Ik begin nu wel te snappen waarom ze in januari al in de winkels liggen. Dat is gewoon om te zorgen dat je ze 'n beetje op tijd op krijgt. Tja, oud brood kun je nog aan de vogeltjes geven, maar wat moet je nou met paaseitjes die je zo zoetjesaan je neus uit komen......?

Vastgelogd op 18:16

(14 reacties)

donderdag, 27 maart 2008

Bak....
Van de week waren we na een avondje klaverjassen (niet zo succesvol, maar we leren 't nog wel) aardig laat thuis. Onze buurt was in diepe rust. De volgende dag zou de container geleegd worden en die zetten we, net als vele anderen, alvast 's avonds aan de weg, want de ophalers zijn vroeg en wij niet zo. We waren het er niet over eens of het nou de grijze bak moest zijn of dat het groenebakkendag was. We bakkeleien daar wel es vaker over. Mijn man dacht grijs en ik dacht groen.

Meestal kun je dan aan de bakken die er al staan wel zien wie er gelijk heeft, maar nu stond er geen enkele bak. Omdat ik geen zin had om tóch nog op een onchristelijk uur mijn bed uit te moeten de volgende dag, die dus eigenlijk allang déze dag was, (want dat zei mijn echtgenoot dus: "Als ik gelijk heb, regel je 't ook maar zelf!") ben ik de hele buurt doorgelopen op zoek naar een afvalbak. Ik voelde me trouwens net een dakloze op zoek naar eten.

Maar het was eigenlijk best een hele mooie wandeling. Het had de hele avond gesneeuwd, alles was maagdelijk wit, mijn voetstappen waren de enige in de versgevallen sneeuw. Het was doodstil en eindelijk, ergens achteraan op een pleintje, stonden er twee met een wit hoedje van sneeuw. Ze waren groen uiteraard. Wat 'n moeite moet een mens soms toch doen voor z'n gelijk......

(1 reacties)

woensdag, 26 maart 2008

Blessureleed......
'k Kan me er wel iets bij voorstellen, dat een werkgever niet zoveel zin heeft om een wild wintersportende employé door te betalen als ie dientengevolge in de kreukels ligt. Of wanneer dat toch niet zo'n flitsende middenvelder blijkt te zijn als die altijd van zichzelf dacht.

Wij hadden vroeger op kantoor een jongen die aan rugby deed. Dat is een ruige sport, dat weet iedereen. Elke maandag was het afwachten hoe hij nú weer uit de strijd was gekomen. Hij speelde op hoog niveau en was daar trots op. Ontleende daar ook een bepaald imago aan.

Hele verhalen had ie altijd en de meiden van de afdeling wilden best koffie voor 'm halen, hoor, als hij weer eens z'n enkel hoog moest leggen en niet te veel mocht lopen van de dokter van z'n club. Er was een speciaal bankje voor dat doel.

Want hij kwam wél werken! Al was 't op krukken. Bleef niet thuis en deed z'n werk, dat ook helemaal niet afhankelijk was van die enkel en dat was natuurlijk mooi meegenomen. Ik heb hem nog wel eens naar huis gebracht achter op mijn fietsje. Ook omdat het gewoon een leuke knul was, hoor, heus niet uitsluitend uit pure naastenliefde.

Een aantal jaren geleden alweer ging mijn echtgenoot op de eerste dag van onze kerstvakantie door zijn rug. Hij heeft veertien dagen zittend op een hoge stoel doorgebracht met zo nu en dan een loopje voor de voorgeschreven noodzakelijke bewegelijkheid. En hij was precies op tijd weer beter om weer aan het werk te gaan. Zijn collega's zeiden na het horen van zijn onfortuin: "Waarom heb je je niet ziek gemeld? Ook niet erg handig, zeg!".

We hebben daar gewoon geen moment aan gedácht! Het kwam nou eenmaal toevallig zo uit en dat was pech natuurlijk, want hij had zich de feestdagen minder pijnlijk voorgesteld. Maar eerlijk waar, het kwam niet in 'm óp om in zijn vrije tijd z'n werkgever daarbij te betrekken. Is dat stom? Ik zou het niet weten....

Maar wat de werkgevers zouden moeten doen? Gewoon zorgen dat er voldoende rollators, krukken, trapliften en voetenbankjes voorhanden zijn. En voldoende meisjes om koffie te halen natuurlijk......!

(0 reacties)

maandag, 24 maart 2008

Gesloten wegens niet open......
Vanmorgen hadden we het erover hoe lekker het is om door een uitgestorven binnenstad te lopen, vooral als dat een historische binnenstad is. Zonder winkelende mensen, kledingrekken, uitverkoopbakken en wat dies meer zij. Zodat je de gebouwen, pleinen en straten weer eens kunt zien. Maar nu wil "de consument" , zo staat het in de krant, dat de winkels áltijd open zijn. Dat moet er worden doorgedramd. Ik bén een consument en ik wil dat helemaal niet. Hoe komen ze d'r bij?

Ik kan natuurlijk niet ontkennen dat de iets ruimere openingstijd van de supermarkt wel een aardig idee was. Als je van je werk komt zou je het anders niet halen om elke dag vers voedsel op tafel te zetten. En dat moet, want ook dát staat in de krant. Als je iets noodzakelijks bent vergeten, zoals, ik zeg maar wat, toiletpapier dan hoef je niet de krant van zaterdag in handzame stukjes te scheuren, want je kunt gewoon nog even een paar rollen gaan halen. Maar verder? Alle winkels open? Toch nergens voor nodig, zeg! Als je weet wanneer winkels open zijn houd je daar toch gewoon rekening mee.

Vroeger hadden we zelfs hele dienstregelingen door de week. Op maandag waren de kappers en schoenmakers dicht, de melkboeren, kruideniers en drogisterijen op dinsdagmiddag en de groentewinkels op woensdagmiddag. Verder weet ik 't niet meer zo precies. En tussen de middag was van half één tot half twee alles dicht. Er werd gegeten. Klaar. Om zes uur deed iedereen, behalve de kroeg, z'n deur op slot. Ook in het grote Amsterdam, waar ik toen woonde.

Maar in deze tijd van mega en super is dat allemaal anders. De kleine winkels, die niet aan die opgedrongen "wens" van de consument zullen kunnen voldoen, gaan gewoon op de fles. Als je op een dorp woont, waar sowieso niks meer is, zul je een supergeorganiseerd inkoopbeleid moeten hebben én een diepvries.

Een 24-uurs economie, zou je daar nou zo naar moeten verlangen? Ik zeg dat niet vanwege de zondagsrust of zo, want daar zit ik verder niet mee, maar lekker een tandje lager voor iedereen is dat nou zo megaouderwets? Ik hoor net op de radio, dat er een afrit is afgesloten vanwege een overmatige belangstelling voor een IKEA-vestiging. En die is morgen gewoon wéér open, hoor ! Daar hoéfde helemaal niemand per se vandaag heen. Het is niet eens zondag.......

(4 reacties)

zaterdag, 22 maart 2008

Paasei.....
Dit noem ik nog es 'n eitje verven, zeg! Zo doen ze het in Duitsland en noemen het een Osterei. Wat ben ik toch een lui mens, want ik moet er niet aan dénken! Maar goed, ik kook ze wel, hoor, morgenochtend. Dan zijn ze effen bruin, daar hou ik wel van en dan heten ze ma's eieren. Ondertussen wens ik iedereen gezellige dagen! Breng ze lui door, dan ben ik 't niet zo alleen.....

(0 reacties)

Op uw plaatsen.....ready....go!
Tot voor kort hadden wij hier op de Laan van Zevenhuizen, onze "ringweg", boven de weg van die kastjes, waarop je kon zien hoe lang je nog moest wachten voordat het stoplicht groen werd en je kon doorrijden. Ik vond dat wel blits eigenlijk. Onnodig, maar wel blits. Het stond heel modern, net alsof we een echte wereldstad waren.

Maar die schakelservice aan automobilisten is een flop geworden, want wat gebeurde er? Als er nog 3 seconden op de teller stonden gaven de mensen in de voorste auto's al gas en reden weg, terwijl degenen achter in de rij bij 25 seconden dachten: "O, ik kan nog wel effe bellen!" of in hun dashboardkastje gingen zitten rommelen. Waardoor er niet constant werd doorgereden en er gaten ontstonden in de wachtrij. Die "boven-de-weg"-dingen, die vast wel een nettere naam zullen hebben, raakten dan in de war.

Ze werken nu dus niet meer en de gemeente overweegt ze te gaan gebruiken voor de fietsers. Wanneer en waar, dat weten ze nog niet. Maar zijn fietsers slimmer dan automobilisten? Zullen zij wél wachten tot het ding op 0 staat? Ik waag het te betwijfelen. Het zijn dus stressdingen en de doorstroming bevorderen, waarvoor ze bedoeld waren, doen ze kennelijk niet.

Misschien kan de gemeente ze overdoen aan een formule-1 circuit. Dan maar een beetje minder blits hier........

Vastgelogd op 13:01

(3 reacties)

vrijdag, 21 maart 2008

Willep de Vriep.....
Dat KPN-reclamespotje met die medewerkers van transportbedrijf Willep de Vriep, die tengevolge van het moeilijke toetsenbord van hun mobiele telefoon (ik kan het ook bepaald niet flitsend!), zo raar zijn gaan praten, vind ik wel een vondst eigenlijk. Ik moest er erg om lachen toen ik 't de eerste keer zag. Je hoorde ook veel mensen goeiemoggel tegen elkaar zeggen. Gelukkig was dat gauw over, want 'n beetje infantiel is dat natuurlijk wel.

Maar als je in de Museum-Centrum parkeergarage hier na sluitingstijd je auto wilt ophalen, sta je raar te kijken bij de belettering van de automaat van Q-Park, die je er in zou moeten laten. Dat zullen ze wiel met sproed even moeten roggelen........

(0 reacties)

donderdag, 20 maart 2008

Nat....
* De Boomfeestdag is niet doorgegaan. Het was te nat op de lokatie waar die gehouden zou worden. Of de wethouder voelde nattigheid, dat kan ook.......

(0 reacties)

dinsdag, 18 maart 2008

Feest voor de bomen......
'k Ga weer even mopperen, hoor! Want ze hebben "per abuis" tien gezonde bomen van meer dan honderd jaar oud gekapt in Zuidbroek, een wijk waar ze nieuwbouw aan het plegen zijn. "Communicatiefoutje", zegt de gemeente.

Negen zomereiken en een groene beuk. Acht bomen hadden een "beschermde" status, terwijl de overige twee het predikaat "waardevol" hadden. De aannemer, die de kap heeft uitgevoerd, had opdracht van de gemeente, zegt hij.

Een vervelend trekje van mij is dat ik zo achterdochtig ben. Mijn echtgenoot heeft daar in dit geval ook last van, laat hij weten. Nieuwbouwwijk, gemeente, aannemer....die combinatie nodigt daartoe uit.

De verantwoordelijke wethouder zegt dat ie baalt en gaat proberen te achterhalen waar het fout is gegaan. Kijk naar de foto en je weet het, zou ik zeggen. "We gaan heus wel herplanten", zegt hij "en nee, we leggen onszelf geen boete op wegens kappen zonder vergunning. Dat is te veel tijdrovend gedoe."

Morgen is het hier "Boomfeestdag", leuk hè.....?

(3 reacties)

maandag, 17 maart 2008

Bach, Palm en gemopper.....
Het was de Palmzondag van de Mattheus. We luisteren ieder jaar in ieder geval wel 'n gedeelte. Helemáál is soms net teveel van het goede en we slaan ook wel es 'n jaartje over, hoor. Vandaag zond de AVRO 'm uit vanuit het Concertgebouw met het huisorkest o.l.v. Iván Fischer.

En dat is dan meteen de enige informatie, die bij ons in het Vara omroepblad stond. Geen solisten, niet welke koren het waren. Op z'n zachts gezegd 'n beetje summier. Nou heet het programmablad van de Vara ook Vara's TV Magazine dus als radioluisteraar hebben ze geen boodschap aan je. Per dag worden er zes bladzijden besteed aan alles wat er te zién is, terwijl er krap anderhalve bladzij informatie wordt gegeven over wat er te beluisteren is. De tijd dat er iets begint. Dat is alles.

Mijn man heeft een gids in braille. Die moet, vanwege het feit dat het anders een heel boekwerk zou worden, wel beknopt zijn. Als hij dus méér informatie wil over iets, vraagt hij mij om even in mijn Vara TV Magazine te kijken. Nou, ik heb vaak nog minder omschrijving van een radioprogramma dan hij.Waar heb je eigenlijk nog een 'radiogids' voor, denk je dan. Het is eigenlijk meer een weekblad dat toevallig over televisie gaat, maar nog meer over de mensen, die met hun kop op de buis komen en daar zit ik helemaal niet op te wachten.En steeds vaker hoor je in programma's zeggen: "Voor meer informatie, ga naar onze website, www........enz.enz.". Ik erger me daar aan. Het klinkt zo gemakkelijk. Zo van: het is ons teveel moeite, kijk zelf maar hoe je d'r achter komt.

Nou ja, door naar de website van de AVRO te gaan weet ik nu wel wie de solisten waren, dat het Groot Omroepkoor meedeed en het zogenaamde "jongenskoor" bestond uit het Nationaal Jongenskoor (nog nooit van gehoord eigenlijk) en het Nationaal Kinderkoor (ook onbekend) en bij dat laatste koor zullen, niet erg authentiek, ook wel meiden hebben gezeten, denk ik. Dat zou ik verloedering vinden en Bach vast ook.

Tot slot nog even een voorbeeldje van bezuiniging op de drukkosten van onze zogeheten radiogids. Mijn oog viel er toevallig op. Om 17.02 uur vanmiddag kwam er op radio 5 een kerkdienst. Nou was het zondag dus dat kan. Waar vandaan en welke dominee, geen idee. Als omschrijving stond er "Met preek en gezangen". Nu ben ik niet kerks, maar dat lijkt me nogal wiedes. Maar ze hadden er voor belanghebbenden dan toch wel éven een link naar de website van Onze Lieve Heer bij kunnen zetten.......

(2 reacties)

zondag, 16 maart 2008

Extra mededeling.....
* Met dat b-diploma is het natuurlijk ook helemaal in orde gekomen......!

(2 reacties)

Feest.....
Gisteren heb ik geassisteerd bij 't kinderfeestje van onze jongste kleinzoon Koen, die 5 werd. Normaliter kunnen zijn ouders dat uitstekend alleen af en is zo'n partijtje nuttig om te ontdekken, waarom je ook al weer twee kinderen hebt en geen zes, maar de oudere broer van de jarige moest gistermiddag afzwemmen voor diploma b en dus moesten de ouderlijke taken even verdeeld worden. Oma was welkom als aanvulling.

Mijn laatste verjaarsfeestje met zulk jong volk was uiteraard al een poosje geleden en ik vond het leuk. Mijn dochter is een creatieve moeder, die niet zo van MacDonaldfeestjes houdt en van bowlingbanen en zo en het leuker vindt, en wat waar is is waar, minder geldverspillend, om kinderen om de keukentafel te zetten om iets te dóen. Ben ik het helemaal mee eens natuurlijk.

Er waren vijf jongens en één meisje. Koen zegt: "Alle meisjes zijn stom, behalve Sophie." Hij heeft er kijk op. Sophie is een erg leuk kind: prachtig rood haar, sproetjes en knalblauwe pretogen. Vijf en een half is ze en heb niet het hart om dat halve jaar te vergeten!

Ze hebben met z'n allen cakejes versierd (er is heel wat te koop op dat gebied!) en die kunstwerken hebben ze natuurlijk ook opgegeten. Gespeeld met het aanwezige speelgoed, dat toch weer even anders is dan thuis, hoewel ik vaak hoorde: "Hé, die heb ik ook!". Later gingen ze aan de gang met witte t-shirts. Met speciale stiften maakten ze hun eigen tekening op het shirt en mijn dochter fixeerde die met de strijkbout, zodat het kunstwerk er in de was niet uitgaat. Er zaten heel wat Herman Brood-jes bij, hoor! Het was erg gezellig. En toen wilden ze natuurlijk allemaal even naar buiten. Dat kon daar gelukkig veilig. Even rennen, even fietsen. Het was een leuk feestje.

Waar ik me over verbaas is de woordenschat van die toch jonge kinderen. De zinsbouw ook. Dat is zeker anders dan vroeger, terwijl ze bij ons toch ook niet achterlijk waren en hun woordje goed konden doen. De invloed van computerspelletjes en televisie is zeker merkbaar. En oké, school en ouders ook.

Een klein jongetje had zich met behulp van de verkleedkist uitgedost als, dacht ik dus, ridder. Ik complimenteerde hem met die outfit, maar hij zei: "Ik ben geen ridder, mevrouw, ik ben een schildknaap!". Nou, kom d'r maar op. Onze meester begon eens 'n keertje met het voorlezen van "Fulco, de minstreel" toen we tien of elf waren.......

Vastgelogd op 14:17

(0 reacties)

donderdag, 13 maart 2008

Hij is braaf.....
'k Hoorde gisteren wel zo'n mooi verhaal, zeg! Omdat een man nog boetes had uitstaan, wegens rijden onder invloed, ging de politie maar eens bij 'm langs. De agenten zagen door 't raam drie mensen in de kamer zitten, maar toen ze binnen kwamen waren dat er plotseling nog maar twee. Die vertelden dat de man, die ze moesten hebben, helaas niet thuis was.

Z'n hond was er wel en toen één van de dienders riep: "Zoek baasje!", draafde het beest enthousiast de trap op naar boven, waar de man kon worden aangehouden. Kwispel de kwispel, ik zie het helemaal voor me! Leuk hè, 'n hond.......?

(3 reacties)

dinsdag, 11 maart 2008

Technische hoogstandjes.....
Ze hebben een aantal van honderd moeders de vraag gesteld wat ze een mooi beroep zouden vinden voor hun kind. Daaruit bleek dat driekwart vindt dat hun kind maar geen technisch beroep moet kiezen. Nou vind ik honderd moeders niet representatief voor een gedegen onderzoek, laat ik dat voorop stellen. En bovendien was ook niet duidelijk hoe die groep was samengesteld. Uit welke lagen van de bevolking dus. 75% van de vrouwen, die betrokken waren bij de enquête, vond dat een technisch beroep geen aanzien heeft en bovendien kan je er vuile handen van krijgen, zeggen ze.

Ik heb waarschijnlijk een afwijking, maar ik vind het juist prachtig als je aan de handen van iemand kunt zien dat ie geen orthopedisch chirurg is ( alsof dát geen technisch beroep is, zeg!) maar metselaar of lasser. En die handen hoeven helemaal niet vuil te zijn, maar dragen wel de sporen van handwerk. Ik vind een stevige, eeltige hand krijgen van iemand die een technische klus voor je komt opknappen, waar je zelf tegenaan kijkt omdat je d'r geen verstand van hebt, erg prettig en vooral vertrouwenwekkend. Zo van : "Laat mij maar even, dat komt helemaal goed." Ik kan daar erg blij en opgelucht van worden. Het kost wat, maar dan heb je ook wat en kunt weer verder met je leven.

Mijn echtgenoot staat er altijd wel met z'n neus bovenop en wil dan weten wat ze aan het doen zijn. En we treffen het eigenlijk steeds, dat die techneuten graag over hun werk vertellen. Of het nou iemand is die de verwarmingsketel komt nakijken of de wasmachinemonteur en iemand die nieuwe pannen op het dak komt leggen, ze vinden de belangstelling leuk. En mijn koffie lekker, dat scheelt natuurlijk ook.

De laatste weken is er veel actie gevoerd op de scholen om de kinderen geïnteresseerd te krijgen in techniek. Dat lukt niet altijd natuurlijk, maar is wel noodzakelijk, want als die moeders hun zin krijgen zitten er binnenkort meer belastingambtenaren achter de computer dan dat er loodgieters zijn.

Nou zijn die belastingambtenaren heel hard nodig om de boel daar weer een beetje op te leuken en vooral makkelijk te maken, maar in Groningen bijvoorbeeld hebben ze meer aan mensen, die zorgen dat de waterleiding klopt. En die wéten waarom er bruin water uit de kraan komt. Maar dat is misschien wéér een andere studie......

(3 reacties)

maandag, 10 maart 2008

Victor....
Veel ouders weten natuurlijk wel, dat het heel gezond is voor hun kind om buiten te spelen. Jantje Beton heeft onderzoek gedaan naar de mening van ouders. Lichaamsbeweging, sociale ontwikkeling en gezondheid, allemaal redenen om je kind de deur uit te doen. "Maar", zeggen diezelfde ouders "'t is wél lastig om ze bij de televisie en de computer vandaan te krijgen!".Daar zijn afspraken over te maken, lijkt mij. Maar dat is makkelijker gezegd ( door deze overjarige moeder, nog stammend uit het gelimiteerde-televisie-uren-en-praktisch-computerloze tijdperk) dan gedaan. Dat weet ik ook wel, hoor en ik benijd ze dan ook niks, de ouders van vandaag de dag.

Maar soms zijn er in een buurt niet eens kinderen om mee te spelen of is de verkeerssituatie zó gevaarlijk, dat het gewoon niet kan. Dan ben je dus eigenlijk een gehandicapt kind qua buiten spelen. Zielig, hè? Maar we hebben er sinds vorige week een buurtbewoner bij.

Hij heeft ook een naam: Victor Slow en hij komt oorspronkelijk uit Amerika. Hij zit met een ketting vast aan de lantaarnpaal vlak bij ons huis. Die ketting is wel nodig, want Victor ziet er zo gezellig uit, geel, met 'n petje en 'n vlaggetje, dat hij wel eens achterover gedrukt zou kunnen worden. Nu doet de wind dat vaak, want Victor is niet zo'n gewichtig persoon, maar dan is er altijd wel weer iemand die 'm overeind zet. We zorgen best goed voor hem.

Wij hopen dus met z'n allen dat, door de aanwezigheid van Victor, iedereen die onze parkeerplaats op rijdt zijn snelheid drastisch zal verminderen, zodat bij óns de buurtkinderen hun vertier niet uitsluitend bij de tv en computer hoeven te zoeken en niet als stadse bleekneusjes zullen opgroeien.

Er wórdt trouwens al veel buiten gespeeld hier, hoor, en er is geen beton of zo, dus zó zielig zijn ze nou ook weer niet. Alleen is het geen mooi weer voor kinderen en staat Victor in z'n dooie eentje in weer en wind z'n mannetje te staan. De bikkel.....!

(0 reacties)

zaterdag, 8 maart 2008

Gouden handel....
Die gouden plakken van Sven, zouden die nou van écht goud zijn? Of 'n pakketje schroot met 'n dun laagje goud? Er wordt niet zoveel goud meer gedolven, las ik, dus goud is goud waard vandaag de dag! Dat kunnen vooral de juweliers merken, doordat particulieren veel sieraden ter verkoop aanbieden. Gisteravond zagen we bijvoorbeeld hoe een Belgische juwelierster van alles aan het omsmelten was. Dat deed ze niet zómaar van hup, in een schaaltje en de brander erop. Nee, ze bekeek alles en vermoedde achter elk stuk een verhaal.

Zo had ze nogal wat trouwringen, waarbij ze aan de data die er in gegraveerd waren kon zien of 't een beetje een succesvol huwelijk was geweest. De klapper was er één van drie maanden tussen de trouwdatum en de datum van aanbieding. Maar ze had ook hele oude trouwringen van mensen die al overleden waren.

En dan de armband van oma van een zodanig model dat de kleindochter 'm niet zal dragen. Ze heeft ook totaal geen last van een familietraditiegevoel, zodat ze hem ook nooit zou óverdragen aan een volgende generatie.

Gouden kruisjes van mensen die ondertussen van hun geloof zijn gevallen, daar waren er ook nogal wat van. Kettingen, waar vervelende herinneringen aan zitten en die je dus niet meer om wilt. Tja, dan ligt zoiets maar in een doosje, terwijl je er hartstikke leuke dingen van zou kunnen doen. Op vakantie naar Ibiza met je nieuwe liefde of zo.

Bij zo'n programma als 'Tussen kunst en kitsch' zie je wel eens sieraden, die al tijden in de familie zijn en waarvan de achterkleindochter nou toch wel es wil weten of ze wat waard zijn. Daar schrikken ze dan soms behoorlijk van, want meestal is de taxateur erg enthousiast. Dat ze zoiets duurs zomaar in een laatje hadden liggen! Ik kan mijn dochters geruststellen, een dergelijke schrik zal hen bespaard blijven.

Ik ben helemaal geen sieradenmens. Ik vind het lastig, heb er geen verstand van en 't past ook niet bij mij. Mijn trouwring, die ik ook niet meer afkrijg zonder vingeramputatie, is ongegraveerd, want dat kostte destijds extra en dat vonden we onzin. We kunnen de data zelf wel onthouden. Verder houd ik erg van goudsbloemen, goudrenetten en ook goudvissen vind ik best aardig om te zien..........

(2 reacties)

vrijdag, 7 maart 2008

Sporen nalaten.....
In de zomermaanden rijdt er, ten behoeve van nostalgisch aangelegde toeristen, een stoomtrein van Apeldoorn naar Dieren en weer terug. Wij kunnen thuis altijd de stoomfluit horen als er weer eentje vertrekt. Dat is 'n leuk gehoor, een vakantiegeluid. Er is altijd veel belangstelling voor de ritten. De houten wagons zitten in het seizoen altijd aardig vol. Maar binnenkort zal dat wel afgelopen zijn.

Er moet namelijk bij elke locomotief, die bemand wordt door enthousiaste vrijwilligers die, behalve steenkool ook hun ziel en zaligheid in het vuur gooien, een veiligheidssysteem, een soort 'dodemansknop', worden geïnstalleerd, die per loc zo'n honderdduizend euro moet kosten. Dat is te veel geld voor zo'n club mensen, dus zullen ze waarschijnlijk moeten stoppen met hun activiteiten, omdat ze een rijverbod opgelegd kunnen krijgen. Zo verdwijnt er weer een stukje van vroeger. Kijk, ze poetsen zo'n trein tot ie glimt als de bekende keutel in de maneschijn, maar het ríjden ermee, dat is toch het mooiste!

En wie komt er nou op zo'n idee? De Arbo, het Ministerie van Verkeer en Waterstaat? De trein heeft een 'eigen' baan en zit dus de grote broers op het gewone net helemaal niet in de weg. Hij rijdt vanuit Apeldoorn langs de dorpen Beekbergen, Loenen en Eerbeek over de Veluwe naar Dieren, in een rustig tempo, het mág ook niet te hard, en vakantiegangers in onze contreien hebben er veel plezier van. Met name kinderen vinden het prachtig om mee te maken, hoe zoiets nou ging, heel vroeger.

Ik ben nou ook weer niet zo oud, dat ik het stoomtijdperk nog heb meegemaakt, maar de oude wagons met de gelakte, harde, houten banken wel. Ik reisde elke dag naar Amsterdam en ben zelfs wel eens in een veewagen vervoerd, omdat er problemen waren met het materieel. Daar maakte toen niemand een probleem van, zolang het ding maar de goede kant op reed. Het verbroederde zelfs wel, zoiets én je had iets te vertellen als je ( te laat) op kantoor kwam.

Als je ziet hoe de reizigers nu vervoerd worden is dat een luxe omgeving. Maar mij lijkt 't wel zinvol en opvoedkundig om zo nu en dan een vergelijking te kunnen maken met het stoomtijdperk. Gewoon, om te laten zien hoe chic we het nu hebben overal. Oké, het rijdt allemaal niet vlekkeloos qua dienstregeling, maar dat is een kwestie van wennen.

Maar die vergelijkingsmogelijkheid dreigt nu dus te verdwijnen. Er zijn elf á twaalf nog rijdende stoom-en diesellocomotieven in ons land, las ik. De investering van ruim één miljoen euro, vanwege die nieuwe veiligheidseisen, kunnen de vrijwilligersorganisaties die het erfgoed beheren natuurlijk nooit opbrengen. Weer iets leuks en waardevols letterlijk van de baan. En wees es eerlijk: wat is nou eigenlijk één miljoen? In het kader van 'beveiliging' dan, hè....

(0 reacties)

donderdag, 6 maart 2008

Recidive......
* Wel verdikkeme! Wat staat er in De Weekkrant/Apeldoorns Stadsblad van deze week?

" HOOGBEJAARDE VROUW STEELT STUK ZEEP"

* Harderwijk. Een 88-jarige vrouw uit Apeldoorn is in een supermarkt in Harderwijk betrapt op winkeldiefstal. Een medewerker van de grootgrutter zag de hoogbejaarde een stuk zeep onder haar jas stoppen. Even later bleek dat de vrouw ook nog een stuk leverworst verstopt had. Ze werd door de politie verhoord en kreeg een boete.*

De combinatie leverworst-zeep is té toevallig! En dan die leeftijd: 88 jaar,ze móet 't gewoon weer zijn! Wat voor rare kronkel zou daar nou toch achter zitten? Laat daar je fantasie maar es even op los, mensen.....

(2 reacties)

woensdag, 5 maart 2008

Van de kaart.......
Bij Smile las ik, dat ze van een echte crack klaverjassen heeft geleerd. In een nachtelijk uur mét alcohol dus wat er is blijven hangen moet nog blijken, maar dat komt wel goed. Het is een prima start. Mijn kloris en ik hebben het ook nog niet zo lang geleden geleerd en dientengevolge hebben wij een tweewekelijkse kaartavond met onze leermeesters. Die verloopt sóms gunstig voor ons, maar dat is dan puur geluk zo niet toeval. Want je moet je kop d'r wel bij houden, zeg! Weten welke kaarten "er uit" zijn en zo en wat precies troef is. En waarom zou het eigenlijk "klaver"-jassen heten? Hartenjassen had toch net zo goed gekund? Schoppenjassen, ook leuk. En ruitjesjassen zijn helemaal in de mode. Nou ja, klaver "bekt" wel 't beste. Probeer maar es.

Wij zijn zelf nooit zo'n kaartfamilie geweest eigenlijk. Geen volwassen voetballers in de familie, daar zal 't wel door komen. Mijn ouders waren trouwens bridgers. Dat deden ze wekelijks met een ander echtpaar op een vaste avond. Er was nog geen televisie, hè. Mijn moeder tutte zich dan op en ze stapten goedgehumeurd de auto in. Belangrijk dat je dat even weet..

Ik lag al in bed als ze tegen middernacht thuiskwamen. En dan hóórde ik 't al: de geërgerde stem van mijn vader, die mijn moeder aan 't vertellen was wat voor stoms ze die avond nou weer allemaal had uitgehaald. En de geagiteerde stem van mijn moeder: "Nou, dan zoek je toch een ander om mee te bridgen! Ik doe het tóch nooit goed!". Of iets van gelijke strekking. Ik wachtte dan op de klap waarmee de slaapkamerdeur dichtsloeg.

En de volgende ochtend was alles weer heel normaal. "Schat, wil je nog thee?". 't Hoorde dus gewoon bij de nabespreking, dat gemekker. Moet je even weten: dat doet een kaartspelletje dus met je. Ik wacht maar af......

(4 reacties)

dinsdag, 4 maart 2008

Op reis in China.....
Voor de Belgische versie van "Man Bijt Hond", die wij ergens leuker vinden dan de Nederlandse, is verslaggever Martin Heylen al een paar maanden op reis door China. Met een tolk maakt hij een gigantische ronde. Vanuit Peking, waar zijn reis ook weer zal eindigen.Hij spreekt zomaar mensen aan, bereidt niets voor, en daardoor krijg je veel "gewone" gastvrije Chinezen te zien. Zo makkelijk als mensen hem binnenlaten in hun huis, dat die naam soms nauwelijks verdient, het is wonderbaarlijk.

Ik weet weinig van China. Volg uiteraard de discussies over Tibet, de mensenrechten, teken zo nu en dan eens 'n petitie, maar ik zou niet weten wat ik er verder mee moet. Vooral ten aanzien van de Olympische Spelen van komende zomer, waarvan mensen vinden dat we er niet heen zouden moeten.

Je kunt van een sporter, die zich jarenlang een slag in de rondte heeft getraind om zich in zijn discipline te kunnen meten met de rest van de wereld, niet verwachten dat hij zich gaat bezighouden met iets anders dan zijn persoonlijk record. Vanwege de plek waar de Spelen gehouden worden, een keuze waar hij geen enkele invloed op heeft kunnen uitoefenen. Eigenlijk zouden die Spelen altijd in Griekenland moeten zijn, de bakermat. Maar oké, ze zijn in China. Guus Hiddink zei zaterdag in de krant, dat e.e.a. je er niet van hoeft te weerhouden om je mond open te doen. Zou ie dat in Rusland ook doen? Toch ook een land waar ze niet van álle babbels houden.

Nou ja, die reis van die Belg is leuk. Er zijn heel veel leuke Chinezen, die ondanks hun eenvoudige omstandigheden, toch zo vriendelijk zijn en blijven lachen. Vooral op het platteland is het armoe troef. Het is een mooi land, dat hebben ze dan in ieder geval.

Gisteravond zagen we, toen de tvploeg ging tanken bij PetroChina, hoe een Chinese man vier jonge meisjes, in rood met gele uniformen, aan het drillen was. Ze waren in opleiding voor het beroep van pompbediende. Hij had ze allemaal op een rijtje gezet en stond ervoor te schreeuwen: "Sta recht, kijk recht vooruit, strek je arm, geef het stopteken!"( en dat allemaal in het Chinees dus, hè). Toen die Belgische verslaggever zei, dat ie het 'n beetje militaristisch vond, stak de Chinees zijn borst naar voren en zei, dat het ook een pompstation van de staat was. Dus vandaar.

Toen aan de meisjes gevraagd werd of ze dat gedril eigenlijk wel leuk vonden, antwoordden ze alle vier dat ze het een eer vonden om de benzineslang van hun baas te mogen hanteren. En dat ze hun uiterste best zouden doen de functie waardig te zijn. Het leek een uit het hoofd geleerd lesje, deel van de opleiding. Kijk, zo motiveer je werknemers dus. Drillen. Ze doen geen mond meer open verder.......

(5 reacties)

maandag, 3 maart 2008

Proletarisch winkelen.....
Er zijn in Apeldoorn bejaarden, die wel héél erg met hun tijd meegaan, zeg! De bedrijfsleider van een C1000 elders in de stad (niet bij de onze natuurlijk, want hier in de buurt wonen alleen maar kéurige bejaarden!) heeft deze week, binnen twee dagen, twee shopliftende oudjes moeten aanhouden. Een man van 85 dacht zonder betaling een fles jenever mee te kunnen nemen en een 88-jarige vrouw stak drie stukken zeep en een boerenleverworst in haar zak.

Ik kan er niks aan doen, maar dat zie ik dan meteen voor me, hè. Hoe iemand zo'n worst, een boerenworst nog wel, in zijn of in dit geval haar zak laat glijden. De zeep in de ene en de worst in de andere, want dat kan qua luchten niet bij elkaar natuurlijk. Dat maakt het extra ingewikkeld ook nog.

Waarom neemt iemand trouwens zo'n risico gesnapt te worden? De winkeliers hier in Apeldoorn worden tegenwoordig getraind met behulp van "nepboeven" om extra alert te worden en dat schijnt resultaten af te werpen. Je leest wel vaker dat iemand een boete van 130 euro of meer oploopt door het achterover drukken van een simpel pakje van het een of ander dat enkele euro's kost.En meestal zijn dat jongere mensen.

De politie gaat bij oudere winkeldieven altijd na of er dementie in het spel is. Nou, dat was bij deze man en vrouw niet aan de orde, hoor! Allebei nog bij de pinken. De man gaf ook meteen toe, dat ie zin had in een gratis borrel en de vrouw was zelfs met haar auto gekomen. Nou wórdt de benzine wel steeds duurder, dus tja.......

(3 reacties)

( - - )