|
 |
|
 maandag, 29 december 2008
Parkeerprobleem...... Het laatste stuk naar z'n kantoor liep hij dan met behulp van zijn blindenstok. Dat ging altijd zonder problemen, want hij kende de weg en de weg kende hem. Tot het op een dag erg slecht weer was en hij tegen wind en regen in, ietwat voorovergebogen, over het trottoir onderweg was langs de bekende route. Waar mensen aan het verhuizen waren en daartoe de verhuiswagen, vanwege het slechte weer dicht bij het huis, op de stoep hadden gezet. De laadklep schuin naar beneden als 'oprit' en onze blinde voetganger dacht wel : "Gôh, wat is Amersfoort ineens heuvelachtig geworden....en zo droog ook!", maar ondertussen liep hij regelrecht de verhuiswagen in. De verhuizer was er snel bij en riep:"Hé, als je niet mee wil naar Bunnik, moet je d'r wel effe uitkomen!". Het was lachen natuurlijk en het was nadien een leuk blindenmopje. En van zoiets heb je echt járen plezier, hoor......
 (1 reacties)
zaterdag, 27 december 2008
Proost.....? Dat had uiteraard in het Uddelermeer gekund of op Bussloo of desnoods in het Apeldoorns Kanaal, dan hoef je niet zo ver weg met je zwembroek. Maar nee, ze hebben hier bedacht dat ze een bassin gaan vullen in de Kapelstraat. Met zesduizend liter koud bier. Je hebt een trapje nodig om de duik daarin te kunnen nemen, want de rand is zo'n twee meter hoog en vanwege de alcoholwet zal er ook wel een leeftijdslimiet zijn. Daar heb je aan zee geen last van. Toch zou ik maar geen slok nemen als ik 'duiker' was, want ten eerste weet je niet of iedereen wel onder de douche is geweest en ten tweede heb ik nergens het merk bier kunnen achterhalen. Het kan wel de verschrikkelijkste bocht zijn dus. En zo niet, dan heeft men hier in huis slechts één commentaar: "Zónde.....!"
(1 reacties)
donderdag, 25 december 2008
Onze kerstboom anno 2008......
(2 reacties)
woensdag, 24 december 2008
Friese wortels..... Het familieverhaal gaat terug tot 1575 en onze neef heeft helemaal uitgezocht waar onze familienaam vandaan komt. Het is wel allemaal Fries wat de klok slaat, hoor! Mijn Amsterdamse genen slaan bijvoorbeeld nergens op tussen al die noorderlingen. Ordinaire import. Maar ik word genoemd in het boek en dat is toch mooi. De afkomst van de familie is nederig, maar ze hebben zich wel opgewerkt. Het boek is "Armoe Troef" genoemd en dat is voor de wortels van onze stamboom goed gekozen. We krijgen een goed beeld van de tijden en omstandigheden, het leven en werken en het moet niet altijd makkelijk zijn geweest. Ook zie je de diverse uitgeoefende beroepen. Onze neef heeft een goed werk gedaan en het moet een heel karwei zijn geweest. Je moet ook beslist historisch nieuwsgierig zijn aangelegd om zo'n project vol te houden. Maar dat was ie gelukkig......leuk!
(4 reacties)
Vlaams.... De straat zag er troosteloos uit, het miezerde, er was geen mens op straat en ze stonden daar maar verschrikkelijk te hopen, dat iemand de misdaad zou komen plegen. Niet dus. Het was gewoon zielig voor ze. En zulke plichtsgetrouwe Belgen zitten nou ook nog zonder regering. Alweer. Maar sluikstort vind ik 'n mooi woord. Dat hebben ze goed verzonnen......
(0 reacties)
maandag, 22 december 2008
Mega-industrie......
(0 reacties)
Kaartsysteem.... We kregen een kaart van iemand, die een kerstkaart heeft gemaakt van zijn besneeuwde huis in het bos, als de wiedeweerga gefotografeerd in november toen het even sneeuwde. Je moet het ijzer smeden als het heet is, al is dat een gekke uitdrukking als het sneeuwt. Maar 't is een mooie kaart geworden. Ik heb trouwens net onze wenskaarten in de doos gedaan. In de doos, ja, want op de bus mag niet. Er staat een grote "gouden" kartonnen doos buiten bij het buurtpostkantoortje waar ze in moeten, want dat scheelt sorteren. Ik vind het altijd een heel karwei, die kerstkaarten schrijven. Omdat je de ontvangers in de meeste gevallen nou niet direct dagelijks of wekelijks, wat zeg ik, zelfs niet máándelijks, tegenkomt maar hooguit eens per jaar omdat ze in je eindejaarslijstje staan, zoals jij ook in hún eindejaarslijstje staat, schrijf je er wat extra's bij. Hoe het gaat en dat "we toch eens moeten afspreken" en zo. Voor de buitenlandse kaarten was ik al helemáál te laat natuurlijk. Daar heb ik maar bij geschreven, dat ik blij ben, dat 2009 een heel jaar beslaat, zodat er toch nog iets te wensen overblijft al komt de kaart ná de feestdagen. Ik zou er echt eerder aan moeten beginnen, aan die kaartschrijverij, maar het lijkt wel of in november/december de tijd twee keer zo hard gaat als normaal. We hebben wat verjaardagen en húp dan is het sinterklaas en húp dan zet je alweer de kerstboom neer! De tijd vliegt van het een naar het ander. Elk jaar neem ik me voor om mijn kerstkaarten zelf te vervaardigen. Dat heb ik als activiteit op mijn werk jarenlang gedaan met revalidanten. Honderden hebben we er gemaakt en ik heb alles daarvoor hier in huis. Fluitje van een cent. Ik zou naar geen winkel hoeven om spullen te halen. Alleen maar gaan zitten en beginnen, maar het komt er niet van. Maar ik ga wel naar een winkel om kant-en-klare kerstkaarten te kopen, die ik tot praktisch het laatste ogenblik laat liggen en ze op het nippertje verstuur. Dat is raar. Maar ik zei al: het zijn rare dagen.......
(3 reacties)
vrijdag, 19 december 2008
Geen wonder....
(1 reacties)
donderdag, 18 december 2008
Stom geluk.....! Dat is het bijna elk jaar, maar deze keer wel héél erg. Want je moest ook nog een katholieke opvoeding hebben genoten om al de woorden, die Kristien Hemmerechts, de Vlaamse schrijfster, in haar dictee had gestopt, te kennen of op z'n minst te begrijpen. Ze vertelde trouwens aan Philip Freriks hoe ze aan die moeilijke woorden was gekomen en die had ze van het internet gehaald. Ja, zo kan ik het ook, zeg! Het was ook een raar verhaal. Met lowbudgetkloosters en een benedictijnerabt met gebronsde armen. Het gemiddelde aantal fouten was zoiets als 37 voor de Nederlanders, voor de Belgen uiteraard lager. Ik heb wel es gedacht: "Met al die troubles daar moet Vlaanderen maar bij Nederland en de rest qua taal maar bij Duitsland en Frankrijk". Maar nee, wij krijgen dan hier ook een taalstrijd en dat moeten we niet hebben. Ondertussen ben ik wel zó blij, dat ik niet mee heb gedaan.Dat was echt niks geworden en dan had ik weer niet geslapen vannacht.......
(1 reacties)
woensdag, 17 december 2008
Braak.... Ik kom er op, doordat Apeldoorn nogal aan het slopen is op allerlei plekken. Ook druk aan het bouwen, hoor, maar het slopen valt me nu even wat meer op. Zo gaan er vijf flatgebouwen tegen de vlakte van, voor Apeldoornse begrippen, Bijlmerformaat. Dat is een hels karwei, waar ik toch wel met ontzag naar kijk, hoor. Van de week stond er een foto in de krant van zo'n halfgesloopte flat. Zag je de openingen van binnendeuren ineens buiten. Waar moeders doorheen hebben gelopen om de piepers op tafel te zetten, waar jonge ouders midden in de nacht heen en weer hebben lopen drentelen om hun blèrende kind stil te krijgen, waar deuren ook wel eens in dicht knalden, omdat men het even niet met elkaar eens was, kortom: waar geleefd werd. Pas als het onherkenbaar puin is geworden is dat woonbeeld helemaal weg. St. Hubertus, een bejaardenoord, is ook afgebroken. Het voldeed niet meer aan de moderne eisen. De bewoners hebben afscheid genomen en zijn inmiddels misschien wel weer gewend aan hun nieuwe woonomstandigheden, want ze zijn verdeeld over andere huizen, dacht ik. Ook voor die mensen moet de afbraak van hun huis een hele omslag zijn geweest. Dat van die "oude bomen", weet je wel? Mijn man heeft er vorig jaar het kerstfeest nog "muzikaal opgeluisterd", zoals dat heet. Nu is het daar een kale vlakte met nog achtergebleven puin. Het ziet er raar uit als je, zoals ik, er jarenlang bent langs gereden op weg naar je werk. Verder is ook nog "het waardmanshuisje" afgebroken. Daar is een behoorlijke commotie over geweest, want men dacht dat het boerderijtje van "de waardman", dat was de beheerder van de sprengen die de fontein van Het Loo van water voorzagen, een monument uit 1693 was. Nou, en dat breek je maar niet zo af al staat het op instorten. Maar nu blijkt, na gedegen historisch onderzoek, dat het uit de negentiende eeuw stamt en dus niet monumentaal beschermd is. De eigenaresse is blij, want nu kon ze het laten afbreken om er iets nieuws te bouwen. En weet je wat ze er neer gaat zetten? Een boerderette. Eerlijk waar, het stond echt zo in de krant. Een boerderette, hoe kóm je d'r op. Ja, de nieuwe tijd, net wat u zegt.........
(2 reacties)
dinsdag, 16 december 2008
Brrrr...Koud, hè? Zo krijg je dezer dagen ook aanbiedingen van 'feestkleding', want je moet er betoverend uitzien met de kerst. Nu ligt het er maar helemaal aan waar je je dan bevindt. En ook wat je eigenlijk onder betoverend verstaat. De aangeboden feestkleding is, waar het de vrouwenkleding betreft, ook zo blóót! Mouwen zitten er sowieso niet in en de rest van de boel wordt op z'n plek gehouden door minuscule bandjes en door de stof kijk je zo heen. Lekker warm is anders. Mannen hebben het wat dat betreft toch veel comfortabeler. Een chic pak, oké, maar daar zitten wel mouwen in en dan met nog 'n overhemd eronder ook, mét das of strik. Dat tocht echt niet, hoor! Ik ben heus niet kouwelijk aangelegd, maar voor die bloot geklede dames zal toch aardig gestookt moeten worden. Wat dat niet kost aan energie, zeg! Wij hebben met de kerst een intiem dineetje, waar deze moeder haar best voor zal doen. Homemade.En ze vinden mijn nieuwe, lekker warme twin-setje vast wel betoverend. Ook grijs.........
(0 reacties)
vrijdag, 12 december 2008
Zwijnerij..... Die bosweg is een 80-kilometerweg en ik rijd daar sowieso nooit hard en dat was nu dus maar goed ook. Ik had groot licht op en er reden auto's achter mij, maar ik kon afremmen zonder problemen. Niks aan de hand dus, hoop ik ook voor het zwijn. Aan de auto is niets te zien tenminste en verder zijn we geen zwijnen meer tegengekomen. Maar je schrikt je even zo goed te pletter, zeg! Mijn zwager, die in de horeca zit, zei: "Jammer, dat je 'm niet hebt meegebracht. Ik had er wel wat lekkers van gemaakt!". Die kijkt weer heel anders aan tegen zoiets. Ieder z'n vak. Maar we zijn vannacht voor de zekerheid toch maar over de snelweg terug naar huis gereden. Mooi, hoor, zo'n weg door het bos en de natuur moet beslist zijn loop hebben, maar toch maar liever niet tegen mijn auto........
(2 reacties)
woensdag, 10 december 2008
Patatje oorlog..... Het was er stil. Ik was de enige klant en achter de toonbank stond een joch van een jaar of zestien, het enig aanwezige personeelslid. Zijn baas wist kennelijk uit ervaring, dat op dinsdagavond tussen kwart over zeven en half acht, er geen moer te doen is. De jongen nam mijn bestelling op en ging aan de gang. En ik ging er even bij zitten om te wachten. Ondertussen stopte er met veel geraas een auto voor het pand en daar rolden drie opgeschoten jongens uit. Met van die petjes op en ze maakten enorm veel lawaai voor dat ze maar met z'n drieën waren. De zaak was meteen vol. Schreeuwen, lachen, elkaar stompend. Leuk dus als je er van houdt. De enige, die een beetje normaal deed, was zo te zien de oudste. Die waarschijnlijk het rijbewijs had en het geld, want hij deed de bestelling. "Hier opeten?", vroeg de snackbarjongen. "Nee, meenemen!", was het antwoord. En natuurlijk verbeeldde ik me, dat de jongen opgelucht keek. Ik weet uit de krant dat deze snackbar al diverse malen is overvallen dus toen ik die knapen uit die auto zag komen dacht ik: "Waar is hier de zijdeur?". Dat is toch vreselijk? Zulke gedachten wil ik helemaal niet! Oké, een hoop herrie en gedoe, maar verder eigenlijk hele gewone jongens met praatjes. Dertien in 'n dozijn. 'n Grote broer met auto en 'n baan, die ze trakteert op een patatje oorlog. Heel gewoon toch? En mij hebben ze niet eens zien zitten. Ja, toen mijn spullen klaar waren en ik "prettige avond" zei, in het algemeen en tegen niemand in het bijzonder, toen pas. En toen zeiden ze: "Hetzelfde, mevrouw!". Stom mens, ik..........
(0 reacties)
zaterdag, 6 december 2008
Sinterkerst...... Toch las ik zelf, denk ik, nog even een kleine pauze in tussen de twee evenementen van deze decembermaand. Hoewel, er was vandaag in de supermarkt al vrijwel niks sinterklazerigs meer te krijgen, hoor. De macht is al weken overgenomen door de kerstkransjes. Maar onze boterletter S is nog helemaal niet op en in de kast ligt nog een taaipop op slachting te wachten. Ook zijn er nog chocoladeletters die moeten sneuvelen. Pas als dat allemaal gebeurd is, dán ga ik kerststerren (poinsettia's) kopen.Mooie rode en wie weet ook nog witte. En dan ga ik kijken of er nog versiering bij moet komen en of de kerstboom een beetje netjes uit de vuilniszak wil komen. Ja, oké, je hebt hele mooie opbergtassen voor kunstkerstbomen, maar de onze heeft 't nogal slecht getroffen met ons en zit ruim elf maanden van het jaar in een vuilniszak. Maar als ie daar eenmaal uit is, nou dan doe ik er echt alles aan om 'm mooi te maken en te laten stralen. En ik straal vrolijk met 'm mee, want oh, oh, oh, wat vind ik die kerstweken toch leuk en gezellig! We hadden vroeger een kennis, die geen afscheid kon nemen van kerstmis als die voorbij was. Kerstverlichting, de ballen, de takken en de rest van de kerstprullaria, het bleef staan en hangen tot ver in april. Dan ruimde ze het pas op, veegde de dennennaalden van de plinten en onder de kasten vandaan en ging zich aan de zomer wijden. Zo raar is het bij ons in de familie niet, hoor. Begin januari beginnen we toch wel weer te verlangen naar een beetje ruimte in de kamer, een beetje licht en de lénte! Dan willen we weer sneeuwklokjes zien en zo. Maar die donkere dagen voor kerstmis zijn aan ons allen zeer besteed, hoor! Dus, toedeloe, Sint! Tot volgend jaar maar weer........!
(2 reacties)
vrijdag, 5 december 2008
Een goede buur...... We vieren vanavond het Sinterklaasfeest met de familie in het huis van onze dochter. Omdat er daar nog "gelovigen" zijn was het wat lastig met de cadeautjes. De verzameling daarvan moet nogal omzichtig geregeld worden. De buren zijn een paar dagen niet thuis dus zijn de tassen en zakken met de goede gaven van de Sint in de hal van het buurhuis gestald. Ik heb ons aandeel vanmorgen gedropt. Er wordt een brief gefabriekt, die door de brievenbus van het "sinterklaashuis" zal worden geworpen door iemand, die rookt. Niet, dat ik het zo geweldig vind als iemand rookt, maar aangezien dat toch buiten gebeurt, is het nu even handig en komt 't mooi uit. In die brief zal dan staan, dat Sinterklaas zo klunzig is geweest om de spullen in het verkeerde huis af te leveren. De oen. En dan zal er ongetwijfeld een optocht volgen naar het in het donker gehulde buurhuis. Wat je al niet verzint, hè? Als je Sinterklaas viert met kinderen kún je eigenlijk niet zonder buren. Er zullen vanavond heel wat op ramen en deuren bonzende buurmannen de klos zijn. Of buurvrouwen, dat kan ook. En die moeten dan maken dat ze wegkomen.Spannend, hoor........!
(1 reacties)
woensdag, 3 december 2008
Luwte.... Je weet ook vaak helemaal niet waar zo'n dip vandaan komt en is er soms geen reden voor. Het kan zomaar over je komen. Maar misschien is het gewoon een signaal van je hersenpan dat je es even rustig aan moet doen of eens iets helemaal anders dan anders. En meestal gaat het gegarandeerd weer over als je een beetje gezond in elkaar zit. En het geen "dip" noemen helpt ook. We zouden eens een gezellig woord moeten verzinnen voor deze toestand. Es even denken.....Hoewel 't dat wel vaak is, is "energiecrisis" te heftig en niet gezellig. "Luwte", een beetje 'n ouderwets woord, vinden we dat wat? "Ik zit in de luwte" klinkt leuker dan "ik zit in een dip". Dat lijkt alsof je er uit getrokken moet wórden. Luwte klinkt lekker uit de wind, 'n beetje zomers, comfortabel, je kunt er zelf uitkomen op 'n tijd die jou goeddunkt en met 'n goed boek, een leuke film, een bakje chips met een dipsausje......tsja.......
(3 reacties)
maandag, 1 december 2008
Tas.... We zijn ook nog geslaagd met onze boodschappen en dat is natuurlijk ook prettig. Alleen waren we vergeten een tas mee te nemen van huis en die plastic tasjes, die je in de winkels krijgt, snijden met wat gewicht erin na enige tijd ongelooflijk in je vingers. We wilden dus even een boodschappentas kopen, zo een met van die strepen of ruiten, je weet wel. Sterk, goedkoop en er kan veel in. Nérgens, zeg! Ja, bij Albert Heijn, zeiden ze, die had wel iets dergelijks. Maar we waren een eind uit de buurt en we hadden niks Albert Heijnerigs nodig, behalve die tas. En bij de winkel van Blokker had ik nog een soort probleem. Wij noemen zo'n tas bij ons thuis namelijk een turkentas. Iedereen weet dan meteen wat je bedoelt. Wij kampeerden altijd met die tassen, gingen er mee met vakantie. Ideaal! Er kan zoveel in, kleding heeft de ruimte, het formaat is zeer handig in de achterbak van de auto en ook levensmiddelen zitten er, met de rits dicht, veilig in opgeborgen. Geen muis komt er in. En hij heet natuurlijk niet voor niks turkentas. Onze medelanders hadden ze vroeger, als ze op vakantie gingen naar het moederland, altijd vol met van alles voor de familie. Maar die aardige hulpvaardige allochtone medewerker van Blokker durfde ik, toen ik op zoek was, uiteraard niet naar een turkentas te vragen. Hij had vast wel geweten wat ik bedoelde, maar zo iets doe je niet. Nou ja, nu hebben we weer een heleboel plastic tasjes. Hérgebruiken maar weer.........
(0 reacties)
Feestmuts..... Bovendien heb ik elektriciteit aangelegd gekregen in mijn kasje en de mannen hadden nóg een heel leuk idee: ik heb een apparaat gekregen waarmee ik al onze ouwe dia's en filmpjes in de computer kan scannen. Die liggen in de kast omdat het zo'n gedoe is om ze te bekijken en dat is dus ook al in eeuwen niet meer gebeurd. Eigenlijk weet ik ook niet meer precies wat er op staat en de tijd dat we dia's maakten in plaats van foto's beslaat toch wel heel wat jaren. Iedereen is dus zeer benieuwd. Het zal wel wat tijd kosten, dat scannen, maar dat is niet erg. Al die tijd dat ze er hebben gelegen , dan kan er nog wel wat bij. Het wordt vast een reisje langs memory lane. Ik zal er snel aan beginnen, zodra ik weet hoe het allemaal moet. Ze zéggen, dat het niet moeilijk is en dat ik 't kan. En.....nou ja,.....dat ís natuurlijk ook zo. Maar ik had een leuke verjaardag, hoor......!
(6 reacties)
 -
-  )
|
