Zelfstandig winkelen…..

.....kruitvat.....

…..kruitvat…..

Ja, sorry, het is weer eens zover. Een blinde vrouw ging , waarschijnlijk geheel zelfstandig, naar een winkel van het Kruidvat. Daar vroeg ze of iemand van het personeel haar een arm kon bieden om “zelfstandig” te kunnen winkelen. Daar was het Kruidvat niet op voorbereid, het was druk, maar bood wel aan om wat ze nodig had voor haar te pakken.

Dat weigerde ze, want ze wilde zelfstandig winkelen. Aan de arm van een medewerker. Hoe zelfstandig ben je dan, vraag ik me af. De organisatie die over de rechten van de mens oordeelt en die ze het voorval ( ook helemaal zelf?) voorlegde, gaf haar, op grond van het feit dat ze als gehandicapte werd gediscrimineerd door het Kruidvat, gelijk. Fijn geregeld, altijd prettig als je ergens gelijk in krijgt.

Maar ik erger me weer eens aan iemand, die denkt, dat ze het centrum van het universum is. Een winkel kan toch niet verplicht worden om iemand, die dat niet zelfstandig kan, een personeelslid ter beschikking te stellen ( ze hebben er doorgaans toch al te weinig in deze dure tijden) om uitgebreid boodschappen te doen. Zo’n iemand dient zelf voor begeleiding te zorgen. Zelfs als je nou niet direct familie of buren hebt zijn daar best dingen voor te regelen. Vind ik dan.

Dan ben je even niet zo “zelfstandig” misschien, maar je zadelt een winkel niet op met een slechte naam. De Telegraaf en consorten missen dan wel weer een mooi zielig artikeltje, maar dat moet dan maar…..


Hulpverlening…..

..... nee, zo ruig  ging het niet, hoor!.....

….. nee, zo ruig ging het niet, hoor!…..

Afgelopen zaterdag zagen we een staaltje medemenselijke hulpverlening midden op een kruispunt van de Laan van Zevenhuizen, alhier. Een blind jong meisje, uiteraard herkenbaar aan haar witte stok met rooie strepen, was bezig de weg over te steken. Dat ging bepaald niet zonder problemen. Was ze nou maar récht overgestoken, maar nee, ze week af van de oversteek, van het rechte pad dus en liep al voelend met haar stok, zó het kruispunt op.

Het verkeer, dat van de dwarse richting kwam was al bezig op te rijden en had haar zo op de bumper kunnen nemen. Ze was zeer gevaarlijk bezig. Een automobilist zette zijn auto midden op het kruispunt stil, sloot daarmee elke rijrichting af, stapte uit en pakte het meisje beet. Deed dat zeer uitgebreid, vragend waar ze heen wilde, stak met haar over en zette haar bij de juiste oversteekplaats, drukte zélfs nog voor haar op het knopje en liep toen op z’n gemak terug naar zijn auto, zwaaide naar iedereen om ze te bedanken voor hun geduld, het duurde met elkaar echt wel een paar minuten, hoor, en reed weg. Applaus.

Maar wat er dan in zo’n situatie gebeurt, zeg! Het verkeer zat in vier richtingen vast. Mijn zoon zei, dat die man z’n auto wel wat handiger had kunnen wegzetten bij zijn reddingsactie en misschien was dat ook wel zo, maar ach, zo krijg je toch weer es wat aandacht (de hulpverlener deelde daarin mee natuurlijk) voor de gehandicapte medemens.

Het meisje had trouwens een heel moderne stok, daar heb ik verstand van, zoals je weet, maar heeft misschien wel een (opfris-)cursusje mobiliteit nodig, want ze was echt een gevaar voor zichzelf. Daar weet ik trouwens nog wel een goed adresje voor…..

.....hier weten ze hoe je veilig aan de overkant moet komen.....

…..hier weten ze je vertellen hoe je veilig aan de overkant moet komen…..


Vrouwenbeweging…..

.....tja.....

…..tja…..

Na het debacle in Frankrijk gisteren van het Nederlands elftal moest ik erg lachen om het mopje dat iemand twitterde : “Jongetje: “Papa, ik wil op voetbal!” Zijn vader: “Nee jongen, voetbal is voor meisjes!”…..

.....tja.....

…..tja…..


Dakloos…..

‘k Geloof, dat er niks is, dat ik smeriger vind dan in het donker op een naaktslak trappen! We hebben er dit jaar nogal wat in de tuin en elke morgen en avond ben ik op jacht naar ze. Ik pak ze niet op, maar wip ze met een klein tuinharkje in een mandje en gooi dat leeg in de groene bak.

.....naaktlopende slijmbal.....

…..naaktlopende slijmbal…..

Ik maak ze dus niet dood, want ze kunnen zich nog te goed doen aan het groente- en tuinafval. Vind ik best diervriendelijk. Die kleine musjes in onze tuin zie ik ze niet verorberen. Dat de slakken daarna bij het ophalen van de groene bak in een grote niet diervriendelijke vrachtauto terecht komen daar kan ik dan even niks aan doen.

Wat ik wel gek vind is, dat ik helemaal geen huisjesslakken tegenkom. Alleen maar die glibberige slijmbeesten. Komt door het vaak natte weer, zeggen ze. Dat zal wel, ik heb er geen verstand van. Hoe je bestrijden moet daar zijn de meningen nogal over verdeeld. Zout (hoe leg je op elke slak zout?), koffieprut houden ze ook niet van, bier lusten ze wel, maar dan schijnen alle naaktslakken uit de hele buurt aan de bar te komen hangen, slakkenkorrels heb ik al eens gestrooid, maar ik moest evengoed op jacht dus die hielpen niet echt.

Nou ja, ik jaag dus maar verder op die beesten. Slakken met huisjes heb ik ook niet graag, maar ik vind ze wel mooier om te zien. Voordat die de bak ingaan, bekijk ik ze graag. Maar dit jaar nog geen huisjesslak gezien. Wel veel dakloze slakken. En er zijn ook al zoveel dakloze mensen deze zomer. ’t Is een plaag van de natuur…..


Petje af maar…..

In Paleis Het Loo was de afgelopen tijd een tentoonstelling met de hoeden, die prinses Beatrix ooit tijdens haar bezoekjes zo hier en daar heeft gedragen. De enige officiële foto’s van haar zónder hoofdbedekking zijn te tellen. Bij rampen en op de Antillen, geloof ik. Een hoed moet. Máxima vind ik zonder hoed leuker, maar die moet er ook regelmatig aan geloven en die houdt nogal eens van gróót in zo’n geval. Ook bij haar dus: de hoed moet. Er schijnen nogal wat mensen op die expositie, die “Chapeaux” heet, wat blijkbaar chiquer klinkt dan “Hoeden”, af te komen, want ze verlengen ‘m tot eind oktober.

Er wordt hier komend weekend een polotoernooi gehouden met vier profteams, die gaan strijden om de King’s Cup in de voortuin van het paleis met dat museum, want dat is het, op de achtergrond, georganiseerd door de Rotary, waar behalve dat er gesport gaat worden, (er zijn maar liefst 70 paarden nodig voor het evenement, die in de koninklijke stallen mogen staan) er staan Engelse sportrijtuigen met vierspan opgesteld, er is een veiling waar van alles te koop zal zijn én een jury gaat de hoeden van de bezoekers beoordelen! ’n Soort Ascot in Apeldoorn. De organisatoren hopen op een jaarlijkse of tweejaarlijkse traditie.

Je moet er van houden, van zoiets. De krant zal er wel verslag van doen en dan lees ik het wel, welke chapeau er gewonnen heeft. Zal wel niet zo’n serieus hoofddeksel zijn als die binnen op die tentoonstelling staan, want Beatrix houdt niet van extravagant. Máxima vast wel. Nou, ik hoop voor ze dat ze mooi weer hebben, dan hebben wij het in onze áchtertuin ook en een verregende hoed wint geen prijs natuurlijk…..

.....ideetje? Dit kan ook vast wel met 'n Albert Heijn-tas.....

…..ideetje? Dit kan ook vast wel met ’n Albert Heijn-tas…..


Keuzes…..

.....o, jongens, ik kom niet meer bij.....!

…..o, jongens, ik kom niet meer bij…..!

Gisteravond zat ik rond acht uur in mijn eentje in de kamer. De televisie stond aan en ik had de keus om het achtuurjournaal te kijken, een programma over onze planeet of “Ik hou van Holland” op RTL. Er is nog wel meer, maar ik had geen zin in zappen.

Mijn man was boven bezig met zijn vrijwilligerswerk, een dienst die de hele zaterdagavond duurt. En onze zoon is getroffen door een spit-aanval in zijn nek, waardoor hij met veel pijn door het huis loopt en het liefst plat ligt. Hij heeft van de dokter behoorlijk zware pijnstillers gekregen en hoopt alleen maar dat ie er een beetje snel verbetering van merkt, want hij heeft het hartstikke druk met werk en kan zijn hoofd nauwelijks bewegen. Maar vandaar dat ik, die niks mankeer, in mijn eentje beneden zat.

Niks mis mee, ik vermaak me wel. Maar soms heb ik het even moeilijk met het journaal en onze planeet is interessant, absoluut, maar ik wenste even vermáákt te worden. Nou, dat kan met “Ik hou van Holland”. De enige serieus te volgen figuur in dat programma vind ik Guus Meeuwis. Die doet tenminste gewoon en weet ook wat. Verder wordt er veel gehinnikt, Linda de Mol voorop, en de rest van de kandidaten wil alleen maar leuk doen en geestig gevonden worden. Daar worden ze op uitgezocht. Bovendien was het programma een ouwe aflevering, al doen ze net of dat niet zo is, zoals wel vaker in de zomer. Maar omdat wij het nooit volgen, was het nieuw voor mij.

Ik hou heus nog steeds van Holland, en het RTL-zaterdagavondvertier zou dat moeten bevorderen, maar volgende keer toch maar weer het journaal of de planeet. Dat kan ook. Of de televisie uit en wat anders gaan doen, nog beter. Scheelt keuzestress…..


Handtherapie…..

..... let op! deze ga ik gebruiken voor rechtsaf.....

….. let op! deze ga ik gebruiken voor rechtsaf…..

Als woord kende ik het niet zo, maar het is een vak: handtherapist. Hoe ik er op kom? Nou, ik vroeg me ineens af hoe ik, toen ik nog autoreed eigenlijk de richtingaanwijzer bediende. Als ik linksaf moest met mijn rechterwijsvinger onder het richtingaanwijzershendeltje naar boven en bij rechtsaf met meerdere vingers naar beneden, geloof ik. Als ik de hoek om was ging ie vanzelf weer terug. Hoefde ik niks aan te doen.

Dus richting aangeven als je in een auto rijdt is niet veel werk. Toch zie je dat steeds minder mensen dat doen. Helemaal als op de weg staat aangegeven met een pijl, dat het een links-of rechtsaf-baan is vindt menigeen het totaal onnodig. In de wet staat, dat je bij elke verandering van richting moet aangeven wat je gaat doen. Lijkt me logisch. Ik vind zondigen tegen deze regel vele malen erger dan het luttele aantal te hard gereden kilometers in meestal zeer rustige omstandigheden, die de bekeuring verstrekkende apparaten wél in de gaten hebben. We hebben in dit huis al menig keer boetes betaald voor slechts 6 á 8 kilometer te hard gereden afstanden. Toch al gauw een paar tientjes per keer.

Alle mensen, die geen richting aangeven, hebben waarschijnlijk handtherapie nodig. Om te leren de richtingaanwijzer tijdig en frequent te gebruiken in de juiste omstandigheden. Dat je daartoe kunt worden veroordeeld. Net zoiets als therapie voor dronken rijders. In het geval van toezicht op dat ‘geen richting aangeven’ moet de politie wel in handhaaftherapie uiteraard…..

.....goed gedaan, meisje.....!

…..goed gedaan…..!


Accident-location…..

Tijdens een van onze wandelingen kwamen we nog langs de plek waar ik vorig jaar zo stom ben gevallen! Nu was het er droog en had ik, in tegenstelling tot toen, wel de goede schoenen aan en was het wél grappig om te zien! Geen sweet memories uiteraard, maar daar kunnen dat hekkie en dat plekkie natuurlijk niks aan doen. Moeders kon vorig jaar zelf de piek op de kerstboom zetten na die gescheurde schouderpees, ze is allang weer heel en heeft nergens meer last van…..!

.....the crimescene.....

…..the crimescene…..


Huis-tuin-en keuken…..

.....en nu stond er dus een oranje tent naast.....

…..en nu stond er dus een oranje tent naast…..

…..waren nog zoals we ze verlieten twee weken geleden en dat is altijd een prettige constatering na een vakantie. De tuin was hier en daar wat uitbundig bezig geweest, maar dat het ook hier veel heeft geregend was te zien. Onze buurvrouw had maar één keer water hoeven geven, zei ze. Onze kamerplanten logeren altijd bij haar en hebben het daar waarschijnlijk goed, zo niet beter zelfs, dan bij mij.

Wij waren weer in Engeland en ook daar was het weer wisselend, maar we hebben ook best veel zon gehad. En er was sport op de tv voor als het regende. We hadden vier mannen bij ons, die zeer voetbalminnend zijn, zowel actief als passief, en vrouwenvoetbal, tja, wat moesten ze daar nou mee. Ze hebben veel wedstrijden gevolgd (met commentaar uiteraard) en FC Utrecht tegen de Polen was ook belangrijk en liep gelukkig goed af. En het fietsen natuurlijk, ook leuk.

Verder veel gewandeld en over rare paden moeten klimmen. Opa en oma konden aardig meekomen, hoor. Viel niet tegen. We waren in Cornwall dus de zee was zeer aanwezig, kerk en kathedraal ook voor de devotie, Lands End moet je geweest zijn natuurlijk, we wilden naar Port Isaac, waar ze de serie “Doc Martin” opnemen, maar het is hoogseizoen (omdat we met scholieren op stap zijn hebben we niet het voordeel van de relatieve rust tijdens het voorseizoen als wij meestal deze kant op gaan) en alle parkeerplaatsen waren bezet. Dat kwam nogal eens voor.

Tijdens het rondrijden en dan weer op weg naar ons vakantieparadijs, wat is het er toch mooi, hebben we alle supermarktketens gehad. Ze hebben d’r nogal wat daar en het kan allemaal uit kennelijk. Wat opvalt is dat ze de nadruk leggen op het feit, dat er van alles real British is. Meat, strawberries, eggs, patatoes, flowers. Of dat alvast vanwege de Brexit is… Hoewel, hier zeggen ze ook : Hollandse aardbeien. Ook geen Spaanse import.

Iets anders dat opvalt is, dat als je een toilet nodig hebt je dat het best kunt regelen bij een supermarkt. De customertoiletten zijn daar superschoon. Worden elk uur schoongemaakt en via een overzichtje aan de muur met de tijd waarop kun je zelfs zien of dat is gebeurd. Paraaf van de cleaner erbij. Keurig. Dat is on the continent en elders in Engeland ook wel nogal eens anders.

Onze dochter met haar jongens hebben naast ons houten huisje geslapen in een, speciaal voor de Dutchies door onze gastheer aangeschafte, knaloranje tent. Hoewel de buien soms zo hevig waren, dat er wel eens wat doorlekte, ging dat prima. De Fowey, onze rivier voorlangs, ruiste ze wel in slaap. Het was leuk, dat we nu eens met wat meer mensen van onze familie hier waren. Ze hebben nu kunnen zien waarom we hier graag komen. Ruimte om te voetballen, waarbij de bal nogal eens met gevaar voor een nat eigen leven uit de snel stromende rivier gehaald moest worden, een tennisbaan waar ze gebruik van konden maken en een enorme tuin waar je doorheen kon wandelen met prachtige plekken, waar je op een bankje kunt zitten. Om te mediteren zelfs, hoewel ik daar nou niet direct van ben. Moet je voor in de wieg gelegd zijn, maar het kan daar zomaar.

We hebben ook nog een competitie Smite gespeeld. Dat is een soort kegelspel, dat onze huurbaas wereldwijd uitbrengt met zijn bedrijf. The Netherlands tegen Cornwall. Zij hadden de wereldkampioen in hun gelederen dus er is verloren, maar het was hartstikke gezellig op die toevallig zeer zonnige dag. Bier, wijn, cakes en allerlei andere snaaierij als versiering. Ik heb Pimms gedronken met vruchten erin, waar ik zeer rozig van werd. 14% alcohol hoorde in later! Ik leef nog.

We zijn een avond vroeger weer richting huis vertrokken, omdat de Eurotunnel liet weten, dat we op zaterdag de drukste trein hadden geboekt en wel een paar uur zouden moeten wachten voor we door konden. Dat leek ons niks, dus elk nadeel hep se voordeel, we konden ondanks ook toen wel drukte ’s avonds laat mee tegen wat extra euro’s. Bij Londen wat fileachtig gedoe, in Nederland in Brabant wat langduriger gedoe vanwege een ongeluk, waarvoor ze de weg opnieuw moesten asfalteren door een brand. Maar om 5 uur ’s nachts waren we thuis.

We zijn weer helemaal bijgeslapen en gaan nu met alle foto’s aan de gang. Het was een erg leuke vakantie…..!


Opfrissen…..

.....zo groot hoeft dat bord in zo'n straatje nou ook weer niet, maar voor zo'n man misschien beter leesbaar.....

…..zo groot hoeft dat bord in zo’n straatje nou ook weer niet, maar voor zo’n man misschien beter leesbaar…..

Heel Apeldoorn ligt overhoop. Overal grote zandhopen langs de straten doordat er gas- en waterleidingen moeten worden vervangen. Er zijn wegens waterleidingbreuken ook plotseling dramatisch grote gaten in een weg en zelfs midden in een winkelcentrum gevallen, dus je kunt niet zeggen dat die vernieuwing niet nodig is. Komt allemaal wel weer goed, maar toch.

Maar dat gegraaf met die grote zandhopen overal heeft wel tot gevolg dat het verkeer er behoorlijk last van heeft. De trottoirs liggen open dus er lopen mensen op de rijweg en die graafmachines vragen nogal wat ruimte. Meestal is er maar één smal wegdeel voor de auto’s. Lastig, maar best te doen als iedereen even oplet.

Het verhaal, dat ik gisteren hoorde van iemand, speelde niet in Apeldoorn, daar wonen natuurlijk alleen maar heel tolerante, aardige mensen, maar het zou me niet verbazen dat daar misschien, heel misschien toch iemand tussen zou zitten, die….nou ja, ik vertel verder. De automobiliste van het verhaal reed, in een door werkzaamheden versmalde straat, op de voor haar ‘verkeerde’ weghelft. Kwam zo uit. Er kwam haar een lesauto tegemoet , zonder leerling trouwens, die zover doorreed, dat ze er niet langs kon.

De man in de lesauto reed niet even wat achteruit om haar door te laten en ging, met z’n elleboog op het stuur met een verveeld gezicht, allerlei andere dingen zitten doen in de auto. Het was kennelijk de bedoeling, dat onze vertelster het hele end weer achteruit moest waar de versmalling begon. Dat was ze begrijpelijkerwijs niét van plan. We kennen d’r, dat hadden we niet anders verwacht. De situatie veranderde niet en duurde voort.

Tenslotte stapte ze dus maar uit, liep naar die auto en de man draaide zijn raampje naar beneden. “Zou u even iets achteruit kunnen rijden, zodat ik er langs kan? Ik heb u niet tijdig gezien aan het begin van de straat”, zei ze min of meer vriendelijk. “Opfriscursusje nodig?” vroeg de eikel sarcastisch.( De chauffeuse over wie we het hebben is toevallig gezegend met een grijs kapsel.) Hij reed inderdaad ‘iets’ achteruit en onze ervaren rijdster, die niet bang is voor weinig ruimte in het verkeer, kon er langs.

Toen ze het verhaal vertelde baalde ze nog steeds van het feit, dat ze de man niet gevraagd had of ie ’n opfriscursusje “sociale vaardigheden” kon gebruiken en ’n fotootje van het rijschoolbord boven op zijn auto was ook wel aardig geweest voor op Facebook of zo. Maar ze is zelf nou eenmaal sociaal erg vaardig. Hij boft maar weer, die man…..