Januariblues…..

Daar kun je na twee keer een uitvaart binnen veertien dagen uiteraard last van hebben. Met bovendien een zus en een neef die in een brandend werelddeel wonen. En als je een hevig verlangen hebt naar de sneeuwklokjes en de krokusjes. Maar dat heb ik elk jaar.

Hoewel de natuur al weken voor ligt op “normaal” om deze tijd van het jaar. Knoppen in de struiken, vogels die het eigenlijk ook niet precies meer weten. Volgende week zitten we qua temperatuur weer in de dubbele cijfers. Ja, klimaatverandering, net wat u zegt. Mijn kloris wil wel weer een lekker warme zomer, zegt ie. Laat het dan eerst maar even flink regenen.

We wachten het maar af, hoe alles loopt. Er is altijd wat. Maar met de economie komt het gelukkig wel goed, want de koning is naar Oman. Vanwege de goede betrekkingen. Ja, naar een uitvaart, die al geweest is. Kan ook. Zo is er altijd wat, waar je de blues van kan krijgen.

Kloris kwam met een uitdrukking, die hij zijn Friese pleegmoeder vroeger hoorde zeggen. ” ’t Is altijd wat. Kriebel aan de benen en jeuk aan ’t gat!” Nou, daar is nog wel overheen te komen. ’n Mooiere relativering van een januariblues kun je niet bedenken…..!


Vooruitkijken…..

Onze krant komt vandaag met een vooruitblikkend artikel. Dat gaat over hoe over honderd jaar deze regio eruit ziet. Héél anders, dat staat vast. Er wonen om te beginnen veel meer mensen, want de zeespiegel stijgt dus de Randstad wordt onveiliger omdat het daar laag is. En wij zitten hier hoog. Nu al. Hoeven we weinig aan te doen. Nou ja, de rivieren moeten breder, de IJssel bijvoorbeeld moet twee keer zo breed worden. En het IJsselmeer moet uitgediept, want dat moet het Randstadwater opvangen.

Bovendien gaan de naaldbomen vervangen worden door loofbomen, want die houden water beter vast. De kerstbomen worden hartstikke duur, daar kun je op rekenen. Akkerbouw gebeurt op de Flevolandse klei. Veeteelt alleen nog mondjesmaat, dus weinig tot geen belasting van het milieu. Vanwege al die mensen die hier naar toe komen, ze rekenen op een aanwas tot 20 miljoen, worden de steden hier groot. Apeldoorn ook. Niemand zal meer zeggen: “Ik moet nog even naar ’t dorp”, als ze naar het centrum willen.

Groen wordt en blijft het hier wel. Dat vind ik een geruststelling voor mijn nazaten. Hoeven ze niet meteen te verkassen naar die nieuwontdekte planeet TOI 700 d, die nogal op de aarde lijkt, zeggen ze. Het openbaar vervoer zal d’r wel niet op vliegen, want hij is 100 lichtjaar verwijderd, maar je weet het niet. ‘Beam me up’ kan misschien inmiddels ook wel over 100 jaar !

Leuk om te lezen, hoor, zo”n verhaal, dat door de Wageningse Universiteit een wetenschappelijk tintje krijgt. Regeren is vooruitzien. Maar tjee, wat zullen er veel vergunningen en regeltjes nodig zijn om het zover te krijgen. Alleen al zoveel huizen die ze voor al die mensen moeten bouwen, want in een plaggenhut zullen ze wel niet meer willen. Ik ben blij, dat ik dat niet hoef mee te maken, want dat lijkt me het enige feit dat vast staat.

We moeten morgen alweer naar een uitvaart. Een vriend van ons is in zeer korte tijd aan het eind van zijn leven gekomen. Een te laat ontdekte kanker is hem na ‘vage klachten’ fataal geworden. Hij was iets jonger dan wij, maar zo gaat het met generaties mensen. Het is de natuur die het regelt. En dat ‘beam me up’ is een kwestie van geloof en vertrouwen voor veel mensen Onze vriend had beide…..