Op stok…..

‘k Las dat de Engelse Queen in het openbaar was verschenen met een stok. Dat zal wel een mooie geweest zijn, antiek misschien wel. Nou ja, ze had ‘m kennelijk nodig ter ondersteuning. Als koninklijk persoon onderuit gaan is natuurlijk ook niet zo zo chique. Ze heeft gelijk op haar vijfennegentigste.

Mijn moeder, die wegens heupproblemen ook zeer slecht ter been was, had eveneens een stok. Gewoon van zwart hout. Ze had haar steuntje een naam gegeven. “Ze” heette Sofietje. In huis kon ze zich aardig redden door zich ook aan kasten, stoelen of leuningen vast te houden, maar ze was haar vriendin ook regelmatig kwijt, doordat ze haar ”ergens” aan had gehangen en onbestokt verder was gescharreld. Dan riep ze: “Jongens, hebben jullie Sofietje gezien?” Wij moesten ze dan weer verenigen.

Wat mij opviel was, dat er heel veel uitdrukkingen zijn, waar een stok of stokje in voorkomt! Je kunt ‘m ergens voor steken, er van af gaan, het er met iemand aan hebben en hij staat ook nogal eens achter de deur !

En als je op leeftijd komt, stokoud wordt dus, kun je stokdoof en stokstijf worden. Maar daar is allemaal heel veel aan te doen, hoor! Stokrozen kweken, vaak lekker gezond belegd stokbrood eten en vooral géén stokpaardjes berijden. Dan kun je beter iets sportiefs gaan doen om niet stijf te worden en wat minder horen is op sommige momenten best te prefereren boven álles te willen horen in verband met je stokpaard. Ze hebben tegenwoordig wel mooie apparaatjes, zodat de vogeltjes prachtig doorkomen…..!

Sofietje was zwart. Beautiful dus, maar hetzelfde model…..!

Over de tijd, die vliegt…..

Iets, dat ik helemaal vergeten was, daar werd ik op attent gemaakt, is dat mijn elswhere.org alweer 20 jaar bestaat. Op 23 september was dat. Ik had kennelijk wat anders te doen of aan mijn hoofd, zodat die datum even aan mij voorbij ging.

Ik blog ook zo mondjesmaat tegenwoordig, dat lezers er maar aan voorbij gaan. Dat was niet mijn plan natuurlijk dus zal ik eens wat actiever moeten worden. Mijn eer te na, dit stilleven.

Kom, ik zal eens een steen in de vijver gooien! Morgen zijn mijn kloris en zijn roosje zestig jaar getrouwd ! Ook weer ’n datum om te vergeten, ware het niet dat wij felicitaties kregen van onze Burgemeester, de Commissaris van de Koning in Gelderland én de Koning Himself en Hare Majesteit de Koningin. De brieven arriveerden in die volgorde. Kloris hangt de republikeinse gedachte aan, maar vond het allemaal toch zeer attent. De administratie van de burgerlijke stand is in orde, waar of niet?

Dat we het zelf zouden vergeten is natuurlijk niet waar. Alleen maken we er niet zo’n toestand van. Dit weekend zou natuurlijk geschikt zijn geweest om wat op touw te zetten met onze nazaten, maar het kwam verschillende van die ‘zaten’ niet zo goed uit. D’r zit er een in Letland bijvoorbeeld. Er staat iemand op een beurs en er moest verder nog gewerkt worden. Nou ja, het kwam niet uit. Volgend weekend wordt er gegeten in een berengezellig restaurant en dát vinden we erg leuk. Zestig jaar en ’n week, wat scheelt ‘t…..

Opa en oma zitten nog aardig goed in elkaar, hebben geen klachten daarover. Wat ouderdomsdingetjes, die iedereen van onze leeftijd wel eens tegenkomt. Niks bijzonders dus. Daar pas je je een beetje bij aan. Niet te veel, want dat hoeft nou ook weer niet. Als een van ons plotseling last heeft van zware oogleden, lachen we elkaar even uit en maken een gezellige kop thee of koffie. Met een mariakaakje. Nee, hoor. Gewoon van de Jumbo.

Van de week zeiden we nog tegen elkaar: het is vandaag hetzelfde weer als op onze trouwdag! Ons langetermijngeheugen werkt dus ook nog uitstekend! Maar dat de tijd vliegt : het klopt helemaal. Wen d’r maar aan…..

Zelfs ik zie ‘m vliegen, de tijd…..!