Vermaak…..

Van het door ons gesteunde Terre des Hommes kreeg ik een mailtje, dat ze met hun papieren nieuwsblad online gingen: Terre Online. Ze zetten er ook meteen de inhoud van het eerstvolgende nummer even bij.

Onderwerpen: Video’s over kindersekstoerisme op de Filipijnen, waar ze een undercover man op af gaan sturen, vermomd als sekstoerist en ook nog de Kinderhandel in Oeganda.

Ter afsluiting van de mail wenst Terre des Hommes ons veel kijk-en leesplezier…..


De leuk…..

We zijn alweer een poosje deelnemers aan de Vriendenloterij. We kregen een vrouw aan de deur, die vertelde dat het doel waarvoor ze ons kwam vragen lid te worden deze keer de Brandwondenstichting was, die een extra boost zou krijgen. Nou, dat vonden wij een prima idee dus we lieten ons strikken.

Ik moet zeggen dat we nog wel eens wat winnen ook. Zo heb ik al wat kookboeken (waar ik weinig in kijk, moet ik zeggen, maar ze zien er goed uit dus dat ligt aan mij en niet aan de loterij) een keukenschort, dat me véél te groot is en nu wonnen we een ‘keuzeprijs’. Dat houdt in dat je je prijs zelf mag uitzoeken. Voetbalkaartjes, ’n bloemenbon, nou ja, van alles. En ook een boek van Paulien Cornelisse: “Taal voor de leuk”.

Dat koos ik uit, want daar ben ik van: taal voor de leuk. Ik had het boek al eens in mijn handen gehad in een winkel, maar om het te kopen was er nog niet van gekomen. Dat kwam dus goed uit.

Ik heb nog maar een paar hoofdstukjes gelezen, maar ik kwam al iets tegen waarvan ik dacht ” ja, dat herken ik.” Ik heb wel eens verteld, dat mijn blinde kloris een pasje heeft van een taxivervoerorganisatie, waardoor hij maar even hoeft te bellen om een afspraak te maken en het busje komt hem en zijn ‘sociaal begeleider’ ( ik dus!) halen om ons te brengen naar waar we willen zijn tegen gereduceerd tarief. Het is een ideale voorziening voor ons, dat OV-busje.

Dat deed hij een poosje geleden weer, zo’n afspraak maken en als de chauffeur er aan komt, belt die een paar minuten vantevoren, dat hij onderweg is. Je kunt dan zorgen dat je klaar staat. Kloris nam dat gesprekje aan en zei: “Fijn! U bent dus in aantocht!” Ik kon aan hem merken, dat de chaufféúr geen idee had waar hij het over had. “In aantocht” ! Daar had ie nog nooit van gehoord. Zulke woorden gebruiken mensen soms niet meer.

Wij hebben best veel woorden en uitdrukkingen ‘voor de leuk’ in onze famlie. En ik verheug me, dank zij de Vriendenloterij, op de rest van Pauliens boek…..!


Geluksgetal…..

Nee joh, niks gewonnen of zo! Maar we kwamen gistermiddag, toen we een paar boodschapjes deden in ons winkelcentrum, een in de buurt wonende kennis tegen die, alweer aardig wat jaren geleden, haar man is verloren aan een jarenlang letterlijk slopende aandoening. Dat was een drama destijds, dat haar als 24/7 mantelzorger behoorlijk heeft aangegrepen. Ik denk, dat hun (enige) dochter en de kleinkinderen een compensatie zijn geweest, maar als we haar wel eens zagen lopen, zag ze er moe en ongelukkig uit.

Nu stonden we tegelijk met haar bij de kassa van ’t Kruidvat te wachten en toen vertelde ze dat ze een vriend had! Al drie maanden Ze was héél gelukkig, zei ze, en dat was te zien! “Moet je nagaan, 78 en 80 zijn we !” We zijn echt blij voor haar.

Je kunt niet bepaald zeggen, dat ze er geen gras over heeft laten groeien. Hoewel, denkend aan haar echtgenoot natuurlijk wel. Maar, als die er nog wat van meekrijgt: ook hij zal blij voor haar zijn…..


Misschien helpt ’t …..

In De Stentor van gisteren stond een groot artikel over iemand die in zijn jeugd te lijden heeft gehad van het seksueel misbruik binnen de Rooms-Katholieke kerk. Dat zoiets een niet te begrijpen impact heeft gehad en nog steeds je leven beïnvloedt lijkt me logisch. En dat er veel aandacht is voor die problemen na zoveel jaren doofpot eveneens. Het is niet niks.

Onderaan het artikel staat een paginabrede advertentie voor de musical “Jesus Christ Superstar”. Als je d’r heen wilt zorgt de krant voor 15 euro korting op je kaartje. Toch ’n mooi aangeboden pleister op de wonde, waar of niet? Over de plek van die advertentie is echt nagedacht…..


Eenzaam…..

Gisteren in het nieuws: als een paard helemaal alleen in de wei staat of op stal, dat kan ook, dan is dat helemaal niet goed voor hem of haar. Daar wordt zo’n dier heel ongelukkig van, want het is een kuddedier. Dat zo’n onderwerp het haalt in het Journaal op de televisie is wel bijzonder.

Ik vind het ook een beetje een zielig gezicht, hoor, zo’n groot beest in z’n eentje, dat maar wat loopt te grazen, want veel anders heeft ie niet te doen. Je weet als je zoiets ziet niet of ie áltijd alleen is, dat kan een momentopname zijn, maar als dat wel zo is, dan is dat dus tegennatuurlijk.

Net als bij een eenzaam mens. Daar zijn er ook heel veel van. Medewerkers van telefonische hulpdiensten, zoals De Luisterlijn, weten daar alles van. Zelfs mensen, die niet alleen wonen maar in een tehuis of andersoortige instelling, voelen zich eenzaam omdat het “kuddegevoel” ontbreekt. Dat kan ook aan jezelf liggen, dat weet ik wel, je aansluiten bij de kudde zul je vaak zelf moeten doen, maar dat kan niet altijd door allerlei beperkingen. En mensen zijn geen paarden.

Dus wie is er nou het zieligst? Nou ja, de paarden hebben een keer het landelijke nieuws gehaald, dat is alvast mooi…..

…..eenzaam, maar heel vaak niet alleen…..

’n Missing link…..

Vroeger (oma vertelt) kon ik bij mijn logjes altijd een leuk versierseltje zetten: een plaatje, grappig tekeningetje, een mopje. Maar dat kan niet meer. Er werd mij geadviseerd dat niet meer te doen. Alleen zelfgemaakte foto’s, die dus je eigen creatieve uitingen zijn, dat mag. Die zijn je geestelijk eigendom.

Ik zal het dus hoofdzakelijk met mijn geschrijf moeten doen, leeswaardig blijven. Die ene foto, die ik zo nu en dan maak, nou ja, dat is niet zo veel bijzonders, want ik ben geen fotograaf van niveau. Maar wel gratis, als ik mijn blog wil opleuken met iets.

Dat is namelijk de reden, dat een deel van de grap is verdwenen. Er wordt op mij geloerd door bedrijven die daar speciaal op aangenomen zijn. Om je te betrappen op schending van het recht om op te leuken. Het kan je heel veel geld aan boetes en rechtszaken gaan kosten als je iets leent. Al vind je iets simpelweg leuk.

Ergens snap ik het ook wel, hoor. Wees dan zelf creatief. Het is een vak. Maar missen doe ik het wel, dat leuke zoeken naar iets dat nou net bij mijn verhaaltje past. En echt grote diefstallen heb ik nooit gepleegd bij mijn weten. En veel lezers heb ik ook niet dus waar hebben we het over. Maar alles was al verwijderd en ik zal dus beoordeeld moeten worden op mijn stukjes en niet op mijn gevoel voor humor. Die is in onze familie gelukkig gratis…..


De tijd van het jaar…..

Ben ik nou de enige, die moeite heeft met de eerste maanden van een jaar? Januari, februari ( die gelukkig ’n ietsje korter is, dat dan wel) ik vind ze moeilijk, zo nikserig eigenlijk. Als het nu echt zou winteren dan zou het wat schelen misschien, maar daar kun je ook niet van op aan.

Vriezen doet het dan wel voor een paar dagen, zodat de ijsmeesters van een betonnen schaatsbaan er wat water op kunnen laten lopen, maar dan gaat de zon schijnen, zodat ze schermen moeten ophangen om de baan in de schaduw te houden of er valt ineens sneeuw en dat is ook niet bevorderlijk voor een redelijke ijsvloer. Nachten zijn zulke mannen bezig om hun club een paar dagen te laten schaatsen. En dan hebben ze het weer gehad voor een jaar. Om het over de Elfstedentocht maar niet te hebben. Die kun je beter ’n keer gaan zwemmen.

Ik hou van sneeuw, maar ook dat stelt hier niet veel voor. De meeste mensen vinden dat je er alleen maar last van hebt. Als je d’r echt wat mee wilt, kost het je geld en moeite om op een plaats te komen waar het daadwerkelijk blijft liggen, zodat je kunt skiën of snowboarden. En misschien niet met je auto heel moeilijk, maar ontspannen met een gipsvlucht naar huis mag. Ik vind besneeuwde dingen altijd een plaatje om naar te kijken en erg leuk voor kinderen.

De weermannen en weervrouw van de televisie voorspellen van alles wat al dan niet zo’n beetje uitkomt, maar dan loopt het weer op naar 9 graden. Bóven nul. ‘ Zachter’ noemen ze dat dan. Bij mij zakt ‘de gevoelstemperatuur’ dan onder nul, hoor. Je hebt er niks aan, want ik heb het evengoed koud. Ik koop maar bloemetjes omdat ik naar de lente verlang. En zo komen we die wintermaanden, die de naam niet verdienen wel door.

.....dapper, hè? Kan ik een voorbeeld aan nemen.....

Brandmerk…..

Het schijnt dat er nogal veel auto’s tegenwoordig slachtoffer worden van brandstichting. Of liever gezegd: hun eigenaars. Of door criminelen, die een gestolen auto kwijt moeten, die hun onrechtmatige activiteiten zou kunnen verraden. Die hebben er ook nogal eens een handje van om het illegaal gebruikte voertuig in de hens te steken. In onze krant stond een verhaal, dat in Deventer een paar dure auto’s in de fik waren gestoken. Foto d’r bij van een BMW, waarvan de eigenaar zei, hij had ‘m namelijk te koop staan: “Nou, hij kan wel van Marktplaats.” Vond ik wel geestig eigenlijk…..


Dwaling…..

‘k Moet nog even vertellen over een ‘avontuur’, dat mijn kloris deze week beleefde. Nee, geen ‘avontuurtje’, want daar doet ie niet aan. Hij was naar een nieuwjaarsreceptie geweest in Deventer en kon toen met mensen meerijden terug naar huis. Die zetten hem af voor ons huis. Hij kent daar uiteraard de weg naar de voordeur. De auto reed weg en toen kwam hij tot de ontdekking, dat de ‘bekende weg’ toch wel heel raar in elkaar zat! Hij had aan de thuisbrengers gevraagd: “Hangen hier bloembakrekken aan de muur?” “Ja, hoor”, zeiden die. “Dan ben ik thuis” zei kloris “bedankt voor de lift!”

Toen bleek dat hij op de verkeerde hoek was afgezet. En dan ‘ziet’ alles er net even anders uit. Hij kwam uit bij een schutting en struiken, die onbekend aanvoelden en zo. Een blok te vroeg natuurlijk, dacht ie toen en begon te lopen. Uiteraard weer geen stok bij zich dus hij moest het van stoeprandjes hebben en het duurde wel érg lang voordat het volgende blok er was. Enfin, hij was behoorlijk verdwaald.

Wij maakten ons thuis helemaal niet ongerust, want een receptie, tja, dat kan uitlopen. Nou, dat uitlopen deed ie dus helemaal zelf. En hij is zo’n figuur, dat zoiets gewoon even zelf wil oplossen. ’n Fries trekje is dat. Want wij zeiden natuurlijk meteen: “Had je je telefoon dan niet bij je?” “Jawel, maar niet aan gedacht”. Dat snap ik dan niet, maar ja, ik ben ’n Amsterdammer. Er was ook nog eens niemand op straat. Donker, avond, motregen, je kent dat wel.

Toen waren er toch twee dames met een hondje, die hij kon aanspreken. Ouderwets contact, niet je telefoon gebruiken, maar iemand face to face benaderen. Uitgelegd, dat hij blind was en op de verkeerde plaats was gedropt en dat ie nu zijn huis kwijt was. “Dan brengen we u wel even thuis, hoor!”, zeiden de dames vrolijk. Nou, en dat deden ze. “Leuke vrouwtjes”, zei kloris. Dus gevoelig voor avontuurtjes? Hij ziet ze niet, maar je weet het niet, hè….? Blij, dat ie weer thuis was, was hij wel! Dames, bedankt, een man op het rechte pad brengen is toch niet niks…..!

.....en toen was er koffie.....

…..en toen was er koffie…..


Gelukkig…..

…..we hebben een nieuw jaar! Waarmee we weer van alles kunnen doen. Het is toch mooi verzonnen, zo’n afgepast tijdsgewricht. Zo lekker overzichtelijk ook. Stel je nou toch es voor dat dat niét zo zou zijn! Dat de tijd niet ingedeeld zou zijn in stukken van seconden, minuten, uren, dagen, weken, maanden en jaren. We zouden er geen touw meer aan vast kunnen knopen. Geen afspraak zou er te maken zijn.

Je zou niet eens weten wanneer je precies geboren bent. Ja, je moeder weet alleen nog dat de krokusjes net boven de grond kwamen, want alleen de seizoenen geven dan wat houvast. En dan moet je zelf maar bijhouden, hoe vaak je dat hebt zien gebeuren om te weten hoe oud je ongeveer bent. Nee, ik vind het wel een goeie uitvinding die afmeting in een jaar met al die maanden en zo. Je wilt je gezellige verjaardag toch ook niet missen, zeg!

Ik zou zeggen, laat iedereen het komende jaar, dat ze 2019 hebben genoemd, maar zo gezond en goed mogelijk invullen. Maak maar wat mooie plannen en voer ze uit als dat kan en lukt. Gooi gerust een roer om als dat nodig is. De ‘tijd’ kan er zomaar rijp voor zijn, weet je veel. En leef gezond, niet té nadrukkelijk, want het moet wel leuk blijven natuurlijk. Allemaal een gelukkig jaar gewenst…..!

.....dan ben je in de zomer geboren.....!

…..dan ben je in de zomer geboren…..!