Veilig…..

Het wordt steeds veiliger hier in huis. Je kunt natuurlijk wel nog steeds van de trap duvelen als je niet uitkijkt, vandaar dat ik heel blij ben met de aanwezige leuningen, maar ik bedoel een andere veiligheid. Bescherming eigenlijk.

Sinds gisteren is kloris ook gevaccineerd. Dat zijn er al twee. Eerst was het in huize P veiligheidshalve en nu zo’n beetje veiligheidsheel. Zoon is jaloers, hij wil ook, maar is nog te jong. Soms heeft oud zijn ook voordelen. Dat alles voor een prikkie!

En de zon schijnt! De vogels zijn heel actief en badderen zelfs al in het volgens ons hartstikke koude water! De lente komt er wel aan. Je gaat plannen maken voor de tuin. Opruimen (en ik moet zo verschrikkelijk nodig de ramen aan de binnenkant doen! De zon is wat dat betreft zeer onthullend wat de noodzaak daarvan betreft.) Gelukkig is het nog redelijk vroeg donker tegen de avond en ben ik de enige die zich er aan stoort. ’t Komt dus goed.

Bovendien zegt kloris: “Ach, zolang ik de overkant maar kan zien…..”


Geprikt…..

‘k Ben een gevaccineerde vrouw. En ik moet zeggen, dat het goed georganiseerd was geregeld. Veel mensen die daar voor zorgden. Verkeersregelaars, die vroegen of het slachtoffer goed ter been was, want dat had met de parkeerplaats te maken: wat verder weg als je niet vlak voor de deur van de sporthal gedropt hoefde te worden, vriendelijke dames, die je vroegen of je ergens last van had, je geboortedatum, bloedverdunners had als medicijn, want dan ging de prik niet door en als het allemaal klopte: aardige prikdames. Ervaren als ik was vanwege de jaarlijkse griepprik was e.e.a. zo gebeurd.Ik kreeg een bewijs mee, dat ik gevaccineerd ben, dat ik kan laten zien als dat ergens nodig is.

Nou, en toen moesten we (onze zoon was vanwege de sneeuw even mee als steunpilaar) een kwartier in de wacht om te zien of ik niet gek ging doen na de spuit. Dat was niet zo, ik doe nooit gek, ook niet na een prik of het moet een wesp zijn, maar die heb ik al een aantal jaren niet gezien in onze tuin. En toen gingen we meteen maar even boodschappen doen, we waren nu toch in de buurt.

Er was nog wel iets raars toen ik de afspraak met de GGD-mevrouw maakte. “Voor u is de dichtstbijzijnde locatie in Zutphen. Vervelend, maar dat is niet anders.” zei ze En toen wás ik me toch bijdehand, zeg! Ik zei: “Er is een locatie op loopafstand in het Mheenpark in Apeldoorn! Vlakbij! ” “O, ja, ik zie het! Die locatie had ik nog niet in mijn lijstje. Ik kijk even voor u. Het kan nog vandaag of anders over twee dagen, woensdagmorgen om 8 uu 55”. Nu was stante pede me een beetje té vlug, want er moest iemand met me mee vanwege de gladdigheid, dus ik sprak af voor de woensdagse vroegte. De tweede prik ook weer op een woensdagmorgen in maart, zelfde tijd zelfde locatie en de sneeuw zal dan toch wel verdwenen zijn.

Dan is het al bijna lente…..!


Taalgrens…..

Als de coronaperiode op een gegeven moment voorbij is, zal er waarschijnlijk wel iemand moeten opstaan als taalzuiveraar. Want een woord als “snottebellenbeleid” wil je toch niet in je taal hebben, zeg !

Wie verzint zoiets? En wordt er smakelijk om gelachen als iemand het lanceert in een serieus bedoelde vergadering ? Persoonlijk vind ik er weinig smakelijks aan. Maar kom, ik moet niet zeuren. Het is best een probleem als de scholen weer open moeten en juffen en meesters zich zorgen maken over verkouden kikkers in hun klas.

Maar die zijn er sinds mensenheugenis elke winter en dan werden zulke kinders alleen bij koorts of hoest een paar dagen thuis gehouden. Doorgaans vonden ze dat helemaal niet erg. Niet in bed, maar lekker warm onder een dekentje op de bank in de huiskamer en ’n beetje verwend worden. Jammer als het weer over was. Ik weet het nog.

Maar nu heet zo’n toestand “in quarantaine”, want je bent een gevaarlijk kind en valt onder het snottebellenbeleid. Als je boft hopelijk wel lekker op de bank met een warm kopje thee, ondanks die andere tijden. Je moeder moet toch thuis werken…..


Schappen…..

Gisteren deden we de bood”schappen”, gewapend met onze vakantietassen, die we al jaren gebruiken. Die zijn van de Engelse Tesco supermarkt. Degelijke kwaliteit, want ze zijn al zeker een jaar of zes oud en worden vaak gevuld met onze dagelijkse levensbehoeften. Zien er ook leuk uit: blauw met rode lieveheersbeestjes er op.

Toen we ze aanschaften waren de schappen bij de Tesco ook nog goed gevuld als we d’r waren. Dat is nu niet meer zo zagen we op een paginabrede foto in de krant. Lege planken en diepvrieskasten . Die arme Engelsen toch! Op het verkeerde Brexitpaard gewed en daar hebben ze toch ervaring mee, zou je zeggen, met wedden.

Het zou wel gunstig kunnen zijn voor de boeren. Wij volgen ’s middags het programma “Farmers Country Showdown” waarin je ziet hoe boeren en hun families hun producten aan de man brengen, van allerlei nieuws verzinnen om hun inkomsten op peil te brengen en te houden. Dat doen ze vaak ook door op Farmers Markets te staan, waar ze een vaste klantenkring opbouwen van mensen die hun werk, dat meestal biologisch en op de natuur gericht is, waarderen. Daar komt dan even geen supermarkt aan te pas. En dan betalen de mensen graag wat meer.

Want dat begrijp ik niet. Hoe het komt, dat in de supermarkten hier de verse groente soms zo spotgoedkoop is? Bij zo’n prijs is de teler niet goed betaald, dat kan gewoon niet. Als dat een eerlijke prijs zou zijn, betaal je als consument meer. Stunten met eten zou niet moeten mogen. We komen heus niet om als iedereen krijgt wat ie verdient. Boerenmarkten zullen hier ook wel zijn natuurlijk en boerderijwinkels en zo. Ik heb daar allemaal niet zo’n verstand van. Laten ze daar maar eens ’n lijst van publiceren, zodat je als onwetende klant weet waar je moet zijn.

Loopt de economie dan terug? Als de juiste mensen eerlijker aan hun inkomsten komen verschuift er toch alleen maar wat? Ach, ’n simpele gedachte, geen verstand van wetenschappen heb ik, alleen maar van winkelschappen…..


Onrust…..

Zo, daar ben ik weer es. Ik had last van onrust en was ongerust, maar dat is wat geluwd gelukkig. In ons huis dan. Want daarbuiten zijn de gemoederen nogal verhit. Met onbegrijpelijke dingen als gevolg.

Wie steekt er nou een teststraat in brand? Wie vernielt een treinstation, komt op het idee zoiets leuks als een piano, die daar staat zodat iedere voorbijganger, die daar zin en liefst talent voor heeft, er op kan spelen, in elkaar te trappen, ’n supermarkt te plunderen en te vernielen, vuurwerk te gebruiken om hulpverleners te hinderen, zelfs een ziekenhuis aan te vallen? Dat je misschien wel eens nodig zou kunnen hebben als relschopper.

En dat allemaal omdat iedereen, die na negenen niet buiten hoeft te zijn, noodzakelijke uitzonderingen daargelaten, even een paar uur binnenshuis moet blijven. Waarvan je de meeste uren, als het goed is, toch al slapend doorbrengt. Ik weet, dat dat erg leeftijdgebonden is, dat kun je niet uitvlakken! Het zijn hoofdzakelijk jonge mensen die de rotzooi trappen. Er was in Eindhoven een arrestant van 13 jaar.

En ik kan me niet aan de indruk onttrekken, dat het gewoon een tijdverdrijf is en niks anders. Een stapeleffect van ze goed uitkomende oorzaken: de “maatregelen”, het vuurwerkverbod en nou ook nog die avondklok. Ze hebben er geen idee meer van waar die regels en die avondklok ook alweer voor bedoeld waren. Het terugdringen van het virus. Rellen is leuker.

In Apeldoorn is de ME er ook aan te pas gekomen. Er werden oproepen gedaan om naar de Maten te komen. “Neem zware vuurwerk mee!” stond er. De docenten Nederlands worden blij van zo’n tekst. Het is hier geen Urk of Amsterdam geworden, Maar ik vind het wel naar in het rijtje te staan van ‘onrustige’ steden. Jammer, jammer.

Vroeger las je wel es: “Moeders, hou je dochters binnen!” als er soldaten of motorclubs in de buurt kwamen. Nu zou ik zeggen: “Ouders, hou je dochters én zonen binnen”…..


Pas op de plaats…..

Het is doorgaans niet mijn gewoonte om iedereen pas op 8 januari een gelukkig en gezond nieuw jaar toe te wensen, maar we hebben nogal spannende weken achter de rug dus kwam het er niet zo van.

Ons oudste kind moest een aantal nare onderzoeken ondergaan en naar aanleiding daarvan een spannende operatie met onzekere uitslag. Ik ga niet uitweiden, want het is beter afgelopen dan de dokters en wij met z’n allen gedacht hadden.

Maar e.e.a. is iedereen niet in z’n kouwe kleren gaan zitten. daar kun je van uitgaan. Ik kan echter nu wensen voor een goede gezondheid uit gaan delen aan iedereen inclusief onze eersteling. Ze moet nog herstellen, maar is vandaag thuisgekomen vanwaar ze liever niet meer wou zijn: het ziekenhuis. We zijn blij en gelukkig.

Dus is het jaar eigenlijk goed onderweg. En wordt vast beter dan het eerst was. Als de prikacties overal goed op gang komen in de goede betekenis van dat woord. Blijf alert en gezond…..!


Kerst…..

…..zal dit jaar heel anders zijn. Maar we maken er het beste van. Daarom wens ik iedereen warmte en gezelligheid en voor het jaar 2021 een beter jaar dan het vorige. Ook heel anders, maar vast wel goed. En lente wordt het vanzelf! Bij ons winkelcentrum staat nu een prunus (ik denk tenminste dat hij zo heet) in bloei, helemaal roze. Die is alvast optimistisch……!


Wenselijk…..

Mijn kerstkaartenbusiness loopt in de soep dit jaar. Ik heb altijd gevonden dat je zoiets niet digitaal moest regelen, maar iedereen per post de beste wensen voor een gezellige kersttijd en vooral een zeer gelukkig en gezond nieuw jaar moest doen toekomen.

Maar ik kom wat kaarten tekort, of ze zijn door hun afbeelding te kinderachtig voor onze doelgroep: beertjes d’r op, kerstbomen met veel cadeaus en verheugde kindertjes, aan de maat zijnde kerstmannen en meer van dergelijke plaatjes. Die ik kennelijk altijd al niks vond, want ik heb ze nooit verstuurd. Vervelend is, dat ik zo’n hekel heb aan Hallmark, die me het hele jaar aan de kaartenverstuur wil hebben. Logisch, want dat is hún business uiteraard. Maar wij bellen liever.

Dat kan nu ook natuurlijk, maar ik vind het zelf enig om kerstkaarten te krijgen, dat is nou eenmaal zo. Maar reken niet op mij dit jaar, want het wordt mondjesmaat. Ik zal wel vrolijke bloemenkaarten gaan versturen, daar heb ik er veel van, want het wordt wel weer lente volgend jaar! Zo werkt dat in de natuur. Staat nu wel gek misschien tussen de kerstkaarten die je nog ontvangt, maar daar zit ik dan niet mee.

Kerstzegels heb ik ook niet dit jaar. Niet erg, want dan komen de kinderpostzegels ook eens ’n keer op. Brieven schrijven komt er ook niet meer zo van tegenwoordig…..


Voorbije tijden…..

Ja, vroeger zette je je kind onbezorgd op schoot bij een (meestal) onbekende verklede oudere man, die door een warenhuis of supermarkt was besteld om als Sinterklaas te fungeren.

Sommige van die mannen verhuurden zich als zodanig, maar soms was het gewoon iemand van de expeditie of de chef van de groenteafdeling en was de jongen van de lege flessen ineens zijn geschminkte knecht. Iedereen vond dat best leuk.

Zo kom ik aan bijgaande foto van onze jongste dochter, want die werd gemaakt in de supermarkt. Zal wel bij aankoop van het een of ander geweest zijn of mijn eindbedrag op de kassabon was hoog genoeg.

Er kon geen lachje af bij onze Ingrid. ( Bij Sinterklaas trouwens ook niet, want ze was kind nummer zoveel waarschijnlijk !) Maar onder de indruk was ze wel. Ik weet eigenlijk niet meer of ze toen nog gelovig was, maar dat zal wel, anders laat je je niet zo neerzetten.

Zij helemaal niet, want zij was op jeugdige leeftijd al een kind dat zei: “Ik ben baas van mezelf !” Wij vonden dat wel wat hebben, maar mijn moeder zei destijds, dat we nog heel wat zouden beleven met dat kind. Leuk toch?

Maar wij hebben gezellige en leuke sinterklaastijden beleefd met onze kinderen, maar ze zijn wel voorbij. Voor alles is een tijd. Die tijd is voor de huidige kleuters anders dan voor die van ons vroeger. En dat vind ik wel jammer voor ze. Maar het is wel 5 december ! Gezellige avond…..!


Verjaard…..

Tja, het enige dat alsmaar doorgaat is de tijd. Gisteren was ik dan ook jarig, dat hou je niet tegen. En vandaag is het alweer december. De feestmaand, zeggen ze. Maar feesten houden is nou net wat niet is toegestaan. Met veel mensen tegelijk dan. Die krijgen allemaal een boete. Feesten mag niet.

Nou, ik deed het gisteren zonder boetes. En ik voelde me evengoed best feestelijk. De visite kwam ‘gespreid’ . De avond tevoren twee, de volgende ochtend drie, ’s middags de buurvrouw in haar eentje. Heel veel telefonisch bezoek. En ik kon met allemaal uitgebreid bijpraten. Dat is dus het voordeel van gespreid.

Niet de hele familie tegelijk, dat is jammer natuurlijk, maar niet minder leuk. Of niet zo heel veel minder leuk. We maken er het beste van. Leuke cadeautjes heb ik gekregen. Prachtige bloemen ook en hyacinten, die nog helemaal moeten uitkomen. Ben benieuwd naar de kleur! Een mooie kerstster met ledlichtjes, die we konden dimmen, zodat ie nu al hangt al is het nog geen kerst. Een speeldoos-koektrommel. Met koekjes! ’n Leuk kerstmannetje met bungelende gebreide beentjes, zit al in de kast. Een heel practisch verwisselbaar hoesje voor om een tissuedoos, ook huisvlijt! Een een heel mooi groot kussen voor ons gietijzeren bed, zodat ik ’s nachts nog even kan lezen zonder afdrukken in mijn rug. Speciaal op maat gemaakt. Voor mij. Nou, ben ik verwend, of niet? ’n Feest!

Overal zie je trouwens, dat de mensen behoefte hebben aan lichtjes in deze donkere dagen. Er staan al heel wat verlichte bomen in de voortuinen. Veel eerder dan andere jaren als Sinterklaas de boel nog wat ophoudt en veel mensen die eerst laten vertrekken. Om de kinderen niet in de war te brengen.

Het zal trouwens een hele toer zijn om het Sinterklaasverhaal in stand te houden. Ik vraag me af hoe lang nog het duurt voordat het paard van Sint en The Rednose Reindeer samen uit één ruif eten en Sint en Santa samen in conclaaf zitten om de boel eens te regelen. Van zwarte, geknechte mensen hebben ze allebei ook wel verstand. Dat verbroedert zeker.

Op naar volgend jaar…..!

Heb jij al nagedacht over hoe dat met je mondkapje moet? Straks geven ze ons een Albert Heyn tas om onze baard in te stoppen…..!