Roeping……

24 uur paraat....

Over vier jaar zouden twee miljoen mensen wel eens zonder huisarts kunnen zitten! Daar moet je toch niet aan denken. Er kiezen te weinig jonge artsen voor de huisartsenspecialisatie. Ze zouden die te arbeidsintensief vinden. Vroeger hoorde je nog wel eens verhalen over “roeping” of zo, maar daar zal de wereld wel te lawaaiig voor geworden zijn. Dan hoor je weinig roepen.

Ik kan me er wel iets bij voorstellen, hoor! In de jaren vijftig keek je of de auto van de dokter er stond. Dan was ie thuis en kon je hem storen. Dat was het natuurlijk ook niet. ” Alleen op afspraak” was het terechte gevolg. Ik las laatst een interview met een huisarts, in welke plaats dat was ben ik even kwijt, maar die verklaarde er 24 uur voor zijn patiënten te willen zijn. Hij wilde niet met collega-huisartsen in een maatschap, maar zelfstandig werken. Zijn vrouw deed de apotheek en die had dezelfde onbaatzuchtige instelling. Bij de patiënten konden ze niet stuk, dat spreekt. Roeping met een hoofdletter.

Of de werkwijze verstandig is? Ook een huisarts kan opbranden. En je moet je klantenkring wel heel goed kennen om te kunnen inschatten of er mensen tussen zitten, die misbruik maken van je altijd-maar-beschikbaar-zijn. Ik geloof trouwens, dat de betalende instanties bezig waren om hem te dwingen zich toch te schikken naar de nieuwe ontwikkelingen. Hij mocht zijn ouderwetse roeping inlijsten en boven zijn wat beter bezochte bed hangen.

Waar ze volgens mij ook wel eens naar zouden kunnen kijken zijn de huisartsen, die, na hun lange en dure studie, waarvan een gedeelte toch ook door de gemeenschap is betaald, dacht ik, vervolgens iets heel anders zijn gaan doen! Er is er een, die nu radioprogramma’s presenteert en veel van hockey weet. En wat had Rob O. zich toch niet een hoop ellende kunnen besparen als hij alléén maar z’n praktijk was blijven doen. Er zijn er vast wel meer. Het verdient misschien ook niet zo best. Onze dokter rijdt zeker al acht, negen jaar in dezelfde middenklasser!

Bij Joost Prinsen van “Met het mes op tafel” zat gisteravond een afgestudeerde dierenarts in het programma, die nu IT-er is bij een bank. Je komt er toch wel eerder achter of een beroep iets voor je is als je er zo lang op moet studeren? Zijn het economische belangen, die zo’n switch rechtvaardigen? Daar zou men dan iets aan moeten doen!

Maar wat denk je: als je vader dokter was en je opa wellicht ook al, zou je je dan echt geroepen voelen als zoon of dochter? Misschien. Je hebt fietsenmakers van wie het bedrijf ook al honderd jaar in de familie is……

2 reacties op “Roeping……

  1. Neneh

    januari 28, 2004 at 10:12pm

    Mijn schoonvader was zo’n arts
    Maar een ding weet ik inmiddels heel zeker…. als vader was hij een nul!
    Nog minder dan het wie is die man die het vlees snijdt op zondag.
    Mijn schoonmoeder was de assistent etc. ……. foei!
    Dan mag je niet aan een gezin beginnen en dat deden ze wel. Met de bedoeling dat zoonlief ook arts ging worden en met een dame van de zelfde klasse ging verkeren…..
    Het liep allemaal anders…………..
    En ik kan alleen maar constateren dat hij misschien als huisarts zeer gewaardeerd was maar als vader beslist geen prijs heeft verdiend.
    Gelukkig heeft de tegenwoordige huisarts ruimte en tijd voor zijn gezin en niet 24 uur per dag dienst…. al is de vraag groot zij moeten goed voor zichzelf zorgen!
    De vraag naar de huisarts is enorm gegroeid en als er minder artsen zijn krijgen de anderen nog meer op hun bordje! Geen goede zaak, maar dan krijg je meer eerste hulp in het ziekenhuis gedoe. Je zal toch ergens heen moeten als je ziek bent.
    Ik ben blij dat mijn man niet die behoefte had om arts te worden, maar als hij het wel had gehad dan was het ook goed.
    Het is vast een boeiend beroep!

  2. CasaSpider

    januari 28, 2004 at 11:55pm

    Die dierenarts/IT-er won nog bijna ook. Terwijl ze bijna niets wist!
    (jammer voor die oudere dame, die er daardoor onterecht uitvloog in de eerste ronde)

Geef een reactie

Naam en email velden zijn verplicht. (emailadres wordt niet gepubliceerd)