maandag, 5 mei 2008

Herdenking.....
Zoals uit 't vorige postje blijkt waren we gisteren dus bij m'n neef in Ede. Hij woont vlak bij de plaats waar elk jaar de dodenherdenking plaats vindt. Met een paar mensen onttrokken wij ons tegen achten aan de verjaarsdrukte en wandelden de Paasberg op om de plechtigheid bij te wonen. Het was er druk. Veel oudere mensen, maar, naar mij opviel, toch ook veel jongeren. Mooi om te zien vind ik dat.

Er was een (uitstekend) muziekkorps, dat stemmige muziek speelde en een prachtige Last Post afleverde. En de nodige padvindertjes voor de hand-en kransdiensten. Er vielen er nog 'n paar flauw ook. Ze stonden er ook al lang en wie weet te weinig of nog niet gegeten. Maar er was zelfs 'n Rode Kruis-auto, dus dat kwam helemaal goed.

Ze hebben in Ede een gloednieuwe burgemeester, die het over "oorloggen" had als meervoud en dat klonk vreemd. Maar dat leert ie nog wel, hij doet 't pas. De 44 namen van in de oorlog omgekomen Edenaren, die op het monument vermeld staan en van wie er 29 verzetsmensen ook daadwerkelijk daar begraven liggen, werden voorgelezen door kinderen van een basisschool en dat deden ze vlekkeloos. Die jonge stemmen, dat doet je wat.

Daarna zongen we heel zachtjes met z'n allen twee coupletten van het Wilhelmus."Mijn schild en de betrouwen..."er dus ook bij. Maar dát kenden ze niet allemaal, hoor! Daar moet je toch wat ouder voor zijn. Maar het was een mooie bijeenkomst in een prachtige avond. Vandaar ook de opkomst misschien, dat helpt natuurlijk wel.

We hoorden, dat de middelste kleinzoon van m'n zus het Wilhelmus ook kent. Alleen zingt hij: Wilhelmus van Nassauna. Kan ook, dat tweede couplet komt dan nog wel.......

vrijdag, 2 mei 2008

Geef maar door.....
Van mijn buurvrouw kreeg ik een stapeltje exemplaren van het blad GezondNu. Die waren al heel haar familie doorgeweest, maar ze zagen er nog zo mooi glossy uit, dat ze die wel aan mij kon doorgeven. En nu ben ik ze aan het lezen, want er staan veel interessante dingen in, die ik nog niet wist, waar ik me over verbaas en waarvan ik denk:"Ja, dat zou toch eigenlijk wel moeten". Met de nadruk op 'eigenlijk'. Dat zijn dan meestal de onderwerpen over 'bewegen' en 'eetgewoonten' en zo.

Laat ik voorop stellen, dat ik vind, dat wij helemaal niet zo ongezond leven. Niet alle dagen friet, zal ik maar zeggen. We eten verse groente, fruit zou iets beter kunnen, niet overmatig veel vlees en dat dan ook altijd mager, pasta, aardappelen en de zuivel is altijd halva. Zo nu en dan 'n eitje en in ieder geval altijd bruine boterhammen.

En tompoezen als de koningin jarig is. Met de als 'gezellig' bekend staande versieringen van onze avonduren valt 't ook zeer mee. Ik ben geen frisdrankmens, drink vaak water, maar 'n enkel glaasje wijn gaat er wel in. Wij dachten het zo nog wel een poosje vol te houden.

Maar ik zal blij zijn als ik die gezondheidsbladen uit heb, hoor. Ik kom er namelijk achter wat je allemaal kunt mankeren, zeg! Dat is veel. Het is dan wel weer een voordeel, dat je tevens te weten komt wat je niét hebt. Of nóg niet, dat kan ook. Dit soort tijdschriften is niet echt goed voor mij. Ik ben geen struisvogel, maar 't maakt me wel onrustig. Bovendien hóef ik helemaal geen 'stoomcursus vrouwzijn, op zoek naar de zachtheid in jezelf ' of een natuurlijke oplossing voor 'boer-en buikgeluiden'. Geen adviezen 'om mijn relatie te verbeteren', want die was daarnet nog uitstekend.

Ik weet zeker dat veel mensen aan dit soort lectuur iets zullen hebben, hoor, met name over kinderen staat er veel lezenswaardigs in. Maar ook veel narigheid waar je misschien nooit van je leven mee te maken zult krijgen. Als het zo uitkomt kom je zoiets vanzelf wel tegen en kunt er op dat moment, voor jezelf of anderen, iets aan doen. Of misschien niet. That's life.

Nee, dit stapeltje gemengde sores over, zoals op het voorblad staat, 'lichaam, geluk, voeding, energie, psyche, balans en advies' moet ik maar snel weer doorgeven. Even goed nadenken aan wie......

woensdag, 30 april 2008

Blinde Vink......
Als je via de televisie naar een voetbalwedstrijd zit te kijken, hoor je natuurlijk niet precies wat al die mannen in het veld tegen elkaar lopen te roepen. Je denkt waarschijnlijk, dat ze elkaar de bal toeschreeuwen of "hiero!" roepen of zo. Met al die verschillende nationaliteiten in het veld weet je dat niet, dan zullen het wel kreten zijn, waar geen taal aan te pas komt.

De conversatie tussen spelers en arbiters schijnt veel genuanceerder te zijn. Daarbij lijkt men zich van oer-Hollands te bedienen. Het woord "zeikwijf" doet het goed bij scheidsrechters, als er een speler loopt te zeuren. Ronnie Stam, speler bij NAC, riep gisteravond tegen scheidsrechter Vink, die een in zijn ogen verkeerde beslissing nam, "Blinde!".

Hij kreeg een rode kaart en moest van het veld, want "blinde" is ook een scheldwoord. Dat heb ik nou nooit geweten! Maar dat is het waarschijnlijk alleen als je dat tegen een scheidsrechter roept, denk ik. En als je dan ook nog Vink heet kun je zoiets verwachten. Maar er is geen mogelijkheid om een arbiter om "zeikwijf" van het veld te sturen. Dus nu vraag ik mij af: wat is nou erger? Blinde of zeikwijf?

Zeker is, dat ze hier in huis geregeld beiden rondlopen.......

dinsdag, 29 april 2008

Omni.....
Apeldoorn heeft iets met "Omni". Ons Omnisportcentrum bijvoorbeeld nadert zijn voltooiing. Een gigantisch bouwwerk, waar, al is het nog niet helemaal af, al druk gesport wordt. De wielerbaan is nog niet je dat, maar de zalen zijn in gebruik. Over de noodzakelijke infrastructuur wordt nog behoorlijk gebakkeleid. De aanvoerwegen wel of niet verbreden (er zijn al de nodige bomen geneuveld, maar daar zijn ze hier erg goed in), een tunneltje onder het spoor in de Zutphensestraat of toch maar niet, een verbindingsbrug van de Woonboulevard naar het sportcentrum, waar ook winkels onderin komen of wordt dat toekomstmuziek, ze zijn er nog niet uit. Maar als ik er langs rijd: indrukwekkend, hoor, dat grote Omnisportcentrum!

En nou hebben we ook nog een Omnizorgcentrum, dat bijna klaar is. In de Stationsstraat komt het meest luxe opvangcentrum voor zwervers, daklozen en mensen die psychisch begeleiding nodig hebben van Nederland. Het heeft om te beginnen wel al anderhalf miljoen meer gekost dan begroot, maar dat komt o.a. door die vervelende omwonenden, die de boel hebben opgehouden. Die wilden andere buren. Tja, ik weet niet hoe ik gereageerd zou hebben. Ik woon d'r natuurlijk niet.

Maar het ziet er erg mooi uit, dat chique onderkomen. Beter dan het ouwe Slaaphuis, dat al jaren te klein was. Ze hebben daar 26 plaatsen, terwijl Omnizorg er 85 krijgt. De ramen hebben aan de buitenkant vrolijk gekleurde luiken, die altijd openstaan, bloembakken op de galerijen, er komen winkeltjes en werkplaatsjes op een binnenplein met fontein, waar de bewoners ook kunnen werken. En één loket voor alle bij hen betrokken instanties. Er komt een ruimte waar 'gebruikt' mag worden als je het niet laten kunt, maar ook een 'stilteruimte' om daar over na te denken met een sterrenhemel in het plafond. Het lijkt mij een paradijselijk oord. Maar het is niet allemaal rozengeur en maanlicht, hoor!

Je begint als binnenkomer op een slaapzaal met 10 man op de begane grond. En dan wordt het een kwestie van straffen en belonen. Bij een goede motivatie en goed gedrag kun je telkens 'n etage stijgen in het gebouw. Totdat je op de bovenste etage 'n éénpersoonskamer met eigen toilet en douche kunt krijgen. Weliswaar op campingformaat, las ik, maar toch een doel om naar te streven.

Gaat het dan toch nog mis, omdat je ondertussen 'n collega in mekaar slaat, dan zak je weer 'n paar verdiepingen. Maar het doel is duidelijk: de mensen weer een nieuwe kans geven door werk, scholing en integratie. Want er blijven wonen is niet de bedoeling. Je moet de wijde wereld weer in, waar het ook mooi is.

Ik hoop echt, dat al die pechvogels door de mooie omgeving geïnspireerd worden om d'r wat van te willen maken. De wachthokjes van de omnibus blijven tegenwoordig ook aardig heel doordat ze stelselmatig worden schoongemaakt en onderhouden........

maandag, 28 april 2008

Amigo's van de Amiga.....
Het bedrijf Commodore schijnt niet meer te redden te zijn van de ondergang. Hoe dat zakentechnisch komt weet ik natuurlijk niet. Daar heb ik geen verstand van. Het is alleen de naam Commodore, die mij in de krant opviel en die me in een nostalgische stemming bracht.

Dan zie ik mijn twee puberjongens nog achter hun Commodore Amiga zitten, waar ze samen mee moesten doen en die in het begin om de haverklap terug moest naar de winkel omdat er iets mee was. En soms duurde het wéken voordat hij ( of liever gezegd zij) weer terug was, want er waren veel Vriendinnen te repareren. Ze gingen zo ongeveer om de dag vragen of de computer er alweer was.

Maar het duurde niet lang of ze hadden er meer verstand van dan de winkelier, de nerdjes. Mijn oudste zoon heeft 'm trouwens nog, hoor, hun eerste echte computer uit de jaren tachtig. De tijd, dat ik me verbaasd en trots afvroeg: "Hoe is het mogelijk, dat ik kinderen heb, die van zoiets verstand hebben, begrijpen hoe het werkt en weten wat je ermee kunt?".

En nóg, hoor, denk ik dat. Want ik heb ze nog regelmatig nodig en dan zeggen ze zoiets als : "Nou, dan doe je gewoon zó en dan gebeurt er dát" of ze doen het zelf en maken mij niet wijzer. Dat is eigenlijk nog de beste manier en daar ben ik dan zó intens tevreden mee, dat wil je niet weten.

Die Amiga was zo ongeveer het begin van de computercarrière van onze jongens en het einde is niet in zicht. Van Commodore wel, zo lijkt 't........

zaterdag, 26 april 2008

Flexibel zijn......
De allernieuwste officieel geconstateerde ergernis op de werkvloer blijkt te zijn, dat de kinderloze collega's zich teveel moeten schikken naar de medewerkers die wel in het zo gezegende bezit zijn van kroost. En in voorkomende gevallen uiteraard hun kind belangrijker vinden dan hun werk. Als de kinderopvang belt, dat Tommie zich niet zo lekker voelt en ook wel een beetje warm aanvoelt, spoedt de desbetreffende ouder zich derwaarts en laat waar hij of zij mee bezig is subiet vallen, erop vertrouwend dat de anderen het wel zullen overnemen. Dat vindt niet iedereen even vanzelfsprekend.

Ook bij vakanties hebben ouders met schoolgaande kinderen zonder meer voorrang, want dat kan nou eenmaal niet anders. In de krant stond ook, dat steeds meer ouders hun kinderen "op kamp" sturen om zelf te kunnen doorwerken. Dat zijn toch wel gigantische problemen, zeg, die dan opdoemen!

Wat hadden wij het heel vroeger dan toch gemakkelijk. Ook als kinderen. Ik heb bijvoorbeeld nooit op kamp gehoeven, want mijn moeder was gewoon thuis. Vader had een paar weekjes vrij en dan gingen we wel weg. Kamperen of zo. Dan pas gingen we op kamp. Met z'n allen.

Maar inderdaad, in mijn eigen werksituatie later, toen wij de kinderen dus al groter hadden, zo groot, dat ze niet zo zorgbehoevend meer waren, waren wij als ouderen altijd de klos bij vakantiebesprekingen. Het enige voordeel was wel, dat we niet in het hoogseizoen hoefden en vaker mooi weer hadden. Maar geërgerd hebben we ons nooit, hoor. Het was nou eenmaal zo, dat de mensen met jonge kinderen en dan vooral de vrouwen, zich in allerlei bochten moesten wringen om de zaken van huis en werk te combineren.

Eén van onze dochters heeft een baan waarbij ze het zo heeft kunnen regelen, dat ze haar werk op kantoor, maar zo nodig ook thuis kan doen. En Irene van Serendips had 't er laatst nog over en hield een vurig betoog over de geneugten van thuiswerken. Mijn dochter zei ook, dat ze dan veel productiever is. Ze hoorde trouwens van haar chef dat ze blij zijn als ze thuis werkt, want dan is haar plaats en computer vrij voor iemand anders. "Ik voel me een ongewenst kind!" had ze zogenaamd "gekwetst" geantwoord. Het is zo'n grapjas, dat kind. Ondertussen vindt ze het mooi geregeld, hoor! Kinderen en dan ook nog collega's, die blij zijn als je d'r niet bent. Maar dat meenden ze niet echt, hoor.......

vrijdag, 25 april 2008

You 've got mail......
Er lag weer eens 'n bekeuring op de mat. We moeten altijd even kijken voor wie nóu weer, maar hij was niet voor mij, onze zoon was de pineut. En nou is ie z'n leven verkeerstechnisch net zo aan het beteren, zeg! Had hij zo'n week of zes geleden een boete van twintig euro voor zes (6) kilometer te hard, deze keer was het er een van veertien euro voor vier (4) kilometer te hard op de snelweg. Nou ja, toch weer zes euro in the pocket gehouden, waar of niet?

Maar het wordt tijd, dat ze deze snelheidsduivel van regeringswege voor straf maar eens 'n begrenzer in z'n auto geven, vind ik als zijn opvoeder zijnde. Dat zal 'm léren andere auto's te willen inhalen! Toen ik over die begrenzer las, die minister Eurlings wil invoeren, snapte ik ineens waar al die lullige bekeuringen voor zijn. Hij is aan het spáren. Voor die apparaten! Ga maar na: eigenlijk moet iederéén zo'n ding. Dat betekent dat er dan geen snelheidsovertredingen meer zijn. Geen overtredingen: geen personeels-, administratie-en portokosten meer. Voilá! Als je dat niet begrijpt, weet je niks van hogere economie......

woensdag, 23 april 2008

Recht zo die gaat, volgens afspraak.....
Gisteravond keken we naar de Belgische "Man Bijt Hond" en zagen hoe een bejaarde man in zijn schuur aan het bouwen was aan het model van een groot zeilschip. Het ding was wel een meter of vijf lang. Hij vertelde, dat ze er met z'n vieren aan begonnen waren, maar dat zijn drie medebouwers inmiddels onder de Belgische groene zoden lagen.

"Nou heb ik met Ons Lieve Heer afgesproken, dat ie me niet eerder zal komen halen alsdat de boot af is", zei de man. Hij moest naar schatting nog 64.000 gaatjes boren en dacht nog wel aardig wat tijd nodig te hebben. Nog minstens twee jaar, dan was hij tachtig. Maar hij had sowieso geen haast.......

maandag, 21 april 2008

Bankzitters.....
Hier in huis is men geïnteresseerd in voetbal. Dus dat deze zondag volledig in het teken stond van het kampioenschap is niet zo gek natuurlijk. Omdat wij altijd de radio aan hebben, maar we de wedstrijden liever volgen op de televisie om zeven uur, hadden we het probleem, dat we na 'n uur of vier de nieuwsuitzendingen op 'n holletje moesten wegdraaien om geen uitslagen te horen. We wilden het gewoon nog niet weten. Ja, 'n beetje omslachtig, dat weet ik, maar zo hielden we de spanning er een paar uur lang nog wat in.

Onze zoon had vanmiddag ongewild op z'n computer de uitslag al voorbij zien komen en liep 'n beetje te jennen: "Nou, ik ben benieuwd of ze er in Amsterdam....of was het nou Eindhoven?......nog een leuk feestje van maken!" Nou ja, het wérd zeven uur en we zagen hoe PSV het in Arnhem tegen Vitesse dan toch voor elkaar kreeg. Zoals verwacht, maar 0-1 is wat mager voor een kampioenswedstrijd. Maar wat waren ze blij! En Eindhoven maakte er inderdaad een feest van en dat was leuk. Het werd ook tijd.

Verder zagen we vanavond natuurlijk de "napraatprogramma's" met al die mannen die d'r verstand van hebben. En slaagde cabaretier Freek de Jonge, wiens enige link met voetbal is, dat ie lid is van Ajax, er bij het Studio Sport-programma in om de scheidende coach van PSV kwaad te krijgen. Die man wás in feeststemming, had zoveel bier op, dat hij geen auto meer mocht rijden, zei hij zelf, en De Jonge viel hem lastig met kritiek op zijn spelerskeuze. Hij vond dit hét moment om zijn spitsvondigheden te spuien. Nou, ik vond hém een totaal verkeerde spelerskeuze van Jack van Gelder. Wat een kwal.

De Man van de Dag is voor mij Danny Koevermans. In de wedstrijd werd hij er uitgehaald en gewisseld voor Lazovic en dat was "de beste wissel die de trainer kon doen", zei hij. Dat wás ook zo, want die maakte de winnende goal, maar dat de ene spits dat over de andere zegt vind ik groots.

Nou, tot zover maar weer. Het is maar goed, dat ik voetbal óók leuk vind. Daar mogen die mannen van mij wel blij mee zijn eigenlijk..........

vrijdag, 18 april 2008

Comments.....
***Mijn reactieding heeft de laatste tijd een beetje raar gedaan, blijkt na een mailmelding van Irene van Serendips. Er heeft een Movable Type-deskundige naar gekeken en nu zou alles weer goed moeten zijn. Excuses aan iedereen, die zo aardig was te reageren, maar dat niet terug zag. Ik vind reacties altijd érg leuk dus was niet blij met aldoor maar die 0. Ik ben Van der Sar niet.....

donderdag, 17 april 2008

Sfeermuziekjes.....
Vanmiddag zat ik aan de tafel een klusje te doen en dan heb ik daar graag de radio bij aan. Radio 4 bijvoorbeeld. Op 'n bepaald moment zonden ze een strijkkwartet uit van Schubert. En nu hou ik best van Schubert, hoor, maar niet zo van een strijkkwartet.

Dat stamt nog uit de tijd dat mijn vader bij een dergelijk viertal viool speelde. Ze oefenden áltijd bij ons thuis. Elke week. Dan raak je als kind een beetje overvoerd en als je pech hebt zeurt dat je hele leven door. Omdat ik ingespannen met iets bezig was heb ik 't strijkkwartet nog wel aangehoord, maar toen het programma daarna ook nog eens Bruckner op de lijst had staan ben ik afgehaakt. Dat was me te zwaar voor een zonnige middag.

Ik heb 'm op Radio 5 gezet. En dat was een stuk gezelliger, zeg! Met muziek waar je vrolijk van wordt! Ik hoorde Charles Aznavour, Tom Jones, Rita Reijs, allemaal toen ze nog jong waren, Gilbert O'Sullivan, aan wie ik goeie herinneringen heb en van wie ik me altijd heb afgevraagd, waar ie toch gebleven is en of hij nog wat doet.

Kortom, ik kwam helemaal in een prettige stemming en ik wás al goedgemutst de hele dag, dus kun je nagaan! De zon scheen ook en opeens bedacht ik me: "Als er alleen maar zulke muziek zou zijn, wat zou de wereld er dan veel minder agressief aan toe zijn."

En ik was niet de enige, hoor, die dat gevoel kreeg. De nog jonge presentator (wel van de NCRV, dat scheelt misschien....) zei over de muziek van Leroy Anderson: "Wat is dát 'n leuke muziek!". En dat ís ook zo! Vergeet niet te luisteren.

En oh ja, het is natúúrlijk ouwemutsenpraat, ik weet 't, ik weet 't, ik wéét 't......!

- 3 reactie(s) -

- -
Hosted by Pasveer ICT B.V.