De mus…..

.....ze lijken allemaal op elkaar, maar deze zit er zeker bij, bij die meer dan dertig.....

…..ze lijken allemaal op elkaar, maar deze zit er zeker bij, bij die meer dan dertig…..

Nu we er met z’n allen warmpjes bij zitten, wilde ik het eens even hebben over de mussen. Vorige week, toen het dus nog niet zo warm was, viel er tóch een van het dak. Een jonkie, wel al goed in de veren, dat waarschijnlijk uit het nest was gevallen. Onze daken zijn nog jaren-zeventig- vogelnestvriendelijk, dus dan kan zoiets gebeuren. Ik heb hem mensvriendelijk ter aarde besteld, want de val werd hem of haar wel fataal. Jammer, maar zo is het leven. Er was van de week ook nog een musje de kamer binnengevlogen. Die heb ik kunnen vangen en vrij kunnen laten. Zo is het leven dan ook wel weer.

Wij hebben een ligusterheg van zo’n 6 meter lang, 2 meter hoog en ’n kleine meter breed. Daar hebben we, wonend op een hoek, veel plezier van. Hij houdt zicht, geluid en stof tegen. Bovendien hebben we laatst eens geteld hoeveel mussen er in wonen en dat aantal loopt aardig in de dertig. We vinden ze leuk, al die mussen. We hebben geen kat die ze kan belagen. Er loopt wel es een rood-witte kat over de schuur ’s avonds, dat zien we dan doordat de bewegingslamp aangaat, maar die verjagen we door angstaanjagend gesis of, nu de waterslang voorhanden ligt, door nattigheid. Onze vogeltjes moeten rustig kunnen slapen, ook al moet de natuur z’n loop hebben. Maar dan niet in onze heg.

We lazen in een ‘mussenforum’ dat iemand de vraag stelde hoe hij mussen kon verjagen uit zijn tuin. Ze zaten aan zijn planten en ze hadden ook zijn opblaaszwembad lek gepikt. Iemand vroeg of de mus die dat gelukt was niet toevallig ’n kruising was van de mus met een steenarend! Wat de tuinplanten betrof vroeg de man naar planten die slecht waren voor de mussen, maar niet voor zijn ‘kids’ en zijn hond.

De adviezen waren: hélemaal betegelen, die tuin, de kat van je buren lenen en door je tuin laten banjeren, roofvogels gaan houden, regelmatig knallen laten horen in je tuin (overleg met buren is aan te bevelen) of een joekel van een vogelverschrikker plaatsen. Ouderwets advies, dat laatste, maar daar kan ie eventueel kostenbesparend zelf een outfit voor aanschaffen. Een gratis advies van mij.

De vogelbescherming geeft de raad je tuin een beetje “slordig” te houden voor vogels. Nou, dan komen ze hier wel aan hun trekken. Design is hier niet te ontdekken en behalve geraniums, die hier elk jaar aanwezig zijn, ziet onze tuin er ieder jaar weer een beetje anders uit, maar altijd wel gezellig. Ook voor de mussen, die hier geboren en getogen zijn. Want dat las ik ook, dat mussen wel in de buurt blijven. Honkvast zogezegd. Leuk, toch? We hebben andere vogeltjes ook op bezoek. Merels, duiven, koolmezen,Vlaamse gaaien, krengerige eksters. Leuk, hoor. Maar de mussen zijn ver in de meerderheid en behalve die ene dan: ze vallen nooit van het dak. Ook niet als het zo warm is. We zorgen voor veel water trouwens in niet lek te pikken vogelbaden…..

.....en deze ook.....

…..en deze ook…..


Weer…..

En wéér lukt ’t Kloris! Prachtig weer op z’n verjaardag! Ik gun het hem van harte, want hij is zeer vrijgevig als het om mooi weer gaat. Dan heeft iedereen in zijn omgeving dat. Mooi toch? We maken er een gezellige dag van!

.....klopt allemaal, hoor.....!

…..klopt allemaal, hoor…..!


Nog meer slagers…..!

.....anders is woensdag altijd gehaktdag bij de slagers.....!

…..anders is woensdag altijd gehaktdag bij de slagers…..!

Onze kleinzoon moet echt niet denken dat ie de enige is! Onze overkant: aan één huis zelfs drié vlaggen!


Slimme vogels…..

.....I love you

…..I love you

‘k Heb altijd diep respect voor mensen die door het bos lopen en dan zeggen:”Oh, hoor, een boomklever!” Of zoiets. Die herkennen de geluiden die vogels maken. Dat vind ik onwijs knap en dat vereist Baardmannetjes-studie. Mijn auditieve kennis van vogelgeluiden gaat niet verder dan onze mussen, de buurtmerels, de eksters en verder de vogels die iedereen wel weet te benoemen: een uil, een kraai, een koekoek (da’s een makkie….), een eend, overtrekkende ganzen, en de nogal plaatsgebonden parkieten en kanaries, die als ze vrij rondvliegen ontsnapt zijn uit de gevangenis.

En natuurlijk de duif, die ons elke ochtend vroeg wakker koert. De duif is er in nogal wat soorten. We hoorden een leuk ezelsbruggetje om er een paar uit elkaar te houden. Een tortelduif koert drie tonen : “I love you, I love you”, dat hoort natuurlijk zo als je een torteltje bent, terwijl een houtduif vijf tonen koert: “mijn opoe is dood, mijn opoe is dood”. Dat vertelde iemand die er dus meer verstand van heeft en vaker in een bos komt dan wij. Onze duif vertelt ons elke morgen dat ie nog van ons houdt, dat is toch ook mooi…..?

*P.S.-Onze oudste kleinzoon is vandaag geslaagd voor z’n Havo 5-examen! We zijn trots en blij! “Roekoe, roekoe….!” *


Erfenisje…..

Zowel wij, als onze nazaten qua toekomst, hebben weinig te maken met erfenissen. Zulke families bestaan er nou eenmaal. We zijn goed verzekerd dus wellicht valt het mee, kinderen! Maar toch! Een erfenis, we hebben er een! Vrienden van ons schaften voor hun mooie tuin een roestvrijstalen waterkunstwerk aan. Ze hadden altijd al watergeklater in de tuin, dat heel gezellig klonk als je bij ze buiten zat, maar het beeldje, dat ’t veroorzaakte paste qua stijl niet meer zo. Ze wilden het kwijt en als dat niet zou lukken werd het: de kringloop of stort.

Ik vond het zó’n schattig beeldje, altijd al, dat het probleem hoe het moest verdwijnen in één klap was opgelost toen we bij ze waren. Omdat de hovenier (wij hebben een tuinman), die het nieuwe spul kwam aansluiten, de volgende dag al zou komen, hadden we onze erfenis al heel snel! Onze zoon, die veel van computers weet, maar dus ook verstand blijkt te hebben van waterende beeldjes, maakte het vrijwel meteen in orde, sloot het ook aan op onze home-automation, zodat we alleen maar tegen Google hoeven te zeggen “fountain on of fountain off” en nu watert het bij ons. En dan niet zodanig, dat je er een sterke blaas voor moet hebben om er naast te kunnen zitten, maar heel liefelijk. Ik ben er heel blij mee en onze vrienden vinden het heel leuk dat het goed terecht gekomen is, want onze stijl is het helemaal…..

.....Voorlopig noemen we ze maar Jip en Janneke.....

…..Voorlopig noemen we ze maar Jip en Janneke…..


Aan de kant…..

Als het waait, valt er wel es iets om. Ook een boom, daar zijn er veel van hier, komt dan soms ongelukkig terecht. Dwars over de weg tussen Beekbergen en Loenen bijvoorbeeld. En dan kan het verkeer er niet meer langs. Laat er nou tussen al die opgehouden auto’s een vrachtwagen staan van een kraanbedrijf! Die had er een kraan aan zitten, de chauffeurs zetten even de weg af, grepen de boom in z’n kladden en legden ‘m aan de kant.

Oplossend vermogen heet dat. Is geen hulpdienst voor opgeroepen, want dat was niet nodig. Snel geregeld, iedereen kon weer door. Fotootje in de krant, dat wel. Maar was het nou niet aardig geweest als ze éven de naam van dat kraanbedrijf hadden genoemd? Een bedrijf met snelle adequate werknemers, die de gemeente en vele anderen veel geld hebben bespaard? En het bedrijf reclamegeld wellicht. Of zouden ze die boom zelf…..? Nee, Els, dat is flauw en wel érg achterdochtig…..Scháám je!

.....alles wat nodig was hadden ze al bij zich.....

…..alles wat nodig was hadden ze al bij zich…..


Voetbalhumor…..

…..vind ik meestal niet om over naar huis te schrijven, maar soms is iets echt leuk. Zoals zondag, toen Klarenbeek moest voetballen tegen Beekbergen, clubs uit onze regio dus, en de bezoekers ’s morgens bij het Beekbergse veld vlaggetjes van hun eigen kleur hadden opgehangen met een bord erbij waarop stond dat ze even punten kwamen binnenhalen.

Bij het ontdekken van deze mededeling trokken de Beekbergers hun dorp in op zoek naar balen hooi (waarschijnlijk ruim aanwezig) onder het motto “Dat is balen, hier valt niks te halen!” De kleedkamer van de tegenstander lag dus vol hooi.

.....(foto Armon Veeneman).....

…..(foto Armon Veeneman)…..


Er is om de diverse acties vrolijk gelachen door beide partijen, gezellig, gezellig! Alleen de wedstrijd was wat minder spectaculair, want het bleef 0-0. Ik lig daar niet wakker van, maar die jongens zo tegen het einde van de competitie waarschijnlijk wel. Daar moeten ze nog wat op verzinnen…..


Stok…..

.....ze lijkt me niet iemand die met de kippen op stok gaat.....

…..ze lijkt me niet iemand die met de kippen op stok gaat…..

‘k Las in de krant in de column van Marjan Berk, die 85 is, dat ze, wegens ’n door een val veroorzaakte lichte ‘wankelheid’, tegenwoordig een stok nodig heeft. Die stok heeft vele voordelen, zegt ze. Bij het verlaten van bijvoorbeeld het openbaar vervoer staan er hulptroepen klaar om haar letterlijk de helpende hand te bieden, haar bagage over te nemen en dat vindt ze best aardig van die mensen. Ze denkt dat er toch al meer aandacht is voor de grijzende mens op leeftijd. En dat is niet verkeerd, want in 2020 zijn er 4 miljoen van. Dat je er maar vast aan went.

Ik lees Marjan Berk graag, want het is een nog zeer actieve tante, die met humor beschrijft wat een alleenwonende oude grootmoeder allemaal tegenkomt in haar dagelijks bestaan. Ze heeft altijd al een scherpe humorvolle geest gehad én heeft natuurlijk het ongelooflijke geluk, dat ze die nog altijd heeft. Ze schrijft wel eens over ‘vergeetdingetjes’of zo, maar dat mag ook uiteraard als je alleen woont en oud bent.

Maar over die stok. Zoals je weet is mijn kloris verstoken van gezichtsvermogen. Hij hééft een zogeheten blindenstok, die hij ‘blindenpaal’ noemt, maar gebruikt die zelden. Dat komt doordat hij meestal gezellige ‘levende’ begeleiding heeft bij z’n tripjes. Die haakt bij ‘m in en zo’n stok zou dan alleen maar in de weg zitten. Maar op vliegvelden, stations en vooral op beurzen is de stok van onschatbare waarde. Als vroeger de jongens met ‘m naar een auto-,computer- of andersoortige technische beurs gingen zeiden ze altijd: “Pa, heb je je stok bij je?” Want de menigte week uiteen zodra men hem zag aankomen met z’n wit-met-rode-bandjes-decoratie. Daar hadden ze veel plezier van met z’n allen.

Toen we naar Australië gingen een paar jaar geleden was zijn speciaal voor de gelegenheid nieuw aangeschafte stok ook een toverstokje. Die wel áltijd door de scanner moest, want stel je toch eens voor, dat ie d’r drugs in vervoerde! Je valt wel op als blinde, maar de hulpvaardigheid van personeel en passagiers stijgt enorm. Ook daar hebben we er dus veel plezier van gehad. In het dagelijkse leven hebben we ter ondersteuning (nog) geen stok nodig, want we stutten mekaar wel, ha, ha!

Maar ja, stok-oud…..dat woord bestaat natuurlijk niet voor niks…..!


Loungen…..

.....daar hadden we d'r dus twee van.....

…..dar hadden we d’r dus twee van…..

Nu het dan toch lente schijnt te worden, vliegen de folders met reclame voor kleding, waarin het zo nu en dan nog best bibberen is, plantjes voor wie dat vooral ’s nachts ook geldt én tuinmeubilair, waarvoor je soms in een landhuis moet gaan wonen om het kwijt te kunnen, je weer om de oren. Leuk om dat allemaal te bekijken, hoor, daar niet van. Je krijgt er best een lentegevoel van.

Maar tussen al die loungesets en dure kussens kwam ik rotan stoeltjes tegen. Die had ik op mijn kamer toen ik nog bij mijn moeder thuis was. Geen gesjouw als je ze eens anders wilde neerzetten, gewoon handig meubilair. Ik had er een rotan tafeltje bij ook. Toen kloris en ik gingen trouwen gingen ze mee naar onze niet zo grote gehuurde kamer met keukentje boven een kaaswinkel. Prima zitplaatsen en je zette die stoeltjes in de winter makkelijk rondom ons potkacheltje. Dit is nostalgie van de bovenste plank, hoor!

.....onze 'salontafel'.....

…..onze ‘salontafel’…..

En nu zag ik ze weer, precies dezelfde als zestig jaar geleden. Zelfs net zo’n tafeltje. Niet dat we ze weer kopen, hoor, zover gaan mijn nostalgische gevoelens nou ook weer niet. We hebben wel vier handige kunststof Hartman stapelstoeltjes gekocht om buiten te loungen en we te weinig zitplaatsen hebben als de hele familie d’r is. Tijden en stijlen veranderen, maar komen dus kennelijk ook weer terug. Leuk!

En ja, we zijn ook gezwicht voor wat plantjes, want wat kleur in de tuin is van alle tijden, ook al is het nog maar nét lente…..

.....gele doronicum doet het altijd. Winterhard en dat geel, daar moet je wel lentekriebels van krijgen.....

…..gele doronicum doet het altijd. Winterhard en dat geel, daar moet je wel lentekriebels van krijgen…..