Ach gossie, wat had ik te doen met die voetballers gisteravond in de middencirkel van de ArenA! Heb je zo’n dramatisch slechte wedstrijd gespeeld en wil je alleen maar zo snel mogelijk naar de kleedkamer om de wonden te likken en dan moet je wachten tot Frans Bauer, die de stemming kunstmatig komt aanzwengelen, is uitgezongen. Dat wil je allemaal toch niet meemaken? Dat is teveel straf.

Ze wáren voor de wedstrijd al gestraft met het moeten aanhoren van Ernst Daniël Smid met de volksliederen. Waarom ís dat toch? Dat sologeblèr, want dat wordt het in zo’n stadion. Ik vind het vreselijk en het versterkt bepaald niet het vaderlandslievende gevoel, dat een volkslied toch zou moeten oproepen!

Zet een mooie uitvoering van de volksliederen door een groot orkest op de speakers, zodat de mensen écht kunnen meezingen. Hou die schnabbelaars buiten de deur, want hier springen de tranen van in je ogen en niet van ontroering.

Kunnen we daar niet een actie voor houden? Ik vind het zó zielig voor zo’n elftal. Je volkslied verkracht en dan verwachten ze van jou, dat je goed speelt. En ja, dat werkt dus voor geen meter……..

De schepping en hoe het allemaal met ons begonnen is, zal ik maar zeggen, daar zijn de meningen over verdeeld. Of je met een bioloog of een theoloog van gedachten wisselt over het onderwerp, dat maakt nogal verschil.

Toen wij destijds wilden trouwen en de dag, behalve op ’t stadhuis, ook een kerkelijk tintje mee wilden geven, bleek dat alleen te kunnen als mijn aanstaande, die een volbloed heiden was, via een spoedcursus “geloven voor beginners” bij onze vrijzinnige dominee alsnog zou regelen dat hij gedoopt werd. Hij had daar geen bezwaar tegen.

Ik zei al, dat onze dominee vrijzinnig was. Hij had heel bijzondere ideeën over de bijbel. Begon te vertellen, dat hij het scheppingsverhaal met Adam en Eva in het paradijs een prachtig verhaal vond, maar geloofstechnisch erg moeilijk. Dat sprak ons wel aan eigenlijk. De dominee was een sociaal betrokken man. Hij vond het belangrijker dat zijn gemeenteleden te eten hadden en niet omkwamen in eenzaamheid dan dat ze alles uit de bijbel voetstoots aannamen.

Hij heeft goede gesprekken met ons gehad en de bruidegom kon volgens hem gedoopt. Leuke trouwerij gehad ook, inmiddels bijna 44 jaar geleden. We zijn niet kerkelijk gebleven, maar daar zijn we de enigen niet in, dacht ik zo. We hebben onze eigen ideeën over van alles en dat volstaat.

Over Adam en Eva hebben we een prachtig lied in ons repertoire, dat de dominee wel mooi zou hebben gevonden. Het gaat zo:” Adam leefde lang geleden, eenzaam in de hof van Eden, met de zegen van de Heer, wat verlangt een mens nog meer? Hij liep lekker in z’n blootje, baadde zon en baadde pootje, in het water van de beek, zeven dagen van iedere week.***Adam leefde zonder zorgen, tot hij op een zekere morgen, plotseling ontdekte dat, elke man een wijfje had! Hij zei: “Heer, ik wil niet klagen, maar ik zou u willen vragen, onderdanig en beleefd, of u voor mij geen vriendinnetje heeft?”.***”Goed”, zei God “ik zal mijn best doen, maar dan moet jij zelf de rest doen! Ik zal zorgen voor een vrouw, die haar leven deelt met jou”. Adam liep van pret te zingen en kocht twee verlovingsringen.”Loof de Heer, ik krijg een wijf, ’t is niet meer dan een rib uit mijn lijf!”. ***En toen Adam lag te slapen, heeft de Heer de vrouw geschapen.’t Werd een droom voor iedere man, alles d’r op en alles d’r an!”En ze leefden heel tevreden, samen in de Hof van Eden, totdat op een zekere dag, Eva de boom met de appelen zag!***Eva zei: “Wat kan het schaden? Aan een boom zo volgeladen, schoon de Heer het mij verbiedt, mist hij één, twee appels niet!”. Eva brandde van verlangen, toen ze al dat fruit zag hangen. Ze nam een hap, terwijl ze zee: “An apple a day keeps the doctor away!”. ***Toen was het uit met het goeie leven! Het paradijs werd opgeheven. Door een appel, zo u weet, werken wij ons in het zweet! Door het eten van één appel, werken wij ons nu te sappel! ’t Is vandaar dat ik beweer: Snoep verstandig! Eet geen appel, maar een PEER!”.

We hebben nog nooit gemerkt, werkend met groepen mensen van zeer verschillend geloofspluimage, dat iémand zich door dit lied gekwetst voelde. Er zit een leuk jazzy melodietje onder. Zo is geloof in de bijbelse verhalen best te doen, toch?……..

Als er een aflevering is van “A touch of Frost” dan wil ik die wel graag zien. Zo’n “dwarsliggerstype”, daar hou ik wel van. Hij is prettig irritant. En hij blijkt altijd gelijk te hebben natuurlijk.

Het is een serie, die de tijd neemt voor het verhaal, dat dan ook in één keer klaar is, niet wordt uitgesmeerd over vele afleveringen of onderbroken door reclame, er wordt fantastisch geacteerd en het heeft Engeland als locatie. Wat mij betreft prima ingrediënten.

Het verhaal van vanavond had toch wel een paar opmerkelijke aspecten. Een moeder, die haar eigen kinderen vermoordt en zelf dood langs een spoorbaan wordt gevonden. Ik vond het “creepy”! Maar Frost loste het allemaal weer mooi op, dat wel…….

Omdat er reclame voor werd gemaakt en soms luisteren we daar wél naar, hebben we een afspraak gemaakt bij de firma Schoonenberg. We hadden namelijk het idee, dat het gehoor van mijn echtgenoot niet helemaal meer was wat het moet zijn. In zijn geval, vanwege zijn gebrek aan zicht, best belangrijk. ’t Is net Europa.

Toen we vanmorgen keurig op tijd arriveerden was het eerste, dat de mevrouw achter de balie tegen ons zei, rommelend met allerlei papieren : “Even wachten, ik moet eerst dit afmaken, anders kom ik in de war!”. Nou, dat wilden we niet op ons geweten hebben dus we wachtten. (Ik moest trouwens wel even denken aan die ergerlijke man van : “Al onze medewerkers zijn in gesprek”!) Toen ze haar zaken had geregeld mochten we vertellen waarvoor we kwamen en toen “mochten” we weer wachten.

Onderwijl hielp ze andere klanten, klanten op leeftijd, die batterijtjes kwamen halen voor hun gehoorapparaat. Ze wás al niet het zonnetje in huis, maar tegen die mensen deed ze alsof het kleuters waren. Wat een arrogante chagrijn, zeg! Zou dat het effect zijn van het dagelijks werken voor mensen, die voor het merendeel niet meer de jongsten zijn? Dan moet ze snel van baan veranderen.

Toen de audicien tijd voor ons had bleek die vandaag voor het eerst te zijn. Ze moest van alles zoeken en het batterijtje van haar “oorkijker” was leeg. Dat kan natuurlijk gebeuren. Ze was bijzonder aardig en behulpzaam verder. Bovendien bleek, dat mijn man een zodanig minimaal gehoorverlies heeft, dat er niets aan hoeft te gebeuren. “Kom over een jaar of drie nog maar eens terug!”, zei ze.

Ik dácht ’t al: Oost-Indisch doof, die man. Hoort wat ie wil horen. Nou ja, in ieder geval is niet horen én zien ‘m vergaan……..

Gisteren, toen ik mijn boodschappen wilde afrekenen bij de supermarkt, vroeg de caissière: “Doet u nog mee aan de tassen-actie?”. “”De wát?”, vroeg ik. “De tássen-actie!”, zei ze. Ik heb tassen genoeg dus ik bedankte.

Zoals ik al bedankte voor de “Six Flags-actie, de “Efteling-actie”, de “Huishoudbeurs-actie” en de “speelgoed-actie”. Waarvoor je allemaal zegeltjes moest plakken.

Ze moeten bij C 1000 de slogan maar weer veranderen, vind ik. Dat scheelt. Fratsen bij de kassa.

Woensdagavond waren we samen met onze oudste dochter naar de “besloten” koopavond van de Hema. Als je iemand kent, die bij de Hema werkt ( in ons geval de dochter van onze buren, die daar servicebaliemedewerkster is) dan kun je je laten uitnodigen voor zo’n happening. En twintig procent korting op spullen, die je eigenlijk niet nodig hebt, kun je niet laten lopen natuurlijk.

Mijn echtgenoot was ook mee, hij wou echt zélf. Daar had ie al heel snel spijt van. Het aantal vrouwelijke klanten was overweldigend. Je kon er je kont niet keren en vrouwenkonten zijn standvastig. Dus hij sjouwde braaf achter ons aan naar de kinderkleertjes, de lingerie, de zonnebrillen, de dekbedovertrekken, de sieraden, de make up en de kop en schotels. Bij de oplaadbare batterijen stonden geen vrouwen en met de korting was dat wel interessant voor ‘m.

We hebben in het restaurant gratis koffie gedronken uit kartonnen bekers met ’n koekje. Ook daar kakelende vrouwen rondom. Sommigen mobiel bellend om te checken of pa thuis de kinderen probleemloos naar bed had gekregen. Ze blijven in charge, hè!

In de rij bij de kassa, waar we lang moesten wachten, heeft mijn man verhalen opgevangen over kinderen, bevallingen, bloedverlies, spiraaltjes en tampons. Hij heeft met z’n oren staan klapperen en weet het nu zeker: hij gaat nóóit meer mee! Die batterijen kunnen wij ook wel voor ‘m meenemen. Na afloop zijn we nog even wat met hem gaan drinken ergens, want gelukkig is ie zelf ook oplaadbaar……..!

We gaan, zeggen de sportcommentatoren, een spannende zomer tegemoet. Tennis is al bezig, voetbal komt er aan, de Tour de France ook en als klap op de vuurpijl de Olympische Spelen. Als je niks met sport hebt en je partner wel, nou, dan heb je waarschijnlijk een probleempje. Zodanig, dat het gevecht om de afstandsbediening kans maakt een nieuwe discipline te worden op de volgende Olympische Spelen. Tenzij je een tweede televisie koopt en dat zou de commercie wel graag zien. Breedbeeld graag.

Zoals men ook best zou willen dat heel Nederland zich omringt met nóg meer oranje spullen. Ik zag een site waar ze toeters, knuffels, shirts, sjaals, hoeden, petten, vlaggen, pennen, sleutelhangers en ik weet niet wat nog meer aan prullaria verkopen. Je moet er dan toch niet aan denken, dat het elftal er al in het begin uit ligt!

Een economische catastrofe zal het gevolg zijn met gedwongen ontslagen, faillissementen en kamervragen. Twaalf omroepbobo’s die achteraf hun reis naar Portugal zélf zullen moeten bekostigen, wat een doémscenario! En wat een verantwoording voor die oranjejongens en ze zijn nog zo jong!

Hoewel ze zich goed voorbereiden, dat moet gezegd. Vandaag komen ze al bij elkaar voor een trainingskamp in Katwijk. Ze spelen een oefeninterland tegen België, altijd lastig. Na het weekend gaan ze naar Lausanne in Zwitserland, waar ze op 1 juni een oefenwedstrijd spelen tegen de Faeröer. Ik weet niet precies hoe lastig dat is, want ik weet pas sinds vandaag precies waar het ligt. Tussen Schotland en IJsland, een verzameling eilanden en het hoort bij Denemarken. Maar het lijkt me dat je die eilanders niet moet onderschatten. Ze zijn gewend aan barre omstandigheden, een soort Vikingen eigenlijk.

Nou, dan gaat oranje terug naar Amsterdam om op 5 juni te oefenen tegen Ierland. Ook lastig, die Ieren, maar ze blijven wel gezellig, ook als ze verliezen. Als je ze maar bier geeft . Op 8 juni naar Portugal, acclimatiseren en dan op 15 juni de eerste wedstrijd in Aveiro tegen Duitsland. En dat lijkt me echt lastig.

We zien het wel. Wij hebben in ieder geval gisteren, toen we in de bouwmarkt waren ( dat zèg ik!) twee oranje shirtjes gekocht. Op de ene staat “Oranje boven” op de voorkant en aan de achterkant “..en de rest beneden” en op de andere van voren “Oranje kampioen” en van achteren “…een klusje van niks”. Behoorlijk arrogant allemaal en het is vragen om moeilijkheden, maar we zullen zien. Ik blijf optimistisch…….!

Vanmiddag in de supermarkt stond een groepje brugpiepermeisjes me bij de verse broodjes een beetje in de weg. De diverse broodjes en croissantjes zitten in doorzichtige bakken met een gat erin, waardoorheen je met een tang je spullen moet pakken. Vanwege de hygiëne mag dat niet met je tien geboden.

De meisjes wilden een croissantje. Om half vier heb je trek en ze kosten maar 59 cent. Te bekostigen van een brugpieperzakgeld. Moeders, die klaarzitten met de thee zijn uit. Of niet thuis, dat kan ook. Het was een heel gedoe met die tang, want bij croissants moet je ook nog uitkijken dat je ze niet naar de filistijnen knijpt. Ik was sneller klaar met mijn kaiserbroodjes.

Later zag ik ze buiten lopen eten. Vijf dezelfde paardenstaartjes, vijf dezelfde rugtasjes met vijf dezelfde beertjes bungelend aan de rits én vijf dezelfde croissantjes. Vriendinnen, dat zag je zo…..lief!

Geluidsoverlast is een raar fenomeen. Als je bij een luchthaven woont heb je logischerwijs meer last van “geluid” dan in een hutje op de Veluwse hei. Maar als je de geënquêteerde bewoners van het gebied rond Schiphol hoort en je ziet ze op de televisie hun ongenoegen uiten over het lawaai, terwijl er minder decibellen gemeten zijn dan voorheen, dan kan ik me niet aan de indruk onttrekken, dat mensen ook wíllen klagen. Ik kan het helemaal verkeerd hebben, hoor, en ik wóón er ook niet, maar dat idee heb ik maar zo. Er stonden geen honderden mensen, maar er was een groepje van vier oudere bewoners, dat voor de tv werd gevraagd naar hun mening. Als je ergens last van wilt hebben dan héb je het ook.

Als je bijvoorbeeld goed met je buren kunt opschieten heb je minder last van hun lawaai dan als je elkaar niet kunt uitstaan. Dan hoor je álles wat ze doen. Nou weet ik wel, dat je een vliegmachine niet kunt vergelijken met een wasmachine, maar onze dochter woont naast een wasfanaat. Die buren zijn met z’n tweeën, maar laten elke nacht de wasmachine draaien alsof ze een gezin hebben met zes kinderen.

Onze dochter en schoonzoon hebben twee kleine kinderen en die huilen ’s nachts wel eens of veroorzaken op een andere manier geluid. En daar zullen de buren wel eens wat van horen. Nou, dat streep je dan tegen elkaar weg of zegt er terloops eens iets over als het zo uitkomt. Je kunt altijd eens vragen wat voor wasmiddel ze gebruiken, toch?

Wij hebben zelf een buurman, die nu hij wat dovig is geworden (hoi, hoi,….. nee,nee, dát is gemeen!) geen commentaren meer heeft, maar vroeger toen de jongens op hun kamers nog wel eens van die bonk-bonk-muziek draaiden, regelmatig op de muur tikte. Hij hield ook niet van mijn pianomuziek. Z’n vrouw wel, dus dat regelen ze dan maar onderling.

Hij is zelf nog al eens met elektrische apparaten in de weer en vooral de hogedrukreiniger viert hoogtij dezer dagen en dan hoef je écht niet in je tuin te gaan zitten! Maar kom, dat pikken we allemaal van elkaar, want we kunnen goed met elkaar overweg.

Nu Schiphol nog met z’n buren. Er zullen er toch ook wel veel zijn, die daar een (Polder-)baantje hebben…..?

Hemelvaartsdag is een aardige uitvinding eigenlijk. Een soort zondag, maar ook weer niet. Dat geeft er een makkelijk tintje aan voor veel mensen. Wie op zondag niet mag fietsen kan lekker meedoen aan de fietspuzzeltocht van de krant. En klussen mag ook vandaag als je niet te veel keet maakt voor je buren, die óók vrij zijn. Onze dochter en schoonzoon zijn zelfs wel eens verhuisd op Hemelvaartsdag.

Niet voor iedereen, maar voor veel mensen is het so wie so een vrije dag, hoewel ze nauwelijks weten waar de dag precies voor staat. Hier in huis heet ie al jaren “Jesus-fly-up-day” dus zeg niet, dat we d’r geen verstand van hebben.

Er is veel te doen vandaag. Puzzeltochten, dauwtrappen, in Doetinchem zelfs “dauwpeddelen”, hoe verzin je het, in Didam is weer een Hemelpop-festival, in Zandvoort zijn ze bezig met een Speed-festival, d’r zijn voetbaltoernooien en als je niks anders meer weet: de Intratuin is ook open.

Vroeger namen we de tijd tussen Hemelvaart en Pinksteren altijd vrij. Dat kostte je relatief weinig snipperdagen en je had toch een aardige vakantie van zo’n dag of tien. Ik denk, dat meer mensen dat doen, want het is rustig in de buurt. De woensdag vóór zo’n lekkere vakantie kwam je al aardig in de stemming. Zo heb ik een cliënt eens “’n prettige Hemelvaart” gewenst. De volgende dag was ie dood. Dat vond ik erg, want zó had ik ’t echt niet bedoeld!

Nee, dan besteden de meeste mensen hun Hemelvaartsdag toch wat aardiger. Het is een nuttige dag, die Hemelvaartsdag, die houden we d’r maar in, multiculturele samenleving of niet………….