Er is een discussie gaande over het feit of kleuters van vier al een test moeten afleggen, als ze naar de basisschool gaan, om te bewijzen dat ze slim zijn of in ieder geval de potentie in zich hebben dat te worden. Hun school moet dat onderzoeken om in de toekomst het predikaat “goede school” te kunnen verwerven.

Ik zag in het journaal een testmevrouw bezig met een schattig 4-jarig jongetje met de mooiste bruine ogen van Nederland, waaraan je tevens kon zien, dat zijn “roots” elders lagen. Ik had graag een blonde Kees met blauwe ogen in het voorbeeld zien stuntelen, maar dat terzijde. Dit jongetje deed het lang niet slecht in de test. Wees op de computer keurig aan wat er aangewezen moest worden, aarzelde zo nu en dan en deed dan toch de juiste keuze. “Goedzo!”, zei de mevrouw dan, maar dat zei ze ook als hij iets fout had. Maar dat was dan vanwege de goede bedoeling.

Een interviewster, die bij de testafname zat, vroeg aan het jongetje na afloop: “Weet je nu nog een vraag, die je net gedaan hebt?”. “Ja”, zei het kind. “Noem dan es eentje?”, zei ze. “Eentje!”, zei hij. En je kon gewoon zién, dat hij aan de vijver in het park dacht. Slim, die komt er wel………!

Een poosje geleden heb ik een boek gekocht, dat “Evenwichtig wonen en holistisch leven met feng shui” heet. Het zag er leuk uit, dat boek en wie wil er nou niet evenwichtig wonen? Het boek bleek over yin en yang te gaan en over chi, allemaal soorten energie. Feng shui, dat “wind en water” en “bewegende lucht” betekent kan die energie beïnvloeden in je huis.

Ik las , dat yin “passief” en yang “actief” is en dat niets helemaal yin of helemaal yang is. Alles heeft iets van beide, maar de balans, daar gaat het om. Dat dacht ik al. Dan “holistisch”, dat moest ik ook echt even opzoeken, want ik had geen idee. Nou, als je holistisch leeft dan heb je een biologisch-filosofische levensstijl, de hele mens betreffend. Zo heb ik het tenminste begrepen, want zelfs Van Dale was niet erg duidelijk in zijn uitleg en ik ben maar een eenvoudig mens.

Je kunt je huis dus volgens de feng shui methode inrichten. Dat houdt in, dat je alle synthetische materialen moet vervangen door natuurlijke. Dan zit het bij ons behoorlijk fout, we mogen blij zijn dat we nog leven. Daar gaan mijn mdf-keukenkastjes. We mogen dan wel een leren stoel hebben en banken met katoenen bekleding, maar wat ze er voor vulling in hebben laten stoppen bij V & D, geen idee. En dan een synthetisch vloerkleed op weliswaar houten parket. Er is geen beginnen aan zonder staatsloterij.

We hadden ook een grote spiegel aan het einde van de gang, vonden we wel ruimtelijk staan. Mag ook niet. Alle goeie chi gaat regelrecht de voordeur weer uit. Zo behandelen ze alle kamers van je huis. Als je een werkkamer hebt is de computer met z’n electromagnetische velden erg slecht. Je kunt er iets aan doen door een aquarium te nemen. De luchtvochtigheid is dan beter en het kijken naar vissen, televissie kijken dus, verlaagt je bloeddruk. Bovendien trekken goudvissen geld aan. Het stond er echt. Een vaas bloemen op je bureau en een ronde spiegel brengen liefde en geluk in de kamer. Dat is nooit weg natuurlijk.

Ook de plek van je bureau is interessant. Op het oosten: dat bevordert een snelle start en groei voor iedereen, die een nieuwe carrière of onderneming begint. Dus begin maar vast te schuiven met de meubels. Het zuidwesten is de klassieke positie voor een topmanager, want leiderschap en waardigheid worden bevorderd door de chi-energiestroom. Het zuiden is goed voor mensen in de handel en de reclame, maar weer slecht als je last hebt van rusteloosheid. Dat je ’t maar weet. Op het zuidoosten wordt de communicatie bevorderd, goed voor mensen die veel beslissingen moeten nemen en voor iemand die snel opgewonden raakt. Wat je dáár nou weer van moet denken?

Er waren ook adviezen voor de slaapkamer. Hoe je je bed moet neerzetten. Allereerst moet de tv, de radio en je digiwekker d’r uit, want die electromagnetische straling, hè? Dan word je maar wakker van je biowekker. Wij moeten trouwens ook ons bed opdoeken,want dat is van gietijzer, helemaal verkeerd. We moeten aan het hout. Nou en met je kop naar het noorden slaapt het best, naar het zuiden stimuleert de passie, indien nodig…..nou ja, westelijk slapen kan helpen bij stress en het oosten is goed voor kinderen en tieners.

Boven je bed opgehangen dennentakken helpen tegen ziekte en als het daarvoor al te laat is, bij een spoedig herstel. Dennentakken aan een plafond….ik weet ’t niet, hoor!

Het is een leuk boek, mooie interieurfoto’s en wie er iets mee kan, met feng shui dus, heeft mijn hartelijke zegen, maar ik moet eerst maar eens een kompasje kopen………

We zijn weer terug in ons als een sterfhuis geblindeerde pand. Hier is het heet en in België was het ook heet. Op de terugweg vanuit de Ardennen passeerden we een zeer stoffig uitziend busje. Nou zijn álle auto’s stoffig dezer dagen ( behalve die van onze overbuurman, die vanmorgen ondanks het verzoek om zuinig te zijn met water uitgebreid zijn auto stond af te spoelen met de tuinslang! De aso.), maar dit busje kwam kennelijk van zeer ver.

Vroeger schreven wij met onze wijsvinger in het stof van een smerige auto “ik wil gewassen worden” of kortweg “vies!” en dan wist de eigenaar wat ‘m te doen stond. Dit busje droeg een opschrift getekend in het vuil van zijn achterdeur, dat meer eigentijds aandeed: “www.wassen.nl” .

Ik heb even gekeken of dit adres bestaat. Nou, wie interesse heeft: de domeinnaam is te koop! Werklozen (!) en bijverdieners, vakkenvullen is ook niet alles, hoewel…..lekker in een gekoelde supermarkt…….?

Omdat we vanaf vandaag even een weekje gaan wieberen in de Belgische Ardennen, hebben we vanmorgen even familiair koffie gedronken om de laatste afspraakjes te maken. We rijden met meerdere auto’s en de mannen, die dagelijks vele kilometers maken en er van houden “om ‘m op z’n staart” te trappen, moeten wel even weten, dat ze met mensen van doen hebben die dat niet zo gewend zijn. Ik hou wel van opschieten, maar plankgas hoeft niet en helemaal niet in de vakantie.

We hebben afgesproken, dat we de nodige stops maken onderweg. Dat is gezellig en de kindertjes kunnen even gelucht en bewogen worden. We staan in verbinding door de mobiele telefoons en dat vind ik wel leuk spannend, net ’n politiefilm. Nou ja, kwijtraken doe je mekaar dan ook niet zo makkelijk, hoewel de mogelijkheid natuurlijk altijd bestaat, vooral als het druk is, dat de een bij Van der Valk zit en de ander bij Alberts Corner, maar we zien het wel.

Na de “bespreking” van vanmorgen reden mijn schoonzoon en ik achter elkaar aan van Beekbergen naar Apeldoorn. Effe checken of ik ‘m bij kon houden. Hij reed door groen/oranje en ik door, nou ja, laten we zeggen: oranje/rood. Steekt die vogel z’n arm buiten z’n raam en laat me met een vermanend wijsvingertje weten, dat ik eigenlijk had moeten stoppen voor het verkeerslicht! Ja kóm, zeg! Dát maken we zelf wel uit! En het kon nog makkelijk! Dat wordt nog wat morgen: er wordt op me gelet! Zal oma nog even kijken naar een alternatieve route….?:-)

En zoals gezegd: we gaan even wat anders doen, deze week! Het wordt warm ook nog!

Aan het eind van deze week gaan we met vakantie, vrijdag om precies te zijn. We gaan een week, dus niet zo heel lang, maar toch moet er nog zo het een en ander gebeuren. Op de laatste dag snel iets in een koffer gooien dat is niks voor mij. Ik doe er dagen over om dingen bij elkaar te leggen, te wassen, te strijken. We gaan met onze eigen familie en die weten toch wel hoe je er normaal bijloopt dus een modeshow hoeft ’t niet te worden, maar toch. Wat lekker zit moet lekker mee.

Vader zorgt voor de techniek. Radio-cd-speler, wat gezellige cd’s, de mobiele telefoon, accu’s, de video-en de fotocamera, hoewel de rest van de familie ook allemaal geavanceerd spul heeft op dat gebied, dus vereeuwigd zal deze vakantie wel worden. Er zal nog wel een laptopje meegaan, want zonder kunnen ze toch niet en dat is ook wel handig voor de foto’s.

En dan moeten we het huis nog doen, want mijn buurvrouw komt de post en de plantjes doen en die is zeer netjes van aard. Voor haar speurend, alziend en niet luikend oog wil ik niet afgaan. Dat zou me helemaal niks moeten kunnen schelen, maar dat is nou eenmaal niet zo. Dat heb ik van mijn moeder. Die werkte zich elke week de dag voordat de werkster kwam te pletter, want “wat moet dat mens wel denken!”. Daar was niet tegenop te redeneren en ik herken dat wel. Nou ja, dat moet deze week dus nog allemaal. De bandenspanning van de auto moet ook nog even geregeld, want ze zijn te zacht, die banden. Maar dat kan ik wel uitbesteden.

Ik maak in tijden als deze altijd lijstjes om niets te vergeten, want ik denk ook altijd, dat het mijn schuld is als er iets vergeten wordt. Ook als het mijn verantwoordelijkheid helemaal niet is. Knap stom, hè? Tsja…….

Spaanse en Zwitserse techneuten hebben een rolstoel ontwikkeld, of zijn daar in ieder geval mee aan het experimenteren, die door middel van gedachten kan worden bestuurd. Het kost twee dagen trainen, zeggen ze, voordat je het, indien aanwezig, onder de knie hebt. Je krijgt een soort electrodenhelm op je hoofd, die registreert wat je hersenen bedacht hebben en die plannen doorgeeft aan een computertje.

Je moet geen warhoofd zijn, want dan wordt het niks. Naar de bakker? Dan ook naar de bakker en niet naar de kroeg. Je moet rechtlijnig kunnen denken, anders lig zo in de plomp. En bij ruzie met je schoonmoeder blijf je misschien wel rondjes rijden, want daar kom je natuurlijk nooit uit! Gevaarlijk ding, hoor, zo’n helm. Het staat allemaal te lezen in de New Scientist, die deze week verschijnt.

Ze hebben, vooral in Japan, ook nogal eens geëxperimenteerd met geleidehonden, die electronisch konden worden “bestuurd”, maar dat is niet veel geworden, geloof ik. We hebben er tenminste nooit meer iets van gehoord. Een direct “lijntje” van baas naar hond, te koop in de dierenwinkel, werkt nog altijd het beste. “Ga je mee naar huis, Cesar?”. Moet je kijken hoe goed ie de weg weet, vooral tegen etenstijd…….!

Van de week zagen we op het Jeugdjournaal een onderwerp over een school, die na de vakantie gaat invoeren, dat de leerlingen hun juffen en meesters weer gaan aanspreken met “u” en niet langer bij de voornaam. Tussenoplossing om d’r aan te wennen was, dat de voornaam nog wel gebruikt mag worden, maar dan met de toevoeging van “juf” of “meneer”. Dus Anneke wordt juf Anneke en Kees wordt meneer Kees. En “u”. Ze deden er trouwens een beetje lacherig over, terwijl het best serieus bedoeld was.

Dit alles dan om weer respect te brengen in de verhouding tussen leerling en leerkracht. Iedereen eens even op de plaats te zetten waar hij hoort: de meerweter tegenover de minderweter. Het voorbeeld, dat genoemd werd, dat kinderen van een jaar of zes, zeven tegen de directeur van hun basisschool, die Cor heet, “há, Corretje!” roepen als ze ‘m zien, vond ik wel tekenend. Ik vind het niet slecht, een beetje structuur om zoiets recht te zetten.

Hoewel ik nooit “u” heb hoeven zeggen tegen mijn ouders en onze kinderen ook niet tegen ons, heeft het ons nooit ontbroken aan respect, bij mijn weten. Maar dat was wederzijds. We hebben altijd geprobeerd om er vrije geesten van te maken, hoewel we het ook wel eens niet eens waren met die geesten, hoe geestig ze het ook brachten!

Gisteren waren we even bij mijn jarige zus. Heerlijk weer, gezellig buiten, hapje en drankje en binnendruppelende visite. Búitendruppelende visite. Een huisvriend van de familie, twintiger, gezellige prater, zei tegen ons: “Ik mag wel “u” zeggen, hè?”. Ik weet niet of het een grapje was of dat ie even wou “plaatsbepalen”, we kunnen zijn grootouders zijn tenslotte, maar ik vond het wel geinig klinken. Normen en waarden, net wat u zegt…..!

Elke morgen lees ik mijn man de regionale krant voor. Kopje koffie erbij, gezellig. Het “grote” nieuws hoort ie wel op de radio of leest het op www.nu.nl ,dat zo perfect is vormgegeven voor iemand met een brailleleesregel, dat hij dat moeiteloos volgen kan.

Maar of het nou aan het weer ligt, aan de tijd van het jaar of gewoon aan de tijd van nu (zonder punt nl): ik vind vrijwel alleen ellende om voor te lezen. Berovingen, verdrinkingen, vechtpartijen, ongelukken, agressieve mensen, inbraken en zo maar voort. Weinig leuks eigenlijk, hoewel hij die ellende allemaal wel horen wil!

Als je braderieën, oude-ambachtenmarkten, klompendansen, wildspeurtochten, orgelconcerten, fietstochten, wandeltochten, openluchtconcerten van de harmonie en dat soort dingen leuk vindt, dan is er genoeg te doen hier. In Apeldoorn “Lumido” bijvoorbeeld, al voor de 50e keer in Berg en Bos. Een klank- en lichtspel en het schijnt dit jaar erg mooi te zijn.

Waar ik wel van opkeek: ze verspreiden in de “Laan der Verliefden”, ja, ja het is superromantisch allemaal!, synthetische geuren van rozen en mint. Voor de juiste ambiance. Mensen, dat heb je toch niet nodig op een zwoele zomeravond! Rozengeur en manenschijn moet puur natuur zijn. Nou moet je dat maanlicht er even bijdenken, geloof ik, maar dat met die geuren vind ik een beetje teveel “schijn”.

Maar liever dát nog, dan lezen over een huis, dat op klaarlichte dag wordt leeggehaald door mannen met een aanhanger, omdat de bewoners op vakantie zijn. Of jongens, die mekaar in elkaar slaan als weekendtijdverdrijf….maar, crimineel, wat is het héét!

Vanmorgen, onder het genot van een kopje Senseo, vroegen we ons af of je ook thee zou kunnen zetten op de senseo-manier en kregen we het over het verschil tussen koffie- en theedrinkers. Want dat is er. Je hebt mensen, die alleen maar thee drinken en dózen vol verschillende theeën hebben, je hebt mensen, die zowel koffie als thee drinken en dat dan op verschillende uren van de dag en je hebt mensen, die alleen maar koffie drinken en nooit thee.

Ik ben zelf meer van de koffie dan van de thee. Die koffie mag stevig zijn, niet teveel melk en met suiker. Ik héb ’t anders geprobeerd in tijden dat ik me nog iets aantrok van mijn contouren, maar daar werd ik alleen maar chagrijnig van en dat kan niet de bedoeling zijn van een gezellig kopje koffie. Ik kan en wil er niet aan wennen. Ik heb zwart drinkende mensen in mijn omgeving en die zijn verre van chagrijnig, dus het moet wel kunnen, maar niet voor mij. Bovendien vind ik het wel gezellig klinken: “Doe mij maar alles d’r op en d’r an!”.

Thee drink ik zo nu en dan en ik vind het dan best lekker, maar ik kick er niet op en als ik de keus heb kies ik voor koffie. Terwijl ik óók die bakken vol theesoorten in huis heb, dus daar ligt het niet aan. Mensen die alleen maar thee drinken en geen koffie, hebben het geduld om te wachten, denk ik. Want thee moet trekken en daar moet je tijd voor uittrekken, voor dat trekken.Ik geloof niet, dat het iets zou worden met zo’n thee-Senseo, want de kracht van het apparaat is toch, dat je nauwelijks hoeft te wachten en dat past bij deze tijd. Het drinken van thee is in China, Japan en ook nog op andere plekken in de wereld niet voor niks een ritueel, een ceremonie zelfs. Dat is toch wat anders dan de koffie bij het tankstation of MacDonalds.

Theedrinkers calculeren de tijd die het wachten op de juiste sterkte kost in. Denk ik. Heb ik dat mis en zijn er ook óngeduldige darjeeling-, earl grey-, pekoe-, assam-, ceylon-, chinese-, breakfast-, afternoon-, rooibos-, lotus-, pepermunt-, groene-, rozebottel-, bosvruchten-, kaneel-, citroen-, zomer/herfst/winter/lente- theedrinkers? En waarom heet een theedoek een theedoek en geen koffiedoek? En is er eigenlijk thee na de dood…..?

Een aardige bezigheid als het te warm is om echt actief te zijn, je eigenlijk niet zoveel te melden hebt, want er gebeurt niks, maar je wilt toch wat: het woordenboek openslaan en bij het woord, dat bovenaan de bladzijde staat, opschrijven wat het eerst bij je opkomt.

Het eerste woord: “brommer”. Dan denk ik aan die jongen uit een Veluws dorp hier vlakbij, die zijn brommer zó kunstig had opgevoerd, dat het bij controle niet te zien was. Er was een erg technische agent voor nodig om de jongen en zijn brommer te ontmaskeren. En die rotscooters rijden inderdaad veel te hard en het is goed dat ze die opvoersetjes uit de handel nemen. Aan de andere kant vind ik het wel knap gedaan van die knul. Ze moeten mij maar geen kinderen meer laten opvoeden.

Mijn tweede woord: “denier”. Gôh, is dat niet iets met nylonkousen? Even naar de betekenis kijken: “gewichtseenheid per bepaalde lengte van synthetische vezels’. Zie je wel, dat had met de doorzichtigheid van de kousen te maken. Ik heb meegemaakt, dat mijn opa vlak na de oorlog uit Amerika de eerste nylons meebracht en een kennis van ons had een reparatiebedrijfje voor het ophalen van de ladders, die er erg gauw in kwamen. Revolutionair toen, hoor, die nylons!

’n Ander woord: “inktlap”. Há, dat is voorhistorisch, zeg! Dat deed je op de eerste handwerkles, een inktlap maken. Een stapel vierkante lapjes knippen en dan in het midden een knoop erop naaien. Kon je je kroontjespen eraan afvegen na het schoonschrijven. Een woord alleen nog voor in het woordenboek.

Nou, nog ééntje: “strekel”. Nog nooit van gehoord. Wat betekent het? “Gereedschap om de zeis te scherpen”. Het is lang geleden, dat ik iemand met een zeis heb zien werken. Vroeger maaiden ze de bermen altijd met een zeis. Ten eerste maaien ze tegenwoordig de bermen nog nauwelijks en dat vind ik vanwege de vele wilde bloemen een erg goed idee en, áls ze het doen, gaat dat meestal met zo’n zitmaaier, waar je je als automobilist een ongeluk van schrikt als zo’n maaivogel plotseling de rijweg dreigt op te komen en het dan nèt niet doet! Je moet trouwens wel Hein heten om een zeis te mogen hanteren.

Nou, ik hou op. Noemen ze dit nou een writersblock? Dat vind ik dan een knap stomme toestand……..